Meningen

niet bepaald een aanbeveling... Ik moet zeggen dat deze film dan wel een stuk beter is. Vooral in het begin, iig leuke protagonisten, niet bijster origineel, maar prima 13 in een dozijn romantiek.

Halverwege begint de film in te kakken, (had hij dat Slayer bandje opgezet dan was het misschien nog de goede kant opgegaan ) het duurt lang voor de aap uit de mouw komt (affiche). Wat volgt is een draak van een 2e helft met een ééndimensionale, totaal ongeloofwaardige antagonist, die totaal misplaatst aanvoelt in deze film.

De plottwist is weinig ter zake doende. Mooi die brief op het einde, maar de slecht uitgewerkte voorgeschiedenis met de boze ex heeft mij dan al dusdanig vervreemd van de karakters dat het nauwelijks nog impact heeft.

Komedie...? Weinig van gemerkt tijdens de film. Tikje vreemd Romantisch drama.

Je kunt wel merken dat dit een low-budget onafhankelijke film is, die niettemin de grote lijn volgt van het standaard Hollywood format, met 3 met elkaar opgescheepte karakters rond een plot met een andere persoon waar alles om draait.
Rommelig en saai bij vlagen, het subplotje met de oude vlam, de nerd die ontmaagd wordtniet bijster interessant of relevant voor het verhaal. Dit is gewoon nogal zwak uitgewerkt.
Pluspuntje zijn de 2 hoofdpersonen die wel aardige klik hebben, alleen gebeurt er verder gewoon te weinig.

Houden we over een origineel uitgangspunt en een paar aardige scenes.

Ik vond de film nogal gekunsteld overkomen.

Als je zo'n dreigvideoboodschap krijgt met de meest afgrijselijkste horror, onthoofde lijken enz., dan schijt je wel in je broek toch. Die 2 gasten scharrelen rustig verder. De film begint al zo ongeloofwaardig op deze manier. En wat wil het kartel samenwerken.....

Eerst zijn ze supernaief en overrelaxed terwijl ze toch klein een drugsimperium runnen, en dan zijn het opeens gevaarlijke commando's, en is de leider van het kartel een bezorgde lichthysterische moeder.

Het script slaat nergens op, de film lonkt naar Tarantino, maar daar komt het in geen velden of wegen bij in de buurt.

Benicio del Toro is wel goed, Travolta heeft een te kleine rol.

Al met al was het toch redelijk onderhoudend, omdat Stone wel kan filmen.

Kokkin kookt in het Elysee voor de président de la république....

O la la la laa!

"gebaseerd op het waargebuerde verhaal van de privé-kok van Mitterand."

Er is een beetje tegenwerking van de vaste chef verder gebeurd er helemaal niks......

Zelfs voor de franse voedsel-fetisjisten moet dit een teleurstellende exercitie zijn.

En blijkbaar durfden de makers verder helemaal niks te doen met de président de la république stel je voor dat je ook maar iets doet wat niet klopt. Dus is die president een bordkartonnen karakter die niks noemenswaardig doet of zegt.

Een film die waarschijnlijk niet iedereen zal waarderen, vanwege de vervreemdende werking, van de animatie-techniek.

De film doet daarmee wel volledig recht aan de paranoïde wereld van Philip Dick. Daarin is de film zeer geslaagd.

Sommige "top"-films zijn me echt een raadsel. Ik vind deze film echt zwaar gedateerd. Het is bovendien nauwelijks een speelfilm, meer een statisch toneelstuk, met een paar close-ups met veels teveel tekst. In feite is het 163 minuten ondertiteling lezen als je het Zweeds niet machtig bent, en dan is het bovendien bijna non-stop geneuzel. Nauwelijks boeiend.

