Meningen

Uitstekende Poolse film met gelukkig de eigen taal sprekende soldaten. Daarmee bedoel ik de Duitsers en de Polen in de film. Er zitten zoals al aangehaald werd, enige gruwelijke scènes in die eigenlijk niet voor kinderogen bedoeld zijn maar wel de werkelijkheid van een oorlog weergeven. Na een zware explosie met genoeg vuur (voor de hitte) waarbij mensen uit elkaar gereten worden, kan je inderdaad een 'regenbui' van menselijke delen verwachten. En helaas benaderd deze film ook de hel van Warschau tegen het einde van de 2e wereldoorlog. Wie tegenwoordig in deze stad komt, zal het opvallen dat er vrijwel geen echt oude gebouwen staan. Men heeft wel getracht aan de hand van foto's en schilderijen de stad weer te renoveren in de oude stijl (Stare Miasto) en dat is door vrijwilligers vanaf de grond opgebouwd en lijkt voor een buitenstaander eeuwenoud. In werkelijkheid dus ongeveer 70 jaar nu.

De film is een aanrader voor mensen die willen zien wat haat tegenover anderen kan opleveren als deze in opstand komen. Op 1 augustus 1944 begon de heroïsche opstand tegen de nazi's.

Ik ben doorgaans erg kritisch op biopics, omdat ze het imago van een artiest vaak idealiseren en nooit het volledige beeld schetsen. Er zijn uitzonderingen, zoals recentelijk Better Man (2024) en Rocketman (2019).

Waar past "Michael" in dat rijtje? Ik denk ergens in het midden, ook al om het feit dat ik geen groot fan van hem ben.(Een vroegere vriendin van mij verafgoodde hem dusdanig, dat ik er niet veel lol meer in had om naar hem te kijken en/of te luisteren).

Als ik het zou moeten samenvatten, zou ik zeggen dat het geen sterke biopic is maar wel een geweldig eerbetoon aan de muzikale nalatenschap van Michael Jackson. Dat is precies het punt: Antoine Fuqua schotelt ons 125 minuten aan film voor die Michaels imago zozeer idealiseert, dat hij bijna tot heilige wordt verheven. Hij wordt neergezet als perfect: een familieman die aan anderen denkt, een groot artiest, enzovoort. Volledig eendimensionaal. Zijn ontwikkeling van de 'Jackson 5' naar zijn solocarrière – en hoe de wereld aan zijn voeten lag – wordt getoond zonder enige overgang. Tegelijkertijd schetst de film een ​​gezinssituatie die nauwelijks wordt uitgediept, afgezien van de relatie met zijn vader Joseph, die subtiel wordt vertolkt door Colman Domingo.

Opvallend is dat de broers, hoewel ze als producenten bij de film betrokken zijn, slechts een decoratieve rol spelen. Daar komt nog bij dat Janet opvallend afwezig is; zij heeft een conflict met de rest vanwege de manier waarop Michaels imago na zijn dood is gebruikt.

Even dacht ik dat de film eigenlijk "The Jacksons" had moeten heten in plaats van "Michael", gezien de focus op bepaalde aspecten van de artistieke dynamiek binnen de familie. Het was al bekend dat de film de periode tot 1988 zou beslaan en dat een tweede film de laatste twintig jaar van zijn leven zou behandelen.

Ik had graag gezien dat er oprecht aandacht was besteed aan zowel zijn goede als zijn slechte kanten als mens. Een ander minpunt vind ik dat de kwaliteit na het eerste uur aanzienlijk afneemt en de film nogal vlak wordt: Michael zingt een geweldig nummer, krijgt ruzie met zijn vader (die zijn imago wil exploiteren), wordt aanbeden, en dat patroon herhaalt zich twee of drie keer. Is alles aan de film dan slecht? Integendeel. Laten we het zo zeggen: de vertolking van Jafar Jackson is fenomenaal. De manier waarop hij de essentie van zijn oom weet te vangen, zijn bewegingen en vooral zijn glimlach naar de camera maken dit tot een van de beste acteerprestaties in films van dit genre. Hij weet direct empathie op te wekken, terwijl hij tegelijkertijd die uitstraling van mysterie en ongrijpbaarheid behoudt. Het is overduidelijk dat we hem tijdens het prijzenseizoen zullen terugzien; de kans is groot dat hij zelfs enkele prijzen in de wacht sleept.

