menu

Morte a Venezia (1971)

Alternatieve titels: Death in Venice | Dood in Venetië

mijn stem
3,52 (379)
379 stemmen

Italië / Frankrijk
Drama
130 minuten

geregisseerd door Luchino Visconti
met Dirk Bogarde, Björn Andrésen en Mark Burns

Een bejaarde componist ontdekt tijdens zijn vakantie in een jonge Poolse toerist de schoonheid, die hij in kunst en leven vergeefs heeft nagestreefd. De alleen op een afstand gadegeslagen jongen wordt hem tot een obsessie, waardoor hij ondanks de wetenschap van een dreigende pestepidemie in Venetië blijft.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=GPkmRY3pDAE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van flore
4,5
Om maar meteen met de deur in huist te vallen: wat een prachtige film is Morte a Venezia!
De combinatie van de schitterende muziek van Mahler en de langzamen maar doeltreffende beelden geven deze film iets magisch. En dan het thema... ja het koste mij ook de zekere moeite om mee te gaan met het personage aangezien hij toch een obsessie ontwikkeld die in ons tijd vrij discutabel is maar dit is naar mijn mening de oppervlakkigen blik. Het diepere thema is natuurlijk de eeuwige zoektocht en verlangen naar de jeugd, dit thema is ook in de huidige maatschappij nog zeker niet achterhaalt. Dit zorgt er dan ook voor dat de film voor mij zeker nog niet gedateerd aanvoelt wat voor mij toch maar aangeeft dat deze film de oprechte titel 'meesterwerk' verdient!
Wel moet ik er bij zeggen dat het zeker geen makkelijke film is om te kijken.... maar laat dit geen obstakel vormen ik ben van mening dat elke filmliefhebber deze film gezien moet hebben.

3,5
Freud schreef:
FisherKing schreef: "...hoe Visconti het boek heeft weten te overtreffen."
Ik heb deze vakantie het boek gelezen, en ik geef ze gewoon allebei het maximum, zowel de novelle als de film. (...) Dat heeft tot gevolg dat ik pas bij het lezen van het boek de hele draagkracht van het verhaal doorhad, en nu pas ten volle besef hoe meesterlijk het echt is. Daardoor stijgt de film natuurlijk ook in waarde, ze tillen elkaar als het ware omhoog.

Ik was erg blij met deze reactie van Freud: als je eerst de film ziet en daarna het boek leest, wordt het allemaal nog veel knapper. Jammer genoeg is bij mij het omgekeerde gebeurd, en dat bleek dan, zoals meestal het geval is, ten nadele van de film. Als je moet kiezen, kies dan voor Thomas Mann: on-o-ver-trof-fen... De film probeert de onmetelijke thematische, esthetische, en artistieke rijkdom van het boek te benaderen, en slaagt daar soms behoorlijk in, mede dankzij de meesterlijke Mahler-muziekkeuze van Visconti, en en aantal knappe stilistische vondsten en shots. Maar een opgelegde visualisering heeft ook nadelen, vooral als ze niet overeenstemt met je eigen voorstelling. Zo heeft bijvoorbeeld de cast mij niet echt overtuigd: Bogarde vond ik soms onnatuurlijk overacting, en Björn Andrésen onnatuurlijk lijzig (speelde vaak meer als een meisje van 16 dan als een knaap van 13-14). Zo'n dingen zijn natuurlijk niet alleen heel erg subjectief, maar ook erg mode- en tijdgebonden. De cast in deze film deed mij bijvoorbeeld wat denken aan die in Lolita van Kubrik, een nog oudere film over een soortgelijk delicaat onderwerp, die mij ook niet echt wist te bekoren. Een objectiever minpunt is misschien de spanningsopbouw, die ik in de film zwakker vond dan in het boek. In het boek verlopen enerzijds de kennismaking met Tadzio, en anderzijds de aftakeling van Gustav naar mijn gevoel veel geleidelijker en "spannender". De juiste naam van de jongen bijvoorbeeld, Tadzio, wordt in het boek pas geleidelijk duidelijk. Ook al beslaat het boek slechts 110 paginaatjes, en duurt het lezen ervan dus nauwelijks langer dan het bekijken van de film! En i.v.m. de aftakeling: in de film dacht ik dat het al met Gustav gedaan was, toen hij ineen zakte op het pleintje in de stad...

avatar van Spetie
4,0
Erg mooie film dit van Visconti, die mij erg beviel en de beste Visconti tot nu toe.

