ad
  • 140.791 films
  • 6.739 series
  • 20.466 seizoenen
  • 461.766 acteurs
  • 284.258 gebruikers
  • 8.146.307 stemmen
Avatar
 
banner banner

Riso Amaro (1949)

Drama / Misdaad | 108 minuten
3,57 104 stemmen

Genre: Drama / Misdaad

Speelduur: 108 minuten

Alternatieve titels: Bitter Rice / Bittere Rijst

Oorsprong: Italië

Geregisseerd door: Giuseppe De Santis

Met onder meer: Silvana Mangano, Vittorio Gassman en Doris Dowling

IMDb beoordeling: 7,7 (3.797)

Oorspronkelijke taal: Italiaans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over Riso Amaro

"An earthy drama of human passions among women rice workers in the Po Valley."

Francesca en Walter zijn twee kleine criminelen in het noorden van Italië die een spectaculaire juwelenroof hebben gepleegd. Walter is met naam en gezicht bekend bij de politie en de agenten zitten hem op de hielen. Hij dwingt daarom Francesca mee te reizen met de grote groep seizoenarbeidsters, die elk jaar in mei de rijstvelden in de Povlakte bewerken. Ze moet voor hem de buit bewaren tot hij die later kan komen ophalen. Francesca leert de voluptueuze Silvana en haar geliefde en sergeant Marco kennen. Marco wordt uit het leger ontslagen en krijgt een haatliefde verhouding met Francesca. Walter, die ondertussen ondergedoken is in het rijstpakhuis, wordt verliefd op Silvana. Hij dwingt Silvana mee te werken aan de diefstal van twee vrachtwagens volgeladen met rijst.

image

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van wendyvortex

wendyvortex

  • 4369 berichten
  • 6842 stemmen

In de herziening en Wauw!!! Wat een schitterende lijfelijke film is dit toch.

Normaal ben ik niet zo heel erg van die jaren veertig/vijftig Italiaans neo-realistische films, maar hier ook volop Film Noir invloeden.

Twee scenes (in de regen en het eind) lijken zelfs regelrechte horror en het camerawerk is schiterend.

Gaat absoluut in de all-time-fave-lijst.

Topper uit de jaren veertig.

Meesterwerk!


avatar van stinissen

stinissen (crew)

  • 20969 berichten
  • 40645 stemmen

Echt een prachtige poster


avatar van wibro

wibro

  • 11556 berichten
  • 4066 stemmen

Deze film eindelijk eens gezien. Zeker een van de betere Italiaanse speelfilms uit het naoorlogse tijdperk. Aardig verhaal, mooie beelden van het werken in de rijstvelden en ja, die Sylvia Mangano is inderdaad een lekker wijf. Sensualiteit ten top toen zij dat dansje uitvoerde maar helaas was ze niet zo slim. Het is dat ze niet blond was, anders zou ik zeggen dat dit nu echt een voorbeeld was van een dom blondje. Mijn sympathie ging ook duidelijk uit naar Doris Dowling die toch aanzienlijk meer uitstraling had en zeker niet onaantrekkelijk was.

Een nadeel vind ik van de meeste Italiaanse films, zeker uit die tijd dat ze zo druk zijn. Er wordt wat afgekakeld en geschreeuwd. Ik vond ook dat na het sensuele dansje van Sylvana halverwege de film behoorlijk inzakte, maar het spannende doch wel voorspelbare laatste half uur maakte ten slotte toch weer alles goed.

4,0*


Neo-realisme meets exploitation,zelfs.Je zou kunnen zeggen dat het gesnotter over sociaal onrecht slechts een vernisje is om de sensationele inhoud( voor die tijd dan) te bevredigen.Of wat dacht je van de grootste catfight uit de filmgeschiedenis met honderden doorweekte arbeidsters die elkaar te lijf gaan in een rijstveld?Wat dan weer wordt afgewisseld door een prachtige lyrische passage met koorzang.Het slot is uiterst spannend en voor die tijd extreem gewelddadig.

