Brian De Palma

Ik snap de vergelijking wel, Ik vind het alleen wat makkelijk. Taal in de vorm van effectieve verbale communicatie heeft een nogal ander doel dan kunst. Zeggen dat je vanuit praktisch oogpunt neemt wat voorhanden is, vind ik bij het maken van films derhalve een enorm zwaktebod.

Vind het tweede deel van zijn opmerking sterker. De Palma's kopies van Hitchcock zijn trouwens bijna allemaal de moeite waard, dus heb er ook niet zo veel problemen mee, hoor.

Ja, ik snap je opmerking wel. Het is wel zo dat de vergelijking niet helemaal klopt, maar hij maakt wel wat duidelijk.

Verder vind ik het absoluut geen zwaktebod om beelden, die zich al bewezen hebben, te herbruiken.

Hitchcock heeft in zijn beste films bepaalde fenomenen (oa. voyeurisme, obsessie) zo treffend, eenvoudig, maar toch omvattend uitgebeeld dat ze publieken al sinds hun eerste vertoning boeien en intrigeren..

Hitchcock heeft een perfecte vorm gevonden om die zaken effectief aan het publiek over te brengen. Die beelden zijn niet of nauwelijks te overtreffen.

De Palma blijkt zich aangetrokken te voelen door dezelfde dingen als Hitchcock... Hij is bijvoorbeeld geobsedeerd door voyeurisme (door een voorval in zijn jeugd, schijnt).

Nu kiest hij ervoor om die zo treffende beelden over voyeurisme (je zou het bijna oer-beelden kunnen noemen) van Hitchcocks Rear Window, die zich al keer op keer bewezen hebben, te hergebruiken om er zijn eigen verhaal mee te vertellen.

In Body Double geeft hij er echter een compleet verschillende interpretatie aan dan Hitchcock deed. De uitbeelding mag dan gelijkaardig zijn, de thematiek van deze twee films heeft heel weinig met elkaar gemeen, al vertrekken ze uit hetzelfde punt (gluurder ziet een moord gebeuren).

Rear Window was een geweldige film, een vreselijk spannende en zenuwslopende thriller, maar Body Double (imo een van de meest verkeerd begrepen films aller tijden) ging veel dieper.

Vind jij het dan verkeerd om die beelden te recycleren om er iets compleet anders mee te doen?

Moet je steeds een compleet eigen uitbeelding zoeken, mag je niets gebruiken dat zich al bewezen heeft?

PS. Blow Out, The Fury, Dressed to Kill en Obsession moet ik binnenkort nog (her)zien, heb ze al gekocht, maar Body double, Carrie en Sisters liggen nog vers in mijn geheugen.

Tuurlijk mag dat, zoals ik ook al aangeef. Vind het excuus alleen wat gemakkelijk en de vergelijking scheef. Ook in kopieren en hergebruiken zit een kunst, waarvan ik persoonlijk Tarantino de koning vind.

Ah, dus dan moet je naast Body Double de meest opzichtige herproducties nog (sisters zag ik overigens niet).

Ja, de meeste heb ik wel eens gezien.. alleen the fury niet.

Fury: klassieker in het supernatural genre!!!

Een van mijn lievelingsgenres.

Ja, altijd moeilijk die kunststromingen... In ieder geval ben ik blij dat dePalma tenminste in kunstgenres geplaatst wordt, geeft toch blijk van waardering. Maar zijn werk lijkt me moeilijk in één vakje te plaatsen (iets wat me sowieso niet boeit).

En waarbij Hitchcock zou moetn horen? Geen idee..

Is traditioneel en modernistisch niet tegenstrijdig?

Kun je eens een paar voorbeelden van surrealistische momenten in Hitchcockfilms noemen?

Allereerst mijn felicitaties met deze aankoop. Vecht je wel even door je gefronste wenkbrouwen momenten heen. Maar hij is het waard!!

Ik heb het idee dat je zelf geen idee hebt waar je het over hebt mikey. Klinkt lullig, sorry, maar ik kan me niet aan die indruk onttrekken. Je haalt er dingen bij die niets met elkaar te maken hebben, je post zit vol rare combinaties van op het oog gewichtige termen, maar het slaat eigenlijk niet echt ergens op allemaal. Je springt alle kanten op en haalt er kreten die de gemiddelde filmfan wel kent, maar ze slaan hier finaal de plank mis.

Ow op welke manier..? dan kan ik het aanpassen.

Wat doe ik fout?

edit hallo ben je er???

Allereerst: gaarne geen kunststromingen met cinema linken:

Goeie post.

Hitchcock wordt volgens mij tegenwoordig wel erkend door de meeste "filmkenners", wellicht ook om zijn invloed, maar bij de meeste mensen is de gedachtegang wel "Hitchcock -> Psycho -> douchemoord".

DePalma wordt wel vreselijk onderschat . Dan vind ik het wel leuk dat zo'n Godard zijn bewondering uit voor zijn werk.

Spellbound onlangs gezien, met een droomscène die bedacht is door Dali. Aanrader, goede film.

Ik was trouwens toevallig net van plan Blow up & Blow out te gaan (her)kijken .

PS @ mister blonde: afgaande op jouw recensie bij Body Double, kan ik me niet onttrekken aan de indruk dat jij die film niet begrepen hebt...

Dit is samengevat mijn bewering. Ik ben een beetje gaar en aan vakantie toe. Ike weet daarom niet zo goed waar ik het over heb.

