Meningen

Een verfrissende lentebries over een bloemenveld. gedragen door de betoverende klanken van Yann Tiersen.

Aldus mijn pseudo-poëtische ingeving. Zou haast verliefd worden op die grote bruine ogen.

Lekker veel actie en een hoop mooie scenes, een actiefilm zoals het bedoeld is. Cage en Travolta gaan er lekker op los. Er zijn wel wat dingen die me storen (zoals iets teveel slomo's en het kinderlijke concept van gezichten verwisselen) maar dat neem ik voor lief.

Wat een scène wanneer ze fietst, aangereden en ontvoerd wordt.. de rustige manier van filmen en dan Beethoven Symphony 7 erbij Negen van de tien keer heeft zo'n scène een inwisselbaar spannend deuntje maar dit soort dingen maakt het mooi en uniek, blijft grappig hoeveel effect de muziekkeuze heeft.

Ook in de rest van de film is de score goed, soms iets té aanwezig. De setting van het afgelegen huis mag er zijn, het vreemde echtpaar, Johnny vind ik geslaagd (niet als mens zijnde trouwens), een paar aardig spannende momenten en duistere sfeer.

Alleen de relatie tussen Tara en Johnny vind ik niet overtuigend, het middenstuk verliest daardoor kracht, maar met de stijl-brekende flashbacks en de transformaties van Johnny is het een lekker eigenzinnig filmpje (en uiteraard eindigen met weer klassieke muziek).
3,5 - 4*

Prachtige film, volledig gedragen door Douglas. Schitterende neerwaartse spiraal van de man met stropdas in de hitte van LA. Alleen al de scene van de file is genoeg om je in hem te verplaatsen.

Best een goede oorlogsfilm. Het is de zoveelste over een concentratiekamp (met het risico van herhaling van zetten) maar de insteek van het vervalsen is erg interessant. De thematiek van kiezen voor jezelf of voor het algemeen belang beviel me prima omdat het niet alleen opgaat voor Sorowitch en consorten maar ook voor Herzog waardoor het dilemma speelt voor beide partijen en realistisch overkomt.

Af en toe is de film wel gehaast en oogt rommelig en saaiig, met name een paar scenes in de 'drukkerij' terwijl de intro nog zo rustig geschoten is. Toch is het een paar keer redelijk overtuigend zonder te dramatisch te worden, wel zo prettig. Het enige wat ik moeilijk kan geloven is dat ze álles in het proces van vervalsing overlaten aan Joden, alsof ze net op dat ene gebied zelf geen kundige mensen hadden.. Buiten dat een prima film die nergens echt in uitblinkt maar ook nergens echt de fout ingaat.

Best aardig. Een vrij 'onschuldig' horrorfilmpje met barslechte skeletten en effecten, maar de twist is fijn en de komische ondertoon bevalt me prima. De link met Psycho (2) is inderdaad snel gelegd met 'moeder', het skelet en de kelder.

De leuke muziek bij de opening en het mooie lange camerashot door het kijkgaatje en het huis deden me zelfs even denken aan de Coens. Jammer dat het niet op die manier verder ging.

Ah vandaar.

Als er een TVMeter bestond had ik Family Guy zeker een 4,5 gegeven omdat er zo veel fantastische afleveringen/scenes zijn, maar deze vond ik eigenlijk maar magertjes vergeleken daarbij (maar toch leuk genoeg).

Schitterende film waarin akelige dingen gebeuren, maar toch een rustieke sfeer overheerst met een morbide en subtiele humor. Die sfeer komt o.a. door het landschap, een paar prachtige shots zoals op het parkeerdek (wanneer Buscemi wegrijdt) en de ijzige leegte als hij de koffer begraaft, en uiteraard de personages.

De film verweeft het boeiende verhaal van de ontvoering perfect met alledaagse beslommeringen zoals wat te eten en het weerfront dat op komst is. Vooral het burgerlijke leventje van de agente is een contrast, en de kalmte die ze uitsraalt en de rustige manier van praten. De film wordt dan ook voor de helft door Francis McDormand gedragen, geheel terecht een Oscar voor gewonnen.

