Meningen

Als je een film over de mode verwacht of een meeslepend verhaal over de liefdes van Chanel kom je bedrogen uit. Maar ik vond het toch een hele fijne film om naar te kijken. Dit komt door de beelden van Frankrijk uit die tijd zijn schitterend, het sterke acteerwerk van met name Tautou en de gehele sfeer eromheen.

Leuk om aan het einde een aantal van haar welbekende creaties langs te zien komen en ook tijdens de film zie je Coco in iets bekends lopen maar echt veel over de mode krijg je niet te zien. Maar goed, het gaat ook over het tijdstip voordat ze echt doorbrak met haar modehuis dus dat is niet zo raar.

Jammer dat je aan het einde niet te zien kreeg hoe het iedereen verder gegaan is tijdens zijn leven. Bijvoorbeeld met Balsan, haar zus of met haarzelf. Nu moest ik het googlen maar ik kon niet meer terug vinden hoe het Balsan en haar zus is vergaan. Dat wil ik na een waargebeurd verhaal altijd wel graag weten.

Wat een heerlijke film is dit zeg. Echt ontzettend goed. Wat er voor mij uitspringt is inderdaad de gehele sfeer die hier uitgeademt word. Het sfeertje van een broeierige nacht waarin van alles kan gebeuren. Door het juiste muziekgebruik, kleureneffecten, lichtgebruik etc kan je het haast proeven. Wat ontzettend goed gedaan. Het deed me een beetje denken aan hetzelfde sfeertje dat heerst in "Leaving Las Vegas".

Het acteerwerk is ook heel goed. Tom Cruise komt als ijskoude killer goed over. Dat had ik niet van hem verwacht. Ik vind hem geen slecht acteur maar had niet verwacht dat hij een rol als deze zou kunnen dragen. Jamie Foxx was ook goed. Maar wat mij vooral trof was het sterke samenspel tussen de twee. Dat klopte precies. Ik denk dat als er voor één van de rollen een andere acteur was aangetrokken, het effect heel anders zou zijn.

Als je daarbij optelt dat het verhaal ook behoorlijk origineel is maakt dit echt toch wel een bijzondere film. De scènes in de jazzclub en later in de latinclub waren het spannends maar de ritjes in de taxi zelf geven toch de perfecte sfeer weer.

Wat mij betreft absoluut een aanrader !!

Wat een saaie film. De humor in deze film is gewoon niet grappig. Heel overdreven en gewoon niet leuk. Zoals bijvoorbeeld hoe de vader een jongen inhuurt om de dochter af te raden om naar die andere universiteit te gaan. En dan die andere vader en dochter waren gewoon te overdreven en echt niet grappig.

Het acteerwerk is ook echt niet goed. Raven Symone was niet om over naar huis te schrijven. Heel nep. En die moeder .... het leek wel of ze geen geld meer hadden voor een echte actrice en dus maar iemand van de straat hebben geplukt.

Ik weet niet eens meer hoe de film geeindigd is, terwijl ik hem wel heb uitgekeken en ook niet in slaap ben gevallen. En dat is geen goed teken !

Deze film vond ik ook niet zo heel bijzonder. Het sfeertje is ook heel klinisch. Het straalde allemaal niets uit en het werd ook nergens echt spannend.

Dit is één van de weinige, misschien zo niet de enige, films van Eddy Murphy die ik zowaar leuk vind. Ik heb deze film zelfs al een paar keer gezien. De komedie zit goed in elkaar en ik persoonlijk hou wel van het romantische tintje in een film. De dialogen tussen Akeem en Semmi vind ik ook erg leuk qua humor. Vaak vervalt, naar mijn mening, de humor in een film met Murphy tot ongelovelijke flauwigheid en onderbroekenlol maar dat is bij deze film zeker niet het geval.

Ik vond deze film bij vlagen behoorlijk spannend en ik vind het ook de beste film waar Schwarzenegger in gespeeld heeft. Over het algemeen ben ik niet zo weg van films van hem want ik vind zijn acteerwerk behoorlijk knudde. Dan vind ik een Stallone veel beter te pruimen.

De film verder op zich is vaak heel spannend. Bijvoorbeeld de scène waarin de terroristen zijn huis in vallen was één van de sterkste.

Ik vind dit een heerlijk spannende actiefilm. Toegegeven, van de effecten moet deze film het niet hebben. Maar ik vind het verhaal superspannend en het acteerwerk van vooral Nicolas Cage en John Malkovich vond ik erg sterk !

Eigenlijk kan ik niet zo goed uitleggen waarom ik hem zo goed vond.Er hangt gewoon heel de film zo'n spannende sfeer in de film dat je wel op het puntje van je stoel blijft kijken.

