Coco avant Chanel (2009)

Ik vond matig film, niet echt spannend. Deze film is biopic, dit "biopic" is niet mijn type...Daarom geef ik cijfer 4

Iemand die me ook niet interesseert, maar een matige biografie.

* *,5

Deze 2 dagen terug gekocht en gekeken. Moet zeggen dat ik hem minder vind dan Coco Chanel met Barbora Bobulova. Al kwam Tautou wel overtuigender over van begin tot eind.

Als je een film over de mode verwacht of een meeslepend verhaal over de liefdes van Chanel kom je bedrogen uit. Maar ik vond het toch een hele fijne film om naar te kijken. Dit komt door de beelden van Frankrijk uit die tijd zijn schitterend, het sterke acteerwerk van met name Tautou en de gehele sfeer eromheen.

Leuk om aan het einde een aantal van haar welbekende creaties langs te zien komen en ook tijdens de film zie je Coco in iets bekends lopen maar echt veel over de mode krijg je niet te zien. Maar goed, het gaat ook over het tijdstip voordat ze echt doorbrak met haar modehuis dus dat is niet zo raar.

Jammer dat je aan het einde niet te zien kreeg hoe het iedereen verder gegaan is tijdens zijn leven. Bijvoorbeeld met Balsan, haar zus of met haarzelf. Nu moest ik het googlen maar ik kon niet meer terug vinden hoe het Balsan en haar zus is vergaan. Dat wil ik na een waargebeurd verhaal altijd wel graag weten.

Goed kijkbare film over Gabrielle 'Coco' Chanel, Er gebeurt niet veel maar film geeft een mooi beeld van de verschillende milieus waarbinnen de jonge madame Chanel verkeerde.

Het acteerwerk vind ik niet zo overtuigend al is Ms Tatou wel een charmante vrouw.

Mooie Franse film, waarin je een beeld krijgt van deze vrouw dat je niet kent. Goed verbeeld, mooie rollen.

Eigenlijk ondergewaardeerd. Wie een biografische film verwachtte van een sukses-dame komt bedrogen uit. De film heet trouwens "..avant, Chanel" en verhaalt de aanloop naar roem en de romantiek van Gabrielle Chanel.

Als film, geen hoogvlieger, maar aangenaam. Tautou is heerlijk om naar te kijken en de cast vermeldt ook twee van de meerdere francophone Belgen die het in de Franse filmwereld hebben gemaakt : Benoît Poelvoorde en Marie Gillain.

Mooi gefilmd, weer goede muziek van Alexande Desplat. Weet te boeien tot het einde, maar iets te lang uitgesponnen en geen topper.

(Eerlijk gezegd: ook niet helemaal mijn soort film, biografie/drama)

Matige biopic over mode-icoon Coco Chanel. De film behandeld het gedeelte van haar leven voordat ze echt doorbrak in de mode-wereld. Film ziet er goed uit en geeft een mooi tijdsbeeld, maar het verhaal is nogal zoutloos. Haar leven na afloop van deze film leek mij eerder interessant. Audrey Tatou is innemelijk zoals altijd, maar heeft hier minder bewegingsvrijheid aangezien het geen fictief personage is.

Ik heb volop genoten van deze film.

Audrey Tautou, die naar mijn bescheiden mening in The da Vinci code niet helemaal uit de verf kwam, laat in deze film zien wat ze op het acteergebied in huis heeft waardoor ik zeer aangenaam verrast werd door haar innemende manier van acteren.

De muziek van Alexandre Desplat is zoals nagenoeg altijd zeer mooi, en ook de regie van Anne Fontaine mag zich zeker laten zien.

De sfeer die de film uitstraalt voelt zich lekker aan, en het camerawerk vind ik persoonlijk oogstrelend, maar het enige minpuntje aan deze mooie film is de lengte, want de film had wat mij betreft wel een beetje korter mogen zijn.

Al met al is deze film een mooi eerbetoon aan Coco Chanel, die de modewereld door haar mooie creaties een extra dimensie mee heeft gegeven.

Biografie over de minder bekende periode van Coco Chanel

Ik weet eigenlijk niet juist waarom maar ik heb deze film ooit eens in een bevlieging gekocht. Het was een film die niet meteen op mijn verlanglijst stond maar ik weet nog wel dat de hoes een sterke aantrekkingskracht op me had. Een paar dagen geleden schoot me ineens weer te binnen dat ik de film nog had liggen, ik heb ondertussen al zoveel films die ik nog moet zien dat ik het overzicht kwijt geraak, dus diezelfde avond de film opgezet. Met niet echt een idee wat ik moest verwachten, was ik toch wel benieuwd geraakt.