Met de prachtige openingsscène weet je eigenlijk gelijk al dat je een trage film voorgeschoteld krijgt waarin de dialoog minimaal is. Dat gaat wel eens mis, maar hier werkt het allemaal bijzonder goed.

Wat mij gelijk al opviel was de mooie klassieke muziek van Maher. Ik ben verder niet zo bekend met deze componist, maar vond zijn werk in The Tree of Life ook al bijzonder mooi. Deze componist ligt mij dus blijkbaar wel.

Het acteerwerk in de film is prima. Dirk Bogarde zet een sterke rol neer als componist Gustav von Aschenbach, die vakantie viert in Venetië, maar daar in feite nooit tot rust komt. Hij wordt gegrepen door de schoonheid van de Poolse jongen Tadzio, die ook prima wordt neergezet door Björn Andresen. Het is boeiend om te zien hoe Gustav’s obsessie voor deze jongen gedurende de film steeds groter wordt, ook al weet hij dat hij weg moet uit Venetië, omdat er een dodelijke ziekte heerst.

Het is bij vlagen een hypnotiserende film, met prachtige muziek, soms erg mooie beelden en prima acteerwerk. Daardoor vliegt de film ondanks de trage voortzetting toch voorbij en waren de 130 minuten om voordat ik erg in had.

4,0* dik

4,5
Meesterwerk! Visconti's beste. Prachtige beelden, poetisch, emotioneel, mooie muziek en een van de mooiste sterfscenes ooit. Bogarde speelt een ontroerende rol in een film die me heeft geraakt.

4,5*

avatar van xgogax
De barokke ( baroque ) audiovisuele stijl ( met name de ‘panorama shots’ ) van Manhunter (1986) van Mann doet me heel erg denken aan dit meesterwerk van Visconti ...

4,5
Die film heb ik ooit in een ver verleden gezien, ik herinner me nog wel de synthesizermuziek waar ik niet zoveel mee kon. De shots en de muziek van Mahler in deze film zijn een perfecte combinatie. Emotioneel deed me dit wel wat.

avatar van dennis013
4,0
Dit is een schitterende film, prachtige beelden, buitengewoon goede filmmuziek, super geacteerd, ingetogen en dan vooral Venetie. Wat hou ik van die stad... Maar goed: Ook al vind ik dit een fantastisch mooie film die ik lag geleden al enkele keren bekeken heb... Ik heb nu (als vader van 2 zoontjes zijnde) toch wel steeds grotere moeite met het onderwerp. Het zal wel door de huidige tijd komen, maar ik voel me er in steeds grotere mate toch wel ongemakkelijk bij om een film te kijken waarin een oudere man verliefd wordt (want dat is het toch) op een jonge jongen. Ik begrijp best dat de hoofdpersoon er zelf ook niet om vraagt en hij die gevoelens opeens krijgt, maar toch. Ik kan dan niet echt sympathie opbrengen voor deze rol.
Wat vinden jullie daarvan eigenlijk?
In deze tijd is het een nogal omstreden onderwerp en dat houd me erg tegen om deze film nog eens te kijken
Overigens zou ik hetzelfde gevoel hebben als Tadzio 18 jaar was.

Dus ik hou het voorlopig op 5 sterren, maar ik ben bang dat dat gaat zakken wanneer ik de film nog een keer bekeken heb.

avatar van dennis013
4,0
Ja film weer gezien. Schitterende film, maar het verhaal is echt iets waar ik tegenwoordig slecht tegen kan, zeg maar... onpasselijk van word soms. Daarom een punt eraf.

3,5
Het feit op zich dat het onderwerp omstreden of delicaat is, maakt een film voor jou dus minder goed, Dennis??? Voor mij wordt een film (of boek) daardoor juist interessanter! Maar dat is hier eigenlijk niet de verdienste van Visconti, maar wel van Thomas Mann. Alleszins in "tempore non suspecto"...

