Meningen

Nee, deze film kon de sfeer van de serie "The A-team" toch niet echt overbrengen. Ik miste als eerste de voice-over die je aan het begin van de serie hoort. Met een spannende stem word uitgelegd wie het A-team is en waar ze voor staan. Natuurlijk hoorde je dit iedere keer weer maar zelfs na de 50e aflevering bleef het toch wel iets hebben. Het was echt zo'n herkenbaar iets voor het A-team. Zo wist je dat het ging beginnen.

Daarnaast vond ik niet alle leden helemaal goed nagedaan. Vooral B.A. kwam totaal niet over zoals hij in de serie was. Wel grappig om te zien te krijgen waar zijn vliegangst nou vandaan kwam. Ik vond Murdock en Hannibal wel veel meer overeenkomen met hun personage uit de serie.

Voor mij dus geen feest van herkenning. Sommige dingen wel maar echt veel haalde ik er ook niet uit. En als actiefilm op zich vond ik het toch allemaal wat zwakjes.

Wat een rauwe en realistische film is dit. De emoties van voornamelijk Mattie zijn echt heel puur. Geen reactie met overdreven drama of romantiek maar een vrouw die afgestompt is door de pijn die haar is aangedaan door haar exman. De beginscene in de supermarkt maakt haar gemoedstoestand ook extra duidelijk.

Maar hoe realistisch ook, toch kon ik ook goed inleven in het romantische gedeelte van het verhaal. Heerlijk hoe die exman op zijn neus kijkt als hij haar na 5 maanden aan het lijntje te houden toch uiteindelijk verliest aan een ander. .

De humor kon ik wat minder bespeuren in deze film maar als dramafilm vind ik dit zeker een aanrader.

Ik vind vooral in het begin van de film de spanningsopbouw erg sterk. Ook al is de film in deze tijd best wel gedateerd toch blijft het spanningseffect goed. Het boek heb ik vroeger een aantal keren gelezen en ik vind dit één van de weinige films die heel goed het drama en de spanning vanuit een boek over kan brengen. Vaak mis je toch het e.e.a. bij verfilmingen van een boek en dat is ook logisch omdat het gewoon heel moeilijk is om iets vanuit een boek (en dus uit de geest van de schrijver èn de lezer) over te brengen in een film.

Het acteerwerk is ook zo sterk van iedereen. Je blijft hierdoor echt in het verhaal gezogen. Misschien duurt hij wel iets te lang waardoor het af en toe toch een beetje langdradig werd maar over het algemeen vind ik dit een zeer sterke film.

Wat mij betreft geen topper deze jeugdfilm. Ik vond de karakters af en toe erg overdreven. Zelfs mijn dochter van 7 jaar oud viel dit op. Ook het spreken met buitenlandse accenten af en toe voegde niets toe aan de film en was eigenlijk alleen maar afleidend.

Het ziet er wel uit alsof de makers van de film heel weinig budget hebben gekregen. Het ziet er toch een beetje bij elkaar geflanst en goedkoop uit. Misschien was dit ook wel zo. Dochterlief gaf het halverwege de film op met de mededeling dat ze het gewoonweg "geen leuke film" vond. En dat was ik eigenlijk wel met haar eens.

Eindelijk een film waarin ik Hugh Grant wel een beetje te pruimen vind. Ik ben normaal niet zo'n fan van hem. Hij heeft iets glads. Ik kan het niet helemaal uitleggen. Over zijn acteerprestaties ben ik ook niet al te enthousiast Ik heb bij hem altijd het gevoel dat hij een dag van te voren zijn scripts leert en dan gewoon als zichzelf op de set staat. Zolang de centjes maar binnen komen rollen ....

Maar toch .... in deze film vind ik hem eigenlijk voor zijn doen best goed uit de verf komen. De relatie die hij krijgt met Marcus wist mij wel te ontroeren. Je leeft ook zo met dat eenzame joch mee. Ik heb heel de film wel geboeid zitten kijken.

Luchtig maar leuk. Net iets anders dan de vele teenfilms die je in die tijd had. Niet veel bijzonders maar wel leuk. James Belushi als lompe, sexistische goorlap, is een rol die hij wel vaker heeft en die hem ook op het lijf geschreven is. Zonder zijn rol zou ik de film denk ik wel een puntje minder geven. Zijn rol zorgt er voor dat er nog een beetje aktie in blijft. Maar goed, zoals ik al zei. Best leuk.