De montage, het productieontwerp en het camerawerk zijn van hoog niveau, maar de soundtrack springt er niet echt uit – wellicht doordat deze wordt overschaduwd door de geweldige muzikale momenten. Het zien van de totstandkoming van nummers als "Beat It", "Thriller" en andere hits is een ware traktatie voor fans. De film voelt bij vlagen echter meer aan als een documentaire dan als een speelfilm, waarbij de nadruk ligt op een videoclipachtige stijl in plaats van op het uitdiepen van andere thema's.

Het is zonder twijfel een vermakelijke film; daar ligt het probleem niet. We weten dat de film een ​​rol zal spelen tijdens het prijzenseizoen en dat de bioscoopopbrengsten uitstekend waren. Ik had echter meer verwacht dan slechts kopieën van de originelen, een voortdurend gebrek aan diepgang en herhalend familiedrama; dat is wat de film uiteindelijk parten speelt.

De release van Michael 2 wordt mogelijk eind 2027 of in de eerste helft van 2028 gepland, maar er is nog geen officiële aankondiging zolang de productie nog niet is bevestigd.

Het verhaal wat Moviemeter hierboven heeft geplaatst, klopt niet volledig: "Verder is er aandacht voor zijn hit "Thriller", de aankoop van Neverland Valley en nog meer tot zijn tragische en onverwachte dood op 25 juni 2009".

Vanaf de "aankoop tot de dood in 2009" wordt pas behandeld in deel 2 wat nog uit moet komen.

Hoppa, een voldoende met onze (vaak gegeven) 7.

Bij wijze van uitzondering is dit weer een film die van ons 5* krijgt, dat is hij meer dan waard!!!

Erg indrukwekkend en goed in elkaar gezet! Geen enkele negatieve kritiek is hierop van ons te leveren, alleen misschien de kwaliteit van het beeld? Dat zal wel geen HD zijn, so what?

Net als "Robi" (4 maart 2014) deze film al enkele jaren geleden gezien (en nu weer voor de 3e keer) en ook wij herinneren ons nog veel en dat is inderdaad een teken dat de film indruk maakt!

Gewoon (gewoon?) een uitstekende film en een goede besteding van de 2 uur!

Een gemiddelde SF-film die nu en dan wel enige spanning oproept maar het verhaal in het geheel is vrij rustig en komt bij ons wel goed door, ondanks de vele negatieve berichten voor ons.

Misschien dat wij niets gewend zijn?

Er zitten een paar mooie filmfragmenten in, zoals de ondergang van een Britse overgebleven container waarin Cloony met de jongedame Iris de nacht doorbrengt en de steniging of het beijzelen van het ruimteschip.

De 7-jarige Caoilinn Springall maakte op ons een prima indruk als Iris in de film, een mooie meisje om te zien en als ze goede begeleiding krijgt, zien we hier misschien een nieuwe actrice in notendop, wie weet.

Een 7-.

En dat hopen wij ook van harte, man, wat een juweel van een film! Nadat we gelezen hadden in sommige berichten dat men gillend door het beeld heen vliegt en dat het meer op een toneelstuk leek, waren onze verwachtingen niet hoog gespannen. Maar we hielden hoop omdat de regisseur Ari Aster al eerder een topfilm als "Hereditary" had geregisseerd en je na zo iets geen val hoeft te verwachten.

En we werden niet teleurgesteld, een pracht van een film. Prima acteurs, mooi decor en een verhaal waarin continu een spanningsboog aanwezig is.