4,0
Gevoelige film met verbluffende beeldcomposities, ontroerende muziek en weelderige decors en costumering.
Niet te vergeten de verbluffende act van Dirk Bogarde en de mooie, mysterieuze verschijning van Silvana Mangano.
"Film" noemt men dat.

avatar van dennis013
4,0
ThomasVV schreef:
Het feit op zich dat het onderwerp omstreden of delicaat is, maakt een film voor jou dus minder goed, Dennis??? Voor mij wordt een film (of boek) daardoor juist interessanter! Maar dat is hier eigenlijk niet de verdienste van Visconti, maar wel van Thomas Mann. Alleszins in "tempore non suspecto"...


ik deel je mening wel, maar dit is gewoon hoe ik daarin sta op het moment. Dat wisselt wel eens met de jaren geloof ik.
Verder is het lastig onderwerp.

avatar van dreambrotherjb
Wat een draak van een film is dit zeg! (en dat heb ik bij mijn weten nog nooit over een film gezegd)

Wou hem zien vanwege het gebruik van het Adagietto uit de 5e symfonie van Mahler (als Mahler-liefhebber), maar na het eerste uur was ik serieus bang dat ik bij het horen van die prachtige muziek voor eeuwig de beelden van die krullende snor van Gustav von Aschenbach voor mij zou blijven zien (gelukkig is dat niet meer het geval, genialiteit in de muziek overstijgt alles!).

Een uur naar een norse flauw knorrende man kijken die telkens op de zelfde manier ging 'oplichten' door die trekjes met zijn mond/snor/wenkbrauwen wanneer er een blonde jongeman voorbij kwam, was voor mij meer dan genoeg.

Tenzij iemand mij kan/wil overtuigen dat het tweede uur zoveel meer te bieden heeft, zal ik deze film toch niet meer afkijken.

(PS: ik ben niet iemand wiens 'genre' dit gewoon niet is (zie maar mijn top10), dan zou ik niet zo kritiek kunnen geven op de film, deze deed mij gewoon 100% geforceerd, gemaakt en flauw aan).

avatar van Darbie
5,0
Ik heb uw top 10 bekeken dreambrotherjb:

Boxsport (Raging Bull), actie (Hero) vechtsport (Harakiri) huurmoord ( Leon) Crimineel (Dog Day Afternoon en Reservoir Dogs.)

En dan stelt U; "ik ben niet iemand wiens 'genre' dit gewoon niet is."

Met alle respect : droom lekker door jb.

avatar van starbright boy
4,0
starbright boy (moderator)
Harakiri is als vechtsportfilm bestempelen is een heel beperkte blik en een film als Eternity and a Day is veel ontoegankelijker en trager drama dan dit. Hij moet dit normaal makkelijk aankunnen als hij dat goed vind.

3,5
Jongens, laten we het hebben over Morte a Venezia alstublief...

avatar van dreambrotherjb
starbright boy schreef:
Harakiri is als vechtsportfilm bestempelen is een heel beperkte blik en een film als Eternity and a Day is veel ontoegankelijker en trager drama dan dit. Hij moet dit normaal makkelijk aankunnen als hij dat goed vind.


Dankuwel Starbright boy:-)

Harakiri een vechtsportfilm noemen is als The Thin Red Line met Rambo vergelijken ...

Van films als Le Quattro Volte, Umberto D., Stalker, Harakiri, Grave of the fireflies, Des Hommes et des Dieux, All Quiet on the Western front, en meer van deze zogenaamd 'tragere' films (als 'genre', die benoeming klopt natuurlijk helemaal niet, maar gemakshalve noem ik ze even zo, je weet wat ik bedoel) kan ik vol genieten en ben ik meteen mee, die vind ik geweldig, met Morte a Venezia was dit gewoon nooit het geval, in tegendeel.

Trouwens, het feit dat mijn top 10 een mix van al deze films is, bewijst juist dat ik niet enkel bepaalde "genre's" van films kan waarderen...