Een fijne film die het niet zozeer van het verhaal moet hebben maar zeker wel van de sfeer. Deze lekkere sfeer kwam voornamelijk door het sterkte acteerwerk en de mooie beelden. Bijvoorbeeld die van Lanzarothe waren heel erg mooi. Penelope Cruz vind ik trouwens echt een fascinerende actrice om naar te kijken.

Het verhaal vond ik wat minder omdat het op bepaalde punten best langdradig was. De vaart ging er dan een beetje uit. Maar toch is dit zeker een aanrader om te bekijken. Voor mijn gevoel had de film ook twee delen. In het begin meer een beetje een licht thriller achtig misdaadachtig sfeertje toen het personage "Ernesto Martel" uitgelegd werd. Het tweede gedeelte van de film was het meer een romantisch drama.

Ik ben op zich wel een liefhebber van romcom's maar hier was geen reuk of smaak aan. Het verhaal is dertien in een dozijn en het was allemaal zooooo clichee. Nergens een verassend tintje en je kon merken dat ze daar ook niet hun best voor hadden gedaan.

Ik vond dat er ook niet echt gebouwd werd naar een romantische climax. Ze zagen elkaar, konden elkaar niet uitstaan, dirnken een biertje te veel, komen toch dichter tot elkaar en bam, ze zijn verliefd, Daarna nog een paar lichte strubbelingen maar dan ben je alweer bij het einde van de film.

Verder vond ik Uma Thurman echt niet geloofwaardig overkomen in haar rol. Het is niet zo dat je je zit te ergeren tijdens het kijken naar deze film maar het is ook niet echt een verrijking. Flauwe film !!

Op zich is de film niet eens zo spannend maar ik vind dat er ongelovelijk goed geacteerd word. Het verhaal zelf is op zichzelf ook heel erg heftig maar wat wordt het sterk weergegeven zeg. Ik was wel blij dat het merendeel van de film niet daadwerkelijk in de rechtbank plaatsvond want daar ben ik nooit zo'n fan van.

De verkrachtingsscène zelf op de speeltafel met al die joelende mannen eromheen ging bij mij wel door merg en been. Heel erg indrukwekkend weergegeven. Haar hulpeloosheid als ze keer op keer "nee" roept terwijl de mannen er alleen maar meer door werden opgehitst. Ze zagen haar echt niet meer als vrouw maar als gebruiksvoorwerp. Afschuwlijk gewoon. Ik denk dat die scène wel de belangrijkste was uit heel de film.

Na het zien van The Mask was ik niet zo onder de indruk van Jim Carrey. Maar toen zag ik Dumb and Dumber en ik kreeg weer wat meer hoop. Vandaar dat ik het met deze film weer heb geprobeerd maar ik vind de humor van Jim Carrey gewoon echt niet leuk. Misschien dat ik D&D wat meer kon waarderen omdat hij daar sterk in samenspel was. Maar ook in deze film vind ik het een aaneenstapeling van flauwe grappen en gekke bekken trekken wat mij gewoon totaal niet aanstaat. Ik heb geen moment kunnen lachen en ik was blij dat de fim afgelopen was. Sorry voor de fans maar ik trek het gewoon niet.

Ik vond deze film een heel spannende sfeer hebben. Engelse films zijn bij mij altijd een gok want ik vind ze meestal of helemaal geweldig of helemaal niks. Het is een van de weinige keren dat ik er een beetje tussenin zit met mijn stem. De dader kwam op mij ook heel angstaanjagend over. Eigenlijk heb ik heel de film wel heel gespannen zitten kijken. Het einde heb ik ook niet aan zien komen.

Jammer vond ik wel het einde van de verhaallijn van de rechercheur. Ik vind het heel vreemd dat hij direct zelfmoord pleegde terwijl hij helemaal nog niet zeker wist of zijn dochter vermoord was. Ik kan me zijn wanhoop wel voorstellen maar volgens mij doe je zoiets pas als je het echt zeker weet. Ik vond dat een beetje ongeloofwaardig.

Maar verder is dit best een spannende film om naar te kijken.

