Meningen

Wat een lief, leuk en klein filmpje ! Ik heb genoten van het verhaal van dit dwarze maar toch ook vertederende kind. De sfeer die er ook gecreeerd word klopt precies met het verhaal.

De omgeving werd naar mijn gevoel neergezet als door de ogen van een kind. En toch was er nergens overdreven romantische opsmuk maar gewoon de realiteit. Het moment dat de vriendschap met dat meisje over is. Je ziet niet dat het uiteindelijk allemaal weer goed komt maar het wordt echt getoont als een deel van het leven. Niet iedere vriendschap blijft bestaan. Of het feit dat zijn moeder toch echt niet meer terug komt.

Het sfeertje deed me een beetje denken aan "My Girl" alleen vind ik deze film veel mooier in elkaar zitten.

Nee, ik vond het niet zo'n beste film. Ik vond Carrey te overdreven. Het had een erg hoog gehalte van "kijk mij eens leuk zijn" en dus vond ik het nogal geforceerd overkomen. Nu moet ik hierbij wel bekennen dat ik niet zo'n fan ben van Carrey en maar een paar films leuk vind van hem. Het gehalte van Dumb and Dumber weet hij hier zeker niet te bereiken. Wel knap dat hij er zo'n donker randje om het personage heen weet te werken dat het af en toe bijna een beetje eng word. Maar dan nog vind ik er eigenlijk niet zoveel aan.

Persoonlijk is het voor deze film wel een groot pluspunt dat het in zich in Cairo afspeeld omdat ik er zelf vaak geweest ben en dat maakt dat deze film persoonlijk wat meerwaarde heeft. Ik vond het heerlijk om weer naar alle beelden te kijken en ik herkende zoveel terug. Zowel de positieve als de negatieve punten die ik ook voel bij Cairo kwamen in dit verhaal naar boven dus dat was wel grappig om te zien. Negatief: de hectiek, de armoede en verschil tussen man en vrouw, de opdringerigheid van sommige mensen en het constante gedoe met geld. Positief: de hartelijkheid van de mensen, de heerlijke buzz die de stad in de avond toch ook wel heeft, de schitterende groene hofjes onderaan de bruggen en langs de Nijl en de vriendelijkheid van de mensen daar.

Leuk om ook weer beelden te zien van bijvoorbeeld de Khan El-Kallili. Op deze schitterende bazaar moet je geweest zijn. Maar goed .... ik dwaal af. De romantiek in dit verhaal vond ik ook sterk. Wat een sterk spel tussen Julliette en Tarique. Aan de ene kant is het een telleurstelling dat hun verliefdheid zo abrupt werd afgebroken maar aan de andere kant houdt het wel een beetje de mystiek in het verhaal.

Toch vind ik het ook weer niet het allermooiste liefdesverhaal dat hier getoont werd. Het bleef voor mijn gevoel behoorliijk op de vlakte. Als Cairo niet zo schitterend in beeld gebracht zou zijn dan denk ik dat ik de film toch een wat lagere waardering had gegeven. Maar omdat we toch een heleboel schitterende beelden voorgeschoteld krijgen is dat een beetje de redding geweest, denk ik.

Ik vond het een heerlijke, lieve, aandoenelijke en gewoon leuke film. Men vergelijkt deze film met "The Full Monty" maar eigenlijk vind ik dit verhaal veel leuker. Misschien zit er niet al te veel spanning in of is het hoogstaand drama maar ik heb er wel heel erg van genoten.

Ten eerste is het gewoon een heel leuk verhaal waarin heel veel leuke personage's zitten. Het was zo leuk om te zien hoe de meeste dames schoorvoetend en soms zelfs vol schaamte aan het project beginnen maar zodra blijkt dat de kalender een succes is komen ze helemaal uit hun schulp.

Ik vond de beelden tussendoor van Yorkshire ook prachtig en hebben zeker bijgedragen aan de mooie vormgeving. Eigenlijk had ik het niet verwacht maar ik ben zeker positief verrast door deze film.

Mooie film. Dat zeker wel. Het is leuk om eens een kijkje te nemen in de wereld van het circus. Vooral omdat het een beetje een gevoel geeft alsof je naar een docu zit te kijken, versterkt dat gevoel van het meekijken in een andere wereld. Dat maakt het gevoel bij deze film toch iets sterker.

Leuk effect vond ik ook de muzikanten tussendoor, die de muziek aan het instuderen zijn over het leven van Dicky. Dat was zeker een goed effect.

