Meningen

Mooie sfeerwestern, waarbij de diverse karakters de film maken. John Wayne speelt met verve een sheriff. Lichamelijk vond ik hem wat krakkemikkerig, maar zijn karakter blijft uiteraard sterk. Hij wordt bijgestaan door twee hulpjes, waarvan ik Stumpy (een ouwe knar met kraakstem) het grappigst vond. Zijn stemgeluid deed me telkens denken aan Coiley uit de hilarische MST3K-short: Spring Fever. Het verhaal in Rio Bravo is wat aan de magere kant en dat breekt vooral op in de tweede helft van de film. Dan wordt het allemaal wat minder interessant. Uiteindelijk bevat de film meer dan genoeg leuke scenes met hier en daar actie, zodat een goede beoordeling er nog wel in zit .

In het begin is dit nog wel het zien waard is door spectaculaire stuntscenes met paarden. Maar daarna vervalt Rio Grande in een routineuze western met opvallend veel liedjes. Karakters met een verleden, een romance en wat actiescenes met indianen, ik heb het wellicht iets teveel gezien. De combinatie Ford-Wayne is niet altijd een garantie tot succes.

Reuzebenieuwd was ik hoe deze prequel in elkaar zou steken. Zou het niet een beetje lame zijn om te zien hoe een stel apen het heft in eigen hand zou nemen? Welnee, deze film biedt uitstekend vermaak. De manier waarop de apen de mensen ownden vond ik wel goed en plausibel gevonden. Prima blockbuster die prima in elkaar zat (leuk overigens die referenties naar Planet of the Apes) en de laatste actiescenes vond ik superstoer. Ik was echt vóór die apen en hell yeah uiteraard overwinnen ze ook .

Als er nou net wat andere keuzes gemaakt werden in het verhaal, dan kon Risky Business nog wel wat worden. Want de opzet met vakantie vierende ouders die hun zoon alleen achterlaten in hun huis, is veelbelovend. Het loopt hier behoorlijk uit de hand en Tom Cruise leert onderwijl de fijne kneepjes van het runnen van een hoerenkast. Maar het blijft toch wat slapjes, nergens krijg je het gevoel dat de situatie geheel hopeloos is. Op een paar grappige situaties na, is het ook lang niet zo komisch als bijvoorbeeld het vergelijkbare Ferris Bueller's Day Off.

Betrekkelijk onbekend werk van een betrekkelijk onbekende regisseur, maar het is zeer zeker de moeite waard. Vooral het begin en het langdurige einde maken ontegenzeggelijk veel indruk door de uitstekende uitvoering. Wat meteen in de eerste scenes opvalt zijn de lange camerashots worden gebruikt die de sfeer op de Povlakte met al zijn massa's seizoensarbeidsters weten te grijpen.

De vierhoeksrelatie, waarbij de hotte Silvana Magnano en evenzo hotte (misschien nog hotter?) Doris Dowling het scherm afspetteren, was heel aardig en wist me ook best te boeien, zeker toen de onvermijdelijke climax zich aandiende. Het einde is typisch theatraal Italiaans en wordt lang uitgerekt. Ik kan daar bij tijd en wijle wel erg van genieten. Enfin, dit kan wel een klein meesterwerkje genoemd worden .

Spijtig, naar mijn idee was dit een potentiële topper, maar ik vond het een film met een verveeld karakter. Het hele gebeuren doet klinisch aan. Ik kon maar weinig genieten van de door anderen geprezen cinematografie. Een aardig en vooral origineel pluspunt is dat in dit typische jaren '30-gangsterdrama gekozen wordt voor om de relatie tussen vader en zoon te belichten, maar daar had meer uitgehaald kunnen worden.

Oi oi oi, wat een bedroevende comedy is dit met hemeltergende domme grappen. Tom Green is nimmer leuk en de bakkes van SW Scott kan enkel maar irritatie opwekken. Wellicht was het tien jaar nog leuk, maar anno 2011 moeten comedies meer vernuft en sowieso betere grappen hebben.

After apocalypse en drama, ik vind het geen geslaagde combinatie. The Road is simpel in opzet: Viggo Mortensen probeert met zijn zoontje te overleven in een asgrauwe wereld waar een grote ramp zich voltrokken heeft. Vader leert zoon van alles en nog wat bij om te overleven in deze onherbergzame wereld. Het grote minpunt echter is dat zoontje, want hij jammert en zeurt de hele film aan een stuk door. Hij vertoont geen enkel greintje van zelfredzaamheid! Dit verpestte voor mij behoorlijk de film, die er op zich nog best cool uitzag.

