Dhurandhar (2025)

Een grote film in India, met veel bekende auteurs erin. Afgaande op de trailer leek het op een standaard actiefilm expandeble achtig, maar niets in minder waar. Dit is geweldige spy-thriller uit india fantastisch geacteerd door de cast Met name akshaye Khanna draagt deze film. geweldige performance van hem als de antagonist. Grof geweld en hier en daar worden echte beelden van terroristische aanvallen gebruikt. Ook worden er veel grove scheldwoorden gebruikt wat meestal niet gebruikelijk is in commerciële Bollywood films kwa geweld en gescheld vaart met men andere koers in india. Niet meer het zoetsappige Bollywood film.

Dit komt door de andere filmindustrieen vooral in zuid-india waar dit wel geoorloofd is en publiek en Noord India ook kennis mee heeft gemaakt. Zie je nu vaker dit soort films verschijnen. Maar deze film wel realistisch ten op zichte van zuid Indiase films. Duurt 3.5 uur deze film maar dat vloog voorbij. In maart komt deel 2 al uit. Die ga ik zeker natuurlijk kijken als het uitkomt.

Erg sterke geweldaddige misdaadthriller. We krijgen een kijkje in de vermenging van de Pakistaanse politiek, de locale maffia en hun rol in het terrorisme.

Gebaseerd op waargebeurde zsken, maar wel met een Indiaase bril. Helemaal objectief zal het niet zijn, maar get levert wel een snoeiharde film op die ondanks zijn lange speelduur voorbij vliegt.

En geen liedjes….

Aanrader! Dikke 4*

Redelijk sterke misdaadfilm. Het verhaal zit best aardig in elkaar. De uitwerking is ook geslaagd. De film moet het hebben van de opbouwende spanningsboog en dat is best goed gelukt. Hoewel de film erg lang duurt verveelt hij niet echt. Spanning wordt afgewisseld met actie. De actie is niet over the top zoals we gewend zijn in de meeste Bollywood genrefilms, maar redelijk realistisch en extreem gewelddadig. Erg is ook weinig ruimte voor sentimenteel drama, hoewel er wel een paar korte muzikale intermezzo’s in zitten. Het acteerwerk is erg goed met name Khanna zet een prima rol neer. Visueel ook ijzersterk. Van het laten zien van echte nieuwsbeelden over terroristische aanslagen in een fictief verhaal kun je wat vinden. 3.5

Het begon veel belovend maar na een half uur begon het niveau wel enorm te dalen. Enorm saai door een slechte langzame pacing, dat had S.S. Rajamouli wel anders gedaan. Het zit gewoon allemaal niet goed in elkaar qua directie. Een langzaam tempo an sich is geen reden voor een slechte film, het geeft ook meesterwerken (zie Once Upon A Time in the West). Aditya Dhar speelt het op shockwaarde en daar blijft het ook wel bij in deze film. Zoveel mogelijk gore moet deze film staande houden, want alles wat er tussen zit kon mijn aandacht er niet bij houden. Onnodige subplots, propaganda, geweld omwille van geweld, en dat 3 en een half uur lang. Geen spanning en alleen maar gewacht op de doorbraak die maar niet komen wilde. Voelde ook niet echt als een spy movie aan uiteindelijk. Echte spy movies zijn meestal niet zo simpel als “wij goed, zij slecht”.

1*

Deze Indische film verzacht de scherpe kantjes niet af. Hij laat je precies zien wat er gebeurt als een spion in de schaduw opereert: de schuldgevoelens, de isolatie, de onmogelijke keuzes. Regisseur Aditya Dhar baseerde deze film op echte gebeurtenissen, echte geluidsopnames en echte foto's. Dat is geen artistieke vrijheid, dat is documentatie vermomd als film. Deze film laat zien wat er gebeurt als een regisseur de moed heeft om de waarheid te vertellen in plaats van op veilig te spelen voor bioscooppubliek en buitenlandse markten.

Het geweld? Absoluut noodzakelijk. Mensen klagen over "grafische scènes", maar het stelt letterlijk niets voor - een auto-ongeluk op de weg is erger dan 80% van wat hier wordt getoond. De "brutaliteit" in deze film heeft een doel - het is reflectief, niet gedachteloos. Het is er om mensen wakker te schudden, niet om bloedvergieten te verheerlijken.

En hier is de ongemakkelijke waarheid: mensen willen roepen "te expliciet" omdat ze hun hele leven zijn verwend met zoete praatjes van Bollywood-regisseurs die te bang zijn om Pakistan of hun eigen geweten te kwetsen. Dit is een spionagefilm. Spionnen lossen problemen niet op met dialogen en filosofie, maar met actie, en soms is die actie lelijk. Dat is de realiteit. Als je daar niet tegen kunt, ben je gewoon niet volwassen genoeg voor deze film, en dat is prima – niemand dwingt je om te kijken. Ga naar Kapil Sharma kijken als je alleen maar wilt lachen. Deze film is voor degenen die de moed hebben om de realiteit onder ogen te zien.

Wat me zo raakte aan deze film, is hoe menselijk hij is. De hoofdpersoon wordt niet onoverwinnelijk. Hij vernietigt niet in zijn eentje een heel systeem terwijl hij grappen maakt. Hij lijdt. Hij draagt de last. Hij wacht. Hij maakt berekende zetten. Dat is het ware vakmanschap van spionage, en geen enkele Bollywood-film heeft het ooit op deze manier laten zien.

De acteerprestaties zijn van een heel ander kaliber. Elke acteur begrijpt de opdracht – het gaat er niet om aardig gevonden te worden. Het gaat erom authentiek te zijn. Je voelt de uitputting, het doel, de prijs. Dat is acteerwerk van topniveau.

En dit is wat mensen niet hardop zullen zeggen: deze film is noodzakelijk. Niet omdat het anti-Pakistaanse of pro-Indiase propaganda is. Het is noodzakelijk omdat het onze jonge generatie laat zien dat er WEL mensen zijn die bereid zijn te bloeden voor dit land, en hun verhalen verdienen het om zonder excuses of filters verteld te worden. Dat is geen nationalisme – dat is de waarheid.

YRF en de "progressieve brigade” zullen deze film nooit maken. Ze maken zich te veel zorgen over wat de Twitteraars ervan vinden en of hun volgende film het wel zal doen in de Golfstaten. Aditya Dhar gaf daar niets om. Hij maakte een film voor Indiërs, over Indiërs, die de realiteit laat zien waarmee Indiërs worden geconfronteerd. En van mij krijgen ze in ruil: RESPECT!

Net als zovelen waardeer ik deze film met een 8+!!