The Secret Garden (1993)

Prima jeugdfilm met een makkelijk, duidelijk, zij het wat voorspelbaar, verhaal. Prima geacteerd in een mooie setting.

Ik heb eerst het boek gelezen en dat komt voor mij persoonlijk een film niet ten goede omdat ik bepaalde dingen dan toch anders in mijn hoofd had dan dat ze verfimd worden. Logisch natuurlijk maar het zorgt er wel voor dat ik toch met andere ogen naar een film ga kijken. Toch vond ik deze film wel heel mooi neergezet. Het mystieke van de geheime tuin blijft goed bewaard en ook de band die de kinderen krijgen wordt erg mooi neergezet.

Heel ander verhaal dan de versie uit 1949, moest wel even wennen, verder voorspelbaar.

dinsdag 15 oktober, 3:25 uur op TV (Net 5) Is dit niet raar?

Ik heb deze film eerst gezien en later het boek gelezen. Mijn hoge waardering voor de film gaat hier toch wat naar beneden. Ze hadden hier toch enkele belangrijke stukken uit het boek weggelaten. Alle personages worden wel goed neergezet en het mysterieuze en prachtige van de tuin zijn ook bewaard gebleven.

Op dit moment 3,35*, een score waar ik me dus helemaal niet kan in terugvinden, die ik eigenlijk ook niet begrijp.

Het verhaal is flinterdun - of moet ik schrijven 'flinterdun weergegeven', want misschien hebben de mensen die het boek gelezen hebben daar geen probleem mee.

Waarom wordt een meisje in India door haar ouders verwaarloosd; waarom wordt een jongen 10 jaar lang door z'n vader in dezelfde woning totaal genegeerd; waarom ligt die jongen al tien jaar in bed en doet er niemand zelfs maar een poging om daar iets aan te doen - tot z'n nichtje hem vindt...? Dat zijn zaken die echt wel veel duidelijker hadden moeten uitgewerkt worden. Geen idee hoe een kind dit ervaart wanneer het naar de film kijkt, misschien kan een kind op zijn manier daar kleur en inhoud aan geven. Maar ik vind dat de regisseur hier een deel van z'n werk gewoon vergeten is of onder de mat heeft geveegd...

Ook het acteerwerk kon me niet bekoren, met uitzondering van Maggie Smith en de actrice die het jonge dienstmeisje speelt (geen idee wie dat is). Geen van de drie jonge acteurs slaagt erin om zich ten volle in het personage in te leven.

Komt daar nog bij dat ik voor geen enkel personage (tenzij weer dat dienstmeisje, maar dat is maar een bijrol) sympathie kan opbrengen, iets wat in een familiefilm toch een evidentie is.

En visueel: te lang overheersen de sombere kleuren. Fijn om een film een wat droevige of duistere start te geven, maar pas tegen het einde van het verhaal is het groen mooi groen, en brengen de bloemen leven op het scherm. Bovendien, ik weet niet in welk jaar het verhaal ongeveer gesitueerd is, maar vooral de kapsels van de kids... te verzorgd en te seventies; heel onecht.

Voilà, 'k ben uitgezaagd.

Deze hartverwarmende familiefilm vanmiddag 15.30 uur NPO 3, komt goed uit, terwijl het buiten koud en nat is.

Film is gebaseerd op het bekende boek en staat niet in de daglijst, dus dan maar weer zo.

Magie, schoonheid, vriendschap en veerkracht, het zit er allemaal in!

Bovenstaande NPO Start-link gaat naar de (veel minder aardige) 2020 versie.

Weer eens gezien en met enige verwondering gekeken, hoe mooi en magisch!

Helaas nasynchronisatie in het Nederlands, enige minpuntje. Verder mooi verhaal, mooie omgevingen en vooral mooie symboliek. Voor kinderen, klein en groot en alles in rustig tempo, viel me op. Prachtige ontknopingen, daarom meer sterren voor dit prachtige schouwspel dat deze film is.

Munchhausen by proxy

Toen ik hierover las moest ik aan deze film denken. Een fenomeen uit de psychologie waarbij een ouder een ingebeeld ziektebeeld projecteert op een kind. Dat kind moet dan een gebrek compenseren, meestal aan liefde. In dit geval de angst van een vader voor het kwijtraken van nog iemand, na zijn vrouw te verliezen.

De film is luchtig gebracht, zij het met genoeg conflicten, maar onder de oppervlakte daarvan zie je ook veel angst, tragiek en leed.

En wie het zo bekijkt zit dan toch niet meer helemaal naar een kinderfilm te kijken. Ook al is de film zeer zeker als zodanig geschikt en vooral ook bedoeld. Maar dan wel een intelligente. Uiteindelijk gaat de film over het hervinden van durf, levenslust en de kracht daartoe die in kinderen zit. Prachtig om te zien eigenlijk.

Het bronmateriaal is een klassiek kinderboek van Frances Hodgson Burnett uit 1911. Rond die tijd speelt het zich ook af. Kritiek is er op wat allemaal niet wordt verteld uit het boek maar de kracht van film blijft: show, don't tell. En die wordt goed uitgenut. Het is ook echt prachtig gefilmd, elke scene is een plaatje werkelijk.

Het acteerwerk van de kinderen is bovengemiddeld.

Dan de muziek. Best goed en passend. Het beste stukje muziek is het mysterieuze deuntje op 43:40 (als de ui wordt geplant in de secret garden na het Mary, Mary, quite contrary-versje) maar die is helaas niet te vinden op de soundtrack. Als iemand het ergens kan vinden hou ik me aanbevolen!

De wel erg zoetige muziek op het einde is dan weer jammer, dat had de film niet nodig en valt uit de toon.

Al met al zeer professioneel gemaakt door de filmmaatschappij van Francis Ford Coppola, American Zoetrope, die ooit zeer experimenteel begon.