Naar mijn gevoel is er in het begin ook helemaal geen perfect huwelijk. Ik zie 2 schapen die getrouwd zijn, het ene schaap komt na 1 uur uit zijn schapenvel en wordt eindelijk eens boos en heeft een scharrel, geheel voorspelbaar. Ik dacht niet wat een lul de behanger, maar hé hé eindelijk stapt er eentje uit zijn schapenrol. Ik vond die vrouw vooral irritant, hardnekkig het schaap blijven uithangen. Wordt verdomme een keer kwaad! Voor zij haar schapenkleren aflegt, hebben we er 2 uur opzitten. Dan wordt ze eindelijk boos, en krijgen we zowaar een interessante scene. Daarna zijn we opeens weer 10 jaar verder en blikken ze als gelouterde echte mensen met enige mildheid terug op henzelf.

Misschien was dit in 1974 een relevante film, aan het begin van het grote scheidingstijdperk, in die zin is het ook wel de moeite waard om het eens aan te zien. Het waren pioniers dus dan gaat het vaak wat moeizamer. Maar anno nu is het te traag, te voorspelbaar en achterhaald.

Ik vond het eigenlijk vrij belachelijk wat hier gebeurt, een groepje vrienden, die één van hen vermoord omdat ze een beetje irritant is af en toe.
Dan kan het op ware feiten berusten, zoals het wordt weergegeven, kun je op geen enkele manier invoelen dat ze tot deze daad gekomen zijn.
Bovendien waren de daders niet allemaal gewoon van Hollandse afkomst, een factor die volgens mij wel van belang is geweest.
Ik denk dat de film de plank dus behoorlijk misslaat.
Wiki Maja Braderic

Fraai maar saai…. Weer zo’n Nederlandse film die de plank helemaal misslaat, en je je afvraagt; “Waarom moest deze film persé gemaakt worden?”

Geen idee, het is namelijk niet zo dat wij zo geweldig goed zijn in films maken in Nederland….in tegendeel zou ik haast zeggen.

Ok Arthur Japin heeft het boek geschreven, een van de beste hedendaagse Nederlandse schrijvers, maar dat levert nog niet direct een goede film op.

Een film over niemand minder dan Giacomo Casanova staat of valt met een charismatische acteur die van het scherm spat! Dat is met Jonah Hauer-King totaal niet het geval. Als je zo iemand niet hebt, begin er dan gewoon niet aan! Zonde van alle inspanningen…..

Ik werd er niet warm of koud van in ieder geval.

Daar komt bij dat ze in de veronderstelde 18e eeuw in Holland en Italië, Nederlands noch Italiaans praten, en ook geen Frans wat de lingua Franca was van die tijd. We moeten het weer doen met het gekunselde Engels. De fraaie locaties en aankleding ten spijt, had ik vaak de indruk naar gefilmd toneel te kijken, waarbij de teksten wat statisch worden opgelepeld.

En dan moeten we ook nog meegaan in het feit, dat iemand zijn grote Liefde niet herkend omdat ze een maskertje draagt… de synopsis van de film. Hoe geloofwaardig is dat überhaupt…? In deze film klopt dat dan ook helemaal niet…

Poeh wat slecht. Die Allen kan echt totaal niet acteren, dit is echt kluchtnivo, wat is Allen toch ongrappig, niet om aan te zien het geneuzel van die man.

Het verhaaltje is ook tenenkrommend beroerd uitgewerkt. Niet leuk en van enige spanning is al helemaal geen sprake. Scarlett Johansson is prettig om naar te kijken, maar ze haalt zichzelf echt naar beneden met dit domme blondje werk. Volgens mij is de film vooral een vehikel voor Allen om maar in haar buurt te verkeren.

Hoe kun je zo'n draak van een film afleveren na het heel behoorlijke Matchpoint? Waarschijnlijk wanneer je obsessief in de buurt van een mooie blondine wilt verkeren, en de rest bijzaak is.

Een lange zit, en de noodzaak om deze film te maken ontging me, zoals wel meer mij ontging. Er wordt ontzettend veel gepraat in deze film, zonder dat je er veel wijzer van wordt.

