Meningen

Slecht,

De intro was nog wel geslaagd. Je loopt wat verlaten rond in de woestijn en zoekt naar enige vorm van beschaving. Wat volgde waren spelletjes als: de Duitsers mogen mij niet ontdekken dus speel ik verstoppertje. Enige vorm van spanning was ver te zoeken. Zelfs naarmate de film vorderde bleef het allemaal te voorspelbaar, te kolderesk en simpel van geest. Ik vond die dikke Duitser daarbij ook vreselijk irritant, hij was niet angstinboezemend en ontbeerde elke vorm van geslaagde humor. Nog nergens iets te bekennen van Wilders `s spitsvondige geest. Ouderwets vehikel. Kleine 2,5*

Een film die handelt over wat er zich nou precies afspeelt tussen het verstrijken van je leven en de met 120 km.p/u naderende dood is een interessant gegeven en wordt gelukkig ook leuk uitgewerkt. Alhoewel de film er soms nogal gedateerd uitziet, zijn de spanningen die de ' hierboven omschreven ervaring ' met zich meebrengt zichtbaar voelbaar bij de hoofdpersonen en krijg je een boeiende inkijk in bepaalde fases van hun leven.

De moraal ' verontschuldig je bij de mensen wie je vroeger wat hebt aangedaan ' anders krijg je gewetensnood, stond mij alleen niet zo aan. Iets teveel gejank om niets. Sowieso vond ik het jammer dat de film niet wat veelzijdiger omsprong met de ervaringen die voortkwamen uit het ' even ' stilzetten van het hart.

Gelukkig bleef de film wel constant aangenaam om te volgen en was het camerawerk soms toch wel lekker suggestief, zoals bij de bus in het bospad en de demonen uit het verleden die de hoofdpersonen teisterden bij het uitvoeren van hun dagelijkse werkzaamheden. Had alleen wel het idee dat er veel meer uit gehaald had kunnen worden. 3,5*

Fantastische filmervaring waarin het tempo toch wel onnoemelijk hoog lag. Gelukkig ging de film er niet aan onderdoor en werkte de afwisseling tussen rustige sfeerschetsen en razendsnelle, flitsende en vreemde actie goed genoeg. De settings beginnen alleen wel langzaam wat slijtage te vertonen en dan doel ik vooral op de veelal hetzelfde zijnde panoramashots van de zon die op het water schijnt. Had best wel wat meer variatie in aangebracht kunnen worden. 4*

Eindelijk weer eens een fijne film van Melville, waarvan ik al bijna ging vermoeden dat hij zo `n one hit wonder fenomeen was.

De film begint gelijk sfeervol met een op handen zijnde overval. Het decor is er niet een van glamour. De zee is ruig, de parkeerplaatsen en wegen zijn leeg en de muziek is van een onheilspellend karakter. Er is geen communicatie onderling, ijskoud worden er bepaalde handelingen uitgevoerd overeenkomstig met de kille sfeer. Die zich ook terug laat zien door zijn kille kleurenpallet.

Gedurende de film verder veel fijne muziek en een aardige impressie van de omgeving. Deed mij wat denken aan Rififi. Men vangt op hoe de mensen zich voortbewegen en het verkeer, daarnaast weinig communicatie maar vooral hetzelfde uitgangspunt: mannen die een overval of heist plegen en uit de handen van de politie proberen te blijven. Volop levendigheid temidden van een kille ambiance. De wat nep ogende treintjes haalden mij niet uit mijn concentratie. Vond het op de een of andere manier veel beter dan de buitenbeelden in Hitchcock `s films. Maar Melville is er hier natuurlijk ook vaker op uit gegaan en niet enkel in zijn studio `tje gebleven.

Alain Delon is verder een boeiend personage. Al zie ik hem liever als schurk in Le Samourai. Deneuve is vooral mooi en soms een lekkere femme fatale. Aardige afsluiter in Parijs ook. Prachtige film, die langzaam spanning opbouwd dankzij enkele lang durende shots die de verbeelding soms doen prikkelen in plaats van dingen prijs te geven.

Verder grappig om te zien hoe Tarantino die scene met de Californian Mountain Snake in het ziekenhuis bijna letterlijk uit deze film heeft gekopieerd. 4*

Leuke animatiefilm.

