Riso Amaro (1949)

Klassieker. 4*

Silvana Mangano is in dit sociaal realistisch drama zo onvoorstelbaar wulps dat de boodschap van de film volledig verloren gaat. En dat is in dit geval geen kritiek. Een must see als curiosum.

In januari verschijnt een Nederlandse DVD.

Geen onaardige film maar het komt me iets te langzaam op gang. Geleidelijk aan krijgt het verhaal echter mooi vorm en de ontknoping is zowel spannend als dramatisch. Sowieso de moeite waard. 3.5*

Wat een lekkere lichamelijke film is dit. Prachtig om de jonge Silvana Mangano te zien met vurige blikken en andere aantrekkelijkheden.

De regisseur van Riso Amaro, Giuseppe De Santis, kende ik als één van de scenarioschrijvers voor de film Ossessione (1943) van Visconti. Ook daarin een heerlijk broeierige sfeertje tussen enkele mensen in een kleine afgelegen gemeenschap op het Italiaanse platteland waar de postbode altijd twee keer belt.

Tijdens het kijken naar Riso Amaro schieten allerlei andere films door het hoofd zoals bijvoorbeeld Seven Samurai (1954) van Kurosawa. De twee films spelen zich allebei af rondom het planten of het oogsten van landbouwgewassen met kapers op de loer die er met de geoogste opbrengst vandoor willen gaan.

Het is niet alleen één van de onderwerpen in het verhaal dat overeenkomt, ook visueel is er tussen beide films een aantal parallellen te vinden in prachtig sterke sfeertekeningen van het zware werk op het land en de gebeurtenissen daaromheen.

Riso Amaro doet soms qua vorm denken aan de strakke strengheid van bepaalde Japanse filmers en dan toch weer wat losser op een heerlijke zwoele mediterrane manier. Maar misschien is het wel waarschijnlijker dat sommige Japanse regisseurs door deze film beïnvloed zijn.

Bij de film acht en een half (1963) van Fellini heb ik me altijd zitten afvragen hoe hij op het idee gekomen is om daarin een enorm grote absurde torenstellage te laten bouwen waarop ontzettend veel mensen afkomen alsof het om een afgoddelijke kermisattractie gaat. Misschien is het de toren bij het oogstfeest in deze film geweest die hem inspireerde, maar net zo goed kan het ook mogelijk zijn dat Fellini deze oogsttorens (?) kent vanuit de eigen dorpsjeugd.

Voor liefhebbers van het Neo-Realisme is deze film beslist een aanrader, al is het alleen al om de als seizoenarbeidsters uitgebuite vrouwen met en tegen elkaar te horen zingen tijdens hun werk op het land omdat ze niet mogen praten tijdens hun zware arbeid op de onder water staande rijstvelden.

Echt een aanrader voor de italiaanse klassiekers. Blij dat deze op dvd is uitgebracht.

Het Italiaanse neo-realisme meets film-noir.

Riso Amaro is daarom al curieus. De kritiek op de zware arbeid en uitbuiting van seizoensarbeidsters neemt geen blad voor de mond. Bijgestaan door prachtige gezangen in de rijstvelden. Maar Riso Amaro is hoofdzakelijk een misdaad-verhaal waaruit het drama voortvloeit, en de verhoudingen van de hoofdrolspelers langzaam maar zeker verschuiven.

De klassiekerstatus komt echter niet voort uit het verhaal. De poster zegt al genoeg: Silvana Mangano. Toen 19 jaar, en meteen gebombardeerd tot seksbom. Gekleed in zomerjurkjes met lage schnitt en rondlopend en -zwoegend in een korte broek zorgden er voor dat haar borsten en brede heupen vrij spel kregen. Overal waar ze maar screen-tijd heeft, werkt haar aanwezigheid als een magneet. Dat ze in de film dan ook nog wulpse zwoele dansjes uitvoert, dat is zeker niet mis. Alhoewel er hedentendage veel mannen zullen wegkijken van haar behaarde oksels.

