Copacabana (2010)

En nou niet allemaal weer gaan beginnen over Barry Manilow....

Op deze site een trailer, geen NL ondertiteling overigens.

Isabelle Huppert speelt - hoe kan het anders - de sterren van de hemel. Leuk om haar de moeder te zien spelen van haar eigen dochter (Lolita Chammah). Het noorden (Noord-Frankrijk en - in dit geval - België) leent zich uitstekend voor troosteloos realisme (voorbeelden te over: Aanrijding in Moscou, Helaasheid der dingen, Bienvenue chez les ch'tis, Welcome, .... ) waar deze film dan ook bol van staat. Ook vermeld moet worden de acteerprestaties van Aure Atika als de zakelijke bitch. En last but not least: leuk om Jurgen 'vrachtwagenchauffeur uit Aanrijding in Moscou' Delnaet weer te zien.

Kortom: genieten!

3,5*

Isabelle Huppert speelt bijna altijd wel goed! Zag haar laatst nog in de film "Les Soeurs Fâchées", waar ze ook alweer zo bitcherig speelde!

Damn!

En natuurlijk ook "La Vie de Jésus"!

Redelijke komedie die het voor mij nu niet direct moest hebben van het acteren van Isabelle Huppert (Babou) maar vooral van het spel van Jurgen Delnaet (Bart) die wij nu natuurlijk ook kennen van de camionneur in "Aanrijding in Moskou". Het is dankzij zijn bijzonder genietbare spel dat deze zeer voorspelbare komedie van mij alsnog een voldoende krijgt.

3,0*

Heerlijke luchtige feelgood speelfim met een sprankelende Isabelle Huppert. Prettig, aangenaam en vermakelijk, met nergens misplaatst sentiment.

Ik wist helemaal niet dat Lolita haar dochter was in werkelijkheid, wat een schoonheid ook zeg

Verder mooi omschreven, ook de sfeer is helemaal zoals jij omschrijft. Sluit me er geheel bij aan!

Copacabana (2010) is weer eens een voltreffer van Isabelle Huppert de chemie tussen dochter Lolita Chammah en moeder Isabelle Huppert spat van het scherm af ( ook in het echt zijn hun moeder en dochter). Isabelle Huppert is perfect als de rebelse moeder in een tragie/komedie die steeds weet te boeien en nooit flauw wordt.

Noord-Frankrijk en België zien er troosteloos uit wat je niet van de film cq titel kan zeggen.

De film speelt zich voor een groot gedeelte af in Oostende en ook het 'Thermae Palace hotel' komt dikwijls in beeld. Plezante film met leuke scènes en goede ideeën.

Geinig filmpje met goed acteerwerk. Het karakter van de moeder wordt erg goed vertolkt en komt realistisch over, al maakt ze wel een paar bedenkelijke beslissingen, maar dat past ook wel weer bij het karakter.

Ik kan niets anders zeggen dan dat dit gewoon een leuke film is om naar te kijken. Het personage van Babou is zo verfrissend, interessant en soms zelfs vertederend dat je van het begin tot het eind geboeid blijft kijken naar hoe zij haar leven leidt.

Mooi geacteerd - hoewel ik de chemie tussen moeder en dochter niet heel bijzonder van het scherm zie spatten. Wat me wel opvalt is dat er weer mooie beelden van Nord - Pas de Calais getoond worden - als ik het goed begrijp is er ook een officieel steunfonds om de regio op deze manier wat populairder te maken, er komen de laatste jaren al meer films langs die in deze hoek spelen - Bienvenue chez les Ch'tis is inderdaad al genoemd en daar een wel heel uitgesproken voorbeeld van.

Maar waar gaat deze film nou eigenlijk helemaal over? Best aardig om te zien hoe Isabelle, nee Babou door haar leven floddert. Maar ik mis de inhoud om het een goede film te kunnen vinden. Geen drama, geen comedie - gewoon een simpel nietszeggend verhaaltje dat zoetjes naar het einde toe kabbelt. Meer zie ik er niet in - en dus, met dit soort sterrencast kan ik het eigenlijk alleen maar een gemiste kans vinden.

Goeie film waarin een vrouw wat financiele problemen heeft en een moeizame relatie met haar dochter. Maar na regen komt zonnenschijn, en gaat het haar langzaam aan voor de wind. De film heeft wat opstartproblemen, maar wordt eigenlijk steeds beter omdat je het hoofdpersonage steeds sympathieker gaat vinden. Deze licht excentrieke rol wordt ook uitstekend neergezet door Isabelle Huppert, waarvan blijkt dat ze het hart op de goede plaats heeft zitten.

Zeker een geslaagd en rustige familievertelling van de vrouw Babou met al haar financiele en sociale problemen die de pan uit lopen. De relatie met der dochter is in iedergeval behoorlijk pijnlijk op vele momenten en Isabelle is een soort personage die onbewust een last is voor de gewone mensen. Na regen komt inderdaad zonneschijn wanneer ze gaat werken in Oostende en daar zo aan der geld komt. Maar toch, ook daar loopt het niet altijd op zijn rolletjes en zijn er vele ups en downs.

En dit is ook zeker geen zoetsappige overdreven soap maar wel een knappe en emotionele vertellen waar de sfeer ook vaak te proeven is en Oostende ook prachtige kiekjes kent en ook dat gaat steeds met de stemming mee, de ene keer is het grauw en guur en de andere keer zonnig. Het verhaal zelf is meer een aaneenschakeling aan dagvertellingen die een hoop ontroerende en ijzersterke momenten opleveren. Soms is het een feel good film en soms gaat het er nog wel eens hard aan toe, emotioneel gezien.

Wat mij betreft zeker wel een fraaie drama.