Het verhaal van deze film is dertien in een dozijn en heel voorspelbaar. Het gebruikelijke standaard romcomverhaaltje nu in een modesausje. Toch vond ik dat er wel 1 goede boodschap in zat nl hoe mensen tegenwoordig met krediet omgaan en alleen maar kopen, kopen, kopen. Hierdoor kreeg de film toch iet wat diepgang .... klein beetje ....

Maarrrr ... aangezien we met een nieuwjaarskater op de bank zaten was dit eigenlijk wel een perfect filmpje voor ons op dat moment. Als je een makkelijke wegkijker wil zien dan zit je met deze film goed. En het verhaal is gewoon leuk om naar te kijken.

Hm, ik vond het verhaal een beetje standaard. Vanaf het begin zag je al dat de rol van Kevin Spacey "up to no good" was. En tijdens de scene waarin Kevin Kline het met de buurvrouw doet, had ik al helemaal in gedachten dat die vrouw wel eens vermoord kon worden en dat hij de schuld zou kunnen krijgen ... en jawel hoor.... Dit soort verhalen zie je ook geregeld in verschillende crimeseries. Niet zo origineel dus.

Kevin Kline en Kevin Spacey zijn wel 2 topacteurs. Dat maakt een hoop goed. En het laatste half uur werd het zowaar wat spannender. Maar nee, een toppertje vind ik het niet.

Echt helemaal eruit springen doet deze film nergens. Echt heel spannend vind ik het niet worden. Wat ik wel heel goed vond was het acteerwerk van Mel Gibson. Ik ben niet altijd helemaal weg van hem maar hier zet hij toch een sterke rol neer. Een soort Iwaarvan je in het begin denkt) schizofreen die heel aandoenelijk is. Dat is eigenlijk het enige wat er voor mij uitspringt want voor de rest vind ik het een gemiddeld filmpje.

Ik had toch iets meer verwacht van deze film. Op de beelden in de hel na, want die zijn wel heel knap gedaan, had ik toch nog wat mooiere beelden verwacht om een of andere reden a la "wat dreams may come"" maar dan de wat donkere versie. Het verhaal was wel heel origineel maar toch werd er naar mijn idee ook niet zoveel spanning opgebouwd. Vooral met de uitdrijvingen kreeg ik af en toe zelfs het gevoel alsof ik naar een soort slecht humorfilm zat te kijken. Slecht was de film niet maar toch viel hij me een beetje tegen.

Eerlijk gezegd ben ik in tweestrijd om deze film een beoordeling te geven. Ik zie evenveel positieve punten als negatieve. Positief: acteerwerk van echt iedereen, sfeer en apart maar heel mooi gebruik van muziek. Negatief: op een gegeven moment langdradig, soms een beetje teveel bijzondere effecten achter elkaar en vooral in het begin had ik een beetje een hak op de tak gevoel. Ik begrijp de mensen die deze film helemaal geweldig vinden en ik begrijp de mensen die de film niet zo goed vinden. En zelf zit ik er een beetje tussenin.

Ik vond het een pracht van een film. Het liefdesverhaal in combinatie met de schitterende beelden van het dorpje aan het mooie strand was ontzettend mooi in beeld gebracht. Toen ik de omschrijving van deze film las, verwachtte ik weer zo'n stroperige, langzaamlopende film maar ik vond het allemaal lekker vlotjes verlopen. Het verhaal bleef nergens onnodig steken.

Wat ik ook heel mooi overgebracht vond was de vredigheid in het huwelijk tussen Miguel en Mariela. Hierdoor begreep ik toch wel hoe het kwam dat Miguel toch zo moest twijfelen. Want niet alleen twijfelde hij door de afwijzing van iedereen die hem lief was. Ook zou hij zijn liefde die hij ook voor Mariela voelde (maar dan anders) moeten laten gaan. En zijn droom van een gezinnetje.

Net zoals hierboven beschreven bij John Lee Hooker begreep ik ook niet hoe Miguel lichamelijk contact kon hebben en zelfs de liefde kon bedrijven met de geest van Santiago. Ook bij mij ging dat mijn verbeeldingsvermogen wat te boven.

Maar toch heeft me dit niet al te erg gestoord. Ik vind dit toch wel één van mooist verbeelde liefdesverhalen van de afgelopen periode die ik gezien heb.

Echt heel slecht is deze film niet maar hij boeide me totaal niet. Ik kreeg geen binding met de karakters. Morgan Freeman respecteer ik absoluut als acteur maar ook hij kon zijn personage niet overtuigend op mij over laten komen.