Geweldige film, met overweldigende scenes en een heerlijke finale. In Nederland op dvd (NRC Italiaanse Magistralen); het is echter jammer dat er tijdens een dramatische scene in de rijstvelden het beeld- en geluidkwaliteit opeens flink verslechterd. Nogal bitter... 4*.

Het is toch jammer 'dat zoveel mensen deze film nog niet gezien hebben'

uitermate sterke film met een zeer goed verhaal en dito muziek. 4*

Goed initiatief om deze in de pakketservice te stoppen

Deze staat nu in de They Shoot Pictures lijst

De Santis heeft goed naar Hollywood films uit die tijd gekeken en presenteert hier een Italiaanse Hayworth: Silvana Mangano!
Naar Amerikaans voorbeeld laat hij haar meerdere malen dansen en brengt dankbaar haar sensuele bewegingen in beeld.
Riso Amaro is dan ook vooral de film waarin twee beauties schitteren. Silvana Mangano was nog maar 19 jaar. Ik had haar iets ouder geschat, maar wat een prachtige vrouw.

De film is groots opgezet. Prachtige regie van grote groepen mensen.
Cinematografisch ziet het er allemaal erg puik uit.
Het begin en het einde van de film hadden op mij het meeste impact.
Daartussen vond ik het verhaal soms wat minder boeiend.
Dat die mooie vrouwen die vreselijke vent - die kruimeldief aandacht geven vond ik bijna onverteerbaar.
Het einde is erg bitter. Ik dacht; ze wordt vast nog wel tegengehouden, maar nee.

Ik kan me helemaal aansluiten bij kappeuter. Vooral de massascenes en Mangano maken indruk in deze film, die af en toe wat té hysterisch werd naar mijn smaak. Maar na twee goede Italiaanse klassiekers binnen een week heb ik er weer zin in. Want de Italianen hebben, een enkele uitzondering daargelaten, de laatste twee decennia niets memorabels gemaakt.

Prachtig drama.

En Sylvana Mangano, wat een prachtig lichaam had die dame.

Zij is inmiddels al bijna dertig laar geleden, op 59 jarige leeftijd overleden.

Ik had een neo-realistische film vol maatschappijkritiek verwacht, maar dat viel allemaal erg mee. Daar was maar een beetje van terug te vinden. Riso Amaro is meer de Italiaanse Gilda, waarbij de casino-setting verplaatst is naar... nou ja, Italiaanse rijstvelden. In feite lijkt de film net als Gilda vooral te bestaan om het uiterlijk van haar hoofdactrice eens flink in de schijnwerpers te zetten.

Helaas lukt dit voor mij eigenlijk totaal niet. Want, geloof het of niet, ik vond Mangano nauwelijks aantrekkelijk. Niet mijn type vrouw. Het was Doris Dowling die veel meer mijn aandacht trok en dat was duidelijk niet de bedoeling van de film. Gewoonlijk telt het uiterlijk van een actrice niet helemaal bij de beoordeling van een film, maar hier kom je er niet onderuit.

Dan het verhaaltje maar. Het begint sterk, eindigt sterk, maar het middenstuk is bij vlagen een bende en het script steekt niet lekker in elkaar. Dan blijven de prachtige beelden nog over. En die maken nog wel wat goed.

Krappe 3*.

Sorry, maar bij de positieve commentaren kan ik me helaas niet aansluiten. 'Riso Amore' heeft een weinig interessante plot met karakters die draaien en keren als de wind - zo voelde het voor mij althans. Het begon nog relatief goed, maar bleef helaas niet boeiend.

2*

Na 'Accattone' en 'La Pointe Courte' is 'Riso Amaro' wellicht het derde, met puurheid doordrongen product van het neorealisme dat de revue passeert. De ware openbaring betreffende het genre ('Accattone' kwam akelig in de buurt...) laat echter nog steeds op zich wachten, want 'Riso Amaro' kan, ondanks de zichtbare overvloed aan potentieel, niet voldoende overtuigen. Dat potentieel laat voornamelijk van zich horen in de inhoudelijke tegenstellingen die De Santis wenst uit te werken en voortdurend in de clinch doet gaan: de tegenstelling tussen twee treden op de sociale ladder, de tegenstelling tussen man en vrouw, én de tegenstelling tussen naïviteit en helderheid. De benadering hiervan is echter beperkt en laat weinig ruimte voor een minieme graad van emotionele betrokkenheid: een vierhoeksrelatie stelt zich op, maar een indringende wisselwerking gaat er niet van uit. Eeuwige zonde dat de bijwijlen fabuleuze fotografie (fatalistisch, broeierig, unheimlich, dreigend, wulps, melancholisch, ...) in dat geval geen gelijke vindt in de emoties.

