Roma Ore 11 (1952)

Wat zie ik, nog geen stemmen voor deze neo-realistische klassieker van De Santis ?

We worden hier weer eens geconfronteerd met het de neo-realisten zo dierbare type van de uitgebuite typiste, in vijfvoud nog wel of eigenlijk in tigvoud want het eerste halfuur is een minitieuze reconstructie van de ramp, waarvan de fysieke aanstichter weliswaar een sollicitante was maar de intellectuele dader was uiteraard- volgens de regisseur- de kapitalist die nog te lam was om een fatsoenlijke procedure te volgen. En de Grote Dader is het kapitalistiese systeem dat de uitgebuite jongedames dwong om zich als een hysterische horde op 1 mager baantje te werpen.

Na dit overigens zeer goede dramatische begin krijgen we het meer standaard neo-realistische werk waarin De Santis verder zijn communistische propaganda mag spuwen in de vorm van vignetten waarin doorelkaar de wederwaardigheden van de slachtoffers na de ramp worden gevolgd en vooral hun strijd tegen gezin, kerk, gangbare moraal en het grootkapitaal. Dit wordt uitgebeeld door supersterren als de rebellerende bourgeoise Bose, haar artistieke vriend Vallone, Del Poggio en haart communistische vriendje Girotti enz.

Het laatste shot is identiek aan het eerste, om de revolutionaire boodschap nog maar te benadrukken.

Drama dat erg goed begint met de rij die zich begint te vormen voor een kantoorgebouw, en de vrouwen die gaandeweg vriendschap sluiten, ervaringen delen, roddelen. Na de ramp -die vrij realistisch wordt verbeeld zonder al te veel sensatiezucht - wordt het wel iets minder maar het bleef wel boeien. Je volgt een aantal slachtoffers, waarvan de meesten er met wat schrammen vanaf komen maar weer terugkeren naar een moeizaam leven. Niet alle verhaallijnen waren even interessant maar de Santis vindt de goede balans tussen drama en luchtigheid.

Het valt trouwens alleszins mee met de revolutionaire boodschap, wat de Santis wel goed doet is het tonen van de hoop en wanhoop van de werkende -en werkeloze- klasse in het naoorlogse Italië, zonder gebruik te maken van al te veel sentimentele tafereeltjes. De gesprekjes in de rij geven een aardige inkijk en ook na de ramp zijn er de nodige treffende scenes, zoals het meisje dat ontslag neemt en wiens koffer meteen gepakt wordt door haar opvolger, of de consternatie in het ziekenhuis als men beseft dat de zorg betaald moet worden. Sterk vond ik ook de terugkomst van de koetsier met zijn zwangere dochter. Diep gekrenkt wil hij haar eigenlijk de toegang tot het huis ontzeggen, maar de opgeluchte begroetingen van de hele buurt doen hem kennelijk inzien dat het toch veel erger had kunnen aflopen, en er verschijnt zowaar een glimlach op het gelaat van Elena Varzi.

Beviel me beter dan het bekendere Riso Amaro van dezelfde regisseur.

Flavio

Smaakmakende recensie

Maar...waar te vinden met ondertiteling ?

Hij is nog wel te vinden met Engelse ondertitels, Nederlands wordt lastig.

Engels is ook goed, maar ik heb er nog geen kunnen vinden helaas.

Ik ook niet. Lijkt legaal een heel lastige film. Helaas.

starbright boy

Zojuist DVD-R besteld via Ebay, geen officiële release, maar wel met Engelse subs.

Hopelijk valt de beeldkwaliteit mee.

Ik kom er later nog op terug.

starbright boy

Zoals beloofd: vandaag heb ik de DVD ontvangen en die is perfect qua beeld en geluid, behalve dan de titelsong, die klinkt wat aangetast

(Met Engelse ondertiteling)