Soms wel aardige shots, maar ook haperend camerawerk.

Veel suffe shots met Jafar Panahi zelf, zichzelf regiseren is niet zijn sterktse punt....

De film begint veelbelovend, maar dan blijkt dat dat het hoogtepunt was van de film, die daarna als een nachtkaars uitgaat, en daar nog bijna een hele speelfilm over doet.

Enige pluspunt van de film is dat ie uit Iran komt, en dat je wat meekrijgt van bekrompen dorpscultuurtjes aldaar.

De film begint vrij slecht, door de hoge scores hier blijven kijken. Persoonlijk hou ik meer van suggestie dan alles expliciet te tonen. Dat is een kwestie van smaak. Splatter horror kan ik best waarderen.

Maar deze film is totaal niet realistisch nog overtuigende horror en mist een knipoog. Dat ze Engels praten in de Balkan praten bijvoorbeeld, en dan ook met britse accenten. Dat kan echt niet.

Ze zitten dan opgesloten, en het is onmogelijk te ontsnappen zogenaamd, voor de leuke lichteffecten zitten er alleen wat plankjes voor het raam... Dus als je niet vastgebonden bent ben je er zo uit.

Alleen Robin Day is eigenlijk de moeite van het kijken waard. Waardoor het niet alleen maar blijft bij geweldsporno.

Qua sfeer en sommige scenes wel aardig. De looks van de tweeling is goed gedaan. Maar uiteindelijk is het verhaaltje te zwak om serieus genomen te worden. Waarom zouden kinderen zomaar hun ouders gaan vermoorden? Het blijft allemaal nogal oppervlakkig, en wat we te zien krijgen aan horror is niet bijster origineel.

Ik vond dit een prima film, tot inderdaad die zwerver opduikt en we in de EO modus komen.

Het schijnt dat dit gebaseerd is op "ware gebeurtenissen", dus als je je kind verwaarloost en je jezelf suf-mediceert, bel je gewoon even een instelling die je je zoon laat kidnappen.....


Afgaande op de plot, en de flaptekst is de zoon "out-of-control", maar ik vind dat het vooral de moeder is die (voor geen meter) spoort. Andrew doet geen hele gekke dingen voor een puber. Hij heeft alleen geen vader, en ook geen moeder, want die is er niet voor hem.

Ik vond Monty Lapica uitstekend acteren. Alleen de plotonwikkelingen aan het einde zijn va het nivo mag-ik-een-teiltje.......

Gelukkig komen de hufters van de instelling als eigentijdse kampbewaarders naar voren.

Beetje een overbodige film wat mij betreft.

We kijken mee op de redactie, waar druk heen en weer geschakeld wordt tussen camera A en camera B, actie suggererend die er niet is. Vermoeiend… van de echte gebeurtenissen krijgen we maar weinig mee, net als dat de redactie dat toen niet meekreeg waarschijnlijk. Maar wij weten natuurlijk in principe alles al…

Saai en voorspelbaar

Het was vast opwindend om daar toen bij geweest te zijn, maar het levert niet perse een goede film op, als je het alleen daar bij laat.

De gebeurtenissen zijn bekend, en ook verfilmd, dat het er ongeveer zo aan toe gaat op een redactie is ook geen verrassing.

Ik heb me vooral lopen ergeren aan Farrel, een bordkartonnen non-acteur die irritant overaanwezig is met zijn noodkapsel, en de hele film in de weg loopt. Geen idee waarom die man zoveel hoofdrollen krijgt.

Verder is de film nogal rommelig en schiet alle kanten op.

Er zijn een paar aardige scenes, met Woody en Rockwell, maar die kunnen de film niet redden.