3*

Oordeel zelf deze is toch vele malen sensueler?

http://www.aworldtowin.net/images/images330/RisoAmaro.jpg

Een aardige klassieker,die het vooral moet hebben van het Vrouwelijk Schoon en dan met name dat van Silvana Mangano

Het verhaal opzich boeide wel een stuk minder,en was hier en daar een beetje slecht uitgewerkt. Alhoewel ik wel redelijk tevreden was met het einde(mooie en emotievolle afsluiter)

Deze film was zeker in 1949 een film die er 1 opzich was. En een film die zijn grenzen aan het verkennen was, wat betreft sexuele dingen(In deze tijd stelt het natuurlijk weinig meer voor,maar toende tijd was deze film natuurlijk best uitdagend)

Jammer genoeg heeft de film de tand des tijds niet helemaal goed doorstaan, al is het zeker een leuke klassieker om eens gezien te hebben,maar veel meer dan dat ook niet..

3 Sterren en dan vooral voor het Vrouwelijk schoon/De rijstvelden scenens/Het einde.

Kortom: Leuk om een keer gezien te hebben,maar ik zie er niet de grote klassieker in die velen andere hier wel zien

Betrekkelijk onbekend werk van een betrekkelijk onbekende regisseur, maar het is zeer zeker de moeite waard. Vooral het begin en het langdurige einde maken ontegenzeggelijk veel indruk door de uitstekende uitvoering. Wat meteen in de eerste scenes opvalt zijn de lange camerashots worden gebruikt die de sfeer op de Povlakte met al zijn massa's seizoensarbeidsters weten te grijpen.

De vierhoeksrelatie, waarbij de hotte Silvana Magnano en evenzo hotte (misschien nog hotter?) Doris Dowling het scherm afspetteren, was heel aardig en wist me ook best te boeien, zeker toen de onvermijdelijke climax zich aandiende. Het einde is typisch theatraal Italiaans en wordt lang uitgerekt. Ik kan daar bij tijd en wijle wel erg van genieten. Enfin, dit kan wel een klein meesterwerkje genoemd worden .

Silvana Mangano spat van het scherm af!

De beelden van het platteland zijn ook adembenemend mooi. Dit is een aanrader.

'Toegift': Doris en Silvana: still.

Indrukwekkend op meer dan één gebied.

Ongetwijfeld een klassieker.

Toch maar weer eens bekijken binnenkort.

De dvd ligt al klaar.

Mangano is weer zo'n adembenemende schoonheid waarop de Italianen een patent lijken te hebben.

Fraaie poster, maar hij geeft haar gezichtstrekken niet zo mooi weer als ze in werkelijkheid zijn(waren)

HIER link naar de prachtige filmposters (thumbnails) en hieronder nog enige (zeld- zame) stills:

1. Silvana Mangano, 2. Doris en Silvana, 3. Sylvana Mangano, 4. Doris en Silvana, 5. Silvana Mangano , Silvana en Doris en 7. Doris Dowling

Silvana Mangano was trouwens toen 19: clip Youtube

Kan de DVD vandaag bij FRS filiaal Zevernaar ophalen.

HIER link naar de prachtige filmposters (thumbnails) en hieronder nog enige (zeld- zame) stills:

1. Silvana Mangano, 2. Doris en Silvana, 3. Sylvana Mangano, 4. Doris en Silvana, 5. Silvana Mangano , Silvana en Doris en 7. Doris Dowling

Silvana Mangano was trouwens toen 19: clip Youtube

Hé, die film was toch ook gewoon te vinden bij de Aldi winkels onlangs, voor slechts € 5,-?

