menu

Vanilla Sky (2001)

mijn stem
3,29 (2210)
2210 stemmen

Verenigde Staten / Spanje
Drama / Romantiek
136 minuten

geregisseerd door Cameron Crowe
met Tom Cruise, Penélope Cruz en Cameron Diaz

De jonge, knappe en rijke uitgeverijmagnaat David Aames (Cruise) kan alles krijgen wat zijn hart begeert. Toch schijnt David's bekoorlijke leven niet compleet. Op een zekere avond ontmoet David de vrouw van zijn dromen (Penélope Cruz) en hij denkt dat hij misschien het ontbrekende stukje gevonden heeft. Maar een beslissend treffen met een jaloerse minnaar (Cameron Diaz) brengt David's leven plotseling uit zijn baan en stuurt hem langs een achtbaan van romantiek, seks, verdenkingen en dromen...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=BOFHvI5Rob8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
(verwijderd)
Wat een aangename verrassing zeg. De film met misschien wel de mooiste filmtitel mag er als geheel ook zeker zijn.

Heerlijk origineel en onvoorspelbaar verhaal, heb me geen enkel moment verveeld. De discoscene was fucking briljant.

Cruise zijn misschien wel beste rol die ik ooit zag en ik vind hem sowieso al goed. Penelope Cruz, tja, prachtig zoals altijd. Favoriete actrice.

Visueel gezien is er toch nauwelijks moeite in gestolen lijkt het, dat is best jammer. Mijn droomwereld was in ieder geval fraaier geweest, dat kan ik je verzekeren.

Een terugkerende soundtrack is mij niet opgevallen, wel worden perfect gekozen liedjes op perfect getimede momenten ingezet. Dat is altijd genieten.

Ik zag natijd pas dat dit een remake is, ga de originele ook zeker nog kijken, met opnieuw Cruz.

Aanrader.

avatar van T1000
4,0
Ik heb op YouTube eens een filmpje gezien, een best interessante review over deze film Vanilla Sky, dat begin 2000 een best opvallend jaar was voor deze film, en een andere en ook hele goede, Mulholland Dr. omdat ze ongeveer dezelfde sfeer hadden als het gaat om dromen/onderbewuste- wat is nou echt en wat niet genre, en dan ben ik daar best benieuwd naar, want lijkt deze film voor mij steeds beter te worden elke kijkbeurt? ik denk het, want elk detail in de film heeft volgens mij ook een betekenis, misschien moet ik bij elk shot het beeld stilzetten Het is of elke scène tot in perfectie is uitgebeeld, ik zat er al meteen in bij die fantastische openingsshot van de gebouwen, het beeld knippert even op zwart, en weer terug, Cruise rent door een lege straat waar geen hond is te bekennen, kijk dat noem ik pas een perfecte opening, ja Crowe heeft een goede cameraman uitgekozen. Fijne muziek trouwens als Cruise wakker word en we horen Radiohead, goed album trouwens, maar daar hebben we musicmeter voor, ga ik niet verder op in Ook Penélope speelt goed en Diaz heeft volgens mij meer van deze rollen gespeelt, maar doet het ook erg goed hierin, en dan vooral wat er allemaal gebeurt in de auto zo wat een mokerslag was dat zeg! En dat het gezicht van Cruise na dat ongeluk niet helemaal in orde is, is goed te merken, want hij probeert het bedrijf te redden en langzaam gaat het de andere kant op, en tegen het einde is dat ook visueel goed te zien in de film als je goed oplet. Goede film

avatar van Rozekoek
4,0
T1000 schreef:
want lijkt deze film voor mij steeds beter te worden elke kijkbeurt? ik denk het, want elk detail in de film heeft volgens mij ook een betekenis, misschien moet ik bij elk shot het beeld stilzetten Het is of elke scène tot in perfectie is uitgebeeld, ik zat er al meteen in bij die fantastische openingsshot van de gebouwen, het beeld knippert even op zwart, en weer terug, Cruise rent door een lege straat waar geen hond is te bekennen, kijk dat noem ik pas een perfecte opening, ja Crowe heeft een goede cameraman uitgekozen. Fijne muziek trouwens