Mooi klein en realistisch. Zo zou ik deze film omschrijven. En met realistisch bedoel ik nog geen eens zo zeer hoe het syndroom van Asperger is weergegeven of hoe het acteerwerk in elkaar stak maar meer hoe je gewoon bepaalde relaties in je leven kunt hebben en hoe deze kunnen verlopen. Geen overdreven romantische opsmuk of overdreven happy ending. Ik kon dat wel waarderen.

Het acteerwerk vond ik wel heel sterk van Hugh Dancy. Vooral tijdens driftbuien vond ik hem heel sterk overkomen. Ze houden het filmpje klein maar fijn en dat vind ik een groot pluspunt.

Leuke romcom om naar te kijken en ik vind het verhaal wel heel origineel. Het acteerwerk was ook heel goed. Vooral Meg Ryan heeft me in deze film verrast. In latere films vind ik haar ook wel wat beter worden maar dit is de eerste film waarin ze liet zien dat ze wat meer in haar mars heeft dan alleen die lievige rolletjes spelen in allerlei romcom''s.

De beelden die ze krijgen vanaf de projector vond ik ook heel origineel in beeld gebracht en gaf ook een origineel tintje aan de film.

Zoals vaker hierboven gezegd zag ik ook wel veel vergelijking met "The Matrix" maar toch komt deze film niet in de buurt om bij mij hetzelfde gevoel op te roepen zoals ik had bij "The Matrix". Ik weet eigenlijk niet waar dat aan ligt. Maar toch is dit echt wel een hele goede film.

Het verhaal spreekt mij zeer aan en ook het acteerwerk van Matt Damon vond ik erg overtuigend. De scène's waarin hij door allerlei deuren vliegt om van plek naar plek te komen zijn heel spectaculair en erg goed in beeld gebracht. De chemie tussen David en Elise is ook heel goed overgebracht waardoor het voor mij wel te volgen is waarom ze zo naar elkaar bleven trekken.

Een film die eigenlijk van alles in huis heeft: mystiek, drama, romantiek en actie. Voor bijna ieder wat wils zou je bijna zeggen. Zeer geschikt dus om met een grotere groep te bekijken.

Aan de ene kant vond ik het een heel boeiende film. Het verhaal is echt heel fascinerend. Maar af en toe vond ik het wel verwarrend. Dan liepen de verhaallijnen een beetje door elkaar. Op zich is dat niet erg maar als je je ook al zit af te vragen of het verhaal nou wel of niet waar is kan het toch een beetje te veel van het goede worden en wordt het een beetje verwarrend.

Maar het is wel een dijk van een verhaal. Heel interessant om te zien hoe mensen kunnen reageren. Je komt vaak voor een mysterie te staan wat betreft het verhaal maar gelukkig wordt alles wel goed uitgelegd. Behalve het motief van de lerares frans die tevens ook de exgeliefde was van Simon's vader. Ik snap niet dat als ze nog zoveel van die vader hield, dat ze dan zo'n verhaal de wereld in helpt. Ik vond haar verhaal niet zo heel goed uitgelegd.

Maar verder is het absoluut een boeiende film om naar te kijken. Heel sfeervol !

Leuke film om naar te kijken. Het verhaal blijft gewoon lekker luchtig. Misschien is het mede hierdoor dat je ook een soort van vakantiegevoel krijgt als je naar deze film kijkt. Voor jongeren is het een leuk, romantisch verhaal en voor de wat ouderen (30+) is het leuk om weer herinneringen uit de jaren 80 op te halen. Vooral de muziek helpt hier aan mee.

Er heerst een fijne vrijheid blijheid gevoel. Dit vond ik met name heel goed uitgebeeld in de scene met de botsauto's als ze allemaal lekker stoned zijn geworden van de wietkoekkies. Kristen Stewart is een leuke actrice. Ze heeft iets waardoor het heel prettig is om naar te kijken. En dan bedoel ik niet alleen haar uiterlijk. Ze is heel erg mooi maar ook zo gewoontjes en benaderbaar. Gewoon een leuke meid !

Hoewel het verhaal nogal oppervlakkig blijft, is het een film waar je een lekker gevoel aan over houdt.

Van het acteerwerk ben ik heel erg onder de indruk. Met name over de rol van Jason Patric ben ik zeer te spreken. Zijn gehele houding, mimiek en intonatie kwam heel realistisch over als een gehavende boxer die door een paar klappen te veel een tik over heeft gehouden.