Toch ontbreekt er bij deze film wel een zekere vorm van emotie. Aan de ene kant vond ik het gevoel van Dicky heel realistisch weergegeven want er zijn genoeg mensen die binnenvetters zijn. Het is dan ook verfrissend om eens een ander soort reactie op gevoel te zien dan de meeste gedramatiseerde reacties.

Helaas vond ik het gevoel wel ontbreken. Je ziet niet echt hoe de relatie tussen Tarek en Dicky is ontstaan. Hij is er gewoon opeens. Je ziet niet hoe het precies uitgaat tussen de twee. Het wordt wel getoont maar de echte beweegreden erachter is er niet. Je ziet ook niet echt hoe slecht de relatie tussen Dicky en Willy echt is. En je ziet ook niet haar emotie aan het einde ......

Het bleef wat mij betreft af en toe wat te vlak en maakte dat het laatste gedeelte van de film een beetje langdradig voor mij werd. De scene waarin ze een tatoo van Timo op haar rug zet vond ik daarentegen wel weer schitterend.

Desalnietemin een hele mooie film met degelijk acteerwerk. Heel realistisch. Zeker het bekijken waard.

Qua sfeer en mooie beelden een prima film. Maar het sprong er eerlijk gezegd nergens echt voor mij uit. Ik vind het heel moeilijk om een of andere reden om deze film een goede beoordeling te geven. Ik hou mijn stem daarom maar een beetje in het midden. Gewoon een redelijk goede film.

Als jaren 80 film is deze mij toch het meeste bijgebleven. Het is echt wel een film voor jongere meiden, vind ik. Het verhaal is mierzoet maar heerlijk om in mee te leven. Het leukste aspect aan de film vind ik de metamorfose van supernerd naar superhunk. En het eind goed, al goed einde natuurlijk. Wie had er nou niet op de grasmaaier gesprongen op het eind ha ha !?!

De film begint chaotisch. In één van de eerste scene's zie je dat Candy een overdosis heeft in het bad en ik kan nog steeds niet helemaal plaatsen in welke gedeelte van het verhaal dit gebeurde. Was het een flasforward ? Daarna gaan ze nl weer verder met het gedeelte waarin ze gaan trouwen en ècht verslaafd gaan raken. De badscene was voor mij een beetje onduidelijk.

Het is jammer dat ze niet laten zien hoe de twee bij elkaar zijn gekomen. Dat had zeker geholpen om sneller een binding te krijgen met het koppeltje en het verhaal. Nu werd je een beetje in het verhaal geworpen als het ware.

In de tweede helft van de film wordt het verhaal wat rustiger en begon ik er pas echt in te komen. De acteerprestaties van vooral Heath Ledger zijn indrukwekkend. Vooral de scene waarin ze afkicken en hij helemaal door het rooie gaat, de scene met de geboorte van hun overleden kind en de scene waarin hij na hele lange tijd afgekickt te zijn weer zijn eerste hit neemt. Zijn gezichtsuitdrukking is echt fenomenaal. Je kon bijna voelen hoe erg hij het gemist had.

Jammer van het rommelige eerste gedeelte van de film. En erg origineel is het verhaal ook niet. Verder is deze film zeker een aanrader, zeker door het sterke acteerwerk.

Ik vond dit echt een superleuke film. Meestal kijk ik naar buitenlandse films om wat meer van de cultuur en sfeer van dat land mee te krijgen. Bij deze film is dat dus niet het geval. Eigenlijk is het best een standaard romcom. Het had af en toe een beetje een "sex and the city" sfeertje. Het mexicaanse tintje eraan maakt het allemaal net even iets anders.

Ik vond hier de komedie en de humor heel goed in evenwicht, De meeste romcom's belichten vaak meer de romantische kant van het verhaal en de humor komt er een beetje bij om de hoek kijken.

Bij deze film heb ik echt wel een paar keer gelachen: de collega's (vooral Dani) waren erg grappig, de scene in de stripclub en de vriendin die een client date met narcolepsie .... dit zijn een paar voorbeelden van hele grappige momenten in de film.

Het romantische gedeelte komt ook goed aan bod. Ik heb lekker mee kunnen leven. Het laatste gedeelte van de film was ook superromantisch. Voor mensen die wel van romcom's houden is deze film echt een absolute aanrader !!!!!

Visueel gezien vond ik deze film heel mooi. Het kleurgebruik was heel apart gedaan. Dat was zeker een pluspunt.

