menu

Hier kun je zien welke berichten Bobbejaantje als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Affair in Havana (1957)

4,0
Een wat vergeten maar heerlijke b&w noirparel, volledig geproduced in Cuba in 1957, twee jaar voor de communistische revolutie plaatsvond. Sara Shane, mij verder niet bekend, speelt in ware noirtraditie de femme fatale die elke man rond haar vinger windt en niet terugdeinst voor een leugentje meer of minder. De tegenspelers John Cassavetes en vooral Raymond Burr leveren eveneens prima acteerprestaties. Qua regie en cinematografie zit het goed in deze film van Laslo Benedek. Het verhaal is mooi in beeld gebracht, en er zitten enkele echt inventieve shots tussen (bvb. het dagdromen van Sara Shane op het strand).

De film speelt zich dus af in Cuba en baadt in een exotisch sfeertje, niet in het minst door de continue aanwezigheid van Afro-Cubaanse bands en muziek. Niet enkel noirfans maar ook liefhebbers van dat soort muziek kunnen hun hartje hier ophalen. Top of the bill in dat verband is ongetwijfeld het optreden van de legendarische Celia Cruz in de tweede helft van de film.
Loved it.

All Quiet on the Western Front (1930)

5,0
Een realistische weergave van de grote oorlog waarin de zinloosheid en gruwel van het dagelijkse leven van frontsoldaten wordt weergegeven zonder te vervallen in sensationeel effectbejag. De vorm staat in functie van de boodschap. Het is een diep humaan portret van gewone jongens in buitengewone omstandigheden.

Ik vind het uitgangspunt van de film sowieso heel knap. Het feit dat men ervoor kiest om het leven van Duitse frontsoldaten weer te geven is toch geen evident gegeven als je kijkt wat er nadien nog allemaal geproduceerd is aan oorlogsfilms in Hollywood. Voor mij voelde het - zeker in het begin - vreemd aan om empathie op te bouwen met de Duitse jongens die strijden tegen Fransen en Britten. Als kijker wordt je zo verplaatst in een ander perspectief waarin je tot het besef komt dat de modale Duitse soldaat ook maar kanonnenvlees was dat werd opgeofferd voor strategische belangen. Het is dan ook een zeer maatschappijkritische film.

De film herinnert mij aan de verhalen van mijn grootouders die tijdens de bezetting tijdens WO II gedwongen waren om in hun huis Duitse soldaten te herbergen. Volgens de verhalen van mijn grootouders hadden die Duitsers helemaal geen zin om te strijden en zo ver van huis te zijn. Oorlog is dan ook een geval van grootschalige manipulatie.

Technisch gezien vind ik deze film formidabel gemaakt, wanneer ik het vergelijk met andere films van begin jaren '30. Regie en cinematografie zijn top. Het ontbreken van muziek tijdens de brute loopgravengevechten draagt bij aan een soort documentair karakter van de film. Prima acteerprestaties en een sterk script. Het stoort me niet dat sommige dialogen of monologen wat theatraal overkomen, geeft een poëtisch tintje aan het geheel.
Het einde van de film is werkelijk onvergetelijk.

Deze film zou wat mij betreft door elke achttienjarige bekeken moeten worden.

Among the Living (1941)

3,5
Spannende film die ik zou omschrijven als een thriller met invloeden uit de jaren '30 Universal horror. De onmogelijkheid van Paul Raden om zich sociaal aangepast te gedragen roept bij mij herinneringen op aan James Whale's Frankenstein en daarnaast zijn er ook elementen die me doen denken aan de expressionistische klassieker Das Cabinet des. Dr. Caligari, waarin eveneens een psychoot aan het moorden slaat. De invloed van het expressionisme is het natuurlijke resultaat van de hand van de Duitse cinematograaf Theodor Sparkuhl, die nadien nog zou meewerken aan twee andere vroege film noirs (The Glass Key en Street of Chance). De belichting vind ik dan ook, op zijn expressionistisch, zeer geslaagd en bepaalt helemaal de donkere sfeer van de film.
Het is een vrij korte film (67 min.), met een stevig tempo om het verhaal verteld te krijgen. Albert Dekker speelt een prima (hoofd)dubbelrol. De andere acteurs leveren eveneens solide prestaties. Susan Hayward is, toegegeven, een prachtige actrice die haar rol ook mooi speelt. En daarnaast is dit ook de voorlaatste film van Frances Farmer, voor ze helaas ten onder zou gaan aan haar eigen demonen.

Een vergeten film die wat mij betreft niet moet onderdoen voor de meer gekende suspense/horrormovies uit die tijd. Zou fijn zijn om deze eens te kunnen bekijken in een gerestaureerde versie.

Assassin Habite... au 21, L' (1942)

Alternatieve titel: The Murderer Lives at Number 21

4,0
Meer black comedy dan thriller is dit een erg genietbare 'polar'. Scherpe met humor gekruide dialogen en mooi verfilmd verhaal, af en toe verrassende camerapunten. Ben ook erg onder de indruk van het zangtalent van Suzy Delair. Klinkt recht uit de opera. De film is een adaptatie van werk van de Belgische auteur Stanislas-André Steeman. Had nog nooit van hem gehoord maar misschien wel waard om eens uit te zoeken.