Op zich had hij heel intrigerend over kunnen komen als badguy die toch een soort van "softspot" begint te krijgen voor de jongen. Freeman liet de goede en de slechte kanten van deze man wel zien maar van mij had er veel meer verschil tussen de twee kanten mogen zitten. Dus net iets gemener als hij weer in zijn slechte rol zat en net wat warmer en menselijker als hij zijn goede gezicht liet zien.

Tijdens de tocht door het bos gebeurd er vrij weinig en dat maakt het niet makkelijk voor de kijker om geintereseerd te blijven kijken. Die lege ruimte had opgevuld kunnen worden door een aantal sterke dialogen maar die bleven wat mij betreft uit.

Helaas blijft het wat mij betreft maar een matige film. Met deze acteurs en verhaal een gemiste kans.

Het verhaal sprak me ontzettend aan maar ik ben toch wel heel teleurgesteld in de uitwerking. Het is wat Orbit zegt. Ik kon er niet zoveel mee. Ik begrijp dat Kristin Scott Thomas aan het Stockholm syndroom lijdt maar het personage is zo ontoegankelijk dat ze zelfs te gesloten blijft voor de kijker. Ik zie totaal niet waar zij doorheen gaat en wat haar drijft om uiteindelijk toch naar de politie te stappen en hem te laten oppakken. Die overgang ging mij veel te snel.

Over het algemeen gezien vind ik dit een behoorlijk matige film waar veel meer in had kunnen zitten.

Ik vond dit een hele integere film. Er werd niet allerlei poeha bijgehaald en ik had niet het gevoel alsof het verhaal erg overdreven gedramatiseerd is. Gewoon heel puur. Heel mooi.

Qua acteerwerk vond ik Ian maar vooral ook Debby erg vlak overkomen. Op zich hoorde dit, vooral in het geval van Debby, bij hun personages maar soms hadden ze iets meer emotie kunnen tonen. Maar dat maakt niet dat ik deze film minder mooi vond. Ik vind het een zeer geslaagde film.

Best een goede dramafilm. Het is een aangrijpend verhaal en het acteerwerk van met name Hillary Swank en Minnie Driver was heel erg goed. Mooi om te zien hoe de vriendschap tussen deze twee vrouwen opgroeide en hoe ze voor elkaar door het vuur gingen. Dat vond ik eigenlijk nog wel het mooiste.

Echt een superhoge score kan ik echter niet geven. Het bleef allemaal behoorlijk op de vlakte en het onderscheidde zich nergens van andere waargebeurde drama's. Maar desondanks nog een prettige film om naar te kijken.

Matige film. Kabbelt maar voort. De film komt maar niet tot een echt verhaal. Telkens als je maar een beetje in een scene zit schiet hij weer door naar de volgende zodat je er niet echt lekker inkomt. Die rapvideo's tussendoor helpen daar ook niet bij, alhoewel het wel iets nieuws is.

Het acteerwerk is zeer matig. Ik snap de casting ook niet helemaal. Johnny de Mol die een groep "gangsters" aanstuurt terwijl hij constant appeltjes eet ??? Het geluid vond ik ook erg zacht waardoor veel teksten onverstaanbaar werden. Best een tegenvaller !

Dit was mijn eerste Van Gogh film. Moet ik de films van Van Gogh voortaan maar opzij leggen of heeft de goede man nog films gemaakt die wel de moeite waard zijn om te kijken ?

Goeie film. Het verhaal rammelt af en toe nogal. Het gehele concept van Garrison vind ik wat vergezocht. Ook het feit dat die ene (hoe heet hij ook alweer, babyboy ?? Ben het echt even kwijt) op de vlucht is voor de correpte agenten en verblijft in die grote watertoren. Het markeerpunt van de stad. Niemand is er op gekomen dat hij daar wel eens zou verblijven ? Iedereen wou hem toch zo graag hebben ? Ook de scene waarin Freddy de badguys achterna gaat en hij wordt alleen in de schouder geraakt terwijl de rest met een schot neergehaald worden. Vond ik een beetje cliche. Dat zijn een paar voorbeeldjes waarin ik het verhaal niet echt geloofwaardig vind.

Desondanks zeker wel een spannende film die het vooral van de acteerprestaties moet hebben en die liegen er niet om. Mijn favorieten in deze film zijn Stallone en Keithel. Vooral Stallone is echt weergaloos. Hoe hij die sullige, goedaardige sherrif neerzet, echt indrukwekkend.

Zeker een goede film. Het blijft spannend van begin tot het einde. Aanrader !!!