Zeker als je woordgrapjes kan waarderen. Van hetzelfde niveau als the Naked Gun, als Nielsen bingo! roept en die uitdrukking anders interpreteert dan wij als kijkers.

Verder veel bijpersonages. Van zingende naaktslakken die voor opbeurende/registrerende muzikale intermezzo `s zorgen tot Frans sprekende kikkers le mafkeese . Het is allemaal aanwezig. De film oogt daardoor wat chaotisch, maar gaat daardoor juist nooit vervelen. Het is eigenlijk gewoon een groot avontuur, waar zowel jong als oud van kan genieten. Slechts enkele keren wordt er voor een kinderachtige, haantje de voorste benadering gekozen: als een dood lijkende vis ineens begint te spreken en zegt: ik weet het wel . Dat kwam nogal streberig over en zo gaat het eigenlijk telkens weer. De hoofdpersonages worden steeds weer in het zadel geholpen. Gelukkig ook vaak op een leuke, originele manier.

Verder was het camerawerk vooral in het begin aardig. Soms waande je jezelf als in een simulator, vooral wanneer de muis door de wc wordt gespoeld lijkt het alsof je van een waterglijbaan neerdaalt.

Naar het einde toe, werd het allemaal wat minder. Beetje flauw om de zwakheden van sommige personages maar weer eens uit te buiten. Al was het wel leuk dat er aan het einde gedifferentieerd werd, zodat ieder het einde kreeg dat hij graag wenste . Overigens duurt de film maar 75 minuten, fijne speelduur! 4*

De 1ste 30 minuten dacht ik dat ik naar de verkeerde film keek. De film draaide alleen maar een beetje om Seth en Veronica en hun opbloeiende romance, met veel interventies van Veronica `s ex - vriend. Naast dit saaie verhaaltje, vond ik het allemaal maar gedateerd aandoen. De hoofdrolspelers zagen er uit alsof ze uit het jaar 0 kwamen en de zogenaamd duistere locaties vond ik eerder amateuristische, lelijke settings die niet mooi waren afgewerkt.

Nadat Seth is geteleporteert is de film wel even grappig en dan doel ik met name op het moment dat hij zich sterk voelt en ineens over superkrachten beschikt en daar ook handig gebruik van maakt.

Toch was ook de langzame transformatie in een vlieg een grote teleurstelling. Ik was immers in de veronderstelling dat ik naar een angstaanjagende vlieg zou gaan kijken. Helaas, niets van dit alles, eerder lachwekkend prul. Pas mijn 1ste Cronenberg maar ik begrijp niet dat zijn fans zo `n prul van hem pikken. 2*

Inmiddels herzien en ik ben nu wat minder enthousiast dan na mijn 1ste kijkbeurt. Ik verveelde mij nogal in het begin, het duurt veel te lang voordat er echt gemoord wordt. Daarnaast wordt er teveel prijsgegeven, het gegeven dat slechts 6 mensen vermoord worden haalt veel spanning weg. De sfeer in deze film is gelukkig nog wel goed te noemen. 3*

Slechts 2 postpagina `s op 168 stemmen?

Anyway, nadat Memento en vooral Insomnia uitdraaiden op een teleurstelling, was ik eigenlijk niet echt benieuwd naar zijn overige werk, gelukkig heb ik hiervoor een uitzondering gemaakt omdat het immers zijn 1ste filmproductie was en geproduceerd is in Engeland.

Vanaf de 1ste minuut weet de film te intigreren, erg boeiend om te zien hoe iemand zijn leven wijdt aan het volgen van mensen. De film kent geen standaard intro `tje maar start gelijk waar hij moet starten. Tijdens het lopen over de straat wordt je als kijker geïnformeerd over de motieven van de volger en als de volger zijn vele regels en strategieën uit de doeken doet dan verplaats je jezelf al snel in zijn belevingswereld, vragen als waarom doet hij dat? Wat zijn de consequenties? zijn boeiend, maar ondergeschikt aan het lekker ordinair meegluren naar de kortstondige dagelijkse beslommeringen van vele mensen die worden gevolgd. Een kijkje nemen in iemands leven, al was het maar voor even! Wie wil dat nou niet?