De Palma was al een tijd bezig met een project genaamd ''Toyer''. Plots hoor je daar niks meer over. Waarschijnlijk afgeketst?

@ Mikey:

Ben het nog steeds niet overal mee eens en vind sommige verbanden twijfelachtig, maar dit stukje kan ik tenminste serieus nemen. Bedankt voor je tijd!

Je mag je vinger op de zere plek leggen hoor. Ik kan zoiets wel hebben

mikey schreef:

(quote)

Kenners die avant-garditsich zijn georienteerd, houden niet van Hitchcock. Dat is automatisch het probleem van elke willerkeurige kunstfilosoof bij zijn films! Die zijn namelijk opgegroeid met avatgardisme als zijnde idealistisch. (Dus Hitchcock is kt) Dientengevolge om Hitch te beschermen: koppel cinema los van kunst!

Je hebt het nu wel over een zeer specifieke en zelfs ietwat obscure groep filmliefhebbers. Er zijn weinig, zeer weinig filmcritici, -filosofen, -wetenschappers en -liefhebbers die Hitchcock niet zien als een groot kunstenaar. Op de opleiding die ik volg (filmwetenschap) wordt Hitchcock juist als grote voorbeeld gebruikt van hoe je film als kunst kunt benaderen. Daarnaast heb ik enkele kunstvakken gevolgd waarin Hitchcock ook zeker genoemd wordt. Avantgardisten zijn een beetje een niche in de filmwereld. Die vinden maar een zeer beperkt aantal films goed en hebben eigenlijk niet zoveel invloed. Dat Hitchcock geen kunstenaar zou zijn kun je niet opmaken uit audiocommentaren voor andere films. Bekijk anders eens de boeken die over de man geschreven zijn (waarschijnlijk meer dan over een andere regisseur) en al die boeken gaan zeker niet alleen over zijn vrouwonvriendelijkheid.

DePalma is een ander geval. Die wordt een stuk minder gewaardeert. Ondanks dat ik een aantal films van hem wel waardeer vind ik hem eerlijk gezegd ook lang niet zo goed als Hitchcock. Een erg inconsistente regisseur, die bijna in iedere film wel wat steekjes laat vallen. Al moet ik een aantal van zijn meest gewaardeerde werken nog zien (Carrie en Blow-Out met name).

Misschien was het wel toevallig hoor, en is dat alleen bij blowup/ PTom.

Alsof verhalenvertellers en kunstenaars elkaar niet kunnen overlappen. Shakespeare was ook allebei. Vind je kijk op kunst nodeloos beperkt.

Ik weet niet waar je die vergelijking tussen Blow Up, Peeping Tom en Hitchcock hebt gelezen, maar het lijkt me bepaald geen standpunt om als iets algemeens te beschouwen.

Peeping Tom, Blow Up en Hitchcock waren grote inspiratiebronnen voor dePalma (ook door het voyeurisme-thema). Er staan audiocommentaren bij die films waaruit mikey's opmerking blijkt, denk ik.

Verder ben ik het wel eens met je eerste opmerking. Hitchcock mikt misschien in eerste instantie op verhalen vertellen, maar hij was in mijn ogen wel degelijk een kunstenaar, vooral op visueel vlak. DePalma zeker ook, en bij zijn beste films ook op inhoudelijk vlak.

De vergelijking haal ik deze dvd's zoals nu erg vaak vermeld. Om van alles kunst te maken is natuurlijk een vermoddering van het begrip.

PS. In het filmmuseum (Cinematek) van Brussel werd onlangs het (bijna) volledige oeuvre van Hitchcock gedraaid ... zelfs de films die hij als regie-assistent in Duisland maakte .

Kom op zeg, je meent toch niet echt dat je definitie van kunst is dat wat in een museum te zien is? Dat hoop ik tenminste toch.

Vind overigens dat kunst op die manier beperken het begrip veel meer devalueert dan alles kunst noemen (wat ik overigens niet doe, al ben ik wel voor een zeer ruime definitie).

Kunst is natuurlijk uitbeelden en dat doet literatuur niet. En of het nou in een museum hangt? eigenlijk wel want een kenmerk van kunst is dat het gewaardeerd wordt door anderen naast je oma en opa.

En sinds onze gewaardeerde kunstcriticus Clement Greenberg die in de jaren 50 een volledige loskoppeling van literatuur en kunst voor ogen had (puur abstract en 2-dimensionaal).... anyway om maar aan te geven dat cinema en kunst 2 verschillende dingen zijn. Tuurlijk zie je wel eens een film in een museum maar die zijn ervaringsgericht en niet verhalend.

En er zit ook wel leuk spul in het koekblikmuseum.. maar dat is ook wat anders neem ik aan.

Een film als bijvoorbeeld over die achtertuin met die insecten (naam kwijt) dat zou eerder richting kunst kunnen gaan omdat dat mijn perspectief op mijn werkelijkheid heeft veranderd. (mijn achtertuin is een complete universum dat vanuit een ander perspectief kan worden gezien).

Hitchcock beelde verhalen uit d.m.v film en was daar geniaal in.

Trouwens over expressionisme gesproken: Marnie heeft een shot van een geschilderd schip. Dat wordt door de kenners als element gezien vanuit het Duits expressionistische cinema.

En over schilderachtige achtergronden gesproken, je ziet daar een leuke update van in de Palma's geen kunst: Scarface.

Laat ik het erop houden dat ik mikeys definitie van kunst niet deel.