Copacabana (2010)

Copacabana (2010) is weer eens een voltreffer van Isabelle Huppert de chemie tussen dochter Lolita Chammah en moeder Isabelle Huppert spat van het scherm af ( ook in het echt zijn hun moeder en dochter). Isabelle Huppert is perfect als de rebelse moeder in een tragie/komedie die steeds weet te boeien en nooit flauw wordt.

Noord-Frankrijk en België zien er troosteloos uit wat je niet van de film cq titel kan zeggen.

Ik kan niets anders zeggen dan dat dit gewoon een leuke film is om naar te kijken. Het personage van Babou is zo verfrissend, interessant en soms zelfs vertederend dat je van het begin tot het eind geboeid blijft kijken naar hoe zij haar leven leidt.

Mooi geacteerd - hoewel ik de chemie tussen moeder en dochter niet heel bijzonder van het scherm zie spatten. Wat me wel opvalt is dat er weer mooie beelden van Nord - Pas de Calais getoond worden - als ik het goed begrijp is er ook een officieel steunfonds om de regio op deze manier wat populairder te maken, er komen de laatste jaren al meer films langs die in deze hoek spelen - Bienvenue chez les Ch'tis is inderdaad al genoemd en daar een wel heel uitgesproken voorbeeld van.

Maar waar gaat deze film nou eigenlijk helemaal over? Best aardig om te zien hoe Isabelle, nee Babou door haar leven floddert. Maar ik mis de inhoud om het een goede film te kunnen vinden. Geen drama, geen comedie - gewoon een simpel nietszeggend verhaaltje dat zoetjes naar het einde toe kabbelt. Meer zie ik er niet in - en dus, met dit soort sterrencast kan ik het eigenlijk alleen maar een gemiste kans vinden.

Goeie film waarin een vrouw wat financiele problemen heeft en een moeizame relatie met haar dochter. Maar na regen komt zonnenschijn, en gaat het haar langzaam aan voor de wind. De film heeft wat opstartproblemen, maar wordt eigenlijk steeds beter omdat je het hoofdpersonage steeds sympathieker gaat vinden. Deze licht excentrieke rol wordt ook uitstekend neergezet door Isabelle Huppert, waarvan blijkt dat ze het hart op de goede plaats heeft zitten.

Zeker een geslaagd en rustige familievertelling van de vrouw Babou met al haar financiele en sociale problemen die de pan uit lopen. De relatie met der dochter is in iedergeval behoorlijk pijnlijk op vele momenten en Isabelle is een soort personage die onbewust een last is voor de gewone mensen. Na regen komt inderdaad zonneschijn wanneer ze gaat werken in Oostende en daar zo aan der geld komt. Maar toch, ook daar loopt het niet altijd op zijn rolletjes en zijn er vele ups en downs.

En dit is ook zeker geen zoetsappige overdreven soap maar wel een knappe en emotionele vertellen waar de sfeer ook vaak te proeven is en Oostende ook prachtige kiekjes kent en ook dat gaat steeds met de stemming mee, de ene keer is het grauw en guur en de andere keer zonnig. Het verhaal zelf is meer een aaneenschakeling aan dagvertellingen die een hoop ontroerende en ijzersterke momenten opleveren. Soms is het een feel good film en soms gaat het er nog wel eens hard aan toe, emotioneel gezien.

Wat mij betreft zeker wel een fraaie drama.

4,0*

Meespelend en aandoenlijk drama. Een komedie heb ik er absoluut niet ingezien. Babou is een bijzondere vrouw die elke situatie de baas lijkt te zijn maar de huidige omstandigheden met haar werk en dochter zijn niet optimaal en daar wordt dan ook aan gewerkt. Eigenlijk is dit allemaal niet zo indrukwekkend maar de vele dialogen zijn mooi uitgevoerd en de bijrollen worden allemaal sterk vertolkt. Realistisch en fascinerend tegelijkertijd.

Film die een wat merkwaardige ontwikkeling doormaakt. Ik heb tijdens de eerste helft een paar keer op het punt gestaan om de film af te zetten vanwege het wat sikkeneurige verhaal. Gelukkig heb ik dat niet gedaan, want langzamerhand verandert de film in een aantrekkelijke feel good movie met de nodige humor, een beetje drama en hier en daar wat maatschappijkritiek.

Niemand kan zo goed een sloerie spelen als Isabelle Huppert. Haar echte dochter Lolita Chammah is een aangename verrassing.

Gewoonweg een heerlijke film, het genre wat mij wel aanspreekt.. Niet te gecompliceerd,

Babou lekker eigenwijs, eigenzinnig. De sfeer van de streek, zowel Oostende als Noord Frankrijk, wordt goed weergegeven, misschien wat troosteloos, maar toch.... het heeft iets...

De kamergenote van Babou, vind ik nu typisch zo'n mens die perfect haar rol speelt.

Isabelle Huppert voor een filiaal van Zeeman!!

Aardige feel-good-movie in troosteloos Oostende met al even uizichtsloze baan als verkoopster van time-sharing-appartementen.

Prachtig rolletje van Isabelle's sikkeneurige kamergenote.

Moeder/dochter-gedoe is iets minder bijzonder.

Licht, "sympa" en charmant afwisselend met een streepje ernst, maar bovenal een weer uitmuntende Isabelle Huppert.

Prettig om ook Veerle Dobbelaere en Jurgen Delnaet in deze Franse film weer te vinden, film die trouwens heel sfeervol is zekerlijk wat de shots in Oostende betreft en ook heel attent is inzake het taalgebruik.