Grappige film en typisch iets voor Bruce Willis. Het is absoluut geen hoogvlieger en vaak veel te overdreven, zo overdreven dat het niet grappig meer was. De rol van Sean William Scott die iedereen napraat ging bijvoorbeeld helemaal nergens over. Ook de scène's waarin ze allerlei one liners uit films nadoen is wat over de top. De eerste keer dat Paul het deed was nog wel grappig maar daarna had het voor mij niet meer gehoeven. Het einde was een beetje flauw. Persoonlijk had ik graag gezien dat hij wat meer wraak had genomen op die arrogante zak van een stiefvader. Maar al met al zitten er genoeg grappige scène's in om je bijna de gehele film te vermaken.

Ik kan niets anders zeggen dan dat dit gewoon een leuke film is om naar te kijken. Het personage van Babou is zo verfrissend, interessant en soms zelfs vertederend dat je van het begin tot het eind geboeid blijft kijken naar hoe zij haar leven leidt.

Mooie film. Het is klein gehouden en daardoor mooi in zijn simpelheid. De beelden van het mooie Italie zijn ook een tractatie. Soms kon ik er moeilijk in mee komen hoe ver de twee in hun verhaal gingen. Het ging me soms net iets te ver waar het bij mijn inlevingsvermogen ophield.

Soms kabbelt het verhaal ook behoorlijk. Sommige dialogen zijn behoorlijk saai. En toch wordt je ook wel weer getracteerd op een paar schitterende scène's zoals die ene waarin Binoche op de foto wilde met het bruidspaar bij de gouden geluksboom. Bij de scène in het museum waarin Binoche de uitleg van de gids vertaald is heel sterk. De onderlinge spanning spat van het scherm af.

Kortom: af en toe dut de film behoorlijk in maar je krijgt ook een aantal zeer mooie scène's voor je kiezen. Het is het zeker wel waard om deze film te bekijken.

Niet echt een film waarbij ik op het puntje van mijn stoel zit. Het verhaal is op zich wel spannend maar toch nèt niet. Maar als zelfs een bange poepert als ik er niet zo van onder de indruk is, dan zal het echt wel niet zo spannend zijn.

Mooi effectje in de film was waar we Helen na het "incident" in het toilet in haar huis zien waar ze zichzelf heeft opgesloten omdat ze pleinvrees heeft. Je denkt in eerste instantie dat het midden in de nacht is maar uiteindelijk als ze de gordijnen open doet blijkt het midden op de dag te zijn. Op zich niet veel bijzonders maar ik vond het wel een mooi stukje.

Toch vond ik het geen moment echt spannend worden in deze film. De moordenaar was niet echt eng. Het accent van Holly Hunter irriteerde me om een of andere reden in de film.

Maar toch, op zich, is het best een interessant filmpje om te zien als je een keer niets anders te doen of te zien hebt. Maar gemiddeld blijft hij wel.

Ja, ik was ook onder de indruk van deze film. Het acteerwerk was heel goed en het verhaal, daar kon ik me ook helemaal in inleven. Je ziet ook vooral het oogpunt van de familie in al die tragedie die er zich afspeelde in Argentinie. Aan de ene kant vond ik dat heel krachtig aan de film maar aan de andere kant had ik toch ook wel iets meer van de situatie in Argentinie willen zien. Gelukkig wist ik al het nodige. Dus als je naar deze film wilt kijken moet je denk ik wel een beetje op de hoogte zijn van het een en ander in Argentinie anders kan je bepaalde dingen niet zo goed volgen.

Het verhaal van Teresa is ook heel mooi weergegeven. Haar tweestrijd om aan de ene kant haar vader te haten maar aan de andere kant zou ze ook zo graag geloven dat hij onschuldig is. Ikzelf vond de conclusie wel erg snel gemaakt. Hij had de lammetjesknuffel ook al veel eerder gekocht kunnen hebben bijvoorbeeld. . Goed om op het einde toch nog te zien hoe het zat.

Een minpunt vond ik dat je de hereniging tussen opa en kleindochter op het einde van zo'n afstand zag. Dat had ik van wat dichterbij willen zien.

Maar het is zeker wel een juweeltje hoor, deze film.

Ongeloofwaardig inderdaad. Het is al vergezocht dat ze met zulke lasers de aarde in kunnen. Ze hebben ook binnen no-time zo'n schip gebouwd (ok, ze hadden de lasers al, maar dan nog, zo'n spaceship bouw je niet zo 123). Verder lijkt het me helemaal onmogelijk om met de bovenwereld te kunnen blijven communiceren. Jammer. Verder wel vermakelijk filmpje. Niet meer of minder.