Wat ik zo jammer vond aan deze film zo samenhangend was in fragmenten. Het was niet een heel verhaal in mijn gevoel. Als je bijvoorbeeld kijkt naar zijn "menthal breakdown". : het ene moment zit hij opeens met een revolver in zijn hand in een stoel bij het bed, het volgende moment pakt zij de hoorn van de telefoon op en hop we gaan door naar de volgende scene waarin ze tegenover hem in een stoel gaat zitten in de psychiatrische inrichting en ze een paar woorden delen, en hop: we gaan door naar de volgende scene en daar is hij alweer uit de inrichting.

Je gaat gewoon als een vliegende vaart en op een oppervlakkige manier door de film heen zonder een binding met het verhaal te krijgen. Tenminste .... dat was bij mij zo. Alsof je met iemand naar vakantiefoto's zit te kijken.

Marc Anthony en Jennifer Lopez vond ik wel heel goed in deze film.

Toen ik het verhaal van deze film bekeek was ik heel benieuwd of deze film me wel zou boeien. Het leek me namelijk een erg saai geheel. Maar ik moet zeggen dat het een hele mooie en onderhoudende film is. Het eerste uur is ook voorbij gevlogen.

Het is een heel mooi verhaal over een man die midden in de rouwverwerking van de dood van zijn vrouw zit. Hij probeert de kalmte in zijn leven te bewaren door bij de school van zijn dochtertje te blijven. Daar creeert hij zijn eigen veilige kalme wereldje. Volgens mij zag hij zijn dochtertje ook als een soort veilige haven.

Het mooie aan dit verhaal vind ik dat ook al had hij zijn leven stopgezet, de wereld om hem heen toch bleef doordraaien. Zijn leven liep gewoon verder en kwam hem gewoon opzoeken in zijn wereldje daar voor de school. Iedereen kwam gewoon naar hem toe en bleef hem bij de wereld betrekken.

De acteur in deze film vond ik geweldig goed. Vooral die scene in de auto na die ouderavond vond ik heel emotioneel. Ik kreeg er kippenvel van, zoals hij zat te huilen.

Ik vond het eigenlijk wel leuk dat ik van te voren de kritieken hier op moviemeter had gelezen (zonder spoilers) want ik zat me heel de film af te vragen met wie hij nou de sexscene zou hebben: met het meisje van de hond, met die moeder van school, de zus van zijn vrouw of de vrouw die hij had gered. Toen de scene daar eindelijk was kwam hij wel erg rauw op mijn dak. Er was geen aanleiding naar maar boem, de scene was opeens daar. Ik vond hem ook niet in het geheel passen. Verder vond ik het ook niet echt een goeie scene.

Maar goed .... de film is verder heel indrukwekkend en mooi.

Ik ben onder de indruk ! De afwisseling van chaotische beelden, schitterende kunst en precies passende muziek maken deze film een genot om naar te kijken. Hoofdpersoon Ana is dat ook ... een genot om naar te kijken. Ze interigeert.

Heel mooi verhaal waarin je de kwetsbare, onschuldige Ana ziet groeien naar een krachtige godin. Hoe dat tot uiting kwam op het einde vond ik te grof, eerlijk gezegd. Ik snap de symboliek erachter. Ana kon eindelijk overwinnen van het kwaad omdat ze zichzelf eindelijk helemaal gevonden had en naar haar innerlijke godin luisterde. Maar ik vond het wel erg rauw hoe het werd weergegeven.

En toch, over de gehele film gezien werd ik er echt helemaal ingezogen. Heerlijke film !

Ik hou wel van zo'n lekker loom sfeertje in een film. Meestal met een setting in een knus, achterafgelegen dorpje. Bij deze film was dat ook het geval. Het kwam heel prettig op me over. Ik had het niet verwacht maar de chemie tussen Cruz en Cage kwam ook wel heel natuurlijk op me over. Echt een heel meeslepend liefdesverhaal vond ik ook weer niet maar hij kijkt zeker wel erg fijn weg.

Een film zonder echt begin of einde. Je begrijpt wel direct hoe het verhaal in elkaar zit dus wat dat betreft heb je verdere inleiding niet nodig. Heel interessant om te zien hoe je zou kunnen reageren in een situatie zoals deze. Je gaat toch nadenken wat je zelf zou doen. Relaties als die tussen broers, geliefden en vrienden worden hier op de proef gesteld en je blijft je afvragen wat je zelf gedaan zou hebben. Dat maakt de film wel interessant om naar te kijken.