Ik zie Buscemi sowieso graag (typisch een rol voor hem), maar Macy valt ook op als de ogenschijnlijk koele gast, die steeds meer in de problemen raakt en het neurotische niet meer onder controle kan houden. Heerlijke film

Een tikkeltje voorspelbaar (oké heb hem ooit als kind gezien maar slechts flarden kwamen me bekend voor) maar het verhaal is wel zo zorgvuldig opgebouwd (in die typische stijl voor die tijd) dat het blijft boeien tot het einde. Waartoe een slippertje al niet kan leiden.. Fatal Attraction gaat eigenlijk nergens de mist in. Ook positief opvallend dat hier de (stalkende) psycho geen man is maar een vrouw.

Wat een vermaak, de film neemt je mee op reis door schitterend weergegeven trips.

Tel daarbij de meesterlijke Johnny Depp op, hilarische uitspraken, fantastische beelden en kleurgebruik, camerawerk, een bizar verhaal en je hebt een bom van een film.

En natuurlijk Jefferson Airplane:

One pill makes you larger, and one pill, makes you small.

And the ones that mother gives you, don't do anything at all.

Een aaneenschakeling van scènes uit klassieke en moderne (horror)films van allerlei subgenres en landen. Van Nosferatu tot en met Martyrs (waarbij de regisseur wel een enorme spoiler erin gooit...!). Het is dus een beetje zoals youtube-video's van fans die een top x maken van films.

Alleen is het meer gelikt, heeft het een aardig sfeervolle geluidsband en zijn het gelukkig niet altijd de meest voor de hand liggende scènes die gekozen zijn. De voice over van de vrouw klinkt prettig, hoewel ze af en toe wat over-dramatiseert maar vooruit. Terwijl ze praat over eigen ervaringen en gevoel verschijnen er matchende beelden.

Mooi dat er ook werk voorbij komt dat meer publiek verdient zoals La Casa dalle Finestre Che Ridono en Let's Scare Jessica to Death, en films die je in niet (snel) onder horror zou scharen zoals Lost Highway en Post Tenebras Lux. Prima dat zulke erbij zitten want angst is de rode draad, niet zozeer horror. Best leuk om te zien, dit schakelsnoer van scènes.

Behoorlijk interessant allemaal maar ik begon hem en z'n manier van vertellen vervelend te vinden. Het narcisme en z'n houding en blikken van 'kijk-mij-eens-boeiend-zijn-en-vertellen', dropen hier de televisie uit.

Een oprecht overkomende 'registratie' van een groep dementerende ouderen waarbij de filmmaker zichzelf wegcijfert. De kracht van de docu is dat de focus niet op de aandoening ligt maar op de mensen zelf, en vooral op de genegenheid tussen de verzorgers en de patiënten en tussen de patiënten onderling. Best ontroerend maar vooral ook met grappige/luchtige momenten en het is mooi om te zien dat ze meestal gelukkig overkomen (al zou de docu denk ik anders uitpakken als er patiënten waren die naast dementie nog andere (lichamelijke) aandoeningen zouden hebben).

Best slim dat een duf familiefeestje de setting vormt voor komisch-genante voorvallen aan de ene kant en bloedserieusheid aan de andere kant. Dat komt dan als een donderslag bij heldere hemel aan, ik kan me zo snel geen film herinneren die de gevolgen van incest zo origineel weet te brengen, en dat zonder tranentrekkerij of flashbacks naar droevige kinderjaren.

De verschillende gezinsrelaties worden leuk en vrij subtiel uiteengezet zoals de conservatieve moeder die niets moet hebben van de keuzes van Helene, wat duidelijk wordt uit slechts een korte speech. Oke de familie is vrij maf, maar daar barst het van en iedereen was al vroeg aangeschoten, en al helemaal na de speeches waarna niemand wist hoe zich te moeten gedragen.

Alleen van het hele dogme 95 gebeuren moet ik weinig hebben, komt krampachtig over "kijk ons eens in dienst van het verhaal filmen als iemand die erbij loopt". Een gevolg van de wiebelende camera is dat ik die camera te bewust ervaar en dat het de aandacht van de inhoud juist wat afleidt. Hier vond ik het eerste halfuur ook storend, maar pluspunten zijn dat er geen bijgevoegde muziek is en dat het chronologisch verteld is, dus nou ja, toch nog een hoeraatje voor dogma.

Mooi hoor, individuen ontsnappend aan 'het systeem' of een totalitair regime of zoiets (lijkt me typisch jaren zeventig). Fraai ook om te zien hoe verschillende omgevingen aan je voorbijtrekken, allerlei (natuur)elementen die de mannen op de proef stellen. De aanleiding blijft onduidelijk maar dat is geen enkel bezwaar, het perspectief van de mannen sleept je mee in de survival ook al zouden ze het wellicht verdienen om ingerekend te worden.

