Meningen

Inderdaad is dit zo'n typische dertien in een dozijn televisiefilm. Af en toe is dat ook wel eens leuk om te bekijken maar je moet niet verwachten dat je voor verassingen komt te staan. Tijdens het kijken rees bij mij wel de vraag: waarom is hier nou eigenlijk een film van gemaakt ? Het is nou niet bepaald een schokkend dramatisch verhaal.

Het gaat over een groep rotmeiden die de school terroriseren. Als je erbij op school zit zal dat bloedirritant zijn maar ik vond het nou niet echt heftig genoeg om er een film van te maken. Wel vraag je je af hoe het toch heeft kunnen gebeuren dat een rector van een school in samenwerking met een groep ouders zo de regels aan hun laars kunnen lappen zonder dat daar ooit een schoolinspectie bij ingeroepen word. Maar goed, in Amerika zal dat vast allemaal heel anders verlopen dan hier in Nederland.

Dus al met al was dit nou niet bepaald een spannend verhaal waardoor ik me wel geregeld een beetje zat te vervelen. Als je daarbij optelt dat het acteerwerk nou ook nog heel erg matjes was waardoor het verhaal helemaal geen extra dimensie mee kreeg. Geen hoogvlieger dus deze film maar dat had ik eerlijk gezegd van te voren ook niet verwacht.

Vooral John Travolta was echt goed in deze film ! Deze film zakte geen moment in. Iedere minuut was spannend !

Dit is een hele mooie film. Visueel vind ik hem prachtig om naar te kijken. Ik had eigenlijk ook niet anders verwacht bij een film die gedeeltelijk over Andy Warhole gaat. Wat een freak, by the way.

Zowel de rol van Edie als Andy Warhole wordt heel erg sterk neergezet vind ik. Sienna Miller heeft mij best verast ! Vooral het gedeelte waar Edie de afgrond ingaat door zich compleet in de drug's onder te dompelen vond ik erg sterk neergezet en dat had ik eerlijk gezegd niet zo van Miller verwacht want in eerdere films vond ik haar gewoon gemiddeld.

Af en toe kreeg ik gewoon kippenvel hoe Warhole werd neergezet. Wat een ijskoude bizare arrogante freak was dat zeg. Echt heel sterk weergegeven.

Qua verhaal, sfeer en acteerprestaties zit deze film heel goed in elkaar. Ik vind deze film zeker een aanrader !

Ja, ik vond deze film wel grappig.

De leukste personage vond ik niemand van de hoofdrolspelers, maar wel Kit, de roommate.

Het eerste gedeelte van de film vond ik redelijk saai. De personage's kwamen heel vlak op me over. Er was weinig emotie bij ze te bespeuren. Daarnaast werd er heel vaak met allerlei vaktermen van de CIA en allerlei namen van groeperingen en personen gestrooid dat het geheel wat moeilijk te volgen is.

Het tweede deel werd veel kalmer. Er werd meer ingegaan op de emotie van de personages. Je zag zowaar hoe ze alle ellende ondervonden. Ben wel heel blij dat het geen pro amerikaans filmpje is geworden waarbij alleen maar op de borst geklopt word voor alles wat ze in Irak gedaan hebben. Ik vind het geen superspannende film. Hij ging wel.

Een mooie film die heel realistisch op mij overkomt. Het viel mij op dat mede door het ijzersterke acteerwerk het nergens overdreven gedramatiseerd overkwam. Er gebeurde heel veel zoals het neerschieten van zijn vriend en het oorlogstrauma van zijn broer maar op een of andere manier zit er geen vals sentiment bij zoals je dat wel eens ziet bij grotere dramafilms.

En toch word er aan de andere kant genoeg bij stilgestaan en vliegt men niet vluchtig over het gebeurde heen. Wat dat betreft was het verhaal heel goed in balans. Een nadeel is wel dat alhoewel er genoeg gebeurd het toch af en toe begint te kabbelen. Af en toe dreigde ik me zelfs te gaan vervelen maar gelukkig kwam er dan weer wat meer vaart in het geheel.

Het einde blijft een beetje open. Ik kan dat op zich altijd wel waarderen maar aan de andere kant blijf ik me dan toch afvragen hoe het die broer vergaan is. Schiet hij die jongen dood of die jongen hem ? Of schiet hij zichzelf dood ? Er zijn zoveel scenario's nog over. Dat vond ik ook wel heel sterk.

De sfeer en de muziek spettert wel in deze film. Heel dynamisch allemaal. Ik heb zelfs de soundtrack gekocht. Van "Out here on my own" krijg ik nog steeds kippenvel. En de jamsessie tijdens de lunch vond ik ook erg goed.