Over Silvana is alles al gezegd,behalve dan dat ze tijdens de opnames lag te rollebollen met producent De Laurentiis,wat zou uitmonden in een huwelijk het jaar daarop.

Dowling doet het ook niet verkeerd en leuk om een piepjonge,graatmagere Gassmann te zien in een serieuze rol als badboy.

Verder lijkt het me normaal dat er in een film over het lumpenproletariat wat wordt afgeschreeuwd,het zou wat vreemd zijn als ze Hegel of Hölderlin citaten zouden prevelen in het Duits,een gekweld smoel opzettend.


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 10223 berichten
  • 6336 stemmen

Film werd destijds met gemengde gevoelens ontvangen. Enerzijds was er lof voor het rauwe, realistische gehalte van de film, anderzijds had men moeite met het voor die tijd vele bloot van de dames en de rondborstige Silvana Mangano in een veel te strakke trui. Zo zeer zelfs dat de pastoor de vertoning van de film in onze plaatselijke bioscoop wilde tegenhouden, althans volgens mijn moeder. Ze heeft de film wel gezien en sprak er schande van.

Voor mij is het de eerste keer en ik vind het een goede film. Maar ik ben er nog niet aan uit of dit nou een sociale film is verstopt in een misdaadverhaal óf een misdaadfilm met een sociaal sausje. Hoe het ook zij Giuseppe de Santis, die ook het scenario schreef, heeft er een boeiend verhaal van gemaakt.

Nieuw voor mij was dat de stem van Mangano niet haar eigen stem is, maar dat zij gedubd werd door Lidia Simoneschi. Dat geldt trouwens ook voor Doris Dowling, maar ja, dat is een Amerikaanse actrice.


avatar van 93.9

93.9

  • 3044 berichten
  • 4030 stemmen

Een van de oudste films, die ik ken waarin zonder poespas de (zo beruchte Italiaanse) begeerte voor lekkere vrouwen in al hun vormen vereeuwigd op het witte doek te zien is.

Met okselhaar dat dan weer wel

Liefdevol.


avatar van Spetie

Spetie

  • 38582 berichten
  • 4909 stemmen

Prima klassieker, die dankzij de luchtig geklede dames een heerlijk zomers sfeertje uitademt. Het begin en het einde zijn behoorlijk sterk, daartussen schommelt het wat heen en weer en rommelt het soms ook een beetje qua verhaal.

De maatschappelijke kritiek zit echter goed verpakt en de mooie setting in de rijstvelden heeft ook zeker een duidelijke meerwaarde. Verder vond ik de leuk geklede Italiaanse dames ook niet verkeerd om te zien. Mangano zelf is niet verkeerd, al had ze zich vooraf best mogen scheren, maar het is vooral de opvallend luchtige kleding van de dames, die het geheel voorziet van een sensueel sfeertje.

Al met al best goed dus. Soms wat te druk en onoverzichtelijk, maar goed verpakt en redelijk goed uitgewerkt en dankzij het fijne sfeertje toch best een prettige wegkijker.

3,5*


avatar van Dogie_Hogan

Dogie_Hogan

  • 13306 berichten
  • 786 stemmen

Blu-ray review: Criterion.


avatar van de grunt

de grunt

  • 4155 berichten
  • 2029 stemmen

Tijdelijk $ 16.99 !! (komt op €20 incl. verzending)


avatar van Flavio

Flavio (moderator films)

  • 2820 berichten
  • 3585 stemmen

Dit melodrama met noir-trekjes viel me wat tegen eerlijk gezegd. De scenes in de rijstvelden waren mooi. Door het gezang en de barse opzichters legde ik wel een link met slavernij en chain gangs, iets wat waarschijnlijk de bedoeling was van de regisseur, omdat het ook wel een sociale misstand aan de kaak wil stellen.Beide vrouwelijke hoofdrolspeelsters waren overtuigend, het is niet moeilijk voor te stellen dat met name Mangano destijds de gemoederen deed verhitten.