Het eerste gedeelte van de film kwam ik er maar niet lekker in. Ik vond dat er weinig opbouw was naar de liefde tussen Anna en Domenico. Het was er opeens zonder dat ik er een beetje beeld van had waarom ze op een dergelijke manier open stonden voor een andere liefde. Ik vond het geheel ook redelijk rommelig verlopen. Je ziet de verhaallijnen van de personage's maar het liep allemaal behoorlijk rommelig door elkaar heen.

Het tweede gedeelte vond ik wel beter. De liefdesscènes vond ik heel mooi. Verder begon ik eindelijk wat meer te zien hoeveel ze om elkaar gaven en zag ik ook wat meer waarom ze steun bij elkaar zochten. Tenminste, van Domenico zag ik dat meer. Van Anna begreep ik nog steeds niet waarom ze een verhouding had. De ene dag verteld ze haar vriend dat ze een kind van hem wil, de volgende dag nodigt ze een wildvreemde ober, die ze één keer gezien heeft, uit voor een kop koffie en begint ze een hartstochtelijke affaire.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik dit best een leuk filmpje vindt. Het is geen hoogvlieger maar volgens mij wel een van de voorlopers van de nieuwe lichting nederlandse " feel good movies" a la Johan Nijenhuis.

Het acteerwerk vond ik wel beneden alle peil. Maar ach, het verhaal is wel grappig en het heeft gewoon een lekkere sfeer. Met een hapje en een wijntje kan je hier best een leuke vriendinnenavond mee hebben.

Deze film laat goed zien hoe het er achter de schermen aan toe kan gaan rondom een grote ster. Het sterkste aan het verhaal vond ik hoe je kon zien hoe Kelly geleefd werd. Ik vond het wel heel treffend toen Beau tegen Chiles zei dat Kelly eigenlijk het enige eerlijke persoon was in het gehele circus. En dat was absoluut de waarheid. Wat kan zo'n artiest toch volledig uitgehold worden zodat het alleen nog maar een gebruiksvoorwerp word dat in toom gehouden moet worden. Volgens mij gaat het er in de praktijk ook echt zo aan toe. Kijk naar een Whitney Houston, Brittney Spears of Michael Jackson. Ik heb het idee dat het er bij hun ook ongeveer zo aan toe ging. Dat maakt het heel interessant om naar te kijken.

Ik vond het ook wel heel sterk dat de personages niet geheel zwart/ wit werden weergegeven. De manager / echtgenoot was niet geheel slecht. Aan de ene kant gebruikte hij haar maar aan de andere kant zag je toch echt wel dat hij veel gevoelens voor haar had. Heel dubbel. Chiles, de concurerende zangeres, was ook niet zo inhalig en ambitieus dat je haar echt heel onsympathiek begon te vinden. En Beau was de steun en toeverlaat van Kelly maar af en toe liet hij ook een donker kantje zien zoals hij af en toe met Chiles omging.

Dit alles in combinatie met de goede countrymuziek maakt dit een leuke film om naar te kijken.

Wel een geinig verhaaltje in een prachtige setting. Op zich is de gehele film niet zo origineel inclusief het einde maar hij kijkt wel lekker weg. Vince Vaughn vond ik in zijn rol wel heel overtuigend overkomen en om hem moest ik wel het meeste lachen. De sexyoga en de scene waarin het zoontje van Vaugn zijn behoefte doet in een modeltoilet in een winkel vond ik de grappigste stukjes van de film. En voor de romantici is de scene op het feest wel erg leuk om te zien. Maar over het algemeen blijft het allemaal erg gemiddeld.

Dit is een kostuumdrama maar dan anders dan anders. Eentje met een scherp randje en af en toe een licht stukje humor tussendoor. Dat maakt dit kostuumdrama toch net weer iets anders dan andere films in dit genre. Het begon al gelijk toen het karakter van Hugh Laurie bij de begrafenis van zijn vrouw iets te diep in het decollete van een vrouw naast hem keek.

Ik werd heel erg met mijn gevoel heen en weer geslingerd in deze film. In het begin kon ik wel sympathie voor Beth krijgen omdat haar nichtje Winceslas op zo'n slinkse wijze had verleid en afhandig gemaakt van Beth. Ook door de geschiedenis van Beth krijg je daar wel begrip voor.

Later vind ik haar wraak dan wel weer te ver gaan en krijg ik toch weer wat meer sympatie voor de familie. Ik vond het wel bijzonder van deze film dat je die dubbelzijdigheid hebt. Verder waren de beelden in deze film allemaal heel erg mooi en dat vind ik wel een belangrijk element aan een kostuumdrama. Ik vind het zeker wel een geslaagde film.