Helaas blijven de karakters wat mij betreft veel te oppervlakkig om me echt erin te kunnen verplaatsen. Maar qua dans en muziek kom je wel aan je trekken bij deze film. Vooral voor begin jaren 80 was het een behoorlijk opvallende film. Want iedereen had het over Fame.

Ik had niet verwacht dat ze zo dicht bij het origineel zouden blijven maar het is ze toch aardig gelukt ! Vooral de hectiek van de audities kwam net zo over als de originele Fame. Leuk dat ze die jamsessie tijdens de lunch ook in deze film hebben gedaan net zoals in het eerste gedeelte.

Echt helemaal wild ben ik ook van de eerste Fame nooit geweest. Ik vond het wel een leuke film om naar te kijken maar de karakters werden niet echt goed uitgediept waardoor het allemaal wat oppervlakkig bleef. Dat heb ik bij deze film ook. Dus ook hierin bleef het aardig bij het orgineel.

Eerlijk gezegd weet ik niet wat ik met deze film aan moet. Ik kan het wel waarderen dat de worsteling van een alleenstaande moeder die het hoofd boven water moet houden wordt getoond. En dat het ook laat zien wat er gebeurd als je daadwerkelijk je huis verliest en je met je twee tienerdochters op straat komt te staan. Ook door de manier van filmen kwam je best wel dichtbij de emotie en dat vond ik wel sterk.

Toch vond ik het begin en het eind te abrupt. Beter kan je zeggen dat er geen begin en eind was. Hierdoor kan ik het geheel eigenlijk niet zo goed plaatsen. Je ziet niet hoe deze situatie echt ontstaan is en je ziet niet of en hoe ze uiteindelijk hieruit gaan komen. En vooral dat laatste had ik graag willen zien. Ook ik had trouwens verwacht dat ze iets meer met de "randfiguren" in het motel hadden gedaan in het verhaal. Ik denk dat dat het verhaal veel interesanter had gemaakt.

Duidelijk een Hallmark film maar ik vond hem niet geheel onaardig. Het lijkt heel erg op de "Family Man" met Nicolas Cage. Eigenlijk is het praktisch hetzelfde. Desondanks vond ik het wel vermakelijk om naar te kijken.

Deze film wist me niet zo heel erg te boeien. Het is allemaal erg gemaakt en overdreven. De komedie komt er voor mij totaal niet uit maar ik denk dat je die meer zal begrijpen als je uit deze contreien komt. Het camera werk was ook soms wat gehaast.

Wat ik wel weer kan waardereren is het kijkje in een totaal andere cultuur die je bij deze film krijgt. En er komen best wel wat mooie beelden voorbij. Maar verder dan dat gaat het helaas niet wat mij betreft.

Ja, dit is echt weer zo'n lekker ouderwets spannend jaren 80 thrillertje, en ik hou d'r van. Glenn Close komt heel overtuigend over als wanhopige freak die met man en macht een relatie met Dan wil bemachtigen maar steeds wanhopiger en gevaarlijker word als blijkt dat dit niet gaat lukken. Ze zet het personage heel overtuigend neer zonder over het randje te gaan zodat het overdreven gaat worden. Nee, het is precies goed zoals zij haar personage overbracht.

De scène die zich afspeelt nadat Alex de dochter van Dan zonder toestemming van Dan heeft meegenomen en zijn vrouw in een ongeluk terecht komt is heel indrukwekkend. Het moment dat hij haar wurgt zie je echt zijn wanhoop. En dan besluit om toch weg te lopen. Heel sterk gedaan.

Dit is echt een verhaal waar het nergens saai word. De spanningsopbouw is eigenlijk constant . Dat maakt het toch wel goed dat de film af en toe behoorlijk voorspelbaar is. Wat mij betreft een aanrader.

Ik ben wel een fan van films waarin het reilen en zeilen van een dorp en zijn bewoners centraal staat. Helaas was ik toch minder gecharmeerd van deze film. De voornaamste reden zijn voor mij de personages die totaal niet interessant waren. Ik denk dat dat voornamelijk komt omdat de verhaallijnen rondom deze mensen heel magertjes zijn uitgewerkt.

Ook het "liefdeskoppel" in het verhaal kwam totaal niet uit de verf. Alles blijft heel oppervlakkig en magertjes uitgewerkt. De personages zelf zijn gewoon saai. Op zich wat Tony Shalhoub als sherrif nog wel geinig maar zelfs hij kan het geheel niet echt meer opleuken.

