Meningen

Na de eerste 5 minuten intro-slachting, dacht ik nu hebben we alles al gehad, en dan moet de film nog beginnen.
Voor een kunstmatige B-film met een te groot budget, krijg je wat je verwacht, een onsamenhangend verhaaltje met veel bruut geweld, en zowaar...een boodschap.

Er zijn genoeg liefhebbers van dit genre getuige de vrij hoge score hier. Maar wel beschouwd is het een doorsnee Rodriguez werkje. Wel aardige scenes, maar als geheel vrij ongeïnspireerd.

Opmerkelijke film, die verrassend verloopt, tenminste als je niet bovenstaande stukjes leest die vol spoilers staan.

Je denkt even een simpel-afgelegen- cultureel-verantwoord-Peruaans-dorpsverhaaltje te zien te krijgen, maar het pakt heel anders uit. Dat begint al snel met het rattegif uitstrooien. Als de vreemdeling die toevallig hier met Pasen belandt direct opgesloten wordt omdat hij niet bij het feest mag zijn, weet je dat dit niet goed kan aflopen.

Iemand, een sluwe geest, heeft bedacht dat God niet toekijkt tussen de tijd dat Jesus sterft aan het kruis en de wederopstanding, briljant gevonden!. En in die tijd kan men dus alles doen wat God verboden heeft. Eén grote orgie dus. Het hele culturele festival van het dorp is een ratjetoe van oude gebruiken, christendom en perverse praktijken, met een corrupte Maria-verkiezing, want Madeinusa wordt "gekozen" omdat haar vader de burgemeester dat wil. Haar zus is volgend jaar aan de beurt.

Aardige film, interessant gegeven (tekst hierboven = enorme spoiler!).
Had nog wat verder uitgewerkt kunnen worden, de film houdt nogal abrupt op. Op het punt wat ik direct al had met die nieuwe bio-ouders: Don't call me son!!! Pierre laat het eerst allemaal maar gebeuren, maar ja hieveel keus heb je als 17-jarige.....

Blij verrast door deze film. Snap de lage score hier niet.
De film is vrij origineel en verrassend, en boeit daarom tot het einde. Het zal voor sommige mensen wat te rauw en te cynisch zijn, zeker als de rollen van seksuele agressie eens omgedraaid worden. Maar de protagonist is toch een onbedorven ziel in een verrotte wereld.
Een maatschappij-kritische film van de compromisloze soort.
Indrukwekkend regiedebut, met niet te vergeten een goede soundtrack!

Yimou Zhang had duidelijke alle middelen to zijn beschikking voor deze film. En inderdaad; Met een budget van $45 miljoen is het de duurste Chinese film die tot nu toe is gemaakt volgens wiki.

Levert dat een goede film op, nee. Visueel spektakel dat wel, maar alles is zooo overdone, inclusief de voortdurende pompeuse muziek, dat ik het vaak eerder lachwekkend vond.
In de categorie Kitsch-films, verdient de film een dikke oscar. De kleuren doen bijna pijn aan de ogen. Vooral het zuurstok-paleis; Made in China.

Het verhaaltje is flinterdun, de karakters flets, er zijn geen mensen van vlees en bloed in deze excercitie. Typische Aziatische elementen als extreme vormelijkheid met ingehouden emoties die op de duur onvermijdelijk tot uitbarsting komen aangevoerd door oud zeer, eer- en wraakgevoelens.

De geanimeerde scenes zijn vaak te nep. Wel goede choreografiën, en mooie kostuums. De aanval op het huis in de bergpas was wel super gedaan.

Minimal cinema, bestaat die term al?

