Morte a Venezia (1971)

Ach ja, maar jij hebt dan ook Fight Club op 1 staan, over slecht gesproken...

(Sorry, flauw.)

Nog even serieus, het is dus niet slecht, het is nou eenmaal de stijl van de film. Je kunt hooguit zeggen dat je er niet van houdt.

Inderdaad heel flauw

Kom op wat maakt het nou uit of ik zeg “slecht” of “ik hou er niet van”. Dat zeg jij toch ook niet bij elke film die hoog gewaardeerd word.

Maar je bedoelt dus "ik hou er niet van", dan is het goed.

Als ik inzie dat een film gewoon niet mijn film is, maar ik wel begrijp waarom anderen 'm goed vinden, zal ik 'm niet snel slecht noemen. Behalve als ik in een ongenuanceerde bui ben, natuurlijk.

Laat ik het zo zeggen, ik hou er niet van en ik vind het slecht

*zucht*

Wie zégt nu zoiets? Visconti is één van de allergrootste europese auteurs? Niets tegen Wong-Kar Wai maar zoiéts al dit kan de man niet: dit is namelijk pure EUROPESE cinema en daar hebben de aziatische regisseurs niets van begrepen, net zoals omgekeerd. Morte a Venezia is een puur méésterwerk en dan moet je best toch ni gaan speculeren wie het beter zou gemaakt hebben, vooral als het dan iemand is die films maakt die géénszins gelijkend zijn met die van visconti: zoek maar is één film van kar-wai waarin hij zijn obsessie uitspreekt voor klassieke componisten als mahler, knapenliefde, het italiaans marxisme en de europese steden! Enige wat de twee delen is een sublieme, maar zeer verschillende mise-en-scène!

Choquerend gewoonweg! De uitlatingen worden maar erger en erger

Pfff dacht dat ik met Zavo al duidelijk genoeg ben geweest. Leek me ook een perfecte afsluiting die laatste zucht van de discussie.

Maar ik zal het nog wel een keertje uitleggen.

Je hebt films die slecht zijn, alles is dan slecht, acteerwerk, verhaal, camerawerk etc.

Dan valt er weinig te doen aan zo een film. Het is gewoon een ramp dat iemand die film heeft willen maken.

Maar er zijn ook films waar niet alles slecht is (imo) alleen 1 belangrijk punt. Zoals hier het camerawerk, en dan voornamelijk het vervelende in en uit zoomen.

Dus als dit aspect in mijn ogen beter was geweest dan had ik er waarschijnlijk meer uit gehaald. (Kar-Wai zou dit bijvoorbeeld kunnen, was maar even een snel voorbeeld) Puur mijn mening verder, als jij het prachtig vond en velen met jouw, dan vind ik dat erg fijn voor jullie, ik kijk ook graag naar goede films

Vind dit gewoon een héle rare opmerking want heb dit sinds ik de film zag eeuwig en altijd beschouwd als een van dé allergrootste huzarenstukjes als het aankwam op cameravoering en mise-en-scène, en dat is nou niet bepaald iets waar ik alleen mee sta. Maar komààn: de sublieme belichting op het knaapje, de fantastisch in beeld gezette decors, het zwoele venetië... Nooit zijn dat soort dingen zo fantastisch in beeld gezet, dan ga je de pret toch niet laten bederven omdat jij nu toevallig niet zo van zooms houdt! Visueel is dit gewoonweg een meesterwerk; stel nu dat je dit saai zou vinden, zou ik dat nog kunnen begrijpen, maar visueel...

Vond enkele scènes wel aardig (einde en als hij het jongetje achtervolgt) maar overall vond ik toch dat hij er meer mee had kunnen doen.

2.5 sterren is ook weer niet een vreselijk lage score btw.

Bwa... vind dit toch wel héle grote kwaliteit en vind het spijtig dat je het genie van deze film -die overigens een UNIEKE prijs in cannes won- niet voelt...

Veel homo-erotische spanning in dit meesterwerk van Visconti, met Dirk Bogarde in een geniale hoofdrol. De stad Venetie speelt een mooie rol in het geheel, met zijn decadente sfeer en schoonheid. Niet voor iedereen te pruimen, deze film, vrees ik. Prachtig!

Prachtige, mooie film. Helemaal vergeten op te stemmen, maar is werkelijk heel mooi. Vooral in combinatie met de muziek.

Geniaal.