Toch is het ook weer geen draak van een film. Hij kijkt wel redelijk weg en ik was ook wel benieuwd hoe het zou gaan aflopen. Ik zie hier ook pas dat dit een komedie moest voorstellen. Tja .... dat zegt genoeg.

Het begon veelbelovend met een diamantenroof die een beetje weg had van Mission Impossible. De lesbische scene op het toilet was ook heel goed neergezet. Alles zag er gelikt uit en zat goed in elkaar. Er werd een goede spanning opgebouwd maar helaas weet men deze spanning de rest van film niet vol te houden. Waarom weet ik eigenlijk niet want er gebeurd genoeg maar het kon me allemaal veel minder boeien.

Verder vind ik Romijn wel leuk om naar te kijken en vind ik het een hele mooie vrouw maar in deze film is ze een gekunstelde koele kikker waar weinig uitstraling vanaf komt. Ze probeert wel heel stoer en sexy over te komen maar ik kon er eigenlijk niks mee.

Daarbij opgeteld vond ik Banderas ook ongelovelijk saai. Hij moet een hoofdrol spelen maar zet hem op een wijze neer dat het meer een b-rol is geworden. Totaal niet interessant.

Toegegeven, het verhaal zat zeker goed in elkaar met diverse plottwist maar ik vond het redelijk saai weergegeven. Heel jammer.

Gemiddelde komedie. Het kijken wel waard maar geen bijzonder geweldige film. Van dit genre vind ik toch "The Breakfast Club" en "Can't buy me love" leuker.

Alan Ruck als Cameron vond ik erg goed. Hij lijkt soms net een oudere broer van Haley Joel Osment, qua uiterlijk vind ik het echt wel lijken. Ik geef de film een *2,5.

Hele sterke film qua acteerwerk. Jack Nicholson zette zo fantastisch zijn rol neer als tiran. Vooral de scène in de rechtzaal gaf me kippenvel. Wat een woede kwam er van die man af. Ook Tom Cruise stond zijn mannetje in deze film. Van het begin tot het einde heb ik geboeid zitten kijken. De opbouw naar het climaxmoment toe op het einde was heel erg sterk neergezet.

Ik vond het wel een spannende film. Vooral aan het einde. Meestal hebben films over Ierland een bepaalde grimmige, donkere sfeer. Deze film vond ik wat kleurrijker verfilmd met toch dat grimmige sfeertje wat er toen in Belfast geheerst moest hebben. Dat vond ik wel knap gedaan.

Het acteerwerk was ik ook wel van onder de indruk. Iedereen zette zijn rol heel indrukwekkend neer. Ik ben het met sommige kritieken eens dat de film af en toe wat traag verliep en het had misschien iets korter mogen zijn. Toch heeft de film me wel heel de tijd weten te boeien.

Wow, wat een geweldige film is dit. Het is van begin tot eind een waanzinnige trip die nooit verveeld en waar je van baalt dat het afgelopen is. Het lijkt wel een soort achtbaanrit. Echt heel gaaf ! Iedere keer gebeurt er weer iets bizars en dit word ook zo sterk en overweldigend in beeld gebracht dat je aan de buis gekluisterd zit. Het wordt ook op een manier gefilmd alsof je er zelf bovenop zit en dat is wel de kracht van deze film.

De plotwending op het einde zag ik niet aankomen. Ik had Tyler echt als een op zichzelf staand individu gezien en niet als een spinsel van zijn gedachten. Wat een acteerprestaties zeg. Zowel van Norton als van Pitt. Ik ben nooit zo'n fan geweest van Brad Pitt maar mijn man bleef maar zeggen dat ik dan eens naar deze film moest kijken. En hij had gelijk.

De boodschap van Tyler was heel dubbel. Aan de ene kant had hij hele sterke argumenten en kon je je best vinden in zijn theorieën maar de manier waarop hij hier gestalte aangaf was veel te heftig. Die tegenstelling was heel sterk.

Ja, deze film heeft mij best wel weggeblazen. Ik ga hem ook de volledige 5 sterren geven. En ik overweeg een plekje in mijn top 10.

Als je de titel ziet verwacht je een typische boksfilm maar ik vind het meer een sterk drama. Eentje die eigenlijk voornamelijk gedragen wordt door het weergaloze spel van Bale. Wat zet hij zijn rol als junk ongelovelijk sterk neer zeg. Ik ben daar heel erg van onder de indruk. Op zich wilde ik de film 3 sterren geven maar door het ongelovelijk knappe spel van Bale doe ik hier nog een hele ster bij .

De gevechten zelf werden weergegeven alsof je naar de uitzending zelf op tv zat te kijken. Dit vond ik wel goed gevonden.

