menu

Phantom of the Paradise (1974)

mijn stem
3,01 (104)
104 stemmen

Verenigde Staten
Muziek / Horror
92 minuten

geregisseerd door Brian De Palma
met Paul Williams, William Finley en Jessica Harper

De jonge componist Winslow Leach heeft een rockmusical geschreven gebaseerd op de legende van Faust. Hij presenteert zijn werk aan platenmagnaat Swan, die onmiddellijk merkt dat hij een geniale compositie in handen heeft. Hij wil het werk gebruiken bij de opening van zijn nieuw rockpaleis The Paradise en besluit Leach te verraden en zijn werk te stelen. In een poging Swan te stoppen raakt Leach gruwelijk verminkt. Hij zoekt toevlucht in de catacomben van The Paradise en verzint een plan om wraak te nemen op Swan. Leach wordt de "Phantom of the Paradise".

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=2n5qVJEg3qA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
3,0
neo (crew)
the phantom of the opera maar dan de rockversie.

dinky
Deze film heb ik , prachtige film, (bijne) helemaal de sfeer van The Phantom of the Opera

3,0
Huh? Weet je zeker dat je het over deze film hebt?

avatar van Mad Man Mundt
0,5
Waardeloos slechte en walgelijk lelijke Rocky Horror wannabe, met afgrijselijk domme en niet werkende humor en verbazingwekkend belachelijke acteer prestaties. Muziek is niet om aan te horen en teksten en script van een ziekelijk laag niveau -> 0,5*

avatar van dutchtuga
2,0
Mad Man Mundt schreef:
Waardeloos slechte en walgelijk lelijke Rocky Horror wannabe,


Deze was toch echt eerder dus klopt er weinig van je stelling helaas . Niet dat dit de film beter maakt, want man man ik moest me er werkelijk doorheen worstelen. De hand van DePalma is er haast nergens in terug te vinden en je moet wel erg van glamrock houden, wil je de muziek kunnen waarderen. Nasst het nummertje van Phoenix is het mijn ding absoluut niet. Grappig trouwens om Jessica Harper hier in haar eerste rol te zien. Visueel verzorgd allemaal hoor, maar nergens die DePalma touch waar we als fans zo van houden.
2*

avatar van wendyvortex
4,0
Jarenlang aan me voorbij laten gaan....nu toch maar eens geprobeerd...'t blijft toch De Palma (anno 1974).
En wat blijkt: Knotsgekke film in de trant van latere films als "The Rocky Horror Picture Show" en "Hedwig And The Angry Inch".
Muziek zit allemaal ergens tussen Showaddywaddy, Elton John en Elkie Brooks, maar ook mooi met The Phantom die via een vocoder praat en zingt.
Phantom hier mismaakt doordat hij met zijn hoofd in een platenpers-machine komt.
Fantastische make-up, decords, split-screens (2 x), compleet krankzinnig allemaal.
Oscar-nominatie (voor de muziek) is natuurlijk de doodsteek voor enige cult-reputatie, maar echt hij verdient het wel deze film.

avatar van bladonis
4,0
De Palma's rock musical/comedy/horror pastiche is zo gruwelijk onderhoudend, dat het BIJNA de Rocky Horror Picture Show (die een jaar later uitkwam) evenaart!

Een moderne update van Phantom of the Opera, met William Finley als Winslow Leach, een geeky, werkloze componist. Maar als evil platenmagnaat Swan (part-time trol Paul Williams, die een pérfecte sleazebag neerzet!) zijn rock-opera adaptatie van 'Faust' hoort, jat hij Leach' deuntjes, laat hem in de gevangenis gooien, waar hij als proefkonijn mee moet doen aan een experimenteel tanden-vervangingsprogramma ("Tanden zijn een ziektebron...")!

Erger nog, als hij de arme Winslow ontsnapt uit de slammer, en Swan's platenemperium wil vernietigen, wordt zijn gezicht gruwelijk verminkt door een platenpersmachine! Hij ziet zich genoodzaakt een grotesk masker en leren outfit te dragen, en zijn wraakplannen ten uitvoer te brengen. Jammer genoeg valt hij onvoorwaardelijk als een blok voor zangeresje Phoenix (de betoverende Jessica Harper), en wordt een pion in de mindgames van Swan.