Voor horror, nee, daarvoor hoef je deze niet te zien! Wel zitten er stukjes in die gruwelijk zijn, zoals de val op de offersteen van het stel.

Een 8,5!

Voor de liefhebber van de tweede wereldoorlogfilms een verplicht nummertje!

Met de oude film (1973) en deze zag ik in nog geen twee weken tijd twee films over Midway, een atol dat onderdeel is van een keten van vulkanische eilanden, atollen en onderzeese bergen die zich uitstrekken van Hawaï tot het topje van de Aleoeten en bekend staan als het Hawaii-Emperor keten.

Het vormde voor een ieder een handig tankstop op transpacifische vluchten, en was ook een belangrijke halte voor marineschepen. Dus kon je nagaan hoe lang het duurde voordat de Amerikanen vonden dat dit in hun handen diende te blijven nadat de Japanners Pearl Harbor hadden aangevallen.

Deze film is een remake van Midway (1976) - MovieMeter.nl uit 1976 die ik persoonlijk beter vond.

De vorige reageerders hebben volgens mij het gelijk aan hun zijde met de opmerking dat deze "Midway" een pro-Amerika film is. Het wordt er wel dik op gelegd dat de Amerikanen nadat ze zijn aangevallen in Pearl Harbor, nog een generatie jongeren hebben die bijna alles aan kunnen, dus gaat het er heftig aan toe tijdens de luchtgevechten. Nu moet ik toegeven dat de geschiedenis ons leert dat Japan na deze slag behoorlijk wat kracht heeft ingeboet en voor hen helaas 4 vliegdekschepen verloren. Daarbij zie je ook de "heldhaftigheid" van één van de admiraals die met een van de schepen ten onder wil gaan.

Al met al, veel computerwerk (CGI), aktie en spanning maar geen topproductie.

Een 7-!

John Malkovich zie ik niet in de acteurslijst hierboven staan, terwijl deze toch een aardig aandeel heeft in de film! Fijn om deze man in dit verhaal terug te zien als de leider van het operationeel station dat in Indonesië is gevestigd. Natuurlijk wel geheim . Wie ik ook meende te herkennen, hoewel ze hier wat dikker in het gezicht is, was de Britse actrice Lauren Cohan, die een grote rol heeft in "The walking dead" als Maggie (Greene). Ze doet het in deze film goed is mijn mening. Dit was trouwens de eerste film waarin ik haar zag buiten de serie TWD.

De film in zijn geheel is redelijk maar geen hoogvlieger, er zit te veel actie in de 2e helft, terwijl de actieliefhebber die deze film wil zien vanwege de actie, in de eerste helft er nogal bekaaid afkomt. Wat mij betreft, ik ben niet een echte actiefan, had er in de eerste helft wel iets meer actie kunnen zitten en in het 2e deel minder.

Het is een film die bij mij niet echt zal blijven hangen in het geheugen, daarvoor is het teveel van 13 in een dozijn. Te gemiddeld dus en daarom is de waardering ook maar een 6!

Een aardige compilatie van filmpjes over het genre griezel/horror, waarbij de een beter is dan de ander.

Hierbij speelt de persoonlijke smaak een grote rol, hiervoor ons zijn er twee mooie voorbeelden waarbij de één "Never Tear Us Apart" een van de besten vind en de persoon daarvoor hetzelfde product saai noemt.

Wij vonden deze film ertussen in zitten, het is de opening van de verzameling en met deze productie heb je gelijk een goede indruk van het totaal.

Zelf vonden we "Feeder" de geinigste van de serie, dat gaat over een mormel wat eten wil en als je hem voert komen alle creatieve ideeën naar boven, natuurlijk met gruwelijke gevolgen voor een ander.