Heel mooi om te zien hoe Dicky zijn jongere broertje toch nog kan bijstaan in de ring. Check vooral het filmpje tijdens de credits. Erg leuk om te zien !!!

Het eerste kwartier van de film intereseerde me eigenlijk maar weinig. Ik bleef me ook afvragen wat de filmmaker me nou eigenlijk wilde laten zien want het was voor mij behoorlijk oninteressant en saai. De personages en gebeurtenissen bleven zo nietszeggend.

Pas vanaf het moment dat de vriend van Jeanne wordt neergestoken kreeg ik eindelijk wat menselijke emotie te zien. Ook de scène in het boothuisje met Nathan vond ik heel warm en ontroerend. Eindelijk voelde ze de warmte en liefde die ze zo miste en waar ze naar op zoek was door deze leugen de wereld in te helpen.

Wat me wel verbaaste is dat de film heel erg naar de gebeurtenis toe werkte. Maar de gebeurtenis zelf en de nasleep erna leek maar bijzaak. Terwijl mij dat juist het meeste interesseerde. Kortom er zaten wel een aantal hele sterke momenten in deze film maar deze waren sterk in de minderheid met de momenten die erg op de vlakte bleven en mij niets te vertellen hadden.

Het verhaal op zich had veel potentie om heel hilarisch te zijn maar het is wat mij betreft niet echt uit de verf gekomen. Jammer hoor want het verhaal op zich spreekt me erg aan. Ik hou af en toe wel wat van zwarte humor maar het had veel fileiner en scherper moeten zijn denk ik.

Het duurt ook even voordat er een beetje vaart in de film komt. Pas vanaf het moment dat die vriend binnenkomt en de situatie aanschouwt komt er wat meer vaart en humor in maar tot die tijd is het allemaal behoorlijk suf.

Het acteerwerk kwam op mij wat te geforceerd over waardoor het af en toe een beetje te kluchtachtig en gemaakt overkwam. Ik denk dat dat helaas het grootste minpunt was van deze film.

Ik ben wel van de droge en/of melige humor maar hier vond ik echt niks aan. Jammerrr. Ik vind Paul de Leeuw leuker gewoon als presentator van mooi weer de leeuw of de leeuw is los.

Dit is een redelijk vermakelijke film om naar te kijken. Hoe bizar het soms ook in elkaar zit. De daklozen worden, volgens mij, op een behoorlijke realistische manier weergegeven. Je ziet heel goed hoe ze in hun eigen wereldje leven. Een eigen wereldje naast de maatschappij waar je van beide kanten moeilijk doorheen komt. Dit gedeelte is het serieuze gedeelte van deze film en vond ik wel heel goed weergegeven.

Maar ook qua humor kon ik hem wel waarderen. Natuurlijk gingen er veel grappen aan mij voorbij omdat ik geen portugees versta maar ook de uitbeelding deed grappig over. Vooral de taxichauffeurs die met elkaar de loterij bijhielden en de motorclub die eigenlijk geen idee hadden wat ze moesten doen vond ik grappig overgebracht. En dat vind ik toch wel knap. Dat je humor kan overbrengen aan mensen die de taal niet eens spreken.

Verder blinkt de film nergens echt uit en kabbelt het verhaal gewoon aan je voorbij. Ik zou hem geen tweede keer meer willen zien maar hij heeft me op zich wel vermaakt.

Tja, ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet zeggen over deze mini-serie. Het was eigenlijk te saai om naar te kijken maar toch net niet saai genoeg om hem uit te zetten. Misschinen had het er ook mee te maken dat mijn man het wel goed vond.

Het acteerwerk vond ik middelmatig. Gil Bellows ging nog wel maar de rest vond ik behoorlijk nep overkomen. Misschien moest het er op lijken dat ze afstandelijke aliens waren maar het leek er meer op alsof ze van een autocue aan het lezen waren.

Het verhaal is natuurlijk ook behoorlijk over the top. En dan ook nog eens saai weergegeven. Ik denk dat dat voornamelijk kwam door het houterig spelen van de cast. Het gedeelte waarin ze er achter willen komen wat er zich in room 84 afspeelt, vond ik best wel een beetje een Stephen King achtige sfeer hebben.

Al met al niet echt een succes. Misschien wel leuk genoeg voor een saaie zondagmiddag waarbij je niks te doen hebt, maar zeker niet om 's avonds lekker voor te gaan zitten,

Dit is echt een leuke "teenhorrormovie". Het verhaal is heel spannend maar net niet tè En dat is voor mij persoonlijk wel prettig. Soms zat er ook wel een beetje humor tussendoor wat een goede balans gaf in het verhaal.