Het is dan ook jammer dat dit niet echt zo'n succes is geworden. De film concentreert zich vooral op de periode voor dat Coco het bekende mode-icoon zou worden (net zoals de titel al doet vermoeden) maar dit zorgt op zich niet echt voor een uiterst boeiend gegeven. Dit komt voornamelijk ooit doordat ik niet echt veel respect kon opbrengen voor de talrijke leugens die Coco verteld. Geen idee hoeveel er natuurlijk van klopt, het zou niet de eerste biopic zijn die zich er nogal makkelijk vanaf maakt (Norma Jean & Marilyn schiet me voor de moment te binnen), maar het wordt allemaal ook nogal standaard tentoongesteld. Nergens schiet er iets qua plot tussenuit en zelfs de dood van Boy voel je al van enorm ver aankomen. Gelukkig valt Fontaine niet in dezelfde val als velen en laat hij zijn personages hun moedertaal spreken. De Fransen spreken effectief Frans en dat doet toch echt wel enorm veel aan het sfeerbeeld van de film. Want visueel ziet het er wel allemaal netjes uit. Vooral de laatste scène waarin een zittende Coco gecombineerd wordt met toekomstbeelden van haar creaties is een scène om in te lijsten. Ook het tijdsbeeld wordt op een treffende manier neergezet en dat verzacht de zoute wonde die het verhaal nalaat toch wel een beetje.

Audrey Tautou is nog zo'n factor die ervoor zorgt dat dit allemaal nog draaglijk wordt. De klassiekers met haar (Trois Couleurs of Le Fabuleux Destin D'Amelie Poulain bijvoorbeeld) heb ik nog altijd niet gezien maar die komen nu wel wat hoger op de to-see lijst te staan. Tautou was in The Da Vinci Code helemaal niet op haar plaats (de enige film die ik tot een paar dagen geleden van haar had gezien) maar hier is ze werkelijk perfect. Qua uiterlijk is ze bijna een perfecte gelijkenis van de echte Coco maar ze speelt hier met gevoel en het tilt de film naar een hoger niveau. Vooral de transformatie van de gewone Gabrielle naar het mode-icoon dat ze later zou worden, wordt erg sterk geportretteerd door Tautou. De klederdracht, het haar, de manier van lopen, ... Erg goed geacteerd van de Franse schone. Wat vooral opvalt is dat mannen in dit verhaal niet bijzonder veel hebben te zoeken. Coco avant Chanel is een nogal feministisch getinte film en het mannelijke geslacht komt er nogal bekaaid af. Dat neemt echter niet weg dat er niets te ontdekken is in de mannelijke bijrollen want zo is Benoît Poelvoorde uitstekend op dreef als Balsan. De combinatie Tautou - Poelvoorde is erg geslaagd en zorgt voor een aantal sterke scènes. Ook leuk om Emmanuelle Devos nog in een bijrol te zien verschijnen, heb ik toch ook altijd al een leuke actrice gevonden.

Het is jammer dat dit op gebied van plot niet helemaal geslaagd is en nogal futloos overkomt. Audrey Tautou is de belichaming van Coco Chanel en doet dat uitstekend en ook visueel en op gebied van de rest van de cast is de film goed verzorgd. Het blijft dan toch echt zonde dat het verhaal toch zo hard doorweegt op de rest ..

3*

Audrey Tautou was weer genieten. Film werd wat sterker naar het einde toe, maar ik vond het vooral erg vaag allemaal. Ik snapte vaak niet wat er nu precies moest aan de hand was.. Beetje onsamenhangend verhaal.

Ik vond de verhouding bio en the rise of... niet zo fijn om naar te kijken. Natuurlijk is het leuk om te zien hoe zo'n bekende ontwerpster ooit geleefd heeft, maar het had wat meer gemengd mogen worden met haar professionele ambities. Daarom ging het laatste deel me te snel.

Voor een keer vond ik de Franse taal niet irritant. Leuk om zo'n Fransman te horen zeggen dat hij geen Engels kan spreken.

Het deed me niet zo veel, deze film. Van tevoren had ik weinig verwachtingen en ik ben dan ook niet zwaar teleurgesteld, maar ik had de film ook prima kunnen missen.

Waar het aan ligt? Niet aan de acteurs, Audrey Tatou kan mij wel bekoren en ook haar tegenspelers deden het eigenlijk allemaal wel goed. Ik denk dat het meer het verhaal zelf is. Coco vind ik persoonlijk helemaal geen sympathiek personage. De film duurt best wel lang en in feite gebeurt er niet heel veel. Tegen het einde begon het interessant te worden, maar toen was het ineens afgelopen en had ik het gevoel dat ik de climax gemist had.