Een goed idee, magertjes uitgewerkt. Een soort omgekeerde EO-film. Want Jesus was ook maar een mens, zei het een buitengewoon mens. Verder was het weinig verrassend, hij zegt alles precies volgens het boekje van de huidige neo-Darwinistische kerk. Je zou van iemand die 14.000 jaar geleefd zou hebben, toch wat verrassender uitspraken verwachten. Hij is een paar keer sjamaan geweest, maar van sjamanisme heeft hij niks begrepen. Dat komt door de bekrompen achtergrond van de makers.
Voor de omgekeerde EO-ers = neo-Darwinisten/atheisten, zal deze film wel in de smaak vallen.

Nou ik vond het maar een zeer matige speelfilm, zonder spanning.

Het lijkt meer op een paar aan elkaar geplakte delen TV-serie. Cimematografisch is het totaal niet interessant.
Hele lappen saaie stukken, de film duurt veels te lang. Vast omdat er persé van alles uit het boek in de film moest.
Het is dat Lisbeth het wel aardig doet, en ik hem in 2 x moest kijken,anders had ik het einde van de film niet gehaald.

Wat ik wel aardig vond is dat zo'n notaris zich ontpopt als een perverse griezel, waar doeltreffend mee afgerekend wordt. Ik was er al achter dat notarissen over het algemeen niet helemaal sporen, en dik betaald krijgen voor het copy-pasten van lappen standaardtekst, Dus dat was wel even leuk.

Maar voor de rest. Matigheid troef. De moorden met bijbelteksten erbij, gaap, verzin eens iets origineels! Na Se7en kun je hier echt niet meer mee aan komen zetten

Het moge duidelijk zijn, ik ben geen fan, en heb de boeken niet gelezen. En dat ben ik na deze slappe hap ook niet van plan. Blijkbaar zijn die boeken net zo matig als de film, anders snap ik de lovende recensies hier niet.

Deze film voor de tweede maal gezien. En dan vind ik hem zelfs nog beter. Een hele sterke film, die goed in elkaar zit.

Dat raad ik Sinterklaas ook aan nog eens kijken. Want die heeft niks van de film begrepen.

Beide mannen Denzel en Schreiber (beiden ijzersterk) zijn onder hypnose. Maar die werkt niet meer helemaal perfect door de eerdere inspanningen van Denzel. De vice-president Schreiber gaat niet op de ster staan waardoor Denzel het doelwit = de president niet zomaar neer kan schieten. Denzel op zijn beurt is daardoor ook uit hypnose, en besluit om de Manchurian Candidate neer te schieten, waarmee het hele plan verijdeld is. Maar dat is geen klassiek Hollywood einde. Want je krijgt het gevoel, dat het de volgende keer misschien wel gaat lukken.

Uitstekend vertaald naar de huidige tijd, in Irak in dit geval. Manchurian slaat hier niet meer op Mantsoerije, en de communistische dreiging als in het boek, maar op Manchurian global een grote multinational. In een tijd dat blijkt dat grote bedrijven Halliburton, Blackwater diep verweven zijn met het Amerikaanse leger.

Mooie openingsscene, waarmee de eenheid gelijk mannen van vlees en bloed worden.

Briljante scene als Schreiber via de telefoon onder hypnose wordt gebracht en alles lichter wordt, de slaapkamer met het schilderij van die slaapkamer in Droste effect en dat ie dan via de garderobe een laboratorium inloopt...........Schitterend!

Of de scene dat Denzel zijn oude strijdmakker onmoet die over zijn dromen verteld, in een vervreemdende groothoek close-up, Super gedaan door Jeffrey Wright.

De film neemt de tijd in veel scenes, maar daardoor kun je juist goed meeleven met de personages, en kun je meedenken. Als je niet echt in de film zit is dat misschien langdradig. Maar ik vond de timing op een enkel moment na perfect.

Kortom ik snap niet zo goed dat veel mensen dit maar een doorsnee film vinden dat ie rammelt alle kanten, of het een overbodige remake. Het is eigenlijk nauwelijks een remake te noemen, maar een eigentijdse vertaling van het plot.

Wat een hoge score zeg.