De ambiance in deze film is ontzettend mooi, schitterende sfeer, lekker mystiek. Het verhaal is heel mooi. Maar wat de film vooral maakt is de schitterende citaten en de mooie setting.

Een minpunt aan deze film is dat ik het acteren af en toe wat aan de overdreven kant vond. Dan heb ik het niet over Bogard en Bergman maar meer de types eromheen. Soms acteerden ze alsof ze in een klucht speelden. De chemie tussen Bogard en Bergman was wel heel mooi. Al vond ik deze pas eruit komen toen ze hem onder schot hield voor de ticket.

En de discusie om het einde blijft ook leuk. Want de een zou wel op het vliegtuig zijn gestapt en de ander weer niet.

Casper is zo'n lief aandoenelijk spookje dat het echt heel leuk is om met deze animatie mee te kijken. De twee geesten eromheen zorgen voor de leuke humoristische scène's eromheen. Zelfs toen mijn dochtertje net 3 jaar was, was deze film absoluut niet te eng. Hij was alleen maar erg leuk.

Eerst heb ik deze film 1,5 ster gegeven omdat ik 2x deze film heb gezien en 2x kon de film me niet boeien. Waarom weet ik eigenlijk niet. Nu heb ik er toch 2,5 voor gegeven omdat Tom Hanks hier inderdaad fantastisch acteert. Een fantastische prestatie.

Ik vind dat als je een verhaal verfilmt die in feite heel langzaam verloopt en waar soms betrekkelijk weinig gebeurt, dan je dan de overige zaken veel mooier en indrukwekkender moet maken zoals verfilming van de omgeving, muziek, overgang van scene's enz. Ik vond dat een beetje ontbreken in deze film. Ik weet dat ik dit zeg als amateur, maar zo'n gevoel heb ik hierbij.

Ik vond het wel een erg prettige film om naar te kijken. Ten eerste is het best een origineel verhaal die begint bij het overlijden van haar echtgenoot en hoe ze langzaam maar zeker achter steeds meer dingen komt van haar man waar ze eigenlijk geen weet van had. En dit allemaal in een setting waarin ze weer een liefde vind. Dat vind ik toch best origineel.

Ten tweede zat er een prettige flow in de film. Ik moet er wel bij zeggen dat het tempo af en toe wat te traag was. Maar het bleef allemaal erg prettig en relaxed. Het verhaal is behoorlijk dramatisch maar het word redelijk relaxed weergegeven. Dat vond ik heel knap gedaan.

En tja ... het eind goed, al goed einde kan ik soms best wel waarderen. Zo'n film waar uiteindelijk alle puzzelstukjes in elkaar vallen en iedereen weer gelukkig is. Je moet het niet te vaak hebben maar bij deze film paste het wel.

Toen ik de film voor het eerst in mijn handen had, leek me er geen klap aan. Mijn man wilde hem echter graag zien dus ging ik maar overstag.

Toch heeft de film mij vanaf het eerste moment geboeid. Geen uiterste spanning en sensatie maar wel een leuk onderhoudende film. De band die onstaat tussen Frank en de rechercheur ( Hanks ) vind ik heel mooi weergegeven. *4.

Op zich wel grappige film. Maar eigenlijk alleen voor de kinderen. Er zijn veel kinderiflms die ik stiekem ook heel leuk vind (en dat is toch het leukste). Dat was bij deze helaas niet het geval. De bewegingen van de mond waren erg fake.

Mijn dochter vond de film wel leuk. Alleen aan haar reactie te zien kwam deze ook niet in haar top 10. Maar ach, wel leuk om een keer te kijken.

Grappig filmpje om met je kind te bekijken. Ik vond hem zelfs nog iets beter dan deel 1. Het spreken van de dieren irriteerde me in het eerste deel want ik vond dat nogal nep overkomen. Bij deze film had ik dat wat minder. Het gehele verhaal zat ook grappig in elkaar. Alsof je naar een normale misdaad spion achtige film zit te kijken maar dan met dieren. Dit is echt een leuk fimpje om op een regenachtige zondag met je kind te bekijken.

Wat een saaie, saaie film. Er werd erg nep en geforceerd geacteerd. Jammer dat ze al gelijk vanaf het begin al met allerlei termen en zaken begonnen te gooien terwijl je nog helemaal niet wist waar het allemaal over ging. Dat maakte het er niet interessanter op. Op een gegeven moment werd het ook steeds rommeliger en nog steeds saai. Het laatste stukje heb ik niet eens meer gekeken en dat gebeurd bijna nooit bij mij.