Voor het geheel een 6,5!

leuke film voor iedere leeftijd, nou, eigenlijk vanaf een jaar of acht. Te jonge kinderen zullen het waarschijnlijk te griezelig ervaren. Wij hebben er een aardig uitje aan gehad en in 3D de film in de bios gezien. Nu kijk ik zelden 3D en dit was dan een van die zeldzame ervaringen en weer viel het mij op, weinig toegevoegd door 3D. Je ziet de diepte in het landschap en op de set maar om nu te zeggen dat ik dit beslist als thuisapparatuur moet hebben?

Een groot beeld voegt meer toe aan het ervaren van een film/serie dan 3D is mijn mening. Buiten het kijkgedeelte vond ik de bril ook niet prettig en begon (waar men wel eens voor waarschuwt) een lichte hoofdpijn te krijgen.

Dan de film, we kregen wat ik had verwacht. Het is een leuke film die nu en dan zelfs wel grappig aandoet en zowaar zit er ook nog enige romantiek in. Verwacht niet meer dan enige kussen maar toch. Verder wil ik eigenlijk niet al teveel over deze film kwijt, alles wordt al goed in de omschrijving wat het verhaal betreft weergegeven. De karikaturen die men laat verschijnen in de film zijn goed gemaakt en best griezelig. Een 7 voor het geheel.

Een pracht van een film, je moet wel de moeite nemen om het verhaal te volgen. Het betreft een lobbyist die altijd wil winnen. En al lijkt ze soms verloren te hebben, een goede strateeg houdt in alle gevallen rekening met het onmogelijke, in dit geval ook deze jongedame!

We hebben nu en dan met verbazing zitten te kijken en werden overrompeld door het briljante gedachtegoed van deze vrouw in een voornamelijke mannenwereld.

Een 8 voor deze prachtige film!

De nieuwste "Mission Impossible", combineert de dodelijke stunts uit de vorige films om met opnieuw een ​​opwindend avontuur te komen. Ik denk dat, ondanks wat ik ga bekritiseren, de levensduur van de Mission Impossible-filmserie per saldo verbazingwekkend is.
De meeste filmseries raken na de derde film hun aandacht kwijt bij de kijker(s), maar Mission Impossible weet net als de 'onsterfelijke' ster Tom Cruise zichzelf steeds opnieuw uit te vinden en te overtreffen op het gebied van stunts. Maar in werkelijkheid is de film gevuld met spannende decorstukken zoals een achtervolging op het vliegveld, een komische achtervolging in Rome en een zenuwslopende treinreis aan boord van de Orient Express. De nieuwkomer in de serie, Hayley Atwell, is ook bruisend en deelt voelbare chemie met Cruise. De terugkerende castleden zijn ook allemaal uitstekend, hoewel ik niet helemaal blij ben dat mijn favoriet wordt vermoord. Ik denk dat dit slechts een symptoom is van de tekortkomingen van deze film - dat hij de fatale fout maakt om zich te veel op de 'Macguffin' te concentreren - het plotapparaat waarvan de details volkomen onbelangrijk zijn voor het publiek.
(is het niet een apparaat om leeuwen te vangen in de Schotse Hooglanden?) )

Het schrijven hierover is eigenlijk nogal flauw: ze besteden te veel tijd aan scènes met briefing van vergaderingen waarin voortdurend de ernstige wereldwijde gevolgen van het verlies van een bepaalde sleutel worden benadrukt.
Ik vind dat deze scènes veel te veel tijd in beslag nemen, waardoor de indruk wordt gewekt het verhaal slimmer bedacht is dan het in werkelijkheid is. Want wat het verhaal werkelijk is, is een hoop banaal, onnauwkeurig technisch jargon, in plaats van het ouderwetse spionageverhaal dat ik wil. Daarom blijft "Rogue Nation" (2015) voor mij, mijn favoriete MI-film. "Rogue Nation" heeft eigenlijk een veel slimmer plot vol ingewikkelder wendingen en geeft tegelijkertijd de voorkeur aan spanning boven actie en spektakel.
Hoewel Hayley Atwell goed is, geef ik nog steeds de voorkeur aan Rebecca Ferguson.