Dit lijkt nog het meest op een sterk ingekorte versie van een toch al middelmatige TV-serie. De jong jaren worden wel heel snel afgeraffeld, bij zijn initiatie werd zijn voorhuid afgesneden, geen kleine gebeurtenis, het is nauwelijks een gebeurtenis in deze prutfilm!

Geen moment heb je het gevoel dat de personages of de situaties echt zijn.

Idris Elba is gewoon geen Mandela. Wat Morgan freeman in Invictus wel was.

Zelf net The long way to freedom van Mandela himself gelezen, daar is dit een wel heel slap aftreksel van. Misschien helpt het ook niet dat ik op. Robben Eiland was wat een diepe indruk op me heeft gemaakt.

Ook het Afrikaans komt er bekaaid af, de bewakers, prAten alleen maar Afrikaans (=Nederlands) op. Robben eiland, hier alleen af en toe een beetje voor de vorm.

Boeiend onderwerp. De film begint veelbelovend met een goede spanningsopbouw, maar bloedt langzaam dood. Ik kreeg het gevoel dat men niet goed raad wist hoe het verder moest verlopen. Men slaagt er niet in onder de oppervlakte te komen.

Op de dag dat ze alles moeten verkopen, en het personeel te horen krijgt dat ze failliet gaan en deze ochtend alles moeten verkopen. Loopt iedereen als slome slakken richting zijn beeldschermen, alsof het een het weeklijkse maandagochtendpraatje betreft. Toch verkopen ze die 93 % target van alles. Naar mate de film vorderde dacht ik steeds meer, ze slaan de plank mis.

Een docu alsEnron;The smartest guys in the room, is wat dat betreft een stuk inzichtelijker hoe het er aan toe gaat in dit soort bedrijven.

Wat sléééécht!!

Je moet wel echt je best doen voor de laagste score, maar hier is het echt dik verdiend.

Niet om aan te zien. Ongeïnspireerd geneuzel, wat bezielde Julianne Moore om hier zo'n wanprestatie te laten zien?

Kan niet anders zeggen dan dat the Martian tegenviel. prachtig spacen op Mars en beyond! Dat wel

Alleen voelde ik geen enkele spanning of emotie, geen eenzaamheid, geen claustrofobie.

Er wordt bijna krampachtig een scenario gevolgd van het boek neem ik aan. Alles wordt op lagere school niveau uitgelegd en benoemd, " I am the first guy alone on a planet" so fucking what!! Ik wil het voelen ,ervaren, daar is een film voor.

Geen moment krijg je het gevoel, gaat dit wel goedkomen? Nee het is allemaal haleluja! Recht toe rechtaan naar de wonderbaarlijke Houdini ontsnapping, die ongeveer net zo verrassend komt als een plotwending in the A- team.

Alles wat er in Houston gebeurd had zo uit de film gekund wat mij betreft. Ridley Scott weet echt wel hoe je een spacefilm moet maken, lijkt erop dat hij hier teveel consessies heeft moeten doen aan de blockbustermafia.

Ik kan alleen maar meer respect hebben voor Duncan Jones en CHris Rockwell die met Moonwel alle juiste snaren weten te raken, met een fractie van het budget van de Martian.

sluit me verder aan bij Flavio

Integere film, goed gemaakt, zeker voor een debut-animatiefilm. Verdiend de aanmoedigingsprijs, maar de score 3,89 is wat aan de hoge kant, dat zou nr.100 zijn in de MM top 250, dat lijkt me wat teveel eer.

Ten eerste vond ik de vorm met een verteller vrij vervelend, het kost daardoor wat moeite on je in te leven in de personages. Helaas ook weer een film waarbij je de Nederlandse ondertiteling niet uit kan zetten. De muziek was vaak ronduit irritant.

Het verhaaltje zelf is heel aardig, een paar keer hard moeten lachen.

Gewoon een prima animatiefilm.

Mooi vormgegeven; kostuums, camerawerk, locaties, prachtige schilderijtjes vaak.