Hele sterke film die de grens tussen goed en kwaad toch wel heel erg doet vervagen. Je blijft van begin tot het einde geboeid door zowel het ijzersteke verhaal als de zeer sterke acteerprestaties. De hefitge en bizarre band die er blijkt te ontstaan tussen Juan en Malamadre is supermooi weergegeven. Vooral op het einde als ze onder vuur worden genomen is een kippenvelmoment.

Eigenlijk kan ik me geen moment heugen dat het verhaal even inzakt. Het is zo'n superspannende weergave van wat er gebeurd tijdens de gevangenenopstand. Heel erg goed gedaan.

Wat viel me dit tegen. Het boek kon ik wel waarderen. Alhoewel ik dat ook niet één van de meest bijzondere diepgaande boeken vind. Toch kon ik daar wel wat uithalen. Maar deze film .... het ziet er ten eerste zo goedkoop en klinisch uit. De sfeer uit het boek komt ook totaal niet over en het acteerwerk vind ik ook niet bijzonder.

De vormgeving en de beelden waren erg mooi. Alleen vond ik de overgangen van droom naar werkelijk net iets te verwarrend.

Deze film zit boordevol mooie beelden die vooral in HD schitterend overkomen. De gevechten waren mij iets te bloederig af en toe maar dat zal bij ieder verschillen. Een hard verhaal dat nergens zoetsappig word. Behalve het einde. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat ze het einde zo zouden laten verlopen. Het hoort, naar mijn gevoel, niet helemaal bij de rest van de film. De gehele film zit je middenin allerlei gevechten en de doden vliegen je om je oren en dan gaat hij op het einde opeens terug naar "de heks", valt bloederig van zijn paard, zij stormt op hem af en ze eindigen met een kus. Staat zo raar in contrast met de rest van de film. Maar als je dat even buiten beschouwing laat is het een hele goede film. Kostuums, omgeving e.d. zien er allemaal heel goed uit.

Op zich kijkt het wel lekker weg maar verwacht geen verassingen. Dit verhaal is al zo vaak verfilmd in verschillende vormen en iedere cliche wordt hier ook wel aangedaan. Zeker als op het einde iedereen, tot aan de bijrollen aan toe, happily ever after elkaar vindt en alles voor iedereen toch nog goedkomt. Hoe fake wil je het hebben ?

Op zich vond ik Kim met haar vlotte babbel wel een leuk karakter om naar te kijken maar dat kan helaas de rest van de film niet redden.

Volgens mij krijgt zelfs de meest stoere vent hier wel een brok van in zijn keel. Ik vond het een hele mooie film. Heeft me geen minuut verveeld.

De liefde tussen Stravinsky en Chanel kwam totaal niet op me over waardoor ik absoluut geen gevoel had bij dit verhaal en het me eigenlijk ook niet interesseerde hoe het af zou lopen. Stravinsky bleef maar met een uitgestreken smoelwerk lopen. Af en toe wierp hij eens een blik naar Channel vanachter zijn jampotglaasjes. En hier wordt dan een groot liefdesverhaal uitgebeeld ? Het waren twee ijskonijnen bij elkaar.

Ik heb eerder een film over Coco Channel gezien en daar had ik echt bewondering voor haar en ging ik me echt in haar personage intereseren. Toegegeven, in die film ging het echt over haarzelf terwijl in deze film het puur over de verhouding tussen deze twee personen ging. Maar waarom dan zo emotieloos ? De enige die nog emotie toonde was de vrouw van Stravinsky.

Nee, deze film heeft mij totaal niet gegrepen. Ik vond er geen klap gaan.

Wat een bizar verhaal is dit zeg. Terecht dat hier een film van gemaakt is. In het begin van de film zaten mijn man en ik gewoon te lachen af en toe. Het was heel tragisch wat er gebeurde maar het was ook ZO absurt en belachelijk dat we er gewoon om moeten lachen. Want dit kan toch haast niet !

Als je daarna ziet hoe er met de moeder omgegaan word en wat er met het jongetje is gebeurd vergaat het lachen je wel snel. Zo triest. Ik vond de beelden in de film erg mooi. Je kreeg echt zo'n jaren 30 sfeertje. En ook Jolie zette een hele goede rol neer. Aan de ene kant kwam ze wel erg gereserveerd over maar ik vond dat dat een onderdeel was van het karakter van de vrouw.

Ja, dit was een zeer intrigerende film. En heel triest !