Cousin Bette (1998)

Ik moest er ff inkomen, maar toen ik er eenmaal inzat heb ik me prima vermaakt. Goed acteerwerk en een leuk script.

Dit is een kostuumdrama maar dan anders dan anders. Eentje met een scherp randje en af en toe een licht stukje humor tussendoor. Dat maakt dit kostuumdrama toch net weer iets anders dan andere films in dit genre. Het begon al gelijk toen het karakter van Hugh Laurie bij de begrafenis van zijn vrouw iets te diep in het decollete van een vrouw naast hem keek.

Ik werd heel erg met mijn gevoel heen en weer geslingerd in deze film. In het begin kon ik wel sympathie voor Beth krijgen omdat haar nichtje Winceslas op zo'n slinkse wijze had verleid en afhandig gemaakt van Beth. Ook door de geschiedenis van Beth krijg je daar wel begrip voor.

Later vind ik haar wraak dan wel weer te ver gaan en krijg ik toch weer wat meer sympatie voor de familie. Ik vond het wel bijzonder van deze film dat je die dubbelzijdigheid hebt. Verder waren de beelden in deze film allemaal heel erg mooi en dat vind ik wel een belangrijk element aan een kostuumdrama. Ik vind het zeker wel een geslaagde film.

Een redelijke dramafilm...

Niet zo echt spannend film...

Toch een saai....

Wel een mooi kostuum kleding....

Redelijk acteerwerk....

Geen aanrader...

Een beetje een mix tussen en komedie en een tragedie wat resulteert in een geen boter geen vis gehalte. De humor is helaas nooit bijtend. Het verhaal is bovendien flauw, te nadrukkelijk en komt van tijd tot tijd belachelijk over. De kostuums en decors zijn prachtig, maar de cast overtuigt nauwelijks.

Gaap.

Ik heb hier niets mee, dit soort kostuumdrama's. Voor mij veel te stoffig en ouderwets. Het zal vast ook zijn charme hebben, maar ik zie het niet. Ik voelde tijdens het kijken mijn oogleden steeds zwaarder worden en op een gegeven moment kreeg ik de dwingende behoefte om te gaan slapen. Omdat ik al halverwege de film was heb ik hem toch maar uitgekeken, maar achteraf gezien was een dutje spannender geweest.

Ik mis de humor. Het is er wel, maar het kon me niet bekoren. Geen enkele keer heb ik een glimlach op mijn gezicht gehad.

De voornaamste reden om deze film toch een kans te geven was Elisabeth Shue, was erg benieuwd naar haar rol en zij heeft me dan ook niet teleurgesteld, maar verder was het behoorlijk huilen met de pet op.