De wereld wordt steeds donkerder variërend van samen lol beleven aan het raden van welk huis van welke bewoners is naar moord, complotten en een bizarre driehoeksverhouding . Nolan was zijn tijd ver vooruit. Immers de spelletjes die door de 2 uitgehaald worden, zij het in een andere vorm gegoten, veel uitgezonden op mtv in de vorm van bv. een dismission.

Het camerawerk in deze film is niet statisch en volgt de hoofdrolspelers op afstand en soms van heel dichtbij. Verder vond ik het wel mooi dat je tijdens sommige scènes geen zon zag, terwijl deuren en muren soms superwit gekleurd waren, dit kwam dus niet van de zon rechtstreeks maar door indirecte lichtkaatsing. Mooi!

De muziek is ook op een fijne manier aanwezig, niet constant maar wel als de hoofdpersoon in dubio verkeerd, als er muziek is dan is de hoofdpersoon in nood.
Verder heb ik soms erg moeten lachen om de superdroge Engelse dialogen. Erg jammer dat Nolan zijn identiteit zonodig moest weggooien en perse met acteurs van faam wilde werken, die niet geen Brits accent hebben. De film doet geen beroep op het empathische vermogen van de kijker, waardoor er op sociaal - emotioneel niveau niet veel te beleven viel. Maar dat maakt niet echt uit, de film kabbelt gewoon in een fijn tempo voort maar kent alleen geen echte uitschieters, waardoor de film een 4,5* misloopt.

Verder wil ik nog even melden dat ik de speelduur onwijs fijn vind. Zo kun je nog eens een keer 2 films op een avond kijken. Alhoewel ik het binnendringen in het leven van vreemde mensen niet ging vervelen. 4*

Ik kon niet echt warmlopen voor deze To prent. De stiltes voor de storm als er een schietpartij op komst was waren best wel stijlvol geregisseerd maar verloren het van mijn focus, het duurde en duurde maar, zodat ik stijlvol een beetje in slaap werd gewiegd.

Exiled mag dan deels wat anders beogen te zijn dan een harde misdaadfilm, toch was ik niet helemaal tevreden over het gebrek aan acute dreiging, die als een deken over deze film heen lag. De film zag er op visueel vlak nog wel mooi uit, maar mist de apartheid die films als Sun Taam & Man Jeuk met zich meedroegen. Een 3*

Het was dat er geen ontsnappen aan was.....

Plastic achtige decors, Matthew McConaughey die stond te bronzen, actie waar nauwelijks enige fut in zat, aangezien het een uitgemaakte zaak was wie er zou overwinnen, zoetsappige opmerkingen naar elkaar, brr...Donald Sutherland compleet misplaatst als geblondeerde, gebruinde, wijze opa die net een botox - behandeling gehad leek te hebben en als klap op de vuurpijl een einde, waarbij ' onze helden ' op de foto gekiekt werden en gevraagd werden naar hun ' avonturen '. Wat voor een nut heeft zoiets? Amusement?

Ik vlieg nooit meer met Transavia, wat een hel....0,5*

Aardige film die goed weergeeft hoe moeilijk het te verkroppen is als mensen jouw geboorteland de vernieling in helpen. Wat doe je? Integreer je net zoals Ali tot een keurige Zweed of ga je op den duur of gelijk assimileren en met welke reden.

Keuzemogelijkheden krijgen in deze film plots een andere dimensie. Waar ben je toe in staat? En kun je er zelf ook nog mee leven?

De film gaf mij dus een goed inzicht in het complexe maar totaal ongeloofwaardige verhaal van Ali.

