menu

Morte a Venezia (1971)

Alternatieve titels: Death in Venice | Dood in Venetië

mijn stem
3,56 (359)
359 stemmen

Italië / Frankrijk
Drama
130 minuten

geregisseerd door Luchino Visconti
met Dirk Bogarde, Björn Andrésen en Mark Burns

Een bejaarde componist ontdekt tijdens zijn vakantie in een jonge Poolse toerist de schoonheid, die hij in kunst en leven vergeefs heeft nagestreefd. De alleen op een afstand gadegeslagen jongen wordt hem tot een obsessie, waardoor hij ondanks de wetenschap van een dreigende pestepidemie in Venetië blijft.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=0iK6uuj7cq0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van hdehoon
4,0
Ik hou erg van de trage, melanchonlieke shots van deze film. Soms te lang, vooral als het niets toevoegt. Zo zouden de discussies over kunst tussen de Ashenbach (die de componist Mahler moet voorstellen) en zijn collega er beter eruit gelaten zijn. Je hoeft de beelden niet te verklaren, die spreken voor zichzelf. Je moet maar durven, een close up in een bootje van meer dan twee minuten. Prachtig. Hoewel spaarzaam met muziek (ik hou erg van veel natuurlijke geluiden zonder muziek in flims) is de muziek van Mahler perfect om de 'Weltschmertz' die in deze periode zo sterk gevoeld werd weer te geven. Bogarde overacteert naar mijn idee niet, hij kiest er bewust voor de componist groter dan de werkelijkheid neer te zetten, want zo schijnt hij zich ook gedragen te hebben.

Hoewel de hoofdpersoon op geen enkele manier toenadering zoekt tot de jongen, kijk je nu een beetje vreemd naar die oudere man die smachtend naar een minderjarige loert en hardop zegt 'I love you'. De jonge acteur zegt in interviews dat hij er lang last van gehad heeft als 'gay' acteur te zijn weggezet en dat hij het de regisseur Visconti kwalijk heeft genomen dat die hem meenam naar een gay bar. In de film speelt het nauwelijks een rol. Daar gaat het vooral om een man die in de jongen de perfectie ziet en de jeugd die hij zelf verloren is.

3,5
hdehoon schreef:
Bogarde overacteert naar mijn idee niet, hij kiest er bewust voor de componist groter dan de werkelijkheid neer te zetten, want zo schijnt hij zich ook gedragen te hebben.

Wat bedoel je precies, hdehoon? En wie is "hij"?

avatar van hdehoon
4,0
ThomasVV schreef:
(quote)

Wat bedoel je precies, hdehoon? En wie is "hij"?

Sorry voor de onduidelijkheid: met ' hij' bedoel ik Mahler, die model stond voor het personage Ashenbach in de film

avatar van Mattson
3,0
Na alle berichten even doorlopen te hebben, merk ik dat de film erg verdeeld op enkele vlakken.

Vooreerst is er de cinematografie van Pasquale de Santis. Voor de ene meesterlijk en praktisch ongeëvenaard, maar voor de ander bijzonder matig. Ikzelf bevind me eerder in het tweede kamp, hoewel ik er ook wel enkele positieve dingen over te zeggen heb. Het openingsshot is inderdaad prachtig; een rookgordijn tegen een geschilderde horizon om vervolgens naar links te trekken om de naderende boot te tonen. Erg mooi. Idem voor de cinematografie in de eindscène. Maar het meeste daartussen is niet echt spectaculair en vooral de composities van de scènes binnen het hotel zien er vaak erg lelijk uit. Dan is er nog de immer bewegende camera die nogal onstabiel en geforceerd te werk ging. Met name het plotse inzoomen is niet echt geslaagd. Vooral wanneer dit pas in het midden van een shot begint komt dit nogal geforceerd over en ik denk dat een dolly hier meer op zijn plaats was geweest.