T1000, jij verwoordt precies wat ik ook denk. Het heeft een paar re-runs geduurd, voordat ik doorhad dat zijn lucid dream op exact dat moment gebeurde na de discotheek. Dit is in ieder geval een van mijn favoriete romantische films! De soundtrack, de storyline, scenes als: de teken scene, de discotheek scene (muziek van Underworld), zn eerste droom na het ongeluk (Nancy Wilson - Elevator Beat... meesterlijk nummer dat een rol speelt door de hele film en als dvd menu song fungeert om de toon te zetten i.e. mysterieus, romantisch

avatar van Black Math
2,0
Dit zou potentieel een geweldige film kunnen zijn, gezien het thema van waar realiteit stopt en waar droom begint, iets wat me vaak erg aanspreekt. Helaas blijft de beeldtaal daar erg bij achter, echt surrealistisch wordt het nooit. Verder is het allemaal vrij rechttoe rechtaan. Over het algemeen is het duidelijk in welke realiteitslaag we ons bevinden. Enkel tegen het einde aan wordt het wat onduidelijk, maar met het einde zelf valt alles op z'n plek, maar wel op een wijze die erg goedkoop aanvoelt.

Het acteerwerk is niet geweldig. Cruise is het meest op z'n plaats in over-the-top rollen, en zakt hier door het ijs. Zijn grijns ergert ook flink. Cruz komt ook niet al te overtuigend over, wat natuurlijk ook kan liggen aan dat Engels niet haar moedertaal is.

Enkel de muziek is wel te pruimen. Crowe heeft natuurlijk een rockmuziekjournalistenachtergrond, en dat is te horen. Enige klacht is dat ik sommige nummers niet echt op hun plek vond. Good Vibrations is bijvoorbeeld een fantastisch nummer, maar wat is de relatie met de scène waarin het te horen is?

Kortom, genoeg op aan te merken ondanks het potentieel. 2*.

avatar van Prinz
1,5
Meest misplaatste gebruik van de IJslandse goden in een film, ooit.

avatar van Alathir
4,0
Vanilla Sky is een film die ik al heel lang ken maar die ik nog nooit in zijn geheel bekeken heb. Ook Abre los ojos heb ik niet gezien waar deze film dus de remake van zou zijn. Vanilla Sky vond ik een boeiende, zeg maar, mindfuckfilm met een romantisch tintje. Zoals altijd speelt Tom Cruise heerlijk en ziten er twee knappe dames in de film namelijk Penelope Cruz en Cameron Diaz. De schwung waarmee Cruise door het leven gaat in het begin van de film is erg leuk, hij lijkt zich van niets wat aan te trekken en dat vond ik best grappig op momenten. Ook de muziek vond ik erg leuk aangezien rock wel één van mijn lievelingsgenres op muziekvlak is. Zo komen er heel wat (semi)klassiekers voorbij en dat is altijd fijn als ze in een juiste context gebruikt worden.

Het idee van lucide dromen is ondertussen al wel vaker gebruikt, de laatste die ik gezien heb is de Zuid-Koreaanse film Loosideu Deurim (2017) waarin een vader via lucide dromen de kidnapper wilt vinden van zijn zoon. Met dit soort films kan je een hoop richtingen uit en dat maakt het natuurlijk een stuk moeilijker om te voorspellen. Vanilla Sky deed me ook even denken aan Wonder (2017) omdat het wel duidelijk is hoe belangrijk je uiterlijk is in de professionele wereld. Al bij al gaat de film ook over wat geluk nu juist is. Dat is vast voor iedereen anders maar ik denk dat het echte geluk bij de meeste mensen toch in de kleine dingen zit. Blijf dus niet bij de pakken zitten als je ongelukkig bent, want elke nieuwe minuut is er weer eentje waarbij je het roer volledig kan omgooien. 4*

avatar van SmackItUp
3,0
Toch een fijne verrassing.