Voor een historische drama totaal ongeloofwaardig. Iets te nadrukkelijk feministisch, en rariteiten als vooraanstaande Afrikaanse edelen aan zowel het Schotse als Engelse hof zonder dat er iemand met zijn wimpers knippert, dit in de 16e eeuw, waarin Engeland onder Queen Elizabeth nota bene zelf voortvarend mee gaat doen met de slavenhandel..... Een soort omgekeerd racisme. de Afrikaan doet natuurlijk als enige niet mee aan de moordpartij.

Wat ook niet werkt is dat het over 2 protagonisten gaat die elkaar amper te zien krijgen.

Best een cliche Homo verhaaltje, (Hetero) man zoent met ander man, door een of andere voorval, voor een filmscene deze keer. (Wat we niet eens te zien krijgen, misschien waren de acteurs bang voor de mogelijke gevolgen..... ) Man raakt van slag, en Komt na Wat omtrekkende bewegingen, weer terug bij de de andere man voor Nadere verkenningen.
De andere man, Xavier Dolan himself, is vooral lijdend voorwerp in deze.

De achtergrond een vriendenclubje in (de buurt van) Montreal, die laten zien dat Franstalige Canadezen net zo slap kunnen ouwehoeren en drukte maken als hun Europese grote kleine broer. Beetje vermoeiend soms, met dito onrustig camerawerk. De andere vrienden worden vrij oppervlakkig geschetst. Evenals de relatie van Matthias met zijn vriendin, die we ook amper te zien krijgen, waardoor het niet invoelbaar is dat hij uberhaupt al een relatie heeft. Of dat daar iets op het spel staat.

Mooi geschoten in Panavision . Sfeervol en als je het trage tempo en de lange duur voor lief neemt prima genietbare film.

Huh? , daar gaat deze geschiedenis toch juist niet over, tenminste niet direct, Max Havelaar wordt geconfronteerd met het uitbuiten door de lokale heerser van de eigen bevolking. Die welvarende Nederlandse koffiehandelaren komen maar nauwelijks in beeld.

Matige film, alles is doorsnee en hebben we wel eens eerder gezien. De film is nog best door te komen, maar is snel weer vergeten, als aflevering zoveel van een actie-serie.

Minimalistische anti-Western.

Mooie plaatjes en sfeer. Het geeft goed de leegte en saaiheid en ontberingen weer van een clubje kolonisten, beter dan het romantische beeld dat we uit Westerns kennen.

De film blijft alleen teveel op afstand, en slaagt er niet in onder de huid te kruipen, en de onderlinge spanningen tastbaar te maken. Dit komt o.a. doordat er te weinig ingezoomd wordt letterlijk en figuurlijk op de verschillende karakters.

Toch wel de moeite waard.

De neiging moeten onderdrukken om de film gelijk al stop te zetten bij scene 1. Ok dat lukte niet de eerste keer, maar de tweede keer wel.

Die hele cameramonologen volgen eigenlijk niks toe a.d. film, het dient verder geen doel.

Vervolgens door de zure steenkolenengels-appel heengebeten, tot de railmovie langzaam op gang kwam, en een,aal onderweg uiteindelijk nog best aardig te pruimen viel.

Ik vond het dan wel weer verfrissend in deze tijden van nieuwe preutsheid om ongecompliceerde naakte borsten te zien op een natuurlijke manier.

Zo deze kan van mijn lijst, waar ie dus eigenlijk niet op hoort te staan omdat het geen speelfilm is.

Het kwaliteitsnivo was goed. Maar ik vond het maar net boeiend genoeg om te blijven kijken. Er is gewoon te weinig spanning en het duurde allemaal te lang. Prima acteurs allemaal, maar ze bleven op afstand. Veel verrassende dingen gebeuren er niet, mensen gaan dood, geworstel in relaties en kinderen worden geboren, wat je allemaal mag verwachten in een epos bijna over vier decenia.

