Morte a Venezia (1971)

Visconti's idee om de film van muziek van Mahler te voorzien moet wel een hemelse ingeving zijn geweest
Het is bijna alsof hij hiermee een extra personage creëert !
Neem nu de openingsscene : Aschenbach die op weg is naar Venetië, de camera die minuten lang op Bogarde is gericht vergezeld van Mahlers muziek. Pure kunst
Verhoog naar 5* en een plaatsje in mijn top 10

De film heeft zeker iets 'groots' in zich en weet de meevoelende kijker in zekere mate te betoveren. De mooie shots, begeleid door de prachtige muziek van Mahler, die eindeloos lijken te duren en een niet-alledaags beeld van Venetië schetsen in combinatie met de ingehouden doch veelbetekenende vertolking van Bogarde zijn heerlijk.

Echter moet ik hierbij wel zeggen dat ik de film een tikkeltje blasé vind en dat de film bij momenten langdradig dreigt te worden wanneer je niet alle onderliggende gedachten meekrijgt (zoals ik, ik heb het boek van Mann overigens nog niet gelezen).

Maar dat zijn de enige kanttekeningen, die weliswaar hun impact hebben op de kijkervaring, die ik kan maken bij dit bijzonder intrigerend en betoverend staaltje cinema.

3,5*

Deze film vond ik wel heel erg bijzonder, vreemde sobere verstilde schoonheid zou je het kunnen omschrijven . Wel typisch filmhuis . Visconti blijkt bij nader inzien niet de eerst de beste regisseur . Schitterende beetje grauwe film(stijl) (techniek ).

Bij herziening kon mij deze film toch niet helemaal meer bekoren en dat ligt helemaal aan het verhaal. Een oudere man - Aschenbach in het plot - die een obsessie heeft voor een jonge knaap werkt bij mij nu eenmaal erg afstotend. Ik kan mij daarom ook absoluut niet identificeren met de hoofdpersoon Aschenbach. Ik vind hem ook een verschrikkelijk irritant en tevens zielig personage.

De fotografie van Venetië was daarentegen schitterend. De beelden van de aristocratie, het nachtleven, de volksmuziek en het strandleven droegen extra bij tot de Venetiaanse sfeer in het begin van de 20e eeuw.

Dat de film, ondanks mijn kritiek, voor mij toch nog boven het gemiddelde uitkwam is het gebruik van de magistrale muziek (5e symfonie) van Gustav Mahler. Die muziek bezorgde mij echt kippevel. De slotscene vond ik daarom ook geweldig.

3,5*

Dit is DE verfilming van obsessie, emotie én opgebouwde spanning. Hoewel het verhaal ons nu, in het Dutroux-tijdperk, wat negatief overkomt vanwege de liefde van een oudere man voor een jongeling, toch werkelijk een schitterende film. Maar hij gaat heel traag, ge moet er dus wél geduld mee hebben...

Klopt, de film is inderdaad zeer traag met lang aangehouden shots.

Maar geduld wordt altijd beloond

Duffe, gedateerde cinematografie en, als iemand die het eerste het beste boek van Thomas Mann al na een paar bladzijdes terug in de kast legde, heeft het verhaal ook bepaald geen meerwaarde voor mij. Twee uur lang staren naar ellenlange, kleurloze beelden van een depressieve bejaarde en het dooie gezicht van een lelijk, blond joch begeleid door ergerlijk vioolgejammer (Mahler & Romantiek ).

Een sterretje voor een aantal mooie scènes (vooral eindscène, maar misschien was ik gewoon blij dat het afgelopen was).

Man, man, wat was Mahler toch een geweldenaar! Zijn muziek tilt deze film moeiteloos naar een hoger plan. Aantal schitterende scènes zaten er verder in deze film, vooral die waarin zijn eigen emoties Von Aschenbach even te veel worden. Ondanks dat-ie wel erg traag op gang kwam heb ik vooral het laatste uur toch genoten. Een mooie 4/5 voor deze late Visconti.

Een wisselvallige film.

De muziek was subliem, zonder enige twijfel, maar het eerste uur kon het verhaal mij nauwelijks boeien hoewel ik met de traagheid zelf had ik geen problemen had. Ook vond ik het weinig sfeer bevatten, hoewel de decors, kostuums en aankleding wel goed waren (de make-up niet). Dit alles kwam doordat de mensen (niet de personages maar de cast) te onecht op mij overkwamen. Het tweede gedeelte echter (vanaf de stationscène) bleek van totaal andere kwaliteit. Naarmate zijn obsessie toenam, nam ook mijn interesse en zelfs fascinatie toe.

Het is jammer dat ik niet aan herzieningen doe, want ik vermoed dat een herziening de film richting de 4,0* zou gooien.