Positief was de sfeer, de locaties en natuurlijk de schitterende kostuums. Het zag er allemaal meer dan prima uit en het klónk ook goed: er werd zowaar Frans gepraat! De muziek was ook meer dan redelijk.

Met al zijn goede punten is Coco avant Chanel zeker geen slechte film, maar voor mij niet eentje die je gezien moet hebben.

Heel aardige film over het vroegere leven van Coco Chanel, die ondanks z'n geringe lengte toch wat langdradig kan overkomen.

Tautou is een uitstekende Chanel. Echt emotie weet ze niet op te wekken, maar misschien moet dat ook niet. Ze lijkt me een tamelijk eenzaam persoon, dat vooral eenzaam is omdat ze dat zelf wil. En wl zie je haar soms arrogante blik steeds meer opkomen en daarvoor een heel arsenaal aan andere emoties. Prima gedaan. Ook de andere rollen zijn zeer goed vertolkt.

De aankleding is fantastisch. Het is sowieso een mooi tijdsbeeld van de adel zoals we die kennen op z'n eind (ook in kleding dus) en daarin een enkele jonge vrouw die wat anders wil met haar leven en kleding. Leuk is om te zien waar zij de mosterd vandaan haalde voor haar mode, en vooral soms korte momenten die laten zien hoe zij zich ontwikkelt. Als zij de jurk van haar zus wat minder strak maakt bijvoorbeeld.

Helaas is de film wat te verknipt. Het zijn vooral meer korte fragmenten dan een doorlopend verhaal. Zeker tegen het einde gaat het allemaal wat snel. Daardoor leef je ook niet heel erg mee met de personages. Dus het wordt soms wat langdradig en saai, ondanks de mooie aanpak verder.

3*

Een verrassend goeie film.

En wat zette die Audrey Tautou een geweldige rol neer! Echt super.

Dacht eerst dat het een saaie film zou zijn maar vond het een heerlijke film.

Alleen jammer dat het einde zo snel ging....

Zeker moeite waard om te kijken!

3,5*

'k vond het een interessante film om eens gezien te hebben. Het verhaal wist me wel te boeien en gaf een mooi overzicht en evolutie van haar leven. De film focust dan ook vooral op haar leven vooraleer ze erg groot werd. Het einde kwam wel wat vlug, vlug over. Dat mocht misschien wat langer geduurd hebben.

De cast deed het overtuigend en kwam wel realistisch over. Ook de muziek paste bij de film.

'k vond het geen misse film en de moeite om eens gezien te hebben. Niet meer, niet minder.

Vrij mooie en lekkere film. Heb eigenlijk nog nooit een franse film gezien (denk ik). Tenminste nog niet veel laat ik het daar op houden. De film kijkt lekker weg, en Audrey Tautou is één van mijn favoriete actrices en ze deed het weer geweldig en je leeft in alle opzichten met haar mee en het verveeld geen moment.

Ook al gebeurd er niet heel veel in de film, toch blijf je kijken tot het einde en hebben elke gebeurtenissen wel iets. Ik vind het eigenlijk wel fijn dat er frans word gesproken, ook al begrijp ik er zelf niks van (godszijdank voor de ondertiteling). De taal is gewoon erg mooi en fijn, ze praten vrij snel en is prettig om naar te luisteren. Een keer wat anders dan engels.

Ik begreep pas later dat het echt haar leven voor haar beroemde carriere was, maar ik hoopte toch nog dat er een groot deel te zien zou zijn van haar als beroemd modeontwerpster.

Het einde ging idd iets te snel in één keer. Er worden ook steeds sprongen in de tijd gemaakt terwijl het niet word aangekondigd. Hoeft ook niet, maar het gaat op één of andere manier gewoon te overhaast. Zonde, want het is allemaal vrij mooi weergegeven. Al was de speelduur net genoeg, omdat het dan wel een tikkeltje te langdradig gaat worden.

Ik ben altijd wel in voor een film uit de geschiedenis. Dat interesseert me gewoon iets meer. De mooie ouderwetse kostuums, de mooie landvelden, kastelen en meubels. Prachtig om te zien.