Dat moest ik nog even kwijt, dat het nu terug verder over Morte a Venezia mag gaan:-)

avatar van dreambrotherjb
Darbie schreef:
Ik heb uw top 10 bekeken dreambrotherjb:

Boxsport (Raging Bull), actie (Hero) vechtsport (Harakiri) huurmoord ( Leon) Crimineel (Dog Day Afternoon en Reservoir Dogs.)

En dan stelt U; "ik ben niet iemand wiens 'genre' dit gewoon niet is."

Met alle respect : droom lekker door jb.


Wat een origineel gebruik van mijn username. Dream Brother is de naam van de biografie van Jeff Buckley en tevens een van de nummers op zijn eerste plaat.

Don't be a prick:)

avatar van cantforgetyou
1,0
Vreselijke film. Ik vond er niks aan. Ik had niets met de acteurs. Ik kreeg er eerlijk gezegd een beetje een naar gevoel bij. Net alsof je een pedo film aan het kijken was. Ik had ook veel meer verwacht van mooie plaatjes uit Venetië. Maar het speelde vooral binnen af in een hotel.

3,5
Wat bedoel je met een "pedo film", cantforgetyou?

avatar van cucciolo
Ben ik ook wel benieuwd naar. Bestaat er zoiets als een pedo film? Enige die ik kan bedenken is Happiness (1998)

avatar van kevin_vp
5,0
Wonderbaarlijke kunstzinnige drama-film van Visconti.

Mijn obsessie voor de films van Visconti is door deze film ontzettend groot geworden. Bijna net zo groot als de obsessie van de componist die verlangt naar Tadzio's liefde voor hem. De componist (Mahler?) ziet nog alleen de schoonheid en zin van het leven in de jonge Tadzio en niet langer in muziek.

Hartverscheurend, hypnotiserend, kunst in zijn grootste vorm...
Die starende blikken van Tadzio en de componist, Gekwelde geesten. Onmogelijke liefde...
Geniaal gebruik van muziek. De symfonieën van Mahler en Beethoven geven de dramatische fenomenale beelden nog extra kracht.
Prachtige cinematografie. Visconti kiest net als Leone voor close-ups en panoramische beelden. Visconti vertelt het dramatische verhaal door beelden van starende blikken.
Hij verkiest duidelijk Beeldtaal boven spreektaal en dat is een understatement.

Dat Einde...
Woorden schieten mij tekort om deze film de hemel in te prijzen.
Ga Morte a Venezia zo snel mogelijk zien beste mensen, want zo'n magische hartverscheurende film als deze zul je nooit zien.
Een 5* is veel te weinig voor deze film...

3,5
Ik vind je enthousiasme fantastisch, kevin_vp. Alleen raad ik je nu aan het oorspronkelijke boek van Thomas Mann te lezen. Dat kreeg van mij 5 sterren, en aan je reactie te zien, zul jij dat misschien ook nog meer waarderen dan de film...

avatar van kevin_vp
5,0
ThomasVV schreef:
Ik vind je enthousiasme fantastisch, kevin_vp. Alleen raad ik je nu aan het oorspronkelijke boek van Thomas Mann te lezen. Dat kreeg van mij 5 sterren, en aan je reactie te zien, zul jij dat misschien ook nog meer waarderen dan de film...


Dat boek zal ik dan zeker lezen ! Bedankt voor de tip en waarom geef je deze fantastische film maar een 3,5* ThomasVV

Ps. ik vind je top 10 ontzettend goed

3,5
Ik vond de film wel mooi, maar zeker niet Visconti's beste, Kevin. Il Gattopardo bijvoorbeeld, trouwens ook gebaseerd op een schitterende roman, vond ik een stuk sterker. Maar in tegenstelling daarmee is Tod in Venedig van Thomas Mann volgens mij te subtiel, te persoonlijk en te "innerlijk" om te verfilmen. (Zie ook mijn reactie van 22/11/2011.) Wel blijft Visconti's sound track, het Adagietto van Mahler, een sublieme, haast legendarische vondst. Ook al heette Von Aschenbach bij Mann ook al Gustav...

avatar van kevin_vp
5,0
ThomasVV schreef:
Ik vond de film wel mooi, maar zeker niet Visconti's beste, Kevin. Il Gattopardo bijvoorbeeld, trouwens ook gebaseerd op een schitterende roman, vond ik een stuk sterker. Maar in tegenstelling daarmee is Tod in Venedig van Thomas Mann volgens mij te subtiel, te persoonlijk en te "innerlijk" om te verfilmen. (Zie ook mijn reactie van 22/11/2011.) Wel blijft Visconti's sound track, het Adagietto van Mahler, een sublieme, haast legendarische vondst. Ook al heette Von Aschenbach bij Mann ook al Gustav...