Mooi tijdsbeeld over de drooglegging is dit. Het thema spreekt wel tot de verbeelding, want het komt wel vaker aan bod in jaren '30-films (Scarface en The Public Enemy bijv.). Best interessant hoe een gangsterverhaal behandeld wordt drutssendoor allerlei newsflashes uit de verschillende jaren gemixt. Het plot zelf is niet heel verheffend en wordt ook een beetje opgehouden door een muzikaal nummer, gelukkig wordt dat niet al te vervelend. Hoofdpersonen zijn overigens James Cagney en Humphrey Bogart, die zoals je mag verwachten een prima performance neerzetten.

Ha, wat een geweldige versie van Robin Hood is dit! Het verhaal an sich is al tof genoeg en als het dan ook leuk pakt met een gave animatie waarin de karakters allemaal dieren zijn, heb je al een goede film te pakken! Ten opzichte van de vorige Disney (The AristoCats) is de animate zelf nog redelijk vooruit gegaan. Het zijn echter de bijpersonages (Slis de Slang!!) en de bijbehorende details die de show stelen. Ongelooflijk hoe dat truukje van toffe bijrollen telkens weet te slagen.

Deze Robin Hood-versie vertelt zijn thuiskomst naar Engeland en de opkomst in Nottingham, een beetje meer prequel ipv het klassieke verhaal met de welbekende afloop. Ik was weer aan het genieten van hoe mooi de productie in elkaar steekt. Ridley Scott verrast me daar wel vaker mee (bijv. in American Gangster). Daardoor wordt het feit dat de film een tikkeltje te lang duurt, meer dan voldoende gecompenseerd.

Het Robin Hood-verhaal is een mooie legende die op mijn sympathie kan rekenen. In deze filmversie wou het bij mij helaas niet leven. De film is teveel gemodelleerd naar clichématige filmwetten (incl. rare oneliners), waardoor het middeleeuwse nobele en strijdvaardige sfeertje niet uit de verf komt. Het enige interessante was de rol van Morgan Freeman, die als wijze Moor Robin Hood menigmaal te hulp schiet.

Als je een astronaut doedelzak op Mars wil zien spelen, kijk dan Robinson Crusoe on Mars. Het gebeurt namelijk in deze film! Een ruimtevaarder strandt op deze planeet en zoekt naar menselijk contact. Samen met een aapje moet hij het maar zien te overleven. Dat aapje helpt hem overigens door niet aan een watertekort te sterven, want net op tijd vindt hij een waterpoel waar en passant ook nog bifi-worstjes groeien, mjammjammjam.

Goed, echt groots is deze ruimtevaardersfilm niet, tikkeltje traag ook. Byron Haskin (regisseur van War of the Worlds) maakt er nog echter heel wat van. Het ziet er namelijk nog best jofel uit. Laserende ruimtescheepjes die verdacht veel lijken op die van WotW komen voorbij en voor buitendecors is Haskin naar Death Valley getogen. Prachtig hoor, zo'n astronaut die moederziel alleen voort klautert over eindeloze rotspartijen. Met wat rode lucht erachter geprojecteerd, leek het net Lawrence of Arabia, maar dan dus op Mars.

Lekker ordinaire SF-film, waarmee je prima je lol kunt op doen. Niet te moeilijk allemaal, gewoonweg genietbaar. Mooie (onbedoelde?) hommage aan Ray Harryhausen met die 'bad-guy'-robot trouwens . Was bijzonder grappig om te zien. Later zou Paul Verhoeven met Total Recall en Starship Troopers het SF-genre helemaal onder de knie hebben, maar deze film mag er ook zijn .

Een remake die nog wel interessant zou kunnen zijn, omdat het thema machine/mens juist nu wel actueel is. Maar er wordt hier maar weinig mee gedaan en alles doet obligaat aan: beetje actie, vechten tegen het onrecht en een slot wat niet erg tam is. Grote ergernissen blijven hoe dan ook uit en Samuel L. Jackson lekker aan de overacting vond ik zowaar het hoogtepunt!

Tsja, dit is het nèt niet. De hele film wordt er toegewerkt naar de confrontatie tussen RoboCop en RoboCop 2. Altijd leuk, die cyborgs, zou je zeggen, maar als die climax er dan eindelijk is, valt het toch wat tegen. Vooral RoboCop 2 ziet er naar de huidige maatstaven lelijk uit. En daarvoor gebeurt er ook niet veel bijzonders. Alleen Verhoeven-achtige elementen en het vervallen Detroit waren nog tof om te zien.

Dit was echt gruwelijk slecht. Kon hem met moeite uitkijken. 0,5*...