De beste scene/omgeving vind ik in het veld dat bestookt wordt met vuurbommen en verbrandt. Af en toe springt de film wel erg snel over van dat ze op de huid worden gezeten naar een situatie dat ze opeens weer los zijn van de achtervolger, maar dat houdt de vaart er wel in en dat was wel nodig.

Minpuntje vind ik dat de teksten wat houterig worden uitgesproken en dat het redelijk voorspelbaar is dat de oudere man het loodje het zal leggen.. Het einde is wel mooi in lijn met het mysterieuze.

Origineel script! De eerste keer dat ik hem zag viel ik halverwege in de film en bleef hangen vanwege de absurde kills. Die zijn veel te overdreven natuurlijk, zo niet onmogelijk, en zoiets als het Lot vind ik ook onzin, maar dat moet je maar voor lief nemen. Het concept van de film vind ik in ieder geval een erg leuke vondst om zich te onderscheiden van de suffe tienerhorrors/slashers/thrillers, maar dat alleen vind ik niet genoeg voor 3 sterren.

Ja geinige kills, vooral die afsprong, daar doe je het voor. Beter hadden ze er een horrorkomedie van gemaakt met een stel lelijke houthakkers want het serieuze riedeltje van het Lot willen ontlopen is onderhand zo suf als wat. Dan ook die agent nog met z'n terrorisme-verdenkingen hm

Treurige film.... Dat je het concept uit 2000(..) gebruikt oké maar dit is echt bedroevend slecht uitgewerkt. Kills en gevaren die slecht zijn (bij die bioscoop sloeg nergens op), geen sprankje spanning en geen enkel moment indrukwekkend. Dat slot met die digitale skeletten is misschien wel het slechtste wat ik in tijden gezien heb, wat een prul, ging bijna dood van verveling.

Mja nogal vermoeiend om de hele rit uit te zitten. Het enige positieve vind ik dat het soms goed geëdit is zoals de demoon en andere trucjes (best knap voor een onafhankelijke film). Het is daardoor stijl boven inhoud en dat principe is dan ook de enige overeenkomst met gialli (de makers schijnen daar fans van te zijn). Niet gezegd dat het daarbij in de buurt komt want de rest stelt weinig voor, nogal druk occult gedoe over een sekte en spiegels tenzij dat echt helemaal in je straatje ligt. De acteurs hebben trouwens de uitstraling van een zak meel.

Zitten toch wel een paar klassieke momentjes in: met z'n zessen de kroeg bestormen en het gezang tijdens de eindscene. Draait verder grotendeels om kameraadschap en de spanning met het 'gewone' leven, en pakt vooral in de laatste tien minuten gewelddadig uit. Goede rol van Oldman.

Een lekker no-nonsense filmpje zonder overdreven gedoe (behalve de paraplu) of geromantiseer. Zit volgens mij niet eens een soundtrack in deze tv-film.. Beter behapbaar dan een aantal nieuwere hooliganfilms, zoals een GreenStreet2 waarin mensen een bovenmenselijk incasseringsvermogen lijken te hebben. Btw, stanleymesjes zijn sowieso gemene dingen.

Voor snoeiharde actie moet je deze niet kijken, maar dat had ik al wel verwacht gezien het origineel. Het is wel aardig om te zien, het volgt voor een deel het originele ("brave") verhaal over het leven naast relschoppen, alleen dan in een veel gelikter jasje.

Maar voor het echte 80s gevoel zet ik tien keer liever het origineel op: een stuk authentieker en niet voor niets een klein klassiekertje in het genre. Daar kan de leuke 80s soundtrack bij deze remake niets aan veranderen. In plaats van rauw komt het nu ook wel erg gladjes over.

Paul Anderson zet wel een eigenzinnig typetje van Bex neer, maar kan nergens tippen aan Gary Oldham. Beetje ondankbare taak ook.. De film draait nu meer om de perikelen van Dom dan om die van Bex zelf. Het acteerwerk vind ik sowieso opnieuw vrij matig. Jammer ook dat een paar sterke gedeelten ontbraken zoals de bestorming van het café en het zingen. Vond het verder vervelend dat de camera steevast ging shaken bij de paar actiescènes.