De film had ook een donker sfeertje waardoor je heel goed in de sfeer van het verhaal kwam. Over het verhaal zelf ben ik echter wat minder te spreken. Er zaten een paar zaken in die ik wat ongeloofwaardig vond. Voorbeelden: toen Patric het jongetje ontvoerde en hij reedt hem direct naar huis, was ook al op het nieuws van de radio dat de daadwerkelijke chauffeur al op de intensive care lag. Dat gaat wel een beetje heel erg snel. Het jongetje kwam ook niet zo geloofwaardig over. Het kind verzette zich niet, sprak niet en onderging alles zomaar. Verder vondt ik de rol van de dokter erg dubieus. Ik kon nou niet helemaal plaatsen wat hij nu van Patric wilde en wat zijn motieven waren.

Ik begon met een 2,5 maar nu ik dit relaas neerzet vind ik dat hij toch wel een voldoende heeft verdient.

Een film met een heel bijzonder verhaal. En aan het einde ben je eigenlijk net zo veel wijzer als in het begin. Of toch niet ..... Ik vind het heel knap in elkaar gezet. Je blijft ook constant in verwondering ... wat is nu waar en wat niet .... Het feit dat je het op het einde ook nog niet echt weet is zowel frustrerend als intrigerend. Heel bijzonder !

Sommige beelden in de film zijn ook mooi en creepy in elkaar gezet. Het gehele sfeertje blijft constant een versterkende factor en laat je van begin tot het einde niet meer los. Alhoewel halverwege het verhaal een beetje begint te slepen. Toch herpakt het zich naderhand op het moment dat dat jongetje zijn lerares in het raam ziet. Christina Ricci is altijd perfect voor dit soort rollen. Ja, een hele bijzondere film !

Toen ik heel jong was heb ik deze film met mijn moeder bekeken. We vonden het allebei een heel goede film. Maar nu heb ik hem nog een keer bekeken en eigenlijk vind ik er niet zoveel aan. Het is een beetje hetzelfde effect als sommige series uit de jaren 80. Toen zat er een bepaalde magie bij en zat je ademloos naar iedere aflevering te kijken maar als je nu naar zo'n serietje kijkt val je haast om van verveling en komt alles heel gemaakt over.

Wat een saaie bedoening zeg. Er zou spanning en romantiek in deze film moeten zitten maar beide aspecten komen totaal niet uit de verf. Er was totaal geen chemie te ontdekken tussen de hoofdrolspelers. Vooral Rachel Ward was een houten plank.

Jammer hoor.

Wel vaker kijk ik naar films waarin de bokswereld centraal staat maar zelden heb ik een dergelijke film zo matig gevonden. Dat komt voornamelijk omdat het nu om de manager van de boxer gaat en niet om de boxer zelf waardoor het element van de wedstrijd natuurlijk veel minder aan bod komt. En wat mij betreft is dat toch te mager om een interessante film over te maken. Daar komt nog bij dat ze nou niet echt heeft moeten vechten om omhoog te komen. Ze heeft een bokser bijna letterlijk in haar schoot geworpen gekregen en in mijn ogen heeft het toch voornamelijk aan de bokser gelegen dat ze verder kwamen met zijn tweeën. Als de relatie tussen haar en haar bokser dan fout loopt omdat ze het te hoog in haar bol krijgt loopt het wat mij betreft allemaal te makkelijk omdat ze daarna binnen no time vergeven word. Het verhaal is wat mij betreft echt, maar dan ook echt veel te mager.

Daar komt ook nog eens bij dat ik Meg Ryan absoluut niet overtuigend over vind komen in haar personage. Ze is in het verleden voornamelijk gecast voor romcom's en daar speelde ze vaak hetzelfde soort karakter. Dat karakter zie je in deze film ook wel eens doorschijnen maar dat is hier helemaal niet op zijn plaats. De verbaasde blikken, het getuite mondje en het merkwaardige loopje dat zij heeft hoort gewoon niet bij dit personage dat zich behoorlijk staande heeft moeten houden in deze harde, stoere wereld. Nee, wat mij betreft is dit eens maar nooit meer en ik zal hem ook zeker niet bij mijn vrienden aanbevelen.