Ten slotte heb ik het gevoel dat deze film soms wordt belast door een verhoogd gevoel van emotionele inzet voor Hunt, waar ik niet zo dol op ben, hoewel dat slechts een persoonlijke voorkeur is en er wordt veel gelachen in de film. Uiteindelijk is "Dead Reckoning" nog steeds een redelijk goede film. De looptijd is misschien lang maar het voelt zeker niet als drie uur. Maar ik merk dat, hoewel het meer stunts oplevert, het tempo en plezier van "Fallout" (2018) mist of het solide spionagethriller aspect dat je ziet in "Rogue Nation".

Toch ben ik erg nieuwsgierig geworden naar het 2e deel van de film omdat het eerste toch een mooie einde kent. Spectaculair met de treinramp en de 'vogel' die naar beneden zweeft. Hoe zal het Ethan en zijn vrienden in deel 2 vergaan?

Mijn waardering? Een 7+.

Jammer dat ik enigszins negatief ben over deze film. Hij lag al enige weken te wachten maar vanavond wilde vriendin graag een film die ons wakker zou houden. Wel, dat was deze. En ja, hij houdt je wel wakker, vooral op de surround-set maar daarvoor kijk je toch geen film?

Eigenlijk ben ik het met bombario zijn kritiek op 22 september, 11:52 uur eens. Het is geen sterk verhaal en de actie is over de top.

Maar goed, gewoon naar vermaak gekeken valt deze film niet tegen. En de acteurs doen hun werk verder goed. De punten waar ik (we) tegenaan lopen zijn de onlogica in de film. Iemand die vanuit het niets bv heel goed met een helikopter om kan gaan.

Wel eens een heli zelfstandig bestuurd? Nou, petje af want dat is in bepaalde omstandigheden moeilijker dan een Boeing 747-400!

Waardering een 6+.

Simpelweg: "een niet simpele film met een niet simpel onderwerp in een simpel land."

Alhoewel, een simpel land, daar ben ik niet zeker van maar deze film is uitmuntend, vandaar een beoordeling van 4,5*!

Nu en dan is het om kwaad van te worden, gelukkig is het deels al geschiedenis, nu nog het laatste restje!

Redelijke horror waarin het Engelse de Spaanse taal heeft vervangen en dat vond ik jammer.
Wat de non betrof, deze vond ik niet angstaanjagend en dat geldt eigenlijk voor de gehele film, de griezelfactor ontbrak enigszins. Wat ik jammer vond is dat ze steeds in dezelfde horizontale houding verscheen, net als een vogel door het beeld heen vloog. Dat had anders gekund.
Toch is het zoals ik al zei, een redelijke horror. Vooral als je gaat vergelijken met andere horrorfilms.
Er wordt helaas veel rommel op de markt gebracht.

Ondanks sommige negatieve verhalen over de film, hebben wij gisteravond erg van deze film genoten. Het is niet een hoogstaande thriller o.i.d., nee, het is een film voor vermaak en een beetje nagelbijten. Mag dat ook? Van ons is het een 7 dus 3 1/2*.!

Gisteravond gezien en deze lag al een tijdje te wachten tot wij er tijd voor wilden maken.

Gelukkig dat we dat gedaan hebben want het viel niet tegen.

Aileen Wuornos (Charlize Theron) is een meisje wat erg naïef is en met de beste bedoelingen toch alles fout doet in de ogen van zichzelf en anderen. Daaruit voor vloeien de nodige 'avonturen' en misstappen. Er zit veel grof geweld en verdriet in de prent, het taalgebruik is ook niet wat de gemiddelde mens als woordenschat omschrijft en de verwachtingen van de twee zijn iets te hoog gespannen. Toch gun je de twee meiden best een mooi leven vol geluk maar jammer genoeg komt steeds het naïeve gedrag van Aileen er doorheen walsen. Zie dan maar eens begrip te krijgen van de naaste omgeving.

