Meningen

Had beter kunnen uitpakken.. Het concept is goed, sullige personen in een bos flikkeren en de psychologische horror z’n werk laten doen. Een beetje Blair Witch dus maar zo evenwichtig en spannend is het niet.

Positief zijn de cinematografie die een akelig sfeertje creëert en het camerawerk dat doet denken aan een handheld-camera maar zonder schokkerig gedoe. Er zitten sfeervolle shots tussen en ook de audio is sterk, vooral halverwege met een lange scene waarin het samensmelt met beeldeffecten, wat mij betreft het beste van de film.

Waar het wel misgaat zijn de personages die niet aanspreken en dat de fysieke horror slecht uitpakt, zoals het been dat er wel erg makkelijk af vliegt en het meisje dat de afgrond inloopt. Trekt de boel naar beneden.. De mentale aftakeling is gelukkig beter gedaan, vooral richting het einde werkt dat goed.

Het einde zelf is dan weer erg vaag welke rol speelt die bios precies, of is de film zelf al een 'film' (omdat het ook begint met het geluid van een draaiende spoel)?

Jammer van de paar missers want het had beter verdiend.

Coole film... in eerste instantie sprak het onderwerp me erg aan (een huurmoordenaar die de moorden als ongeluk in scène zet), maar gaandeweg ontvouwt de film zich tot een intrigerende thriller over paranoia en fatale misvattingen. Da's dus mooi meegenomen bovenop de Final Destination-achtige moorden, met best een slim geschreven script.

Wat mij betreft had de film daar gerust een halfuurtje langer voor mogen uittrekken om daardoor meer impact te maken, spanning beter op te bouwen en omdat de omslag naar het tweede gedeelte nogal snel is. Evengoed zijn er mooi geschoten beelden (de regen, het zonlicht), wordt er naturel geacteerd en hangt er een rustige, niet-afleidende soundtrack onder. Je kunt ze slechter aantreffen... (maar ook beter zoals Cheangs eerdere werk Dog Bite Dog).

Prima film en een erg doordacht script; het combineert op slimme wijze wraak en drama, verpakt in een politie-thriller hoewel ik het niet zo spannend heb ervaren als anderen blijkbaar. Vind het toch wel een stuk minder dan andere Koreaanse / Hongkongse genre-genoten.

No Mercy is vooral plot-gericht en de rest blijft nogal op de vlakte: de settings, audiovisueel, de personages.. spreken me allemaal weinig aan (behalve die maffe agent maar die valt juist weer uit de toon van de serieusheid van de film). Bijvoorbeeld Lee: blijft een beetje hangen tussen een weirdo en iemand voor wie je ergens begript hebt voor de wraak. Beetje onbestemd wat voor karakter de regisseur nou precies wilde neerzetten.

De film doet soms een tikkeltje Amerikaans aan en lijkt me ook echt iets om 1 op 1 over te nemen in een remake, daar zijn ze helemaal gek op forensisch speurwerk. Maar slecht is de film dus ook zeker niet; het verhaal heeft genoeg inhoud en verrassing en het einde is precies goed met de zelfmoord.

Over the top humor, ik heb er om gelachen. Sandler blinkt uit in z´n overdreven actiescenes. Er is werkelijk niets geloofwaardigs aan deze film en dat maakt hem bij vlagen hilarisch.

Dat komt vooral door de actiescenes die een parodie lijken op martial arts, de tegenstellingen in de film - een terrorist die kapper wil worden, een Jood die verliefd wordt op een Palestijnseen de manier waarop vooroordelen over bevolkingsgroepen langskomen, zoals de verkooppraatjes en overtuigingskracht van de verkopers in de elektronicawinkel en de scene waarin de Arabieren aan het bellen zijn.

Dit soort scenes over stereotypen zijn met zo´n dikke knipoog, dat het lijkt alsof ze zijn gebaseerd op zelfspot van de bevolkingsgroepen zelf.

Een groot minpunt vind ik dat de film op het eind wat wegsukkelt waardoor het een beetje saai wordt zoals de scenes in de sporthal.

Al met al leuk vermaak als je houdt van flauwe, en vaak met seks doorspekte humor.

Gelukkig weer een aardige horror van Wingard, met een vrij klassieke stijl, een lekker home invasion sfeertje en een goede score in het tweede deel, vooral het 'giallo-achtige' deuntje dat af en toe op komt zetten. Alleen het terugkerende pop-liedje komt geforceerd over. Het eerste gedeelte van de film is veelbelovend wat betreft spanning maar die ebt weg bij de ontmaskering (letterlijk en figuurlijk) en de kwetsbaarheid van de vijand; beide doen te vroeg hun intrede wat funest is voor de opbouw.

Ook de vele personages en de zwarte humor (die op zich geinig is) zitten de spanningsboog in de weg waardoor de film telkens op twee gedachten lijkt te hinken. Het neemt niet weg dat You're Next leuk is om te volgen en dat de kills redelijk bruut zijn (grotendeels suggestief).

Komt wat moeizaam op gang maar daarna is het prachtig. Van de scene in de gevangenis krijg ik een brok in mn keel en het nummer van Coldplay is kippenvel.

Zo blijkt maar dat geacteerde emoties niet opwegen tegen de echte. Had wel wat meer willen weten van de achtergrond van de zangers maar goed, verder geen woorden aan vuil maken aan dit inspirerende en positieve werkje.