Geachte Meneer of Mevrouw Legan,

Getroost U de moeite de Prachtfilm Morte a Venezia op te waarderen van 3,5 naar 4 Sterren.

Wees een Heer of een Dame, en maak er 5 Sterren van.

Vriendelijk,

Darbie.

Ja. En als je dan toch bezig bent, zet Elephant dan ook meteen op 5*.

...

Ik had me er veel van voorgesteld maar dat kwam niet uit!! Mijn hemel 130 minuten en maar geen begin, ik zit nu op 75 minuten....., geen gebeurtenissen, geen dialogen alleen errrrrg veel betekenisvolle blikken, nou sorry.........maar dat is voor mij niet genoeg!! Ik zal hem wel uitkijken maar ik vind het geen feest.

Mads Smikkelsen :

"Ik zal hem wel uitkijken..........geen feest."

Bijzonder jammer dat U deze film ( in mijn optiek een van de beste films ooit gemaakt) niet kon waarderen.

Wat ik heel aardig en sympatiek van U vind is dat U ondanks het feit dat U er niets aanvond, de film toch heeft uitgekeken.

Chapeau.. zou Visconti hebben gezegd .

(maar dan in het Italiaans)

Inderdaad een prachtige rol van Dirk Bogarde. Maar voor mij was het toch wat te veel gedoemde schoonheid, te veel afstand en te veel kunst.

Gauke,

Ik denk dat "te veel gedoemde schoonheid" en "te veel afstand" juist de grondslag vormt van deze film !

Misschien, en dat zeg ik met alle respect, moet je de film over een paar jaar nog eens opnieuw bekijken.

Erg vriendelijk Xgogax. Mijn hartelijke dank.

Mijn vijfde Visconti

Het was alweer een lange tijd geleden dat ik nog eens een Visconti film had gezien. Ik had de keuze tussen Ludwig en deze Morte a Venezia. Ludwig duurt bijna vier uur en daar had ik nu niet echt zin in dus werd het Morte a Venezia. Uitstekende keus moet ik zeggen.

Het begint eigenlijk al met de openingsscène, de manier waarop Dirk Bogarde aankomt in Venetië onder de minutenlange begeleiding van de 5e symphonie van Mahler is verbluffend mooi. Eens aangekomen begint pas het echte verhaal en een vrij gedurfd verhaal eigenlijk, zeker voor die tijd. Gustav von Aschenbach is een componist die dringend nood heeft aan rust heeft en daardoor naar Venetië op vakantie trekt maar daar blijkt hij zich bijzonder hard aangetrokken te voelen tot Tadzio, een jongeman. Langzaamaan begint hij een serieuze obsessie voor de jongen te krijgen en uiteindelijk moet hij kiezen tussen op het eiland blijven voor Tadzio of vluchten voor de griepepidemie. Hij besluit te blijven en na een laatste groet van Tadzio gebeurt hetgene wat de titel al aangeeft. Aschenbach sterft in Venetië. Op zich niet zo zeer speciaal maar de manier waarop Visconti dit weergeeft is verbluffend. Vooral het laatste halfuur waar Aschenbach langzaamaan meer en meer uit balans geraakt en wanhopig weer jong wilt worden is prachtig weergegeven. Voor de rest zitten er soms eigenlijk ook wel bizarre personages in, dan heb ik het eigenlijk vooral over de man die tegen Aschenbach begon te spreken toen die op Venetië aankwam en de zanger van het groepje op het terras. Ik twijfel nog altijd of dat niet één en dezelfde persoon zijn.

Dirk Bogarde acteert hier werkelijk uitstekend, ik had nog nooit van de man gehoord maar hij zet hier een puike acteerprestatie neer maar ook Björn Andrésen als Tadzio is uitmuntend. Ze slagen er allebei in door zeer weinig dialoog toch hun personage zeer sterk te karakteriseren. Visueel is Morte a Venezia zeer oogstrelend met als hoogtepunt de eindscène waar Tadzio zijn laatste groet aan Aschenbach geeft in de zee ziet er prachtig uit.

Ik weet nog altijd niet goed wat ik hier aan moet geven. Oftewel een zeer dikke 4* of een kleine 4.5* maar ik ga het toch maar op 4* houden omdat de film hier en daar toch wel zeer traag is. Misschien dat ik met een herziening toch op 4.5* kom.

4*

Terwijl het boek van Thomas Mann mij op alle punten meekrijgt haak ik volledig af bij deze verfilming van Visconti. Morte e Venezia is voor mij daarmee de grootste filmteleurstelling van dit jaar.