Een ook waargebeurd verhaal waarbij de hoofdrolspeler behoorlijk veranderd is als je dat vergelijkt met haar echte uiterlijk.

https://www.google.com/search?sxsrf=ALeKk0130Onx0u-B4lLP900qNzMP5cFRKw:1610811071843&source=univ&tbm=isch&q=Charlize+Theron&client=opera&sa=X&ved=2ahUKEwjiufLt4qDuAhXLyaQKHW3TBGgQjJkEegQIAxAB&biw=1600&bih=759

Ondanks alles een mooie 8 als waardering.

Een aardige film die geschikt is voor de hele familie, niet al te griezelig, soms meer een sprookjesverhaal.

Je blijft inderdaad kijken en het einde vind ik een ware mokerslag vooral als jezelf wel eens met deze nare ziekte te maken hebt gehad. (Erik1977) schreef dit en daar kunnen wij wel iets bij voorstellen.

Hersenverbindingen uitschakelen, gewoon actie waarderen zoals de Neanderthalers waarschijnlijk ook deden - de Romeinen na hen sowieso - en gewoon kijken, 97 minuten lang naar een verhaal gevuld als een lege sok. Het is vuur en wat geknok.

Grappige is dat niemand 'bont en blauw' wordt en zelfs na 100 meter of meer door de lucht vliegend na een klap, overleven ze de botsing met hard metaal! Deze lieden hebben echt geen veiligheidsgordels en helmen nodig zoals onze lichaampjes nodig hebben. Toch uitgekeken om te weten waar we nou eigenlijk naar zaten te kijken. Niet véél maar soms wel vermakelijk!

Een 5 als oordeel!

Viel een beetje tegen, er is wel spanning maar soms iets dommig. Zoals iemand die in de bos staat te schijnen met een zaklamp, terwijl het gegrom te horen was. Normaal maak je dan dat je weg komt, ja toch? Nu is het niet dat de film waardenloos is, zit voldoende spanning in, er wordt goed geacteerd, vooral de jonge dame weet het goed te brengen en het is ook nu en dan iets aangrijpend. En het monster vonden wij wel goed ontworpen, 'Corcicus' vond hem lelijk, wel eens een mooi monster gezien?

Een voldoende, 6.

(3*)

Met Bigfoot's gezicht dat de helft van de poster in beslag nam, verwachtte ik een Bigfoot-film. Wat ik in plaats daarvan kreeg was een redelijk psychodrama dat draait om twee vrouwen die elkaar niet vertrouwen en met lokale verdwijningen die een van hen aan het onderzoeken is. Meer dan de helft van de film was sfeervol, goed geacteerd en geregisseerd. Ik ging de film zien voor Bigfoot maar deze is niet in het verhaal geschreven zoals ik het had verwacht. Toch is de film soms boeiend, maar nu en dan is de film wankelend en soms ook onbevredigend, dat gevoel had ik aan het einde van de film ook deels.

Dit is dus voor mij een film die je éénmalig ziet en als waardering scoort hij dan ook niet hoog, laten we een 6- hieraan meegeven.

Twee Duitse burgers aan verschillende kanten van de oorlogsinspanning bevinden zich in het centrum van een vrachtboot in het midden van de Atlantische Oceaan. Marlon Brando speelt de eerste, een pacifistische expat die als agent de Britse inlichtingendienst moet helpen, terwijl Yul Brynner een gedesillusioneerde zeekapitein is die de leiding heeft over een kostbare nazi-lading. Hoewel ze constant op gespannen voet staan, om redenen zowel boven als onder de oppervlakte, hebben de twee mannen veel meer gemeen dan ze zouden willen toegeven. Dit zorgt voor een interessant conflict, aangezien beide proberen een geheim te verbergen dat anders zou kunnen dienen om hen mogelijk te verenigen.