Bij het einde heb ik wel een traantje moeten wegpinken. Aan de ene kant denk je: jahoor, er moet weer net iets gebeuren voordat ze 2 maanden lang samen zijn. Maar, aan de andere kant denk je, het is toch echt gebeurd. En dat maakt het dan weer zo zielig, dat er een traan tevoorschijn word getoverd. En natuurlijk, omdat ze dan die 2 maanden net niet meer bij elkaar kunnen zijn.

Zeker een aanrader voor mensen die van dit genre en dit tijdperk houden. Misschien voor de rest vrij oninterressant en misschien zelfs saai. Ik hou meestal ook niet van een film waarin alleen maar conversaties worden gewisseld met elkaar, maar dit is zo'n film waarin het gewoon erg luchtig is en mooi word gebracht. Het verveeld misschien af en toe, maar zeker niet een reden om deze film te laten schieten.

Eerst dacht ik dat Gabrielle Chanel half lesbisch was, dankzij haar kleding en manier van doen. Ook omdat ze het zo goed kon vinden met de rijke en beroemde actrice/toneelspeelster. Maar, dit bleek dus niet waar. Ik kende haar geschiedenis ook niet dus vandaar. Eigenlijk heeft me dat nooit geinteresseerd. Het ging me meer om Tautou.

De rest van de cast is ook erg sterk!

3,5*

Esthetisch zeer geslaagd. Verhaal is mager. De beelden zeer mooi bij wijlen.

Saai, lieve mensen, saai. Zo blijkt eigenlijk wel weer dat iconen eigenlijk toch een vrij saai leven hebben, ongeacht wat ze hebben bereikt. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar als je echt een bijzonder leven wilt zien, moet je goede verhalen zoeken. Liefhebbers van mode komen hier bekaaid vanaf, want onze lieve Coco doet niet veel meer dan zeuren over lelijke hoeden. Iets wat ik wel terecht vind overigens. Fruitschalen op je hoofd is pure kitsch. Het is ook helemaal niet moeilijk om daar opmerkingen over te maken.

Wat rest is niets meer dan een doorsnee liefdesdrama en een wat vreemde verhouding met een baron. Anne Fontaine wil voortdurend benadrukken dat Coco een sterk, zelfstandig persoon is, maar in de anderhalf uur tijd leren we haar slechts oppervlakkig kennen. Dat het verhaal zich in het begin van de twintigste eeuw afspeelt, voegt nauwelijks wat toe. Als biografische film faalt Coco Avant Chanel hard en als romantische film is het maar zwakjes. Audrey Tautou blijft een prettige actrice om te zien, maar zelf kan ze helaas een film niet redden.

Vond er weinig aan. Jammer dat ze dit niet zo bijzondere deel van haar leven in beeld brengen.

Stiekem wachtte ik de hele film op het moment dat ze 'Coco Chanel' werd. Stom natuurlijk, gezien de titel van de film. Toch meen ik dat 'Coco apres Chanel' een leuker verhaal zou hebben opgeleverd. Je wordt nu meegenomen in een periode van zo'n tien jaar, in vergelijking het voor de eerste keer deelnemen aan een regionale verkiezing met als summum zitting nemen in de gemeenteraad terwijl het verhaal verteld wordt van een premier of president. Twintig minuten was hiervoor genoeg geweest.

Een biopic valt of staat in veel gevallen van de persoon in de picture. Ik ben niet echt een modefanaat, dus was het eerder uit nieuwsgierigheid dat ik een film rond Coco Chanel wou zien. En met namen als Audrey Tatou en Benoît Poelvoorde kon het toch niet slecht gaan. Dacht ik...

De film doet het niet slecht en op zich is het geen wonder dat deze vrij traditionele film vooral prijzen won voor kostumering en muziek. Maar het is ondanks de Franse makelij toch een Hollywood-vehicle dat zeer zoet is en op romantiek leunt. En alhoewel de prijzen naar kostumering gingen, mocht die kostumering toch meer centraal staan bij een biopic van een modeontwerpster. De aanloop naar haar imperium is op zich wel interessant, maar het mocht toch wat meer zijn. Ik zag weinig verrassend en ook Tatou was vooral Tatou en niet echt wat Chanel zou geweest zijn.

De film is een goed gemaakte, maar weinig gekruide film geworden die nogal saai is op den duur. Jammer, want de ingrediënten waren er wel.