5*

Tegenvaller. Uitstekend geacteerd en mooie muziek, dat wel, maar ook traag en een tikkie saai. Niet slecht, maar ik had op iets beters gehoopt. 3*

In eerste instantie betwijfelde ik of Visconti me wel ergens heen wou brengen. Zo heb je bij aanvang talloze shots van gewriemel in het hotel, je ziet Von Aschenbach lethargisch rond zich staren en na zo'n twintig seconden begrijp je al: "Hij is in zijn hoofd al lang niet meer gediend met de realiteit rondom hem" ... maar die twintig seconden worden tien minuten ... en tien minuten lang word je gewezen op het feit dat het hoofdpersonage een soort hongerige "schoonheidsvampier" is ... wat mij nogal overbodig overkwam ... de kijker weet het al, waarom steeds in hetzelfde kringetje ronddraaien?

Tot ik besefte dat ik wel werd binnengevoerd in de uitgedroogde & verwarde geest van Von Aschenbach
b.v. de lange achtervolging door de steegjes ... tijdens de welke Bogarde met vertwijfeling op het gezicht: "Why is this city being desinfected"? ... de urgentie die uitgaat van Bogarde's gezichtsexpressie. Prachtig

Een wat beter antwoord na zelf de film gezien te hebben: ja, ik heb inderdaad ook de indruk dat in de Engelstalige versie de lippen van de personages synchroon bewegen. Ook het feit dat bijpersonages onderling in een andere taal spreken (met name Italiaans en Frans) bevestigt mijn vermoeden dat het hier om een oorspronkelijke dialoog gaat, en niet om een nasynchronisatie (in welk geval alle dialoog meestal vertaald wordt). IMDb's notatie:

Language: English / Italian / German / Polish / French

is dan dus correct (zij het van weinig praktische waarde voor wie de film nog niet gezien heeft): de primaire taal is Engels, de lokale bewoners (en medewerkers in het hotel) spreken onderling Italiaans, de ouders en vrienden van Tadzio spreken Frans, en door de andere hotelgasten wordt ook nog ergens twee regels Duits en Pools gesproken. Wel vreemd dan overigens, om in een film met al die talen zo behouden, de Duitse hoofdpersoon dan Engels te laten spreken, maar dat terzijde.

Ik vermoed dat voor de Italiaanse release de film vervolgens nagesynchroniseerd is in het Italiaans (aan ondertiteling doet men daar in principe niet), dus dat er een 'oorspronkelijke' Italiaanse audiotrack bestaat is niet zo heel verwonderlijk (al werd volgens IMDb deze film een paar dagen eerder in Groot-Brittannie gereleased dan in Italie, opmerkelijk genoeg). Maar ik vermoed dus dat de Engelse audio (met fragmenten Italiaans, Frans, Duits en Pools) de audio is die tijdens het filmen is opgenomen, en dus de taal die wij als de originele kunnen beschouwen (en de taal waarin je de film het beste zou kunnen bekijken). Dan mag de primaire titel hier wat mij betreft ook wel veranderd worden in het Engelse Death in Venice trouwens, maar dat is een wat moeilijke discussie.

Dit kon me beter bekoren dan Il Gattopardo, maar ik ben nog steeds niet écht onder de indruk van Visconti. Zal d'r over een tijdje nog wel eens eentje proberen, maar ik ben bang dat Luchino en ik niet helemaal op één lijn zitten.

Wat een prachtige klassieke tragedie. Fantastisch ook dat een literatuurverfilming zo beeldend kan zijn. En een film over de ultieme schoonheid zo geloofwaardig door de beelden kan zijn.

Het laatste half uur is weergaloos mooi. Hoe Bogarde steeds meer uit evenwicht raakt, weet van zijn aankomende ondergang, maar niet anders meer kan dan op de afgrond afgaan. Als een soort van strohalm zijn uiterlijk opknapt bij een barbier, de krioelende straatjes van Venetië.

Grandioze film.

4.5*

De laatste scene in deze film is volgens mij de meest gedenkwaardige scene in de gehele filmgeschiedenis. Vooral de zwarte haarverf dat als bloed langs zijn voorhoofd stroomt, alsof zijn gedachten lijken te exploderen. Schoonheid heeft een dubbele bodem. Het maakt dit leven op aarde stukken aangenamer, maar wie zichzelf er in laat onderdompelen, zal sterven van verdriet.

Fantastische eindscene inderdaad. Nu bij herziening valt het weer op, hoe Visconti het boek heeft weten te overtreffen. Heerlijke traagheid waarbij ik van alles zat te denken, te mijmeren, wellicht wel hetzelfde als de hoofdpersoon.