Prijzenswaardig voor het constante verloop van het plot, dat met de minuut van vorm verandert en zijn spelers ertoe aanzet om als reactie daarop mee te gaan en het verdient extra punten voor het verkennen van de diepe menselijkheid van de cast.

Op één uitzondering na, een eerste stuurman die net zo toegewijd is aan het "Reich" als Hitler zelf, is dit schip overspoeld met grijstinten, en het is een verfrissende constatering dat niet alle mensen achter iemands ideeën aanhollen. Nuchter en evenwichtig, het houdt ons aan het gissen en dient zelfs om te choqueren bij een grillige, gewelddadige gelegenheid.

Voor deze film een fraaie 7+.

En niet te vergeten, de oliedollars die internationaal erg gewild zijn, de oorlog in Irak was toch vanwege de "chemische wapens", de gemanipuleerde mensheid trapte erin ondanks de kritiek van deskundigen die er anders over dachten. En wat te denken van het inpalmen van Palestijns grondgebied door Israël. Iedereen verdiend een plaats op deze bol maar sommigen willen meer en groter! En tot slot het "fraaie" koningshuis in Saoedi-Arabië! Een machtsfactor in de regio waar je U tegen zegt. Men moordt in Turkije en komt er zonder kleerscheuren vanaf, ongelooflijk!

De film Mosul, een beklemmende film maar als je uit bent op een slagveld en veel bloederige scènes, dan kan je deze misschien beter overslaan.

Het is wel continue spannend met nu en dan schermutselingen. Alles is mooi gedoseerd en wat wij ook erg waardeerden is dat de mensen hun eigen taal spraken, gelukkig maar want het is vaak wat ongeloofwaardig om buiten de Amerikaanse films het Engels vaak als voertaal in de film te horen.

Omdat het verhaal goed is, de omgeving waar het allemaal afspeelt erg realistisch is en de spelers hun werk goed deden, krijgt de film van ons een 7+!

"Hotel Hell" doet goed, wat hij moet.

En dat is vermaken!

De film vermaakt de kijker met een beste vleug horror gelardeerd met 'zwart humor' en dat is goed in deze film gedaan. Het valt mij op nadat ik de recensies van de kijker(s) heb gelezen, dat deze hier op MM nogal negatief overkomen maar net als 'Jeroentjuhhhhh' aangeeft; 'de film krijgt een welverdiende Arrow treatment! Dat zegt al veel over een film, toch?

Ik blijf mij toch afvragen wie welk soort van vlees kreeg en hoe het vlees überhaupt smaakt in "Hotel Hell".

Wat onze sheriff betreft, veel klagen over de beste man zijn optreden, ook ik neig ernaar. Het kon inderdaad minder amateuristisch maar als geheel gezien, vond ik het niet echt irritant.

Ook leuk: Een geheime tuin, waarin het voedsel deels wordt bereid.

Helaas ontbreekt hier nog een trailer, dus bij deze: Motel Hell (1980) trailer - YouTube

Vreemde film, ondanks dat we in ons leven misschien enkele duizenden films hebben gezien, sprong deze eruit qua verhaal, beelden en inzet van acteurs/actrices! En wat een rolverdeling, je zou het idee bijna krijgen dat ze op de stoep stonden te bakkeleien wie ermee mocht spelen in deze rolprenten.

We gaan de moeite maar niet nemen om over deze film verder iets te vertellen want dan is er heel wat tikwerk nodig maar.......dat is de film WEL waard!

(we zijn te lui vandaag)

Wij hadden wij ook nu en dan de neiging om dwars door het beeld heen te komen om die bloedirritante figuren de deur uit te trappen maar dat maakte de film ook zo sterk; je gaat mee- inleven in het verhaal, je wilt gaan ingrijpen , kan dus niet!

Wel een beetje opletten tijdens de film anders raak je delen van het verhaal kwijt die later weer belangrijk blijken te zijn. VEEL KIJKPLEZIER!!!

Trouwens, onze waardering is ook uitzonderlijk: 9!