Ach ja, de film komt uit 1955. Ik vond het best vermakelijk. Beetje een klucht setting, je kunt dit bijna in zijn geheel op een theaterpodium neerzetten. Afgezien van het wat aparte begin, wat eigenlijk nergens op slaat. Nou ja de indianen verlieten Manhatten blijkbaar als het te broeierig werd. De proganonist krijgt het broeierig als hij wel blijft in de zomer, geen wonder met zo'n buurvrouw.

Leuk om Monroe eens een hele film te zien. Nog steeds supersexy, maar mijn hemel ze is wel heel erg het proto-type van het verleidelijke domme blondje. Ik kreeg het er zelf bijna warm van.

Oersaaie film? Nou voor mij niet, ik heb me geen seconde verveeld, ondanks dat er niet heel veel gebeurd. Alleen als Sissy New York New York, gaat zingen dacht ik moet dat nou. Het blijkt dat de regiseur de tekst in een andere context wilde plaatsen, omdat itt de bekende blije Sinatra uitvoering het eigenlijk over eenzaamheid gaat en de onbereikbaarheid van de Amerikaanse droom. Hier is haar broer onbereikbaar waartegen ze zingt, want praten dat lukt niet.

De man zet een fenomenale rol neer.

De film heeft me van begin tot eind geboeid.

Het duurde lang voordat ik doorhad dat de titel slaat op seks/porno-verslaving, ik dacht eerder aan incest met zijn zus, of een gezamenlijk incest verleden. Misschien is dat ook wel zo, , Sissy zegt ergens;that we aren't bad people, we've just come from a bad place, verder zegt de film er weinig over, alleen heel subtiel. Daarom doet die zus dan waarschijnlijk (weer) een zelfmoord poging......? Ergens vind ik het wat makkelijk om de film zo te eindigen. Wat ook wel raar is, is dat hij eerst alle porno de deur uit doet, voor de date en dus niet als reactie op de mislukte zelfmoordpoging van zijn zus.

Porno verslaving is een zeer relevant onderwerp in deze tijd, waar iedereen direct toegang heeft tot een giga-hoeveelheid porno via internet. Het is een dappere poging om hier een film over te maken, want dit is geen gangbaar filmonderwerp. Een geslaagde film qua vorm en acteurs, maar het onderwerp wordt niet echt uitgediept.

Veel mensen vinden dit een nogal misantropische film. Toch zit er ook veel warmte in, wat ik heel knap vind om die combinatie te creëren. In de date-scene met zijn donkere collega, voel je de warmte en de passie, zoals je slechts zelden ziet in bv al die rom-com rommel. Als er echt gevoel aan te past komt dan haakt hij af. Toch wel een beetje raar, want die dame wilde toch eigenlijk vooral seks, want ze benadert hem nadat zijn harde schijf op zijn werk wordt ontdekt vol met alle mogelijke porno....?

Goed gemaakte film noir, vooral visueel dik in orde. Doch voorspelbaar met weinig originaliteit.

Ik ben geen Cusack-fan, en ook hier speelt hij weer een vrij fletse rol. Waardoor zijn personage maar niet wil boeien, hij blijft oppervlakkig. Jammer dat ze hem weer ingezet hebben ipv een acteur met meer diepgang.

Een echte zaadfilm, waarin alleen debielen figureren. Als je dat accepteert is het nog best onderhoudend. Mannen zijn ontzettende sukkels. Er is één mooie vrouw waar iedereen omheen stuntelt. Het vertrouwde Hollywood recept.

Pluspunt is dat zelfs de grootste loser, nog gunstig afsteekt tegen de labiele dombo's in dit soort films.

Sherlock Holmes als actieheld.

Aardig gedaan. Goede actie-scenes. Goede cast. Jude Law als Watson is uitstekend.

Maar zelf meedenken is er helaas niet bij, Sherlock trekt alle conclusie voor je, met hulp van wat cocaïne (ja beste mensen, Sherlock was een coke-gebruiker , met zijn toverdrankje?), die zijn denkwerk en acties versneld. Goed weergegeven ovderigens.