Hoewel de film mooi is geschoten zijn sommige shots in de regen vrij duidelijk nep, en ziet het er uit alsof iemand een emmertje water voor de lens leegt. Jammer, want verder was die regenscene vrij krachtig.

Het scenario laat echter te wensen over. Zo was de plot met het gestolen collier wel wat mager. Vond het ook nogal suf dat bij het dansje tot drie keer toe wordt ingezoomd op de hals van Mangano en alsof dat nog niet voldoende was meerdere mensen naar hun keel grijpen als ze het collier zien - dat wel even duidelijk is ze het collier draagt, mensen. Als Mangano overigens later verneemt dat het collier maar nep is, schroomt ze niet de man die ze zo-even nog wilde trouwen in de rug te schieten. Nog zo'n onbedoeld komische scene: Volone die, na de nodige blauwtjes met Mangano, en tijdens de laatste shoot-out, tegen Dowling oppert dat hij misschien toch beter voor haar had kunnen gaan al die tijd.

Het zijn details, maar vond er toch te veel van dat soort zwakke momenten in zitten, waarmee de personages ongeloofwaardig werden. Ik had de film denk ik beter gevonden als het hele misdaad-element was weggelaten en het een aanklacht was geworden tegen uitbuiting.


avatar van Dievegge

Dievegge

  • 2301 berichten
  • 6505 stemmen

Hier krijg je twee stijlen voor de prijs van één. Enerzijds biedt het neorealistische blik op de arbeidsters op de rijstvelden van de Povlakte. Uit allerlei dorpen stroomt het collectief bijeen in de oogstperiode. Ze werken met de hand, zingen in koor en gaan door wanneer de velden gedeeltelijk onder water staan. Daarnaast is er een misdaadplot met een diefstal, een driehoeksverhouding en een climax in een slachthuis. Vittorio Gassman speelt een homme fatal die twee vrouwen met zich meesleurt in z’n onvermijdelijke val. Van Francesca maakt hij een dievegge; Silvana lokt hij met valse beloften. Beide actrices werden nagesynchroniseerd met een andere stem, zoals dat toen vaak gebeurde. De rondingen van Silvana Mangano veroorzaakten een klein schandaaltje in katholieke middens. Ondanks de mengeling van genres komt het over als een samenhangend geheel dat je meesleept van de semidocumentaire openingsbeelden naar de zinderende ontknoping.


avatar van Bobbejaantje

Bobbejaantje

  • 760 berichten
  • 1214 stemmen

Eén van die films die je zo goed vindt dat je er na het eind geen afscheid van kan nemen, wat bij mij toch het geval was. Briljant vind ik het hoe sociaal realisme en misdaaddrama verweven worden in deze film van Giuseppe De Santis, die eveneens meeschreef aan het scenario. Het decor wordt gevormd door de rijstvelden van Noord-Italië van eind jaren veertig. De voice-over verschaft in docu stijl inzicht in de sociaal-economische structuur ervan, met uitleg rond het oogstseizoen in mei en de inzet van arbeidskrachten. Riso Amaro toont het keiharde leven van de rijstwerksters, de grauwheid, armoede maar ook de kameraadschap. En het is bijna schooleducatief hoe het verband wordt gelegd tussen legaal en zwartwerk, volgens het alom bekende ‘verdeel en heers principe’. Stof genoeg om er als kijker ook vandaag eens over na te denken.