Inderdaad. Deze film heeft één van de beste soundtrack ooit uit de filmgeschiedenis. Ik had geen probleem met het "overacting" van Bogarde. Sterker nog ik vond hem geweldig overtuigend acteren net als de gehele cast. Maar dat ligt bij iedereen anders natuurlijk. Trouwens vond je Bogarde zijn beeldtaal/gedrag vreemd want hij sprak nauwelijks in deze film.
Ik moet nog veel films zien van Visconti maar deze Morte e Venezia heeft mijn interesse voor Visconti's andere werkstukken meer dan ooit gewekt.

Ik zal je iets laten weten wat ik van het boek vond wanneer ik het heb uitgelezen, Thomas

3,5
Je hebt misschien gelijk, Kevin, "overacting" is misschien niet het juiste woord. Of beter, misschien kan de innerlijke kracht van zo'n thematiek niet anders dan "overacted" worden. Er zijn volgens mij dingen die een film, hoe subliem ook, niet anders kan dan over-expliciteren. En van zo'n dingen blijf je als filmmaker dan misschien beter af. Want een subliemere verfilming van dit boek dan die van Visconti lijkt me nauwelijks denkbaar. Maar ik had nu eenmaal eerst het boek gelezen...

avatar van NYSe
4,0
De tweede Visconti die ik met mijn vader ben gaan kijken. Na het loodzware Rocco e i suoi fratelli uit 1960 is nu Morte a Venezia aan de beurt. Mijn vaders lievelingsfilm waar ik, na eindeloos aandringen van zijn kant en eindelijk de novelle van Mann gelezen te hebben, samen met hem voor ben gaan zitten.

Hoewel de film, zeker in de eerste helft, enorm traag is, weet de film met enge precisie de sfeer van Der Tot in Venedig te vangen: Venetië is niet de romantische vakantieoord zoals we het meestal te zien krijgen, maar een troosteloze, broeierige, zinkende stad.
Bogarde weet met zijn droeve hondenogen van het personage Von Aschenbach een intrieste kunstenaar te maken en Björn Andrésen blijft de hele film lang een bijzonder verleidelijk kind. Knap om dat hoog te houden (silence, you dirty minds) zonder dat het irritant wordt.

Het camerawerk was vaak wonderschoon, soms ergerlijk met de eeuwige zooms. De schitterende symfonieën van Mahler maakten dat gelukkig goed.

avatar van stefan dias
4,0
Zwelgen in een hopeloos verlangen, dat steeds hallucinanter wordt naarmate de eigen toestand erop achteruit gaat. Die zengende hitte… Tonnen sfeer en een film die als geen andere fervente rock-, hip-hop- en technominnaars (wat ik was en nog steeds ben) kan bekeren tot de beginselen van de klassieke muziek. Met het adagio van Mahlers vijfde als mogelijk de mooiste muziek, ooit.

3,5
stefan dias schreef:
Met het adagio van Mahlers vijfde als mogelijk de mooiste muziek, ooit.
Waarschijnlijk wel. Alleszins met Visconti's idee om dat te gebruiken als achtergrond voor Morte a Venezia als mooiste sound- track-idee ooit...

avatar van J.G.
0,5
Misschien wel de meest ontgoochelende 'klassieker' die ik al heb gezien. Alle personages zijn bekakt en compleet van bordkarton, dit alles doordrongen met de gruwelijk rozige muziek van Mahler bovenop ellenlange shots zonder enige betekenis. En die dialogen...

Gast
geplaatst: vandaag om 15:37 uur

geplaatst: vandaag om 15:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.