4,0*

Meespelend en aandoenlijk drama. Een komedie heb ik er absoluut niet ingezien. Babou is een bijzondere vrouw die elke situatie de baas lijkt te zijn maar de huidige omstandigheden met haar werk en dochter zijn niet optimaal en daar wordt dan ook aan gewerkt. Eigenlijk is dit allemaal niet zo indrukwekkend maar de vele dialogen zijn mooi uitgevoerd en de bijrollen worden allemaal sterk vertolkt. Realistisch en fascinerend tegelijkertijd.

Een sympathieke en bij vlagen optimistische film met humor, die (al weer) volledig gedragen wordt door Isabelle Huppert (met haar spontaniteit en liefde voor detail). Deze mix van komedie en familietragedie kun je ook een feelgoodfilm met diepgang noemen. Het moeder-dochter conflict is verpakt in een doordacht, realistisch verhaal, waarbij de sfeer van de melancholie en grauwe triestheid van de kleine Belgische kustplaats treffend in beeld wordt gebracht. Ik las pas later dat Lolita Chammah werkelijk de dochter van Isabelle Huppert is.

Film die een wat merkwaardige ontwikkeling doormaakt. Ik heb tijdens de eerste helft een paar keer op het punt gestaan om de film af te zetten vanwege het wat sikkeneurige verhaal. Gelukkig heb ik dat niet gedaan, want langzamerhand verandert de film in een aantrekkelijke feel good movie met de nodige humor, een beetje drama en hier en daar wat maatschappijkritiek.

Niemand kan zo goed een sloerie spelen als Isabelle Huppert. Haar echte dochter Lolita Chammah is een aangename verrassing.

Gewoonweg een heerlijke film, het genre wat mij wel aanspreekt.. Niet te gecompliceerd,

Babou lekker eigenwijs, eigenzinnig. De sfeer van de streek, zowel Oostende als Noord Frankrijk, wordt goed weergegeven, misschien wat troosteloos, maar toch.... het heeft iets...

De kamergenote van Babou, vind ik nu typisch zo'n mens die perfect haar rol speelt.

Isabelle Huppert voor een filiaal van Zeeman!!

Aardige feel-good-movie in troosteloos Oostende met al even uizichtsloze baan als verkoopster van time-sharing-appartementen.

Prachtig rolletje van Isabelle's sikkeneurige kamergenote.

Moeder/dochter-gedoe is iets minder bijzonder.

Film over een wilde moeder die een baantje aanneemt in Oostende om daar appartementen te gaan verkopen. En daarmee geld te verdienen waarmee ze hoopt dat de relatie tussen haar en haar dochter wat beter wordt. Isabelle Huppert speelt fantastisch en komt geloofwaardig over. Daarmee is het een prima film, maar ook niet meer dan dat.

Licht, "sympa" en charmant afwisselend met een streepje ernst, maar bovenal een weer uitmuntende Isabelle Huppert.

Prettig om ook Veerle Dobbelaere en Jurgen Delnaet in deze Franse film weer te vinden, film die trouwens heel sfeervol is zekerlijk wat de shots in Oostende betreft en ook heel attent is inzake het taalgebruik.

fijne en sympathieke film met een schitterende Isabelle Huppert en fijne bijrollen van o. m Veerle Dobbelaere en Jurgen Delnaet.

Chammah was dit jaar wel een opvallende ontdekking op het IFFR in Cherry Pie (2013). Het stond nog op mijn lijstje om even uit te zoeken waar ik haar nog meer van zou kunnen kennen, en dan blijkt het gewoon de dochter van Huppert te zijn! Met deze kennis is het wel terug te zien overigens, bepaalde trekken met de mond waren heel erg Huppert-achtig. Het talent komt dus niet uit de lucht. Denk dat ik deze film maar eens op de lijst zet voor binnenkort. Ook in Malina (1991) van Schroeter zijn moeder en dochter al samen te zien, maar die heb ik momenteel even uitgeleend... Ben benieuwd of ze net zo'n uitdagende carrière gaat krijgen als haar moeder, maar gezien haar talent en de films die ze tot nu toe al maakte, gaat dat ongetwijfeld wel goed komen.

Meteen maar gekeken? Ik zal eens werk maken van die Schroeters zodat je ook Malina kan zien! Wel geinig dat Chammah dus de dochter van Huppert is, achteraf inderdaad wel goed te plaatsen. Ze heeft blijkbaar ook gespeeld in L'intrus van Denis, maar dat was ook alweer bijna tien jaar voor Cherry Pie. Had haar op basis van die film wel iets jonger geschat.

Dat maakte het voor mij ook wel meer een verrassing

Meteen maar gekeken inderdaad, een kleine feelgood comedy trek ik ook laat op de avond nog wel... Anders was ik toch maar bij de BBC/ comedy blijven hangen...

Film over een vrouw die gaat verhuizen om zo geld te verdienen, wat ik er een beetje uit kan halen is dat zij net doet een vrijgevochte vrouw te zijn, echter gaat ze wel heel ver om ervoor te zorgen dat mensen haar aardig vinden. De relatie met haar dochter gaat niet goed en met werken gaat het ook niet goed. Isabelle Huppert is zoals altijd prachtig en goed bezig. Echter kreeg deze film me niet echt mee, bij vlagen grappig maar verder een degelijke film waarin niet echt iets bijzonders gebeurd.

Twijfel of ik 'm 4 sterren geef. Nergens groots, maar zo eerlijk en eenvoudig. Topper!

Goede vertolkingen, met enkele Belgische acteurs.

Maar de film in zijn geheel is niet mijn ding, kon me niet boeien.

Voor de mensen uit Oostende zal deze film wel een extra bieden, de locatie is immers Oostende.