Wel is zo'n rustige hooliganfilm weer eens lekker tussen het geweld van films als Footballe Factory en Rise of the Footsoldier door.

Niet goed, niet superslecht, 2,5* dan maar.

Hier ook een feest van herkenning! Vroeger vond ik het al een bizarre combinatie van spanning (is hij nog wel te vertrouwen?), liefde en medelijden, en daar is niets aan veranderd. Nou ja, minder eng dan natuurlijk. Het script en de aftakelijk (psychologisch en lichamelijk) staan als een huis met de gore als tijdloos cadeau (het zuur is ook een leuke vondst).

Typische setting door de doffe kleuren en wetenschappelijke foefjes. Met dat laatste heb ik niet zo veel maar dat hoort natuurlijk bij de tijdgeest. Goldblum heeft trouwens de perfecte kop voor The Fly. In het begin is het wel net een soap - de manier waarop ze tegen elkaar praten (netjes tegenover elkaar staan) - maar dat mag de pret niet drukken.

Overigens opvallend dat hij bij het testen niet eerst een ratje gebruikt maar meteen een arme baviaan van een meter erin flikkert die nog eens netjes binnenstebuiten gekeerd wordt ook Heeft met de genenbouw te maken, maar toch, deed me denken aan de chimpansee die de ruimte in werd geschoten.

In het begin is het niet meer dan een aaneenschakeling van lange shoot outs, soms amper te volgen zoals in het restaurant maar in de tweede helft is er gelukkig wat meer lijn in het verhaal, hoewel het allemaal wat afstandelijk blijft. Visueel is het allemaal wel tot in de puntjes verzorgd.

Vind de talloze western-elementen (ook kleine dingetjes zoals de drankfles, of het hotel als modernere equivalent van een saloon/hotel) wel grappig. De scènes met de overvallers in de bosjes en bomen, de shots van het gebouw waar meerdere gevechten tegelijk plaatsvinden (een beetje zoals Rear Window in beeld gebracht) en het eindgevecht springen erboven uit. Soms is het inderdaad wel erg gemaakt cool maar dat past bij het half-serieuze karakter, die agent ook telkens tussendoor

Mooi filmpje, ik heb nog niet veel van de beste man gezien maar Fuk Sau vind ik wel stukken gaver en constanter. Toch net aan 3,5* dankzij het tweede deel.

Aardige film. De spanningsopbouw tot de gevechten is goed gedaan en de soundtrack is wel oké. Sommige drama-verhaallijnen pakken alleen niet zo goed uit (de oude man, de nachtmerries) om wat diepgang proberen te geven aan het 'snuiven en rellen'-verhaaltje. Ondanks dat toch wel hersenloos vermaak.

Hm, het zweverige is in dit geval niet zo aan mij besteed. Het idee van verleden, heden en toekomst is mooi, evenals de bron van het eeuwige leven, de dood en de emoties. Aronofsky werkt het apart uit door de verhaallijnen en settings. Maar ondanks de rode draad vind ik het van de hak op de tak springen in een korte tijd, net teveel van het goede.

Door die overgangen mis ik een verhaal dat me bij de strot grijpt, en eigenlijk ook een overdonderende score (hoewel ik de muziek zeker niet slecht vind), in tegenstelling tot zijn eerdere werk. De visuele effecten zijn wel heel indrukwekkend en redden de film voor mij, maar misschien moet het nog even bezinken.

Prachtconcept, zat klaar voor scherpe en subtiele grappen maar dat viel tegen. Bijvoorbeeld zo'n scene over de AK-47 is op zich leuk alleen verliest het z'n kracht als ze er een halve minuut over blijven doorzagen. Het is eerder opzichtige humor en dat is uiteindelijk ook wel goed te doen, vooral het laatste halfuur en die blanke Barry met z'n Britse accent. Verder is het nogal lauw en pikt het wel erg makkelijk typetjes van Ali G en The Office (Gareth).

Goh ze winden er geen doekjes om..

Wilde me laten verrassen met dit moeilijke onderwerp, maar het begin met Jovovich die je rechtstreeks aanspreekt werkt al gelijk averechts. Van haar woorden dat het aan de kijker is om het wel of niet te geloven komt uiteindelijk ook niets terecht; de film doet te veel zijn best om alles maar als echt over te laten komen (de fout die The Exorcism of Emily Rose ook maakt). Laat dan nog wat twijfel bestaan of breng het helemaal als sf.