De Palma's materiaal is zo buitensporig als zijn sloophamer-techniek, als Brian tekeer gaat met split screens, Hitchcock homages, een rijkdom aaan parodieën, een anuszwart gevoel voor humor, en vooruitziende satires van muziektrends (beachpop-balades, do-wop, goth rock!).

Een eervolle vermelding voor de übercoole Gerrit Graham (vooral bekend van zijn expressieve rol als 'Bud' in CHUD2 - Bud the CHUD!) als Beef - de schmierende glam weirdo die de Phantom's toorn over zich afroept als hij Poenix' rol o het podium overneemt!

Paul Williams' songs zijn geweldig. Dit is een van De Palma's beste films. Een rockopera over een rockopera, wat een concept! Een waar spektakel, een kruising tussen Faust, Rocky Horror, Alice Cooper en Tommy!

Voor Gerrit Graham's glamrock tribute en Paul William's recordproducer from Hell, 4 naar zwavel stinkende sterren!

Reinbo
Op visueel vlak, had de film op z'n sloffen een 4,5 moeten scoren, maar de muziek is echt te vreselijk voor woorden. Wat een ongelooflijk kleurloze below middle of the road meuk is dat. En musicals drijven nu eenmaal grotendeels op de muziek. En als het nog niet duidelijk was. Die was ruk. Daarbij heeft het tevens tot gevolg dat het tempo van de film ook constant een octaaf te laag ligt.

Toch een hele kleine 3,5, omdat deze obscuriteit wel meer aandacht verdient en redelijk uniek is. Zelfs eerder dan The Rocky Horror picture Show, maar hij lijkt van jaren later. En dat is zowel een pre (visueel gezien) als een slechte eigenschap (mis frisheid)

3,0
De film heeft ontegenzeggelijk iets speciaals, maar af en toe is er amper een doorkomen aan. Vergelijkingen met andere klassiekers (die hier dan ook veelvuldig gemaakt worden) die eigenlijk met name later waren allemaal, dienen zich aan, maar eigenlijk is dit vooral een unieke film. Zeker binnen De Palma's oeuvre. Het verhaal is een mix van een aantal belangrijke literaire werken en het geeft de film een vreemd smoelwerk.

Soms is Phantom of the Paradise best mooi, geestig of bizar. Soms juist afstandelijk, flauw of saai. Het is een wilde (qua verhaal, personages, ideeen) rock musical, die wellicht ook door dat wilde karakter af en toe wat stuurloos over komt. De Palma wilde lekker los gaan, dat is alvast gelukt, in een genre-overstijgende productie. Duidelijk gemaakt in een tijd dat regisseurs veel meer vrijheid kregen van studiobazen, al was het vast niet zo'n dure film.

Leuk om eens gezien te hebben, al komt hier de liefhebber in me naar boven die vooral geintresseerd is eens wat anders te zien van een auteur om hem wat beter te kunnen duiden. De entertainment waarde wisselt. Krappe 3 sterren.

avatar van Airbakke
4,0
“My films deal with a stylized, expressionistic world that has a kind of grotesque beauty about it.” (Brian De Palma)

Volgens mij één van De Palma's meest vergeten en onderschatte prent, een extravagante parodie op Phantom of the Opera, Faust en The Picture of Dorian Gray. Grotesque en over-the-top, kan hij zeker meten aan het bekendere Rocky Horror Picture Show (1975) als een subversieve 'glam rock opera musical'.

Meer over deze De Palma en een top 25 aan vergeten New Hollywood klassiekers kan je vinden op:
New Hollywood's Lost Classics - The Filmtransition

avatar van jipt
3,5
Vrij aardig filmpje die tegen het einde aan bizarder en beter wordt. Muziek was veel te soft. kleine 3,5*


avatar van starbright boy
2,0
starbright boy (moderator)
Hmm, misschien moet ik bovenstaand essay ook maar eens kijken. Eens zien of ik dan wat meer met deze flauwe film kan, want ik vond er maar bar weinig aan. Grootste zonde van de film zijn vaak wel erg truttige liedjes. Dat slaat meteen de bodem onder de hele film weg. Grootste pluspunt zijn de maffe seventies-decors, maar daar was ik op een gegeven moment ook wel weer op uitgekeken. Het verhaal volgt uiteindelijk toch vooral een bekend paadje.