Had een slap aftreksel verwacht van Abre los Ojos, maar dat viel me toch reuze mee. Fijne visuals, aardig geacteerd, en behoorlijk sfeervol. Het verhaal was dus al wel bekend, maar ik kan mij voorstellen dat het einde vreselijk goedkoop aanvoelt. Alles wordt even netjes in 10 minuten uitgelegd, waardoor je je toch bestolen kan voelen.

Kleine 3* dan maar.

avatar van supadragon8
4,0
Vond het een prima film. Zitten een aantal acteurs in die me normaal niet zo bevallen (Cruise, Diaz) maar die vond ik erg meevallen. Uitstekende muziek, mooie visuals en interessant verhaal.

Zoals meerdere zeggen was het einde misschien wat te uitgehold, wellicht hadden ze wat meer hints/uitleg vroeger in de film kunnen verwerken.

Ik zal binnekort eens het origineel bekijken en zien of ik die beter vind (en of dat misschien ook de beoordeling op deze film beïnvloed)

avatar van IH88
3,5
“Every passing minute is another chance to turn it all around.”

Prima Amerikaanse remake van het briljante Abre Los Ojos. Niet zo goed, maar alle sterke momenten en plotontwikkelingen worden wel overgenomen. En gelukkig weer met Penélope Cruz. Tom Cruise doet het goed, en ook bij Vanilla Sky heb je eigenlijk geen idee waar het verhaal nu weer heen gaat. Ook al heb ik Abre Los Ojos nog niet zo lang gelden gezien. Dat laat vooral de kracht van het intrigerende verhaal zien, en ondanks de (te) lange speelduur heeft ook Cameron Crowe er een boeiende film van gemaakt.

avatar van Lovelyboy
4,0
geplaatst:
Een drama film die me de eerste keer dat ik hem zag totaal niet bekoren kon. Wazig film vond ik het maar destijds en wat was ik in dat genre gewend...? Niets. Inmiddels gek op dat soort films als Mullholland Drive, Lost Highway, The Jacket, Donnie Darko, The Machinist en 12 monkeys, krijgt Vanilla Sky ook gretig aftrek. Doch benadert hij het niveau niet van een paar boven genoemde titels ook al weet de film op bepaalde momenten een gevoelige snaar te raken.

Hoewel de film al begint met een moment dat je denkt 'warning warning' wat gebeurt er allemaal en wat is echt, en aangezien je ook meteen Cruise al in gesprek ziet met de psych getooid met masker weet je meteen dat er iets vreselijk misgegaan is. Vervolgens vertelt Cruise door middel van flashbacks hoe zijn leven er uitzag en meteen zijn we bij het mindere punt van de film. Het beeld van de redelijk onsympathieke David komt aanwaaien. Weliswaar moet je daar wat door heen prikken en kan hij er ook vrij weinig aandoen dat zijn ouders zo rijk waren en is zijn hele gedrag eerder een licht soort rebellie richting wat verwacht wordt. Doch wint het personage niet aan sympathie. Het komt hem allemaal maar aanwaaien met zijn gelukzalige glimlach, ijdel als de hel, veel te veel geld en het leven lijkt één groot feest. Ik weet niet hoe dat met anderen zit maar ik haat dergelijke figuren die altijd de wind meehebben, nog nooit tegenslag gehad hebben en van uit hun gemakkelijk positie zeggen: als je iets wil dan pak je of regel je dat toch? Dat hij dan uiteindelijk niet voor de oppervlakkig, wannebe popstar, door ja-knikkers gevolgde, slechte zangeres Julie kiest maar voor de schattige, kinderlijke, licht armoedige levende Sofia spreekt dan wel weer voor David. Een aandoenlijke romance begint, die in eerste instantie bruut verstoort wordt door het moment dat David bij Julie in de auto stapt.