Door het zo opzichtig naar de realiteit te trekken wordt het op het einde zelfs wat lachwekkend (de echte dr. Tyler) en stompzinnig. De zogenaamde real footage met "echte" personen.. daar zullen vast wel wat mensen blind achteraan lopen. Deed me erg denken aan Louis Theroux Alien uitzend...

Enige positieve vind ik de spooky shots van de natuur en de panorama-views, fraai ge-edit, en een enkele scene is raak wanneer die gast tekeer gaat en opstijgt, erg goed. Dat zorgt dan nog voor de punten. Wel jammer dat de 'normale' beelden te pas en te onpas schokkerig zijn, vast bedoeld om ongemakkelijk van te worden maar helaas.

En wat was er met Jovovich aan de hand? Ze praat de godganse film met een irritant fluister- en kraakstemmetje. Schraap je keel en praat normaal. Het overige acteerwerk vond ik dan gelukkig nog wel aardig.

Het sterkste punt vind ik de overtuigende rol van Paxton, zo'n mafkees die zich er niet van bewust is dat hij fout bezig is, zijn de gevaarlijkste gekken. Het verhaal wordt lekker rustig gebracht en is ruim geslaagd in de opzet van brainwashing, je zou hem haast zelf gaan geloven wanneer hij zo kalm blijft inspreken op Adam en Fenton. Precies zoals sektes ook werken.

Frailty behandelt dat aspect erg delicaat; het blijft bijna constant binnen de grens van het geloofwaardige (de inbeeldingen zijn vanuit het oogpunt van de vader en Adam), jammer is dan dat de vertroebelde beelden van de bewakingscamera's net over het randje gaan, had ik niet nodig gevonden.

Er hangt een lekker druilerig sfeertje en het is soms nog best aardig geschoten (zoals de vonken bij de autoreparatie en het monotone geluid van de ruitenwissers). Alleen de twist bevalt me niet zo, vind het er niet goed bij passen en komt wat geforceerd en standaard over. Het eindshot vind ik wel weer gaaf, die evil blik van McConaughey en langzaam uitzoomend.
Ruim 3,5*

Haha geweldig. Deed me erg veel denken aan die oude pc-game Wolfenstein (met de first person view): nazi-symbolen, claustrofobische gangen waar je doorheen rent en sluipt, gevechten tegen gepantserde of gemuteerde Duitsers. In het begin had ik twijfels over de POV maar later heeft het z'n meerwaarde (alhoewel de spiegel-scène niet goed ging).

Vind de oorlog-setting en de personages spot on; een grauwe buiten-omgeving, lompe soldaten en industriële, slachthuis-smerige binnenruimtes.. heerlijk. De sound is ook sterk met de metaalachtige effecten, sirenes, gehamer, gezoem.. had zelfs nog meer gemogen allemaal. Sommige creatures hebben alleen een te hoog man-in-pak-gehalte maar er zitten een paar gave tussen en het is ook best geinig allemaal, dat ding dat het karretje voortduwt over de rails, of het jongetje dat naar beneden gegooid wordt.

Jammer dat de kills vooral buiten beeld zijn en dat het laatste kwartier wat uitdooft, de spanning was al weinig aanwezig (iedere keer als hij in het nauw zit is er opeens weer een escape-mogelijkheid), des te meer zonde dat er dan geen strakke climax is zoals in een REC of Trolljegeren. Maar ik verwachtte ook net als in Wolfenstein een soort finale tegen een eindbaas.

Evengoed is het een gaaf filmpje; de nazi's en het sovjet-sfeertje (die muziek tijdens de aftiteling ) vormen een mooie voedingsbodem voor een horror als deze, en leuk dat er naast Tom Six nog een Nederlander is die onconventioneel en sfeervol te werk gaat.

Een appartement-thriller die goed begint met de introductie van de personages, het rare, donkere verblijf en de camera die door de gang glijdt. Maar na halverwege vond ik het wat afzwakken. Net te weinig spanning en het kon me niet gek veel boeien hoe het zou aflopen, ondanks het prima acteerwerk en het redelijk vreemde sfeertje (zeker voor een afstudeerproject). Soort bescheiden mix van Le Locateur en Naboer. De charismatische verhuurster steelt trouwens de show met het heen en weer slingeren tussen aantrekking en afstoting.