Belangwekkendste gebeurtenis is, naast de ontvoering van Giorgia, de (stijlvolle) zelfmoord van Matteo, het waarom is niet helemaal duidelijk. Voelde hij zich mislukt t.o.v. zijn broer, doordat hij andere keuzes maakte, of was het een homo die niet uit de kast durfde te komen.....?

Wat me ook wel irriteerde was de persoonlijkheid van de Rode-brigade-vriendin van Nicola; ook haar motivaties blijven onbelicht, ze maakt bijna net zo'n gestoorde indruk als Giorgia. Nicola heeft blijkbaar iets met gestoorde vrouwen , gelukkig krijgt ie aan het eind dan een normale vriendin; de ex van Matteo, iets wat je direct voelt a ankomen, en dan toch nog 1,5 uur duurt.

Eindeloos gewauwel,zoals alleen de Fransen dat kunnen. De gemiddelde gesprekken die ik zo om me heen hoor op het strand en elders zijn doorgaans interessanter dan de eindeloze prietpraat en roddel wat we hier moeten aanhoren. En er is een grens aan het aantal begroetings-3-keer-zoenen-rituelen wat een mens aankan.

Ik vond vrijwel alle praatscenes niet bijster interessant en en eerder krampachtig naturel proberen te zijn dan het daadwerkelijk ook te zijn. Gelukkig werden die afgewisseld met actiesequenties zonder gelul (en gekut).

Puur op wilskracht het eerste uur uitgezeten. Maar de andere bezoekers waren minder standvastig zodat ik alleen achtergelaten werd in de bioscoopzaal zo halverwege. Ook een unieke ervaring, kon ik iig chattend vervelende stukken overbruggen. De editors waren zeker aan het staken. En kreeg ik zo een privé paaldans voorgeschoteld.

Wat de inhoud betreft kan ik verder kort zijn. De film schetst zéér uitvoerig een setting waartegen zich géén verhaal afspeelt.
Onze protagonist kijkt in feite alleen maar toe alsof hij de camera zelve is. De spanning die in de beginscene gewekt wordt blijkt gebakken lucht. Want de verloofde blijft afwezig, het geheim is een publiek geheim, en Amin komt niet uit de kast. Of moet dit allemaal nog in canto 2 en god verhoede.. deel 3,4 en 5, nog gaan gebeuren?

Grandiose opening a la Antichrist. Beetje saai bruiloft gedeelte, en een zeer goed 2e deel.
Die instabiele camera, héél erg storend. Voegt niks toe.
Niet het meesterwerk geworden dat Antichrist is, in die zin viel het een beetje tegen.

Toch is er genoeg te beleven en om over na te denken. Von Trier heeft een apocalyptische film gemaakt die het tegendeel is van de gangbare apocalyptische films. Zo zijn we bijna volledig afgesloten van de buitenwereld, er wordt alleen even gegoogled, om aan te geven dat we wel degelijk in de 21e eeuw zijn. Maar de TV ontbreekt, die normaal steevast het onheil aankondigt en de paniek en de chaos laat zien die met de komst van zo'n planeet gepaard zouden gaan. Maar niets van dat alles.

Iedereen heeft het hier over Festen en terecht, wat de bruiloft betreft, maar de belangrijkste inspiratiebron is toch weer Tarkovsky, Het offer heeft een vergelijkbare setting, (en speelt zich ook af in Zweden) een afgelegen landhuis waar een familie de naderende apocalyps boven het hoofd hangt. In het offer probeert men de ramp af te wenden door een seksuele daad, daarnaar verwijst de wip van de bruid in de golfkuil wellicht. Alleen is er in Melancholia geen enkele hoop meer. En is het gissen naar haar motieven.
Ik vind niet dat je deze conclusie te trekken.