Het kunstige aan de film is nu toch ook weer dat ik me afvraag, klop dat wel? En dan toch weer even nadenk wat er allemaal volgde en waar dingen door elkaar beginnen te lopen. Een spannende mysterie wordt het vervolgens niet, hooguit de scene waarop David plots Julie in bed ziet zitten en nogal raar zit te lachen is hooguit creepy. De film lijkt dan ook te verzanden in een redelijk boeiend raadsel waar je nieuwsgierig over bent hoe het afloopt, maar niet meer dan dat. Waar alles in eerste instantie op zijn pootjes terecht gekomen lijkt te zijn met de hernieuwde relatie met Sofia en een gelukte gezicht reconstructie, wat allemaal wel over komt als erg onwaarschijnlijk, komt David er met zijn psych achter dat alles één grote projectie lijkt te zijn. Zelfs dat hij in de bak zit en met de psych praat lijkt een voortvloeisel uit eigen schuldgevoel en die de state of mind waar hij in verkeerd beïnvloed, een fenomeen waar de film wel weer erg mee wint. Wanneer de bittere waarheid ten gehore komt met rouwende David en zijn laatste wazige momenten dat hij zelfmoord pleegt is dat toch wel een smack in the face en moet ik wel even een traantje wegslikken. Kennen we dat allemaal niet, dat verdriet, dat verlangen naar iemand? De deprimerende gedachte er een einde aan te willen maken...? Dat laatste gegeven, samen met het toch wel goed bedachte plot dat hij over alles had kunnen dromen maar zich toch kennelijk bezwaard voelt over de afloop met Julie, tilt de film toch weer over dat niveau van redelijk heen. Vergeten zijn de onsympathieke flierefluiter en de andere helft van de film dat het redelijk boeiend is.

Bijzonder ervaring, redelijke mindfuck met een behoorlijke verdrietige realiteit waardoor de film weer stijgt in kwaliteit, meer dan lekkere soundtrack met Radiohead, Peter Gabriel, REM, The Monkeys en Robert Palmer.

avatar van supadragon8
4,0
geplaatst:
Lovelyboy schreef:
waardoor de film weer stijgt in kwaliteit, meer dan lekkere soundtrack met Radiohead, Peter Gabriel, REM, The Monkeys en Robert Palmer.


Vergeet niet Sigur Ros hè

avatar van Lovelyboy
4,0
geplaatst:
supadragon8 schreef:
(quote)


Vergeet niet Sigur Ros hè
. Excuus...

geplaatst:
Misschien verwarrend voor mensen die uitermate ernstige traumatische gebeurtenissen hebben meegemaakt. De film was op sommige momenten te confronterend. Maar dat vanuit de ervaringen van een PTSS-patiënt.

geplaatst:
Vanilla Sky.

Misschien verwarrend voor mensen die uitermate ernstige traumatische gebeurtenissen hebben meegemaakt. De film was op sommige momenten te confronterend. Immers een traumatische ervaring wordt hier treffend weergegeven. De dissociatieve staat waarin men zich telkens maar weer kan bevinden waar het onderbewustzijn ervaringen in de tijd alsmaar opnieuw projecteert alszijnde dé realiteit in een realiteit van het dagelijkse.... zodat men de waanzin nabij is. En dat vanuit het perspectief, de ervaringen van een PTSS-patiënt. Een loden last. Fragmenten in deze prachtige film zijn vanuit dit perspectief zeer herkenbaar.

Ongekend meesterwerk. Idem wat het script betreft. Ik had wel graag gezien dat aan het eind Penélope en Tom samen waren en het geheel afwisselend een rollercoaster, een aaneenschakeling van nachtmerries en dromen betrof. Helaas voelde het voor mij niet ....Eind goed al goed. Maar ondanks dat een ongekend meesterwerk. Verder een uitermate creatieve geest die dit script heeft bedacht .

Gast
geplaatst: vandaag om 20:00 uur

geplaatst: vandaag om 20:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.