Het verhaal van Leo vond ik ook goed te bekijken. Een gepeste leerling was nog nooit zo alleen. Toch gleed alles makkelijk van mij af na afloop. Ik vond het eerder amusant wat hij deed dan dat ik het schokkend vond. Leuk om eens inzicht in met name de situatie van Ali te krijgen. De transformatie van liefdevolle vader naar een vader die weinig aanspreekbaar is en moordneigingen krijgt. Na 18 jaar! vond ik minder subtiel, vooral omdat de film hier te snel naar toewerkt. Maar van de andere kant hij kreeg ook weinig tijd.....Al met al zeker een leuke film, waarin zakelijke belangen helaas voorgaan. Was het het nou echt waard om te sterven en een blind jongetje achter te laten. Terwijl je eigenlijk zo `n vlotte oma leek? 3,5*

Een grote teleurstelling,

Die scènes in de hedendaagse tijd konden mij gestolen worden. Deze scènes waren verschrikkelijk alledaags en banaal van opzet. En dat is jammer, want de scènes die zich afspeelden tijdens het Maya - tijdperk en in de toekomstige tijd zagen er visueel prachtig uit. Deze soms overdonderende scènes werden telkens weer onderuit geschoffeld doordat je weer terugkeerde naar een saai vormgegeven locatie, een oncharismatisch stelletje en tot op de koop toe nog eens een wel erg simpel liefdesverhaaltje, zonder enige vorm van diepgang kreeg voorgeschoteld. Vooral het 1ste uur was verschrikkelijk, de zoektocht kreeg maar af en toe gestalte. Het was vooral het drama dat hoogtij leek te vieren. Veel gejank en gezichtsuitdrukkingen die totaal niet overeen kwamen met wat de personages zeiden. Rachel Weisz mijmerde er telkens weer over dat ze geen angst voor de dood kende, maar haar gezichtsuitdrukking sprak een totaal andere taal uit .

Banaal, omdat de film te snel situaties aanhaalt waarbij een goede sfeer van belang is. Dat ontbreekt nu nogal. Als je aftrapt met een doodgewone opening en dan ineens met een fantasiemoment aan komt zetten dan vind ik dat niet bewonderingswaardig en gedurfd maar vooral getuigen van een slecht gevoel voor timing. Ik wil best opgaan in fantasie. Graag zelfs, maar als na nog geen eens 10 minuten de hoofdpersoon al rond zweeft komt dat vooral over als lachwekkend. Net zoals de liefdesrelatie tussen Jackman en Weisz, de 1ste 60 minuten was er geen enkel moment dat ik ook maar even wat verbondenheid tussen beiden voelde. Het liet mij vooral ijskoud.

Kortom de magische momenten, met name de laatste 20 minuten. Staan in schril contrast met de alledaagsheid van de film. Dat komt gewoon banaal over.

Verder bij momenten wel degelijk pretentieus. Dat gedoe met die aap. persè aan willen tonen dat er iets op aarde is dat je eeuwig kan laten leven Waarom moest dat nou weer aangetoond worden? Ik had het liever gewoon aangenomen. Nu werden er zo `n 10 minuten aan een volstrekt onzinnige context verspild.

Het acteerwerk in de film was ook al niet om over naar huis te schrijven. Rachel Weisz vond ik nog wel wat charisma hebben, ze was overigens bij tijd en wijlen prachtig belicht. Maar aan Hugh Jackman kon ik mij louter irriteren. Hoe kan je nou wegdromen bij een film als de hoofdpersoon bijna constant opgefokt loopt te wezen? De hele tijd al die controverse schoppen om niets, dat ellenlange gepraat over niets. Bah.

Het camerawerk was aardig. Soms wat leuke vondsten waarbij de camera op zijn kop alles registreerde. Muziek is redelijk, maar nooit bijzonder of sfeerversterkend.

Daardoor en door de oogverblindende geel/goud gekleurde laatste 20 minuten nog net een krappe voldoende. Kon Aronofsky zijn film maar 90 minuten lang van zulke beeldenpracht voorzien of een leuk uitgangspunt op een goede manier uitwerken. 3*

De film begint erg fijn met enkele leuke shots. Leuk ook dat die man op het begin gewoon gelijk vermoord wordt zonder een standaard woordenwisseling.

Ik bekeek deze film met het idee dat hij volgens Filmvalley de beste autoachtervolging zou bevatten. Ik las toen nog niet verder en was benieuwd naar de auto achtervolging. Nadat Gene Hackmann per auto de metro man achtervolgde zat ik nog steeds op de heftige auto achtervolging te wachten. De tijdsduur verstreek.....En hij kwam maar niet. Toen ik het artikel in Filmvalley erop nasloeg bleek dat het dus om de metro man scène ging. Ik was hevig teleurgesteld. De scène was zeker amusant maar kan bij lange na niet op tegen achtervolgingen in bijv. The Bourne Identity en The Bourne Supremacy. Die waren erg goed en daarom verwachtte ik hier ook zoveel van. Ik was eigenlijk slachtoffer van mijn eigen verwachtingspatroon.