Want hoezo femme fatale, ze weet toch dat de wereld vergaat......alles heeft geen zin meer vooral een huwelijk niet. Er is hier sprake van buitengewone omstandigheden, alle conventies zijn zinloos. Het is bekend dat mensen in apocalyptische tijden met de pest bijvoorbeeld heel ander gedrag gaan vertonen en zich in bv orgies verliezen omdat het toch allemaal geen zin meer heeft.

De andere Tarkovsky is Solyaris, de schilderijen Jagers in de sneeuw van Bruegel, speelt een prominente rol in Solyaris.

Een ander punt is dat de apocalypse totaal niet realistisch is. Het is meer een kinderlijke voorstelling van een botsing tussen 2 planeten. Wat zich ook uit door een soort tent te gaan bouwen. In werkelijkheid zouden de 7 plagen van Egypte eerst over ons af komen. Het weer zou sterk veranderen, het dierenleven zou veranderen, er komen vloedgolven, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ontploffende kerncentrales enz.. Voor de daadwerkelijke botsing plaats zou vinden, zijn we er allemaal allang geweest. Een paar dingen worden als schets weergegeven, de hagelbui, wat wriemelende insecten, elektrische ladingen. Het lijkt wel of we in botsing komen met de planeet Solyaris zelf, die meer onze ideeën weerspiegeld over zo'n botsing, dan dat we een werkelijke botsing meemaken.

Hoeveel holes heeft de golfbaan? .....18.... goedzo, maar het enige hole met een vlaggetje heeft nummer ....19.....?!

Prima vermaak, goede schurk. Gelukkig maar eentje ok anderhalf....

De film ontaardt daardoor niet in overdaad wat altijd op de loer ligt bij dit soort sequels.

Josh Brolin doet het uitstekend, alleen door deze kunstgreep met 2 mister K's, ligt de focus teveel op Will Smith en is de magie van het duo wel weg. Ze hadden beter kunnen kiezen of Tommy Lee Jones of Brolin.

Wat een flutfilm! Weer een goed onderwerp onschadelijk gemaakt door Hollywood, door er een "comedy" van te maken. Een beproefd concept. Zodat men het onderwerp niet serieus neemt, terwijl dit materiaal is voor een bloedstollende film. In die zin is de film erg geslaagd. Gaat u allen rustig slapen.

De comedy is vervolgens totaal niet grappig. Heel flauw, Een paar aardige momenten meer niet. Hoogtepunt; de mooie graffity-muur. De sterren laten het afweten, Kevin Spacy is gewoon vervelend, McGregor een suffe muts, Clooney is gewoon doorsnee-Clooney alleen Jeff Bridges vond ik de moeite waard.

Het boek van Ron Jonson heb ik niet gelezen. Maar wel Psychic Warrior van David Morehouse, iemand die zelf bij de special Remote viewing eenheid zat , en dus uit eerste hand hierover verteld.

Nederlands artikel hierover;

remoteviewing

davidmorehouse.com

wiki

The Stargate Project[1] was the umbrella code name of one of several sub-projects established by the U.S. Federal Government to investigate the reality, and potential military and domestic applications, of psychic phenomena, particularly "remote viewing": the purported ability to psychically "see" events, sites, or information from a great distance.[2] These projects were active from the 1970s through 1995, and followed up early psychic research done at The Stanford Research Institute (SRI), The American Society for Psychical Research, and other psychical research labs.[3]

Typisch dat ze deze film over het begin van de Islam in zo'n belabberde kwaliteit uitbrengen, alsof ik een illegale VHS kopie bemachtigd heb uit de jaren '80. Klopt dan wel aardig met de anti-beeld cultuur die de Islam is.

In 2 x moeten kijken want veels te lang.

Heel veel wijzer werd ik er niet van. Want er wordt bijna niks verteld over Mohamed persoonlijk. Toch kun je de Islam wel wat beter begrijpen door de omstandigheden waarin die is ontstaan.

Het is wel een propaganda-film voor de Islam.