Wat zet trouwens Dirk Bogarde hier een fantastische rol neer. Een en al subtiliteit.

Genoten van dit vleugje strandleven aan het Lido en de adembenemde sfeer zo vlak voor een wereldoorlog.

4.5*

Yups, Waarschuwing, kijk deze film in de Engelse versie, dat is de echte stem van Dirk Bogarde. (en die heeft een behoorlijk prettige Engelse stem)

Overigens mag dit inderdaad, wat mij betreft, Death in Venice heten. Heel losjes (gelukkig) gebaseerd op de roman van Thomas Mann.

Nee, dit doet het niet voor mij. Ik lees hier allerlei redenen waarom dit een meesterwerk is voor sommigen en ik kan me er wel wat bij voorstellen, ware het niet dat die aspecten mij persoonlijk weinig doen.

Vond het vooral een saaie film, waarin vooral de muziek en bepaalde beelden af en toe mooi waren (wat macmanus over dat zoomen zegt: daar ben ik het volledig mee eens en het interesseert mij ook vrij weinig dat het een groots cinematograaf is en het veelbejubeld is, wat heb ik daarmee te maken). Dit gaat dan alleen over dat gezoom, de rest van de beelden waren wel in orde.

De achterliggende gedachte in de film, die puurheid in kunst en de zucht naar jeugd is op zich wel interessant, maar de uitwerking bevalt me echt niet. Telkens die gelaatsuitdrukkingen van Bogarde en dat geobsedeerde gedoe met dat joch is me matig bevallen.

Visconti is niet jouw regisseur Kos Maar snap wel iets van je kritiek. Het is een nodeloze trage film, waar alleen de fijnproevers iets van begrijpen, denk ik. Behoorlijk elitair opgezet, met een nadruk, van ik werk niet met script, want ik ben van adel, en ik laat alléén maar beelden zien.

Bij mij werkte de herziening perfect, bij de eerste keer kijken had ik ook zoiets, van waar blijven de borrelnootjes

Toch wel, vond Rocco, Gattopardo en La Terra trema prima films.

Dan moet het aan Thomas Mann liggen!

Ik kreeg een dubbel gevoel bij deze film.

Allereerst was er ergernis, met name de 1ste 40 minuten verliepen tergend langzaam. Bron van mijn ergernis vormde de bebrilde hoofdrolspeler. De keren waarop mijnheer niet even zelf een stoel kon pakken, de keer dat hij 1 aardbei at en gelijk zijn mond afveegde. Hij was zo doods en zo `n koude kak tegenover de andere veel sympathiekere medespelers. Bovendien kon ik niet verkroppen dat zo `n man op zijn wenken bediend werd en dat zo `n lelijkerd alleen maar schoonheid nastreefde. Nee, ik hoopte dan ook van harte dat hij stierf aan zijn vervuilde longen.....

Toch zorgde bovengenoemde gedachtegangen ervoor dat ik naar de film bleef kijken. Ik ging me ineens steeds meer amuseren. Met name de prachtige cinematografie viel positief op. En het verhaal werd toch ook wel wat boeiender. Een groot compliment voor Visconti want ik vond de manier waarop hij Venetië lekker`s zomers in beeld bracht prachtig. Heerlijk sfeertje dat strandleven.

De ontknoping was ook zeker de moeite waard. Vooral dat eindshot in zee. Met die speciale belichting. Prachtig, nee eigenlijk heb ik mij niet verveeld. Een ruime 3,5*

Ik heb deze vakantie het boek gelezen, en ik geef ze gewoon allebei het maximum, zowel de novelle als de film. Dat heeft ermee te maken dat het boek veel meer invult dan de film, omdat veel meer dingen bij naam genoemd worden, terwijl je in de film zelf moet beslissen hoe je het wilt interpreteren en hoe ver je daarin wilt gaan. Dat heeft tot gevolg dat ik pas bij het lezen van het boek de hele draagkracht van het verhaal doorhad, en nu pas ten volle besef hoe meesterlijk het echt is. Daardoor stijgt de film natuurlijk ook in waarde, ze tillen elkaar als het ware omhoog.

Prachtig. Meer woorden moet je hier niet aan bestenden. Ongekend mooi, wonderschone muziek, zeer sterk camerawerk,... Ondanks de traagheid heb ik me nergens verveeld, integendeel. Pure poëzie.

Ik heb de volle 2 uur genoten.

5*