Een kostuumdrama hoort mij te pakken. Daar hoor ik helemaal in meegezogen te worden en mij de rest van de dag niet meer los te laten. Deze film heeft dat niet bij mij weten te bereiken en dat vind ik jammer.

Daniel Day Lewis vond ik geweldig en met zijn personage had ik als enige nog wat sympathie. Met het personage van Michelle Pfeiffer daarentegen had ik helemaal niets. Ik vond haar te overdreven, te vrijgevochten. Zoals ze bij de eerste ontmoeting gelijk haar hand naar hem uitstak met van die fake stralende ogen. Het kwam heel onecht over terwijl het een belangrijk onderdeel was, de eerste ontmoeting tussen die twee. En dat vind ik jammer want ik vind Michelle Pfeiffer een redelijk goede actrice.

Toch geef ik deze film wel een voldoende want de beelden van de New York jetset in 1870 zijn werkelijk geweldig. Dat maakt het toch waard om naar deze film te kijken en dat onderscheidt dit kostuumdrama met andere kostuumdrama's. Het komt weinig voor dat ik zulke mooie beelden terug mag zien in een dergelijke film.

Een interessante film met hele mooie beelden van Alexandrie. Daarnaast vond ik het heel sterk weergegeven hoe mensen hun geweten en gevoel in de handen van een godsdienst kunnen leggen waardoor ze zichzelf en hun menselijkheid compleet kwijt raken. Hoogmoed, ijdelheid en arrogantie krijgen dan de overhand met alle gevolgen van dien. Een onderwerp wat helaas nog steeds van kracht is. Ik vond het ook heel interessant om te zien hoe ze in die tijd bezig waren met het heelal, zwaartekracht e.d. Qua actie vond ik de gevechtsscène's er heel gruwelijk en realistisch uitzien. Op zich is het plaatje helemaal compleet en toch mis ik een bepaalde feeling met het verhaal.

Het gaat qua spel nergens echt de diepte in. Waarom waren zoveel mannen zo verliefd op Hypathia ? Wat is het gevoel van Hypatia voor deze mannen want zelfs een gevoel van vriendschap vind ik maar nauwelijks uit de grond komen. Wat hield het geloof van de heidenen precies in ? Waarom waren ze niet eerder uit de bibliotheek gevlucht om de oude wijsheden te beschermen ? Sommige dingen werden soms wel een beetje vluchtig uitgelegd maar het echte gevoel erachter vond ik toch ontbreken.

De eerste scène waar ik echt emotie kon zien was de eindscène, welke trouwens mij zeker wist te raken. Wat mij betreft is er met de basis niets mis maar had het verhaal wel meer de diepte in gemogen.

Tja, we kunnen hier lang of kort over praten maar het was gewoon een lekkere spannende actiefilm om naar te kijken. Het verhaal had niet echt diepgang, was niet realistisch en de acteurs zetten ook niet echt een megabriljante prestatie neer. Maar dat hoort gewoon bij dit soort actiefilms. Gewoon verstand op nul en lekker op het puntje van je stoel kijken.

Want spannend vond ik het zeker. En lekker veel actie. Leuk om te zien hoe de president het in zijn eentje tegen een hele groep terroristen nam. Ik zie George Bush al gaan ha ha.

De enige minpunten vond ik dat af en toe het camerawerk best storend was. Tijdens actiescene's werd er net even iets te veel heen en weer geflitst. Ik weet niet of het nou aan mij lag maar ik vond het storend. En bij de eerste schietscene waarin de terroristen het vliegtuig aan het overmeesteren waren kwam alles zo chaotisch over dat ik geen idee had wie nou op wie aan het schieten was.

Maar al met al, zeker een goede actiefilm.

Het is eigenlijk de eerste keer dat ik een film bekijk die zich afspeelt in Israel. Wat mij best goed werd uitgelegd was de samenhang van families in deze cultuur. Hoe één iemand een vertegenwoordiging is van zijn gehele familie. En als één lid van die familie een fout begaat dat dan de gehele familie hiervoor verantwoordelijk voor gehouden word. Ik vond dit wel heel goed uitgebeeld in deze film.

Het spel en de interactie onder elkaar kwam heel natuurlijk op me over. Het lijkt wel of ze mensen zo van straat hebben geplukt om deze rollen te spelen want op de echt dramatische scène's vond ik ze niet zo sterk overkomen maar in de scène's van "alledag" kwam het allemaal wel heel naturel op me over. De scène bij de palestijnse rechter was echt heel sterk en ik geloof dat ook direct.