Verder zijn er enkelen die zich wat ongemakkelijk voelen (of aanstoot nemen) bij de pedofiele ondertoon van deze film. Persoonlijk denk ik dat deze "ondertoon" helemaal niet aanwezig is. Aschenbachs obsessie met Tadzio is volgens mij helemaal niet van pedofiele aard en hij wil Tadzio ook niet fysiek begeren. Uit zijn discussies met Alfred blijkt dat Gustav denkt dat schoonheid een product is van de geest en de zintuigen hier niet aan te pas komen. Gustav schok bij het zien van Tadzio doet zijn visie wankelen gezien hij hier op een zintuiglijke manier schoonheid ontdekt. Net zoals wij de schoonheid kunnen appreciëren van Griekse naakten zonder enige seksuele aantrekking te voelen, zo kijkt Gustav volgens mij ook naar Tadzio. Overdonderd worden door schoonheid en aantrekking zijn twee verschillende dingen. Nu dat is mijn mening/theorie en ik het boek van Thomas Mann of andere werken en verklaringen over deze film niet gelezen. Mocht iemand dat wel hebben gedaan, voel u vrij om het nodige te corrigeren.

3,5
Mattson schreef:
Overdonderd worden door schoonheid en aantrekking zijn twee verschillende dingen.
Maar ze liggen wel erg dicht bij elkaar, en lopen ook vaak in elkaar over. Vraag dat maar aan de Grieken, bijvoorbeeld aan Plato!

avatar van Mattson
3,0
ThomasVV schreef:
(quote)
Maar ze liggen wel erg dicht bij elkaar, en lopen ook vaak in elkaar over. Vraag dat maar aan de Grieken, bijvoorbeeld aan Plato!


Nu je het zegt, Gustav zag Tadzio maar al te graag worstelen, net zoals Socrates zich in de worstelschool van zijn meest homo-erotische kant liet zien.

En ja ze kunnen zeker overlappen, maar ik denk dat het verhaal evenzeer verteld had kunnen worden met een vrouw of eender welke persoon, misschien zelf gewoon de zee, gezien Tadzio eerder een soort verpersoonlijking is van een abstract idee, nl. zinnelijke schoonheid (we blijven bij Plato ).

4,0
Vroeger had ik deze film vijf sterren gegeven, maar bij het terugzien waren met name de scenes
in het hotel wat tegenvallend. Begin en slot natuurlijk nog steeds geweldig, begeleid door het adagietto.

avatar van Dievegge
4,5
Wij mogen geen spoilers geven, maar hier zetten ze er een in de titel. In de novelle van Thomas Mann was Gustav von Aschenbach een schrijver; hier is het een componist geworden die lijkt op Gustav Mahler. Het Adagietto van de vijfde symfonie, met enkel strijkorkest en harp, zit vol opgehouden spanning waarvan de oplossing steeds uitgesteld wordt.

Het hoofdpersonage laat zich leiden door een innerlijke romantische drang, wanderlust, sehnsucht. De dood wordt symbolisch aangekondigd. De zwarte boot is een doodskist, de illegale gondelier is Charon die hem de Styx overvaart. Te midden van het vele wit verschijnen de besmette rode aardbeien. De rosse zanger met de ontbrekende tanden is grotesk.

Alles wordt vanuit het standpunt van Von Aschenbach getoond. We zien Venetië door zijn ogen, afgewisseld met zijn herinneringen en fantasieën. Over Tadzio weten we niks. De Poolse adonis is enkel object. We zien slechts wat hij in de waarneming van Von Aschenbach voorstelt. Dit is een kunstenaar die z'n hele leven gewijd heeft aan het creëren van schoonheid. Nu ontdekt hij in Tadzio een natuurlijke schoonheid die nooit door het artificiële geëvenaard kan worden. Z'n aantrekking is in eerste instantie platonisch; hij ziet de jongen als de verzinnebeelding van het ideale kunstwerk. Geleidelijk aan neemt het zintuiglijke het echter over en komen z'n verdrongen, perverse verlangens naar boven. Hij blijft passief; de scène waarin hij over Tadzio's krullenbol strijkt, is gefantaseerd. Wel laat hij z'n haar verven om jonger lijken.

Stafke van Asbeek komt meestal niet centraal in beeld, maar in combinatie met zijn omgeving: het luxueuze art nouveau-interieur van het Grand Hotel des Bains (waar Thomas Mann verbleef in 1911), de strepen op de kleedhokjes van het Lido en op Tadzio's trui, de Venetiaanse architectuur. De camera rolt langzaam achter de zuilen van het San Marcoplein om de getormenteerde kunstenaar tussen de duiven te tonen. Die trage camerabewegingen en de smachtende muziek dragen bij aan de lethargische sfeer van gelaten wachten op het noodlot.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:02 uur

geplaatst: vandaag om 18:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.