Want verder had deze film toch best wat te bieden: Niet verwachtte maar toch gekregen mooie oogstrelende scènes van o.a. de zonsinval. Daarnaast was de film nergens saai en bevatte hij humor.

De beste scène vond ik toen die Fransman in de metro geschaduwd werd door Gene Hackmann, telkens in en uit stappen.....De schietscène waarin Gene Hackmann bijna uit de weg wordt geruimd mocht er ook wezen .

De film had veel potentieel maar helaas weegt voor mij de mislukte autoachtervolgingscène best wel zwaar mee. Voor nu een 3,5* Dit kan later bij herziening nog wel meer worden. Maar eerst even deze kleine teleurstelling verwerken......

Spannend wil ik de film niet noemen. Wel een wat mindere voortborduring op de geweldige cult klassieker Braindead. Deze oogt alleen wat braver en qua muziek wat minder cheesy.

De film is lekker fris, veel verschillende ideeën worden zonder enige vorm van structuur uitgewerkt. Eigenlijk alles kan in deze film. Je kunt je ergeren aan de al wat verouderde decors en aan de gedateerde auto maar je kunt jezelf er ook gewoon mee vermaken. Wars van alle conventies, leuk vermaak. Vooral in het begin.

De personages in de film mochten nog wel wat weirder uitgewerkt worden. Sommige zijn zelfs totaal niet grappig, dan doel ik vooral op de FBI - agent. Verschrikkelijk, hij zorgt voor een politie en boefje relaas. Apart dus dat sommige personages zich in deze film wel serieus nemen. Dat doet toch wat afbreuk aan een verder leuke film, die wel veel te lang doorgaat. 3*

Gewelddadig spektakelstuk waarin er flink met de botte bijl wordt gehakt door zieke mensen, die ultra sadistisch bezig zijn. Gruwelijk om eerst iemand te laten lijden in een warmtecabine en hem vervolgens gewoon alsnog af te schieten.

De viezigheden hier missen ook niet hun doel, bij tijd en wijlen was het echt even slikken, bv. toen die moeder te eten kreeggadver.....Gelukkig wordt de vetzakkerij gecombineerd met een snelle editing waardoor al die viezigheid nooit te lang het beeldscherm bezet houdt. Verder ook een onmundig tempo, fraai camerawerk en een strak einde waar lang naartoe wordt gewerkt, zodat het allemaal wat beter op mij in wist te werken, mij zelfs zowat in wist te palmen.

Prachtig hoe het vrouwelijke hoofdpersonage overgeleverd lijkt te zijn aan een hoop verknipte figuren. Allereerst lijkt ze desolaat te berusten in haar lot, maar het borrelt als nooit vantevoren van binnen.....enigszins verdwaasd als ze is zet ze nog een keer alles op alles om het tij te keren. Veel sappiger en met veel meer intensiteit gebracht allemaal dan de dinerscene in The Texas Chainsaw Massacre! Wat waren die lui ziek hier, vooral die oude vent.

Ik heb mij ook niet gestoord aan die schermutselingen vooraf die mooi in beeld gebracht werden en verder weinig van doen hadden met het vervolg van de film. Alhoewel het natuurlijk wel frappant is een stel anti - nazi `s tegen een stel nazi `s oplopen. Kortom, alweer een fijne horrorfilm vanuit Frankrijk, die wat minder investeert in spanning maar wel een vertiergarantie afgeeft, al is het visitekaartje smeriger dan gedacht. 4*

De filmstijl beviel me wel, sommige scenés ook ( wc scené ) maar helaas ook enkele clichés. Ik irriteerde me nogal eens aan Agnes ( te neerslachtig ), misschien sprak het type me niet zo aan. Elin vond ik wel erg goed spelen. 3*.