Het mozaiek effect vond ik goed in elkaar zitten. Bij sommige films kan ik het wel eens te onoverzichtelijk en zelfs slordig vinden maar ik bleef goed de draad van het verhaal volgen.

Ik vond dit een schitterende tekenfilm om naar te kijken. Wow, wat waren die tekeningen mooi en indrukwekkend. Wat ik ook kan waarderen aan deze film is dat het geen typische Disneyprinsessenfilm is. Eigenlijk vind ik deze film niet echt geschikt voor de allerkleinsten want er zitten behoorlijk intensieve en enge scene's in. De geest in de lamp maakt het geheel weer wat luchtiger om naar te kijken. Ikzelf heb er zeker wel van genoten.

Het knappe aan deze film is dat bij een behoorlijk simpele opzet en weinig entourage eromheen er toch een behoorlijke spanning opgebouwd kan worden. Je ziet alleen de man kijken naar de video van zijn vrouw. Toch weet dit je aandacht de gehele tijd wel vast te houden.

Wat ik zo fascinerend vond was dat je geen duidelijke good guy / bad guy had. De man was niet echt een hele sympathieke man maar hij was ook geen slechte man of vader. Ook de vrouw kwam niet als een feeks over die haar man aan het pijnigen is. Je ziet een psychisch aangedane vrouw die wraak wil nemen en hierbij over het randje is gegaan. Dit maakt dat de film behoorlijk realistisch overkomt.

Het laatste gedeelte waarbij de man bij de buurman in huis zit had van mij niet echt gehoeven. Okee, het was wel nodig om te laten zien dat de man toch nog een fragment van zijn kinderen mocht blijven houden maar het feit dat hij daar een beetje zat te keuvelen met de buurman die dit alles in stand heeft weten te brengen kwam bij mij niet zo over. Het deed toch een beetje af aan de spanning in de rest van de film.

Leuke film. In het begin had ik een beetje mijn twijfels bij het feit dat de hoofdrolspeler zijn verhaal direct aan de kijker aan het vertellen was. Maar ik heb me er niet aan geergerd en het maakte de film toch iets meer bijzonder.

Het is gewoon een leuke, frisse, vlotte film. Het kakt nergens in. Maar ik kan eigenlijk geen scene eruit pikken die ik werkelijk geweldig en bijzonder vond, en ik kan geen scene herinneren die ik wat minder vond. Het bleef allemaal wat vlak en in het midden.

En het open einde ... ik hou daar meestal toch een onbevredigend gevoel van over maar als ze bij deze film hadden gekozen om hem toch met iemand te laten eindigen in een relatie, dan had ik de film toch iets minder bijzonder gevonden.

Zeker wel een leuke film om naar te kijken. Gewoon een verstand op nul en lekker kijken film. Het verhaal is behoorlijk overdreven en ongeloofwaardig. Maar dat had ik van te voren wel al bedacht.

Egbert Jan Weber vond ik een erg grappige rol neerzetten in deze film. Zo'n lekkere klungelige sukkel. Als de film is afgelopen moet je toch ook nog even blijven zitten voor de credits. Dan is er een erg grappig filmpje waarin Weber probeert met een marokaans accent te praten. Ik weet eerlijk gezegd niet of dit nou Webers zlef is of zijn karakter maar grappig is het wel.

Ik vond alles wel heel mooi gemaakt in deze film. Er waren zoveel mooie plaatjes. Het had hetzelfde gevoel alsof je door een sprookjesboek aan het bladeren was. De koningin met het grote hoofd was ook erg goed gevonden.

Deze film is ook zeker aan te raden om met wat oudere kinderen te kijken. Maar een hoogvlieger vind ik deze film eigenlijk niet. De mooie beelden maken veel goed maar ik zou nou verder niets op kunnen noemen wat er voor mij echt uitspringt. Het blijft allemaal een beetje vlakjes wat verhaal en gekke figuurtjes betreft.

Ik kan er niks aan doen. Ik heb het wel 3 keer geprobeerd, maar ik vind het geen leuke film. Soms zit je inderdaad op het puntje van je stoel van de spanning. En toch ... tja, blijkbaar een afwijking van mij.