Om te beginnen houd ik al niet van Mahler, hoewel deze muziek goed past bij de sfeer van het verhaal. Daarnaast vond ik de cinematografie, onder andere door de vele zooms, matig. Een wiebelig shot van de San Marco in het begin is zelfs tenenkrommend. Verhaaltechnisch werkt Morte e Venezia helaas ook niet. Flash-backs zijn in film sowieso moeilijk in te passen maar hier wordt dat zo abrupt gedaan dat je duidelijk ziet hoe krampachtig Visconti bij het boek probeert te blijven. Het belangrijkste is echter nog dat ik me niet kon inleven in Aschenbach, terwijl het knappe van het verhaal van Mann juist is dat je tot een zeker begrip voor de hoofdpersoon komt, ook zonder dat je enig raakvlak met hem hebt. Pas dan worden zowel de verterende gevoelens voor een onbekende jongeman als de nabijheid van een mysterieuze ziekte een dubbele, eigenlijk onontkoombare bedreiging die je als toeschouwer wat doet.

Morte e Venezia slaagt daarin niet, of het moet zijn in de laatste tien minuten. Ik vond het verder een saaie, bloedeloze vertoning.

Geef mij maar het eerdere werk van Visconti. Zijn vroege zwart-wit films over gewone mensen vind ik vele malen echter en krachtiger dan dit soort portretten van de elite.

De camera danst door Venetië heen alsof het een balletvoorstelling is. De film is vrij langzaam daardoor wordt ieder beeld een lust voor het oog. Het eerste uur kent nog niet veel lagen maar als je eenmaal ziet dat de geestelijke toestand van Von Aschenbach slechter en slechter wordt krijgen we ook meer flashbacks van zijn leven te zien. Maar hij blijft stug in Venetië zitten ook al weet hij dat het zijn dood wordt. Zijn dood komt dan ook door de obsessie van een bepaald kind, in dat kind ziet hij zijn kunstenaars verleden.

Ja, echt mooi. Waarbij me even van het hart moet dat de zoekmachine op deze site voor geen (movie)meter werkt. Waarom vind ik deze film niet op de alternatieve titel, terwijl ik als ik bijvoorbeeld 'citizen kane' intik wel een film vind waar 'citizen kane' alleen voorkomt in de veel uitgebreidere alternatieve titel van een andere film? Zeker bij films met meer productielanden (en dus titels in meer talen) is dat verrekte lastig. Maar verwijder dit maar als off-topic.

Wat is deze film toch ongelofelijk mooi en vooral tijdloos. De beste film van Visconti!

***** / *****

Nah, ik heb het meer voor zijn periode van Le Notti Bianche, Rocco of Il Gattopardo.

Ik vond het juist een hele kille film.

De tweede keer dat ik hem zag beviel hij veel minder. In die tijd ook het boek gelezen, dus dat kan ook de rede zijn.

Misschien ooit herzien.

Deze film is echt onvergetelijk; laat zien hoe mooi het leven eigenlijk is. Dat je van elk moment moet genieten. Overal is esthetiek te vinden. Ook bij de dood!

Omdat het zo afstandelijk is, dringt de boodschap juist dieper tot me door.

Morte a Venezia is interessant, maar uiteindelijk toch ook duidelijk niet mijn 'cup of tea'. Ik moet zeggen dat ik niet bekend ben met het werk Gustav Mahler, maar in combinatie met het beeld vond ik het niet altijd werken. Te veel op de voorgrond misschien. Aan de andere kant ook niet zo gek, omdat Visconti von Aschenbach eigenlijk gewoon als Mahler zag, maar het was mijns inziens wat 'too much'.

Dit is de eerste film van Visconti die ik gezien heb en ik denk ook niet dat hij mij helemaal ligt. Visueel gezien viel me het camerawerk op. Vooral in het begin in het restaurant, wanneer de camera glijdt langs alle gezichten alsof von Aschenbach's blik gevolg wordt. Dan blijft het beeld even hangen bij Tadzio en gaat verder, totdat von Aschenbach zelf in beeld komt, terwijl hij nog steeds naar Tadzio aan het kijken is. Verder vond ik het visueel niet zo bijzonder eerlijk gezegd. Venetië is een mooie locatie, maar verder wordt daar mijns inziens niet zoveel aan toegevoegd.

Hoewel dus niet heel interessant, blijft de film wel boeiend en prikkelend en is de pest die heerst in de stad een interessant gegeven. Aardig.

Even de eerste 10 minuten opgezet. Wat een fenomenale opening zeg. Zo prachtig geschoten. En die muziek, schitterend!

Maar nu vroeg ik me af, is de film gedubd? Bogarde lijkt Frans te praten, terwijl er Italiaans wordt terug gesproken. Erg vreemd. Vergeef me als ik het niet goed heb gehoord. Sowieso lijkt het geluid niet helemaal synchroon te lopen.

Welke DVD is dat notnotfun ?

En hoe kom je eraan ?

Lijkt mij ontzettend leuk met al die verschillende talen.