Naast dat het verhaal totaal niets nieuws onder de zon had vergeleken met de eerste twee delen vond ik de effecten in de film zo nep. Bijvoorbeeld die man die door een gasfles tegen een hek aangepint wordt en dan zie je zijn rug door een hek gaan. Vervolgens zit het patroon van dat hek in zijn rug en valt er in die vorm een gat in zijn lichaam. Of die vent die achter die brandende vrachtwagen hing waarvan het gezicht afgerukt werd en in de voortuin van die bewaker terecht kwam. Sorry, misschien zal je dit meer in 3D kunnen waarderen maar ik vond dat dit toch iets te veel van mijn fantaserend vermogen vroeg.

Op zich heeft de film mij wel geintereseerd maar toch heeft het me niet helemaal behaagd. Wat ik positief vond was het acteerwerk van vooral haar. Dit was heel overtuigend. Verder zaten er een aantal mooie en/of leuke scène's in. Bijvoorbeeld als ze zichzelf als nieuwslezeres toespreekt in de spiegel en hierbij betrapt wordt door een medereiziger. Of het diner bij de familie van hem zat ook goed in elkaar.

Wat ik minder vond was de relatie tussen de twee. Er wordt aan de kijker niets verteld over deze twee mensen maar ook in de dialogen naar elkaar toe wordt er weinig verteld. Waardoor je dus een heleboel scène's krijgt waar 2 verliefde mensen naar elkaar zitten te staren maar verder dan dat kom je niet. Ik kreeg er dus totaal geen beeld bij waarom deze mensen voor elkaar gingen. Ik had zelf iets meer met de relatie tussen hem en zijn zwangere vriendin. Deze twee gingen wel redelijk met elkaar in dialoog waardoor je toch iets dichter bij de kern van hun relatie kwam.

Verder heb ik een hekel aan films met handmatig camerawerk. Dat schokkerigge heen en weer geschud en gezoom hou ik niet van. De muziek vond ik wel weer heel goed gekozen. Er zat op zich ook wel een lekker sfeertje in. Maar al met al vond ik het geheel toch wel matig.

Het begin vond ik best wel zwak. Je moet even doorzetten maar vanaf het moment dat hij Amanda ook echt vind word het wel leuker. Grappig om zijn verwondering te zien over het bizarre en gevaarlijke wereldje van Amanda. Ze huppelt in de meest gevaarlijke en criminele situaties met haar blonde haren en kinderlijk gedrag en die tegenstelling maakt het best wel grappig om naar te kijken.

Naar het einde toe begint het me toch een beetje te lang duren. Zo sterk is het verhaal nu ook weer niet. De humor is een beetje anders dan anders maar ik kon het zeker wel waarderen.

Ik kan niet anders zeggen dan dat dit een schitterende animatie is. Het is één en al pracht en praal wat je voorgeschoteld krijgt. Het verhaal is ook erg goed. Zowel voor volwassenen als voor kinderen een geweldige film om naar te kijken. Er zitten ook genoeg grappige stukjes in om als volwassene van in een deuk te liggen. Het stukje in het begin waarin Nemo voor het eerst naar school gaat is om één of andere reden mijn favoriet. Met zijn allen bij die kwal op zijn rug. Zo aandoenelijk en prachtig getekend. En de rest van de film blijft het genieten. Aanrader !

Het verhaal verloopt erg gemoedelijk. Ik kon me ook helemaal inleven in hetgene er verteld werd. Alleen zat ik heel de tijd te wachten op een climax die maar niet kwam. Het verhaal draait om het feit dat de zoon een manuscript heeft geschreven over de strenge opvoeding van zijn vader, over het feit dat hij zo gekleineerd is en hoe hem dat heeft veranderd als persoon. Je zit te wachten op het moment dat hij zijn vader confronteerd met zijn verleden of hem het manuscript laat lezen. Maar dit gebeurt gewoon niet. Ze wisselen af en toe een paar zinnetjes met elkaar over hun complexe verleden maar verder dan dit komt het niet.

Verder zie je ook een scene waarin tante en neef tijdens het afwassen een opmerking maken over hoe hun relatie een keer de fatsoensgrens heeft overschreden maar verder komt dit nergens in de film meer naar boven. De film pretendeert veel maar de zaken blijven sluimeren en niets wordt aangepakt. Dat vond ik een beetje teleurstellend.

Maar desondanks is dit een mooie film om naar te kijken. Het acteerwerk is prima en de familie heeft onderling een warme band die de sfeer in de film een intiem sfeertje geven.