Hij brabbelt niet altijd even verstandbaar, zodat het een en ander aan tekst/humor me ontgaan is.

Dit vermeende "Meesterwerk"eens bekeken. Jammer dat de film versneden is voor video zodat er beeld mist, volgens mij een flinke hap.

Ik vind het meer een goed gemaakte B-film dan een Meesterwerk. Camera-voering en composities zijn erg goed. Het verhaaltje mag er ook zijn. De aanval in de stromende regen is knap gefilmd.

Ik nam de film alleen geen moment serieus, ik voelde totaal geen spanning over de overval waar we maar liefst meer dan twee en half uur op moeten wachten. Er had makkelijk een uurtje af gekund. Het was toch redelijk onderhoudend, alleen was het acteren bijna voortdurend overdreven. Alleen de Samurai leider was een beetje realistisch.

De uiteindelijke overval, waar we zo lang op moesten wachten viel tegen (wel mooi gefilmd in de modder), de bandieten kunnen blijkbaar niet nadenken, want ze proberen 10 x hetzelfde, tot ze er allemaal geweest zijn, ontzettend dom, een stel debielen bij elkaar.

Het begon goed, maar de tweede helft werd naar mijn gevoel een beetje afgeraffeld.

Daardoor liet het niet het strijdbare gevoel na van het boek.

Ongeïnspireerd 3e deel, na het al even ongeïnspireerde deel 2. Grootste manco; er is geen goed verhaal, het is een aaneenschakeling van flauwe en mindere flauwe grappen, en af en toe een goede vondst, wat als los zand aan elkaar hangt.

De karakters zijn op zich wel aardig, maar al met al is het toch vrij magertjes.

Vergelijken we dit bevoorbeeld met een Toy Story 3, dan is het kwaliteitsverschil gigantisch.

Ik had een recentie gelezen in een krant (de Pers?) die dit niet zo'n geslaagde film vond van Scorsese. Blij verrast, dat het gewoon een erg goede spannende en originele film is. Prikkelt de hersencellen. Begon na afloop gelijk weer met het begin. altijd een goed teken, mooie opening met het schip wat uit de mist opdoemt.

Leonardo de Caprio is super, een acteur van de buitencategorie. Maar ook alle andere acteurs zijn top.

De briljante zet is natuurlijk dat de film precies omdraait wat gebruikelijk is in het genre. Ipv iemand die er langzaam achterkomt dat er duistere zaken gaande zijn, en een grote samenzwering erachter ontdekt. Hebben we iemand die meent een duistere samenzwering te ontdekken, maar de vermeende duistere figuren blijken juist engelen die alles uit de kast trekken om Teddy uit zijn eigen duistere fantasiewereld te trekken.

Goed einde ook,

waarop hij wegloopt. Gaat hij nu van de rotsen springen,....? of blijft hij leven als een monster. Hij weet ergens dus donders goed wat er aan hand is, terwijl hij net daarvoor zijn oude rol speelt.

Scorsese is een top-regiseur, zoals met deze film maar weer blijkt.

Inmiddels wil ik zo min mogelijk over een film weten, voordat ik hem zie, geen flapteksten, geen recensies, hoe minder hoe beter.

Pff wat een gemopper.

Ik vind de film juist zo sterk door de eenvoud en de beperking. Film is in de eerste plaats een goed verhaal, en dat krijgen we hier voorgeschoteld in zijn meest rudimentaire vorm. En anders dan in bv Buried is de locatie niet krampachtig beperkt, maar is het een beperking die gewoon een gegeven is, gelukkig wel afgewisseld met wat buitenbeelden van Juarez.

Als alles wat el sicario verteld, verbeeld zou worden, zou ik er waarschijnlijk niet naar hebben kunnen kijken. Hier wordt je eigen verbeelding aangesproken,....van National Geographic raak ik persoonlijk meestal afgestompt door de opdringerigheid van de beelden.