Whahah, die bellenblaasmachine en die kerel in gorillapak met duikhelm op. Heerlijke onzin . Niveautje Plan 9 from Outer Space is dit.

Heel matig dertien in een dozijn animatie, die er bij tijd en wijle nog lelijk uitziet ook.

Een van de weinige films waar Nicholas Cage nog goed te pruimen is. Ouwe rot Sean Connery is ook een prima gast en het duo zorgt dan ook voor een denderende actiefilm, die ook alleen maar door Michael Bay gemaakt kon worden. Leuke spannende scenes en typisch popcornvermaak .

Propaganda op zijn slechtst

Die bar-intermezzo ging nog wel, maar de rest was erbarmelijk slecht. Het acteren, de spanning, de geloofwaardigheid, het was allemaal niet aanwezig.

Dit is een van de eerste 'space exploration'-films en dat is te merken ook. Sommige natuurkundige dingen worden doelbewust uitgewerkt, maar niet altijd even goed. Toch vond ik het allemaal wel redelijk vermakelijk ondanks de idd aanwezige crappy factor. 2,5*

Mên, wat een onzinnige en onduidelijkheid dommigheid is RocknRolla. Guy Ritchie had met Snatch nog iets fris gefilmd, maar Lock Stock en dan ook deze film zijn gewoon rotzooi, die in herhaling valt.

Mên wat is de heer Stallone ontzettend onboeiend, de hele film op zich eigenlijk ook wel, [nasaal]do you know what I mean[/nasaal]. Alleen het muziekje wanneer onze vechtvriend door Philadelphia sjokt als training is natuurlijk leuk en herkenbaar.

Mêh, het blijft allemaal maar beholpen met Rocky Balboa. Stallone verzwelgt zichzelf in lang vervlogen herinneringen en trekt nog een keer de bokshandschoenen aan. Plot heeft losse rammelende verhaallijntjes die nergens naar toe gaan en uiteindelijk wil het maar niet beklijven. Aardig eindgevecht met een jonge onaantastbare boksheld trouwens, maar die nieuwerwetse visuele effecten vond ik niet echt passend.

Viel tegen deze musical. De cinematografie ziet er kleurrijk uit en de liedjes swingen dr ook lekker op los. Maar daaromheen heb ik weinig kunnen genieten van deze bizarre musical. Mannen met een overdosis make-up zijn imho ook nooit een succes.

Tijdje geleden nieuwe pc gekocht met natuurlijk ook een nieuwe harde schijf die in een mum van tijd volgeplempt is met allerlei moviepacks. De Rocky-collection is d'r één van, waarvan ik drie films nog niet gezien had. Ben niet zo fan van Sylvester Stallone, maar goed weggooien zonder de films gezien te hebben, vind ik toch ook weer zonde .

Anyway het twee Rocky-deel vond ik maar matig en bij tijd en wijle bespottelijk! Wat een debiele aap is die Rocky ook! Hij kan mijn sympathie maar niet winnen met zijn domme gezemel. Integendeel, zijn fratsen vond ik nogal lachwekkend. Het meest hilarische moment is als ie net voor het (uiteraard legendarische) eindgevecht naar de lokale pastoor scheurt, 'Yo Father' tegen hem brult en daarna om diens zegen vraagt.

Ik had niet al te hoge verwachtingen, maar eigenlijk ging dit nog nèt. Rockys heldendom is naar grote hoogten gestegen en eindelijk lijkt ie zijn leven op de rit te hebben met her en der een bokspartijtje. Bijzonder is het niet, al is het wel leuk om Mr. T aan de slag te zien. Wat een opgefokte idioot is ie ! Hulk Hogan is ook van de partij, eveneens leuk .

Rocky goes to Russia, HELL YEAH! Zijn goeie makker Apollo is door ijskonijn Ivan Drago (Lundgren) richting dood getimmerd en wat doet onze grote vriend Rocky? Hij neemt revanche om in het hol van de leeuw die dekselse Drago eens een lesje te leren. Het is een amusant simpel filmpje geworden. Lekker zwaar over the top met een nog zwaardere over the top foute 80s-soundtrack. Normaal ben ik geen fan van Sylvester Stallone, maar hier kan ik zijn geschmier wel verteren. Vooral zijn goedbedoelde pogingen om op het eind de Koude Oorlog te doen stoppen, werkte goed op mijn lachspieren.

Bwruughggh . Dit moet toch wel het slechtste deel uit de Rocky-serie zijn? Andere delen naast deel 1 heb ik nog nooit gezien, maar dit was wel heel suf.