Een Aardig Geval (1941)

Aardige klucht van productiehuis Jan Vanderheyden-Film (International Film Distributors). Eén van de vier films die Jan Vanderheyden met zijn Duitse levensgezellin Edith Kiel - ze zijn nooit getrouwd omdat Vanderheyden er om juridische redenen nooit in geslaagd is te scheiden van zijn eerste vrouw - maakte tijdens de oorlogsjaren. Meteen ook de eerste film waarin Edith Kiel vermeld wordt als regisseur, hoewel ze ook in de voorgaande films de feitelijke regisseur was, naast verantwoordelijk voor het scenario en draaiboek. De montage is in handen van voormalig steracteur (en later regisseur) Jef Bruyninckx. De muziekscore is zoals gewoonlijk van de hand van Hans Flower.

Goeie acteerprestaties van burgermannetjes Arthur Van Thillo en Jan Cammans, en burgervrouwtjes Nini De Boël en Lucie Polus. De ster van de film is weliswaar de achttienjarige Nand Buyl, die zijn carrière op het witte doek reeds startte in De Witte (1934) . Het talent spat er vanaf en komt de film uiteraard ten goede. Het scenario is interessant genoeg om de aandacht gaande te houden. Grappig daarbij is dat één van de onderliggende thema’s de strijd tussen Antwaarps en standaard Nederlands is, aansluitend bij de reële ‘taalstrijd’ van die tijd. De regie van Edith Kiel is degelijk als altijd, met enkele buitenopnames in de Zoo van Antwerpen als blikvangers.

Een Aardig Geval werd in die tijd omschreven als een ‘lachfilm’, gemaakt ter entertainment van een groot publiek van jong en oud. Ook vandaag vind ik dit nog wel vermakelijk, zeker niet slechter dan een gemiddelde aflevering van FC De Kampioenen. Daarnaast vind ik dit soort films altijd interessant om de zeden en gewoonten van het toenmalige Vlaanderen te leren kennen.