Zoals wel vaker wil het niet lukken tussen een DePalma en mij.

2.0*

avatar van RuudC
3,5
Jammer dat er veel over de muziek gemopperd wordt. Deze film zou wat dat betreft vallen of staan bij mij. Die rock 'n' rollgastjes in het begin waren echt niet goed en ook bij Leach had ik mijn twijfels. Pas wanneer de eerste echte show begint, valt op hoe tof de muziek is. Ik ben niet echt een glamrockliefhebber, maar uit deze periode kan ik die goed hebben (o.a. Queen's interessantste periode). Het draait naast de looks nog wel echt om de muziek. Daarvan zou ik misschien nog wel de cd kopen. Het klinkt gek, maar daardoor kan ik ook met terugwerkende kracht van de muziek genieten: de manier waarop Leach genaaid wordt, misvormd raakt en hoe hij vervolgens met de situatie omgaat. Visueel is het dan ook erg goed gedaan, maar de manier waarop het verhaal verteld wordt, spreekt me wat minder aan. Het valt ook op dat de film vrij campy is. Dat zie je terug in de looks van Swan, maar ook de manier waarop sommige personages hun ding doen (de valse rockzanger bijv). In dat opzicht merk je wel dat Phantom of the Paradise verouderd is. Desalniettemin een leuke vertolking van het phantom of the opera verhaal en beter dan wat ik van Brian De Palma gewend ben.

lezertje
Mad Man Mundt schreef:
Waardeloos slechte en walgelijk lelijke Rocky Horror wannabe, met afgrijselijk domme en niet werkende humor en verbazingwekkend belachelijke acteer prestaties. Muziek is niet om aan te horen en teksten en script van een ziekelijk laag niveau -> 0,5*


Muziek van Paul Williams (Swan) is duidelijk als parodie bedoelt. Dus in dit geval dus erg geslaagd te noemen.

avatar van scorsese
3,0
Aardige film waarin een componist beduvelt wordt door een grote platenproducent. Deze wat eigenzinnige film met een mix van verschillende, bekende verhalen doet soms wat rommelig aan. De hele retro uitstraling van de film is zeker een pluspunt. Mooie kostuums en decors. Technisch gezien typisch een werkje van Brian De Palma (al is het alleen maar vanwege het gebruik van splitscreen). Met gemak 3.0 sterren.

avatar van cinemanukerke
3,0
een jonge De Palma alhoewel het reeds zijn 5 de volwaardige film is. Mét de 'De Palma' touch dat komt bovendrijven ; splitscreens met letterlijk de tikkende bom (een eerste klas De Palma scene zonder twijfel), ronddraaiende camera, voorgrondprojectie, camerabeweging om verhaal te vertellen (bv toch schitterende scene wanneer Swan zoekt naar een groep/zanger aan een tafel en een voor een worden de kandidaten uitgelicht). Er is duidelijk minder zorg aan het scenario besteed, de karikaturale uitwerking werkt niet altijd en het verhaal maakt soms grote sprongen maar er is genoeg visueel entertainment om dit op te vangen. Nadat Leach verminkt en brandend in de rivier rolt en na het krantenknipsel, komt De Palma met een lange - soort steadycam avant la lettre - scene met een subjectief perspectief (camera zijn de ogen van een personage) waarin uiteindelijk het masker zal gevonden worden. Een scene zoals deze : je zou durven zweren dat er nog grootse films zullen volgen !

avatar van alexspyforever
2,0
Het eerste wat ik deed was opzoeken wat De Palma liefhebber baspls ervan vond, maar ik zie geen bericht van hem. Ik neem aan dat je deze dus niet hebt gezien vriend. Met slechts 1 pagina aan reacties en net geen 100 stemmen (mijn stem zal dus de 100ste worden) is die net echt bekend. Gemiddelde 7,4 op imdb en hier haalt die nog geen 6/10. Hoewel er een aantal klassieke tragische horrorelementen zag ik het toch meer als een musical, comedy en parodie. Het lijkt op het eerste zich een rockversie van Phantom of the Opera, maar uiteindelijk heeft het toch meer overeenkomsten met Faust.