Een prima film maar voor actieliefhebbers misschien iets aan de trage kant. Het geheel zit goed in elkaar en vriendje Lionel Essrog (Edward Norton) is nu en dan goed op dreef. Net als voor de actie geldt ook hier, dat je voor het Syndroom van Gilles de la Tourette de film niet hoeft te gaan zien, er was onder ons een die meende dat de film daarom vermakelijker zou zijn, in het begin misschien wel maar daarna hoort het gewoon bij de persoon. En petje af voor Norton, hij speelt hier met verve iemand met dit syndroom.

En die muziek, heerlijke jazz zoals "IH88" ook al aanhaalde en de set van de jaren '50 is prachtig gestilleerd.

Let op; persoonlijke smaak! De film is sfeervol en op detail is goed gelet.

Onze waardering is een 7+.

De film voldeed in de eerste helft aan de verwachtingen maar het tweede deel kwam zwakker over. Hierin zijn actiescènes die niet erg realistisch waren. Je wordt door 3 wagens met ervaren agenten van veiligheidsdiensten achterna gezeten en komt er zonder een schrammetje vanaf? Je belandt in een gevecht waarbij mitrailleurs gebruikt worden en wordt niet getroffen terwijl de hele woning aan gort is geschoten?

En nog een voorbeeld? Staand met z'n tweeën schieten op meer dan een dozijn agenten, deze allemaal uitschakelen en zelf niet éénmaal geraakt te worden? Ondanks deze irreële voorvallen is de film wel aardig in het genre "actie" en speelt de cast zijn rollen verder goed en zijn de actiescènes wel spannend.

Het vroegere echtpaar Pitt speelt net als de rest van de cast redelijk goed maar daar is het dan ook wel mee gezegd. Wat het komedie gehalte betreft, dit had veel beter gekund. Een paar maal gingen onze mondhoeken omhoog en dat was dat. De Amerikanen zouden eens in de leer moeten gaan bij de Ieren of de Engelsen!

Voor de film in zijn geheel een waardering van een 6+.

Vergeet de slechte recensies op andere sites, trouwens er waren ook veel kijkers die deze film wel erg waarderen en ik heb het idee dat je hiervan houdt of walgt. Als je de andere sites vergeet en hier neutraal ingaat, dan is er nog steeds een kans dat je dit leuk vindt.

Mr. Jones is een angstaanjagende, gespannen en echt originele film over het onderwerp magie. Het is een horrorfilm, maar het overstijgt ook het genre. Ik raad deze film aan aan degenen die het weten. Een van mijn favoriete films van 2013. Het is eng, geestig, het acteerwerk is goed, het verhaal is geweldig, de sfeer zuigt je naar binnen. Echt een knaller vond ik, mijn wederhelft vertegenwoordigde de "walgende kant" van de kijkers.

Bovendien is de getoonde kunst van "Pumpkinrot" ronduit eng en mooi. Echt spookachtig.

Een 7 van mij en

een 4 van vriendin.

Dat men dit nog maakt!

We hoopten het zo toen we de hoes van deze film zagen dat het was wat het toonde, een sprankelende vrouw die vanuit Engeland haar droom in Parijs waar wilde maken en daar bijna alles voor over had.

EN JA, een heerlijke feelgood movie met een heerlijk verhaal!

Wij zijn met de waardering vaak niet hoger dan een 7, dat is toch fijn om van school mee thuis te komen?

Deze mag met een 8 aan de haal gaan, we hebben anderhalf uur van deze film GENOTEN!

Zoals al meerdere kijkers hier vertellen, een prima film met een goed verhaal.

Mooiste van de film vond ik de vriendschap tussen de blanke Jamie en de zwarte Ronsel.

En ook de reactie van de 'gegoede' blanke samenleving hierop sprak boekdelen, helaas was men van tevoren 'geprogrammeerd' om hier zo mee om te gaan.

Hoe dan ook, een prachtfilm!

8!