Enfin, veel kijkgenot Dogie.

En dank voor de mooie foto's.

'Bloedstollende' memorabilia voor de liefhebber van BITTER RICE: ca. € 11,80 (inkl.).

********************

De film moet het hebben van de prachtige (sfeer) beelden en de looks van beide mooie hoofdrolspeelsters. De acteerprestaties vind ik daarentegen erg matig.

Bedankt voor de lonk...eh...link, Dogie.

(Dat laat zelfs bittere rijst zoet smaken)

Mooie film hoor. Vooral door de bijzondere setting en een visueel aantrekkelijke omgeving. Acteerwerk is verder prima in orde. Verhaal is verder aardig maar ook niet heel veel meer, beetje basic verder, maar niet echt storend.

3.5*

ps.

...Eens.. ze is ook helemaal niet zo aantrekkelijk. Waarschijnlijk was het in die tijd een absoluut schoonheidsideaal, maar okselhaar hoeft van mij niet perse

An earthy drama of human passions among women rice workers in the Po Valley

Visconti is voor mij één van de grootste Italiaanse Neo-realistische regisseurs ooit. Dat hij een favoriet is betekent niet dat andere regisseurs hem niet van dit plaatsje kunnen afstoten. Giuseppe De Santis zijn Riso Amaro zou volgens critici één van de hoogtepunten uit het Neo-realisme zijn dus ik was wel benieuwd.

Wat al wel een pluspunt is, is dat de film een oerdegelijke Italiaanse film is. Het is weer allemaal lekker druk, op het randje van het hysterische af, maar jammer genoeg lijkt de film niet zeker te weten welke elementen er voor de rest moeten overheersen waardoor het verhaal gefragmenteerd overkomt. Zo heb je het misdaad gedeelte waar het allemaal om een ketting draait maar tegelijkertijd probeert de film zich ook te concentreren op zowel het harde werken van de vrouwen aan de rijstvelden als de haat-liefde relatie tussen Francesca en Silvana. Hierdoor krijg je ook een merkwaardige climax die wanhopig probeert deze plotlijnen bijeen te krijgen waardoor het nooit als een sluitend geheel overkomt. De ene moment zijn de akkers aan het overstromen, wordt er in een abattoir (?) gevochten om de ketting en wordt de relatie Francesca - Silvana op de proef gesteld. Als de film zich nu meer had gefocusd op maar één plotlijn in plaats van deze drie dan had het misschien allemaal wat meer meeslepender geweest want nu kon de uiteindelijke dood van Silvana me weinig schelen.

Mijn eerste kennismaking met Silvana Mangano maar wat voor één. Wat een sensuele vrouw! Hoe ze in heel de film rondloopt (spannende jurkjes, diepe decolletés, korte spannende broek met gescheurde kousen, ...) moet toch verschrikkelijk gedurfd zijn in '49. Kan me wel voorstellen waarom dit zo'n schandaal veroorzaakte in Italië en de rest van de wereld. Ik moet wel zeggen dat Visconti's epos over Ludwig ook opeens een stuk aantrekkelijker lijkt, alleen jammer dat ze heel de film met ongeschoren oksels rondloopt. In deze tijd kan dat toch niet meer. Het is gelukkig niet alleen Mangano die heel de film draagt. Doris Dowling, weliswaar iets minder sensueler dan haar tegenspeelster, is ook zeer goed gecast als de meer nuchtere Francesca. De mannelijke rollen waren ook goed vertolkt maar ze worden toch weggespeeld door Mangano en Dowling.

Zeker geen slechte film maar niet zo goed als ik verwacht had. Het verhaal komt niet echt over maar dat wordt deels goedgemaakt door de cast. Misschien dat er met een herziening meer inzit. Wel jammer dat er soms verschrikkelijke geluidsovergangen in de film zitten. Op de ene moment heb je nog een hysterische Italiaanse die luidkeels ligt te roepen en dan ga je ineens over naar een veel zachter geluid. Stoorde me toch wel.

Voor nu 3.5*