Niet dat ik anti-musical ben maar mij gaat het allemaal snel vervelen. Moulin Rouge met Nicole Kidman was soms nogal over de top maar had nog een redelijk verhaal waar je toch een binding krijgt met de protagonisten. Hier wordt de Phantom afgeschilderd als een sukkeltje (vooral in de periode voordat hij uiteindelijk phantom werd). Maar zelfs als phantom gaat er nauwelijks dreiging van hem uit. De vrouw voor wiens hart de Phantom slaat Phoenix (Mary Philbin in het origineel met Chaney als Phantom) komt eigenlijk veel te weinig aan bod en in beeld. De regisseur of leider van het theater of hoe je hem ook wil noemen heet Swan speelt eigenlijk meer voor Phantom dan de Phantom zelf. Hij wil niet gefotografeerd worden, laat zich niet al te vaak zien. Hij lijkt ook niet echt goede smaak te hebben in de keuzes van artiesten. Dit zijn vooral vrij jannetterige gasten waar volgens mij enkel tienermeisjes voor zouden vallen (nu goed andere tijd andere smaak blijkbaar). Hij wil niet graag iemand laten opdraven die perfecter is dan hij, maar eerlijk gezegd vraag ik me af welke kwaliteiten hij had. De vrouwen zouden voor hem vallen, maar als je hem ziet lijkt hij het meer voor de mannen te hebben.
Een van zijn trouwe medewerkers heette dan wel Philbin, toch een mooie knipoog naar de muze van het origineel.
De Palma zou de Palma niet zijn als hij er natuurlijk geen speciale dingetjes in zou steken en ja hoor de splitscreen was er. Niet dat deze veel toevoegde deze keer. Maar zoals dutchtuga al opmerkte voelde het niet echt als een DePalma film.
Neen, Carrie vind ik veruit zijn beste film. Sisters kan er ook nog goed mee door maar de rest moet het toch teveel hebben van camerawerk met vrij belabberde verhaaltjes en/of personages.

avatar van baspls
alexspyforever schreef:
Het eerste wat ik deed was opzoeken wat De Palma liefhebber baspls ervan vond, maar ik zie geen bericht van hem. Ik neem aan dat je deze dus niet hebt gezien vriend.

ik heb hem inderdaad niet gezien, mede door de interpretatie van vreemde eend. sommige prijzen de film als unieke cult rock-film, maar ik vreesde ergens al dat ik de conclusie zou maken die hier nu ook maakt haha.

avatar van alexspyforever
2,0
baspls schreef:
(quote)

ik heb hem inderdaad niet gezien, mede door de interpretatie van vreemde eend. sommige prijzen de film als unieke cult rock-film, maar ik vreesde ergens al dat ik de conclusie zou maken die hier nu ook maakt haha.


Het voelt totaal niet aan als een DePalma film zelfs niet met dat splitscreen momentje. Ik zou zeggen, herkijk eender welke andere DePalma film of eender welke Phantom of the Opera versie daar ga je veel meer plezier aan beleven dan deze 'musical'.

avatar van Basto
4,5
De eerste kijkbeurt vond ik hier niet veel aan. Kwam met name omdat ik de muziek vreselijk vond en de hoofdrolspeler een sufferd.

Maar hoe anders valt het bij herziening. Prachtig vormgegeven rock opera met giallo invloeden. De Palma is natuurlijk een grootmeester en wellicht de beste regisseur die zich aan dit genre gewaagd heeft. Fantastische set, aankleding en natuurlijk foute kapsels. Heb genoten en dat ga ik vaker doen van deze film!

Dikke 4,5

Gast
geplaatst: vandaag om 05:14 uur

geplaatst: vandaag om 05:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.