Robot Monster (1953)

Zelfs voor het genre een belachelijke, maar oh zo vermakelijke film. De 'reusachtige robot' is een gorilla met een suffig helmpje op, die als een soort Yeti ergens in het Mid-Westen rondsloft. Hij verblijft in een grot met zijn vriend, de Automatic Billion Bubble Machine. Ondertussen kletst hij wild gesticulerend met zijn baas en de laatst overgebleven mensen via een beeldschermpje. Zo'n dialoog gaat ongeveer zo:

Jongen: I think you're a big bully picking on people smaller than you!

Monster: Now... I will kill you!

Tussendoor zijn er scenes met gigantische beesten die met elkaar vechten (waarom is niet erg duidelijk) en wordt er keurig een romantisch verhaaltje in verweven. Geheel en al met plottwist aan het eind, gaat dat zien, gaat dat zien!

2*.

Ongekend slecht, maar ik heb me goed vermaakt.

1,5*

Haha wat een film, slaat op niks.

Maarja wel fun, bijna zo goed als ed wood

trouwens, heb ik echt een hand gezien die het ruimteschip vooruit beweegde.

Whahah, die bellenblaasmachine en die kerel in gorillapak met duikhelm op. Heerlijke onzin . Niveautje Plan 9 from Outer Space is dit.

"I will re-calculate. Your deaths will be indescribable. "

Zie Robot Monster!

"I am ordered to kill you. I must do it with my hands."

Zie Robot Monster!

"Force was necessary. It was a simple matter of strangulation. "

Zie Robot Monster!

"Show yourselves, and I promise you a painless death."

Zie Robot Monster!

"Hu-mans, listen to me. Due to an error in calculation, there are still a few of you left. "

3,5 ster voor deze fantastische jaren 50 sci-fi klassieker!

Zie Robot Monster!

"Now I will kill you."

I won't re-calculate...vond 1x wel genoeg

Die Ro-Man is inderdaad duidelijk het hoogtepunt van de film. Idioot apenpak met een grote duikhelm en twee enorme antennes daar weer bovenop. En zijn bewegingen (vooral dat idiote loopje alsof de acteur tijdens de opnames de hele tijd hoognodig naar de WC moet) en zogenaamd dreigende uitspraken maken van dit monster uit de ruimte een bijzonder hilarisch ventje. Zijn scène met dat kleine jochie is briljant, zo slecht.

Maar het is zonder meer deze knulligheid die de film weet te redden. De pogingen waarop de film romantiek, spanning of karakterdiepgang probeert te introduceren, falen gigantisch. Vooral die plotselinge romance tussen die twee spelers is echt om te huilen en je hoopt dat die 60 minuten snel voorbij zijn. Maar als ons Ro-Mannetje dan weer even ten tonele verschijnt en wat aan de knoppen van zijn bellenblaasmachine draait, is het weer even helemaal goed.

2 hele kleine sterren. Voor Ro-Man.

Toch weer even geleden zo'n Jaren 50 classic. Dankzij de pakketservice die omissie weggewerkt. Zit helemaal in de slechte Japanse monsters, maar dit slaat toch werkelijk alles. Het was zo slecht dat het écht alleen maar genieten was, het werd niet eens saai. Ik had zelfs het idee dat de cast probeerde Bela Lugosi accenten na te doen.

Over het monster is alles al gezegd, Heerlijk. De dialogen, de bewegingen (! - die waren écht extra hilarisch) en bijbehorende onzin en de vleugelmoeren op de beeldschermen. Het schijnt dat Phil Tucker gedacht schijnt te hebben bij het maken dat hij met wereldschokkende, briljante en baandoorbrekende cinema bezig was. En wij kunnen nu ruim 50 jaar later hem gelijk geven. Nog steeds genieten - en wij praten er nog steeds over.

Zondermeer briljant. Verder is alles er hier al over gezegd. Ga dat zien!

Opvallend trouwens dat er From Here to Eternity achtige vrijscenes door de film heen zitten. Dat was toch wel redelijk apart voor zo'n SciFi classic. Dat had ik nog niet eerder gezien.

De ambachtelijke excessen van Ray Harryhausen zijn jammerlijk niet te bespeuren in Robot Monster, een onmiskenbaar Ed Wood-achtig amateurisme en knutselwerk is dat daarentegen wel. En ondanks het feit dat het geknutsel de nodige campy charmes oproept, kan het niet opwegen tegen de irritaties die voortkomen uit het repetitieve karakter van de prent, de wel heel apathisch acterende bezetting (uitgezonderd het monster zelf) en enkele ridicule zijpaden. Het doemscenario an sich is hoe dan ook een garantie voor de nodige hilariteiten.

1.5*

Geef mij toch maar Plan 9 from Outer Space.

Wat moet ik hier nou over zeggen. Laten we beginnen met her verschrikkelijke acteerwerk. Vooral van de vader en dat irritante kleine jochie. Waarom je ondertussen steeds beelden krijgt te zien van vechtende prehistorische beesten blijft allemaal maar vaag. Dan naar het hoogtepunt van deze film RO-MAN een fantastisch ruimte figuur in een gorilla pak met een duikershelm op. Daar weer bovenop 2 gigantische antene's waarmee het een schande is dat hij geen radio 538 ontving want de muziek in deze film is wat oudbollig maar het zijn natuurlijik de early 50's. Ro-man beleeft uren plezier met zijn bellenblaas machine. En maakt vervolgens een praatje met zijn robot baas via zijn breedbeeld tv. Ondanks dat Ro-Man een buitenaards wezen is praat hij zonder enige moeite vloeiend engels. Eigenlijk allemaal minpunten maar de scifi film heeft zoveel charme dat het geen enkel probleem is om dit een uurtje uit te zitten.

3,5*voor deze machtige klassieker

Geweldig dat deze film bewaard is gebleven. er is op dit vlak natuurlijk veel gemaakt, maar deze film blijft onderhoudend in zijn slechtheid. De dialogen zijn ronduit idioot, evenals verhaallijn en plot.

Mijn advies: meer dan een keer bekijken...

De muziek van Elmer Bernstein is goed.

Zoals verwacht is het verhaal waardeloos en de personages van bordkarton. Nu goed uiteindelijk was het enkel maar een droom van dat irritante jochie dus kan ik er wel inkomen dat het niet om over naar huis te schijven was. Toch een aantal leuke dingen zoals de bellenblaasmachine en het robot monster zelf. Er is niet veel robot aan hem, het is een gorilla (man in apenpak dus) met een soort diepzeeduik helm op. Al ziet het er nu wel lachwekkend uit (vooral als ie ging stappen was het alsof hij in zijn broek had gedaan), dreigend was ie ergens wel vooral met die stem die nauwelijks emotie toeliet. Enkele leuke shots met reuzegrote reptielen.

Daar is 'ie dan, een film die zich qua slechtheid kan meten met klassiekers als 'Plan 9 From Outer Space', 'Manos - The Hands of Fate' en 'Eegah'. Een gorilla met een snoepautomaat als hoofd en een soort bellenblaassysteem, wandelt een grot in en uit. De arme George Barrows strompelt hopeloos rond in één van de meest belachelijke monster-outfits ooit, in een film die een absolute aanrader is voor een 'slechte-film-nacht'. Er is ook nog wat geouwehoer tussen de vele shots van het moeizaam wandelende monster uit de titel. De onheilspellende score van Elmer Bernstein werkt extra op de lachspieren, omdat er van onheil werkelijk geen spoortje te bekennen valt!