Mohamed wordt niet getoond en horen we niet. Terwijl de film over hem gaat. Het mag van mij, maar de film wordt er daardoor niet beter op, omdat het niet krachtig werkt. Mohamed is daardoor een soort fantoom in de film. Van Mohamed wordt zo een bijna mythisch wezen gemaakt, wat precies de bedoeling zal zijn. Het curieuze is, dat je als kijker a.h.w. Mohamed wordt, want je bevindt je in zijn perspectief als Mohamed aangesproken wordt.

Als je nog nooit horror of een occulte thriller hebt gezien, dan is het best aardig.

Alle genre-clichés passeren een voor een de revue. Krakende planken, de afgesloten deur, een dode vogel die opvliegt, plotseling un beeld verschijnende personages, een onheilspellend wiegeliedje, de kelder, tienermeisje wat niet geloofd wordt door de ouders, de speurtocht (speurtochtje) naar de geschiedenis enz. enz.

Het onderliggende verhaaltje is zeer simpel, en de apotheose wordt snel afgewerkt, het was geen verrassing dat de vreemdeling de booswicht blijkt. Wat er nog aan ontbrak was het vermoorde gezin op te graven in de kelder en ze een fatsoenlijke begrafenis te geven zodat het huis gezuiverd wordt en de dooden rust krijgen.
Wel een mooie lokatie, met die zonnebloemvelden.

Je kunt deze film natuurlijk niet beoordelen naar de huidige maatstaven, we zijn nu ongelovelijk verwend, want in principe is alles mogelijk, i.t.t. 1927 .

Ik was al voorbereid om flink wat film door te spoelen........., maar op het saaie stuk voor de finale na, heeft de film me van begin tot eind geboeid.

Veel van de special-effects zijn nog steeds top. Zijn tijd vér vooruit, deze film.

Ik onthoud mij van stemming. Afgehaakt na een halfuur, het middenstuk overgeslagen, het einde gezien, het tussenstuk kun je zelf wel een beetje verzinnen. Het kon me niet echt boeien.

Een film waar je voor in de stemming moet zijn.

Sympathieke film, en een prettige sfeer,vol creatieve vondsten. Een ode aan het knutselen.

Het verhaaltje is erg simpel en nogal zwart-wit moralistisch, wat natuurlijk mag in een comedie.

Waar het vooral aan ontbrak ,was een hoofdpersoon die je mee voert, zoals dat met Amelie wel het geval was. De personages zijn best grappig, en hebben sterke momenten, maar ze blijven oppervlakkig en karikaturaal.

P.S. De zoeker op MM reageert niet op Mic wel op Micmac.

Keurig netjes integer gefilmde biopic. Penn doet flink zijn best en is redelijk overtuigend, al blijf ik de acteur zien die zijn rol neerzet, en blijft de figuur op afstand, Ik vraag me af of hij die oscar ook had gekregen als ie geen gedriscrimineerde groepering had vertegenwoordigd. Zoals Kate Winslet het verwoord in Extra's;

of iets over een ander gevoelig onderwerp met minderheden, kan je daar aan toevoegen.
Zoals al eerder opgemerkt de acteurprestatie van Heath Ledger vond ik inderdaad van een andere orde dan wat Penn laat zien. (ook Gyllenhaal was beter) Blijkt maar weer dat de Oscar-sekte een uitermate grillig clubje is die voortdurend lopen te marchanderen,

Het ziet er allemaal verder prima uit, maar het kon me allemaal maar net boeien, vooral het eerste uur was af en toe slaapverwekkend, daarna wordt het beter, maar echt raken doet de film me niet, ondanks dat er toch best heftige dingen gebeuren, het blijft op afstand.

Wel een interessant inkijkje in de jaren '70 ,het lijkt of het kantje boord was met de mensenrechten in de VS toen mbt homo's. Blijven opletten is het devies met die religieuze idioten daar.

Josh Brolin vond ik het overtuigends,als Dan White; een latente homo in de kast? die hem vermoord uiteindelijk.....