Hoe de docu tot stand gekomen is..... niet zo interessant, zeker niet om het in de film te stoppen, dat zou ik een zwaktebod hebben gevonden. De man verteld zijn verhaal, de setting is beperkt, ook qua tijd. Ik vind het gewoon goed gedaan.

Het einde kan je misschien niet bevallen, maar in een Mexicaanse setting vind ik het niet zo vreemd. Laar de EO deze film maar uitzenden.

Ik was een beetje in slaap aan het sukkelen toen het plot begon te wenden, en toen werd het zowaar wel interessant.

Als een film zo realistisch begint verwacht je ook dat dat doorgezet wordt. Dat is niet het geval. Opeens wordt de protagonist ontslagen en laat iedereen hem vallen, en even later heeft ie opeens alle touwtjes in handen en werkt iedereen met hem samen, in een plot tegen de antagonistes. Zijn vrouw loopt bij hem weg vanwege zogenaamd compromitterende foto's; echtgenoot zit met client op een bank.... nou fokking en? Die echtgenote kan zo de inrichting in als ze zo labiel is. En dan is alles plotseling weer koek en ei.

De film is dus nogal onevenwichtig, zwalkt van realistisch drama, naar psychothriller naar samenzweringsthriller naar rechtbankdrama en terug. Evenzo zwalkt de antagoniste heen en weer van wolf in schaapskleren naar schaap in wolfskleren naar een volbloed schaap.
Kort samengevat; er klopt geen bal van!

Dit is helemaal de boodschap vd film niet! De film blijkt heel goed te voorspellen wat er in grote lijnen gebeurt bij terroristische aanslagen door arabieren. Ongelovelijk eigenlijk dat deze film een paar jaar voor 11 september is gemaakt.

De film waarschuwt juist voor de mogelijke reacties, die zulke aanslagen zouden kunnen hebben. Een hetze tegen arabieren, het opheffen van burgerrechten, tot het martelen aan toe!

De film heeft dit akelig precies voorspeld.

De hoofdpersoon; Denzel, verzet zich hier juist tegen met alle macht. Maar dat had voor mij niet eens gehoeven, het gaat erom wat je als kijker ervaart.

Zoals jij het zegt Jordy, zou een film over de holocaust (of welke misdaad dan ook), die realistisch laat zien wat er gebeurde door de nazis, dan een pleidooi zijn om alle Joden uit te roeien! Dat is natuurlijk onzin.

De film begint technisch behoorlijk slecht, met de scene bij die monsterlijke moeder. Heel matig camerawerk en belabberd acteren. Toen al de neiging om hem af te zetten.
De muziek en vooral de muzak is vaak irritant.
Op een enkele scene na, niet echt grappig. Mensen doodmaken is niet per definitie om te lachen. Op die gimmick leunt de film wel zwaar.
De triestetroosteloze regenachtige sfeer is wel een pluspunt.

Aangrijpend niet echt, eerder kil en afstandelijk.

Realistisch ook niet echt, het is een sterk gestyleerde film, in Dardenne stijl dan, afstandelijk observerend (en tegelijk regiserend natuurlijk). Het einde is eerder poëtisch dan realistisch.

Rauw is het wel qua stijl en gebeurtenissen, maar eerlijk....? Ik snap niet zo goed wat je daarmee bedoeld.

Goede rauw realistische film. Maar itt rauw realisme vh Oostblok, heeft de film veel warmte, in de beelden en in de personages, hoe geweldadig ook. Je zou kunnen zeggen dat het geweld hier met liefde wordt toegepast. Als eerste inwijding wordt je 13 tellen in elkaar geschopt, en dan hoor je erbij en krijg je een kusje. Bijna vertederend.

Helemaal mee eens.

De Nederlandse flaptekst is wat misleidend. Moet zijn; Samen rijden ze hun noodlot tegemoet.