Een boeiende film om een keer te zien, maar uiteindelijk een film die ik weer snel vergeten ben. De gedragingen van Iwao Enokizu zijn interessant genoeg om te volgen, al vraag ik af of de regisseur het nou echt nodig vond om de film bijna 2,5 uur te laten duren.

De erotische spanningen tussen Iwao Enokizu `s (ex) - vrouw en zijn vader zijn gedurfd, ze lijken elkaar nog geen eens op te zoeken omwille van de lust, maar omdat ze allebei te maken hebben gehad met het beest dat Iwao Enokizu heet. Juist dát maakt hun band nou zo sterk, hét gevoel dat je elkaar begrijpt en wat betreft een persoon op dezelfde golflengte zit.

De film neemt een vaart als Iwao Enokizu zijn intrek doet in het bordeel en de eigenaresse en haar moeder steeds beter leert kennen. De conversatie waarin moeder en dochter het hebben over hun definitie 'van het leiden van een normaal leven' verschillen als dag en nacht en werken zowel op de lachspieren alsmede op dramatisch niveau, waarvoor hulde.

Ik heb wel veel bedenkingen bij de knullige burgermoraal. Ik vind het nogal ongeloofwaardig om pas een beroep op de politie te doen, nadat men Iwao Enokizu enkele weken geleden al gesignaleerd en getraceerd had.

Een wrange film, die vooral slaagt om een gevoel van drama op te wekken in bovenstaande situaties. Een wrange film. 3*

Geweldige film, ik ken geen film waarbij het drillkamp zo goed neergezet wordt als bij deze film. De guerilla in de steden vond ik wat minder. Qua het klaarstomen van militairen, de beste oorlogsfilm die er is. 4*

Redelijke komedie,

Komt niet boven het maaiveld uit, maar weet gedurende de film bij momenten wel degelijk te vermaken. Jim Carrey speelt zijn rol, zoals hij dit eigenlijk altijd doet. Daar waar hij in Bruce Almighty al vaak storend was, ging hij hier soms echt te ver. Grappig bedoelde scènes waarin we Carrey op een tafel rare taal uit zien kramen, temidden van allemaal hoge functionarissen pakken niet goed uit doordat het te lang gerekt wordt en het gewoon irritant i.p.v. grappig is.

Maar bij momenten dus toch wel aardig. Met name de scènes als Carrey en Leoni het roverspad betreden zijn grappig. Verder had het muzikaal en qua camerawerk niet echt veel om het lijf. Alhoewel er wel wat te zien was. Bv. die scène met aparte belichting, waarin de donkerblauwe kleur overheerste. Verder een redelijk verhaaltje, vol met de zogenaamde platgetreden paadjes, maar wel leuk om te volgen. Al was het maar doordat Leoni en Carrey weinig ruziën en elkaar niet de zwarte Piet toespelen, zoals heel vaak gebeurt bij zulke ontslagsituaties. Verder geen film waarbij de hoofdpersonages bij de pakken neer gaan zitten. En daar houd ik dan wel weer van.

Op zich nog wel met enig plezier naar gekeken. Ondanks enkele ergernissen. Redelijk, 2,5* dus.

Geen zoetgevooisde thee,

Gelukkig geen te gezapige, voortslepende Taste of Tea toestanden, maar een film met pit! Zeg maar de Hot Fuzz van Japan waarin kleinburgerlijkheid op het platteland deels belachelijk gemaakt wordt maar dan zonder evil bewoners. De opening is alvast geweldig, waarna de begrafenisceremonie een tipje van de sluier licht van wat komen gaat, als een man zijn vrouw niet even subtiel terechtwijst. De personages hebben allemaal een fijne plaat voor de kop zonder gelijk over het begrip fantasiepersonages te hoeven reppen.

De vrouw van die broer was zo absurd dom, optimistisch en meelevend af en toe dat ik bijna niet bijkwam van het lachen, neem alleen al de manier waarop ze zich op de paling stortte en het haar al gauw duur kwam te staan. De zustwisten vormden een goede spanningsboog, die de film levendig hielden. De ontmoeting tussen die grote zus en die man die speciaal vanuit Tokyo bij haar langskwam was zeer komisch, dankzij de plotselinge perspectiefwisseling! Een pracht van een film! Een dikke 4*