Binnen dit raamwerk van de rijstvelden en de arbeid(st)ers speelt zich echter een bikkelhard misdaadverhaal af, met een aantal elementen die meer met film noir en zelfs exploitation hebben te maken, waarin ik dus akkoord ben met enkele MM-gebruikers. Ik zal er dan ook maar geen doekjes rond winden: Silvana Mangano vind ik fantastisch als überverleidster (alsook de manier waarop De Santis het in beeld brengt uiteraard), en naar wat ik lees op het forum ben ik zeker niet de enige. Ze geeft star quality aan dit drama. Enfin de eerste maal dat Silvana de boogie woogie danst aan het begin van de film was ik, arme kijker, onmiddellijk verkocht en dat bleef maar duren tot het eind van de film. Wanneer ik haar filmografie nu overloop, blijkt dat ik haar toch al eerder aan het werk heb gezien maar is ze me nooit zo opgevallen. Misschien is deze film wel haar - euh - hoogtepunt. En in tegenstelling tot sommige MM-gebruikers heb ik me helemaal niet gestoord aan het okselhaar van Silvana dat ze sporadisch toont, het zag er nu ook wel keurig uit en geeft haar in mijn ogen nog extra natural power. De insteek van het thema verleiding deed me verder onwillekeurig denken aan Ossessione (1943) (hoewel een heel andere film), en het blijkt toch dat De Santis heeft meegewerkt aan het script van genoemde film. Zal hem misschien mee geïnspireerd hebben.

Maar genoeg geleuterd over Silvana: ook de andere acteurs zijn goed Om terug te keren naar het film noir gegeven vind ik hier Silvana Mangano en Vittorio Gassman respectievelijk de rol van een femme fatale en een homme fatale op zich nemen. Dat maakt hen ambigu en interessanter dan een doorsnee recht voor de raap karakter. Doris Dowling (haar karakter evolueert) en Raf Vallone spelen de noodzakelijke rollen van transparante(re) tegenpolen. En net als in vele noirs regent het dikwijls in deze film, wat bijdraagt aan een oncomfortabel gevoel, al is de regen hier ook wel functioneel. Het mag ook duidelijk zijn dat Doris en Vittorio achtervolgd worden door hun verleden - diefstal van het halssnoer en andere gebeurtenissen - wat heel typerend is voor de noir.

Het scenario heeft me geboeid van begin tot eind, met een excellent stijgende spanningsboog. Van een - zeker voor die tijd - briljante originaliteit vind ik daarbij de finale schietpartij in het slachthuis, qua uitwerking, symboliek en visualisering. Een hoogtepunt die de film helemaal verdient en eer aandoet.

De belichting in deze b & w film is niet zo opvallend maar op momenten die er toe doen, wordt er wél op een geslaagde manier mee gespeeld om de karakters in de verf te zetten. Bvb. wanneer Gassman zijn snode plannen uit de doeken doet aan Mangano valt er ‘toevallig’ een schaduwstreep à la noir over zijn ogen. Verder een mooie regie van De Santis die een arsenaal van technieken bovenhaalt om het bijwijlen met vele figuranten bezaaid spektakel in beeld te brengen.

Riso Amaro kent een heel treurig einde, maar het houdt steek, en het past ook binnen het neo-realistische genre waar niets voor niets komt. Een film om te koesteren en te herbekijken.


avatar van starbright boy

starbright boy (moderator films)

  • 19649 berichten
  • 3854 stemmen

Als je het neorealisme in de beperkste vorm ziet was dit een van de laatste films die ik nog moest zien. Met een beetje goede wil heeft De Santis er nog eentje ( Roma Ore 11 (1952) ) en er zijn filmhistorici die Europa '51 (1952) er ook nog toe rekenen en beide zag ik niet, maar de rest van de meestgenoemde namen zag ik wel. Dit is net als bijvoorbeeld Ossessione een film die ook aantoont dat neorealisme en film noir twee takken aan dezelfde boom zijn en ook nog eens verwant aan het soort drama dat grote regisseurs als Nicholas Ray en Douglas Sirk de wereld in de jaren '50 voorzette.

Zoals het hoorde bij het neorealisme zette De Santis je feitelijk op de rijstvelden af en kun je de vochtige omgeving bijna ruiken, daarop ontvouwt zich een hoogemotioneel drama gedreven door de povere sociale omstandigheden van de hoofdpersonen en dat lijkt even je eigen gevoelens en collega's verraden om maar die ellende te komen een heel aardig idee.

Ik ben een grote liefhebber van dit soort films en heb een beperkt aantal lager dan 4 sterren gegeven. Ook dit was weer fantastisch. En ik ga toch eens kijken of ik aan genoemde andere film van De Santis kan komen.