menu

Algiers (1938)

mijn stem
2,43 (15)
15 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Romantiek
95 minuten

geregisseerd door John Cromwell
met Charles Boyer, Hedy Lamarr en Joseph Calleia

De Fransman Pepe Le Moko is een dief, die met een fortuin aan juwelen uit Frankrijk gevlucht is. Pepe leeft al weer twee jaar in de vrijwel ondoordringbare wijk Casbah in Algiers. De Franse justitie dringt er op aan dat Pepe zo spoedig mogelijk gevangen genomen moet worden, maar de sluwe inspecteur Slimane weet, dat dit een kwestie van tijd is. De minzame Pepe ziet de Casbah steeds meer als zijn gevangenis, vooral wanneer hij de mooie Parisiènne Gaby, die de Casbah bezoekt, ontmoet. Gaby doet Pepe denken aan de boulevards in Parijs, waarnaar hij niet terug durft. Ondertussen wekt Gaby de jaloezie van Ines, Pepes Algerijnse minnares en ze dreigt hem te verraden aan Slimane.

zoeken in:
avatar van Dogie_Hogan
Zou voorloper zijn van CASABLANCA (Pepe Le Moko).

avatar van Bobbejaantje
1,0
Een remake van de Franse klassieker Pépé Le Moko die slechts een jaar eerder werd uitgebracht. De snoodaards in Hollywood vonden het daarom nodig om alle exemplaren van Pépé Le Moko te vernietigen … maar zijn daar gelukkig niet in geslaagd. Algiers is op alle gebieden inferieur aan het origineel (dat een verfilming is van het gelijknamige boek Pépé Le Moko). Om te beginnen is het al een redelijk onnozel idee om een Frans boek, dat zich afspeelt in een toenmalige Franse kolonie, zijnde Algiers, te laten vertolken door Amerikanen die de kijker moeten overtuigen dat ze afkomstig zijn ‘uit Parijs’. Charles Boyer (Pépé Le Moko) is dan wel een Frans acteur maar heeft in deze film als Engels sprekend acteur een dik aangezet irritant Frans accent. Begrijpelijk, maar het draagt voor mij niet bij aan de authenticiteit, het irriteert alleen maar. Ik heb hem ook aan het werk gezien in Gaslight maar kan me niet herinneren dat hij daar zo irritant was, heb het gevoel dat hij er hier een schep bovenop gedaan heeft. Nog een slecht punt voor Charles Boyer; hij draagt bijna nooit een hoed, iets wat Jean Gabin wél doet in het origineel. Onvergeeflijk! En natuurlijk is Jean Gabin ook gewoon in zijn geheel véél beter en geloofwaardiger als Pépé Le Moko. Ook de rest van de cast is minder dan in het origineel. Sigrid Gurie vond ik ronduit slecht spelen, Hey Lamarr - in haar debuutfilm - vond ik nog redelijk, en vooral een mooi plaatje.

De verhaallijn sluit aan bij wat we al kennen van het origineel, maar de invloed van de Hays Code laat zich wel gelden in de finale die zwakker is dan in de versie van Jules Duvivier. De regie van John Cromwell voegt niets toe, lijkt wel een poging om Pépé Le Moko te beeld per beeld te kopiëren maar slaagt er niet in de ambiance van het origineel te recreëren. Daarvoor heb je Fransen nodig!

Deze film behoort tot het publieke domein, dus blijkbaar vond men het in de jaren zestig ook al niet de moeite waard om de copyright van deze film te verlengen. The best things in life are free, maar het blijkt dat dat nu ook niet altijd het geval is. Bekijk de film van Jules Duvivier en laat dit links liggen.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:01 uur

geplaatst: vandaag om 09:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.