Een redelijk vermakelijke film. Ik heb vrijwel niets met mode, maar toch was ik benieuwd. Audrey Tautou vind ik super. Fijne vrouw om naar te kijken. Het verhaal vind ik niet heel interessant. Ik vind het enigszins saai, en het eind gaat zo snel. Toch keek het best vlot weg, ik houd wel van die klassieke sfeer, ik vind de kostuums en de aankleding mooi en goed gedaan en het acteerwerk is prima. Daarom wel een voldoende. 3*

Licht ondergewaardeerd kostuumdrama. Niet een standaard heldinnenverhaal over een vindingrijke dame die haar tijdsgeest wist te ontstijgen door het korset uit de mode te halen, maar Audrey Tautou belichaamt de gelaagdheid van deze iconische mode-figuur. De strenge en verbeten blik rond haar lippen.Het ongemeende chagrijn waarmee ze van zich afbijt om haar grenzen te stellen. Die scenes waarin Benoît Poelvoorde haar dwingt tot seksueel getinte handelingen - zoals een schunnig cabaretliedje zingen in voornamelijk mannelijk gezelschap - zijn hartverscheurend. En dan dat schampere lachje als het geluk even haar kant op lijkt te komen. Deze Coco Chanel smacht nog altijd naar die romantische liefde, terwijl ze steeds meer beseft dat het sprookje niet weggelegd is voor een vrouw die haar eigen pad volgt. Een rasopportuniste die niet schuwde om gebruik te maken van haar vrouwelijke charmes om verder te komen in haar eigen ontwikkeling, maar die tegelijk handelde uit ideële gronden omdat ze de omgangsvormen hekelde waarin vrouwen een ondergeschikte positie krijgen toebedeeld. De pijn van Chanel staat in de oogopslag en de mimiek van Audrey Tautou te lezen - of hoe ze als een moeilijk maar kwetsbaar mens mannen nodig had om zich van hen los te maken.

Toch vooral een liefdesdrama. Dus op zich geen bijzondere film, en ook niet echt mijn ding. Gelukkig speelt Audrey Tautou weer de sterren van de hemel en draagt daarmee de hele film.

Aardige biopic.

Leuk dat de film de geijkte biopic paden links laat liggen, maar dat kon je vooraf al wel uit de titel afleiden. Het gaat vooral over de beginjaren van de persoon achter Coco Chanel, wie zit te wachten op haar gloriejaren kan maar beter een andere film opzetten.

Tautou doet het best goed, maar wordt toch van het scherm gespeeld door Poelvoorde. Dat valt vooral op wanneer de laatste langzaam uit het verhaal verdwijnt en de film toch een beetje begint in te zakken. De presence en vlotheid van Poelvoorde maakt het eerste deel gewoon erg geinig, het geeft Tautou ook veel meer om tegenaan te leunen.

Verder een redelijk klassieke aankleding, maar dat is niet zo verwonderlijk. Camera werk is niet zo speciaal, de soundtrack soms iets te nadrukkelijk aanwezig, maar echt storend werd het niet. Niet verkeerd, zeker niet voor een film over iemand die ik verder niet echt kende (behalve dan van naam).

3.0*

Gekeken om Tautou, waar ik best een fan van ben, maar de ster van deze film is uiteindelijk Poelvoorde. Geweldige acteur met een foute charme, en manische energie zonder daarbij echt over de top te gaan, die daardoor de nodige jeu aan de film geeft.

Verder wist ik weinig van Chanel en ik ben het er mee eens dat het aardig is om niet het geijke succesverhaal te zien, maar juist de periode ervoor. Is weer eens wat anders.

Geen geweldige film, maar wel vermakelijk, met name door Poelvoorde. 2,5*.

Leuk.

Het noord-Frans/Belgische antwoord op alle Chanel-films uit die periode wellicht, en hoe fraai werkt dat met acteurs als Poelvoorde, Gillain en Devos. Ook leuk hoe goed de rollen van Balsan en Capel ingevuld worden met acteurs die lijken op degenen die ze spelen, of toch voor zover je dat aan een fotootje kan opmaken. Jammer wel dat Tautou wat weinig laat zien, het is toch een beetje een herhaling van zetten met haar karaktertje - het is natuurlijk een beetje zoeken naar iemand die zo'n hoofdrol aan kan en ook als publiekstrekker op de poster kan, maar het lijkt toch een beetje een te makkelijke keuze.

Het verhaal is dan op zich wel weer erg interessant, en des te meer door de wat ongebruikelijke focus (grotendeels) op de jaren voordat Chanel bekend en beroemd werd - hoewel wellicht de periode-Boy daar al bij geteld zou kunnen worden. In ieder geval een fraai beeld van haar leven, en ook een handige manier om de latere controverses te ontwijken. Wel wat erg flauwtjes en conventioneel in de vertelling zelf overigens, en daarbij beviel de gelijktijdige Coco & Igor (2009) me veel beter.