Meningen

Herzien na ruim 15 jaar. Ik blijf dezelfde problemen met de film houden als destijds. Ondanks een reeks surrealistische en soms creepy momenten weet het verhaal niet echt te boeien. Veel scenes zijn zelfs wat aan de saaie kant. Camerawerk is in orde, maar qua montage laat de film veel te wensen over. Het geheel is vrij statisch en rommelig.

Fascinerende, hier en daar behoorlijk intense documentaire over de vernietigende tornado die op 22 mei 2011 door Joplin, Missouri raasde. Aan de hand van interviews met een groot aantal betrokkenen wordt een beeld van de noodlottige dag geschetst, afgewisseld met vaak onthutsend beeldmateriaal. De ene getuigenis is natuurlijk interessanter dan de andere, maar overwegend zijn de verhalen behoorlijk aangrijpend.

Zeer vermakelijke, spectaculaire reboot die precies de juiste toon weet te treffen. Met Daisy Edgar-Jones en Glen Powell beschikt de film over twee sympathieke, charismatische hoofdrolspelers die de kar moeiteloos weten te trekken. Het spektakel stelt ook zeker niet teleur. Lee Isaac Chung leek na het ingetogen Minari een vreemde keus als regisseur, maar al snel blijkt dat hij precies weet wat een dergelijke blockbuster als dit nodig heeft. Hij gaat met veel respect met het origineel van Jan De Bont om (let bijvoorbeeld op de grappige cameo van de zoon van Bill Paxton) en zorgt voortdurend voor een knappe balans tussen realisme en grootschalige special effects.

Nogal belachelijke en haast amateuristisch vormgegeven horrorthriller, met een vadsige Val Kilmer als tweederangs auteur die in een klein amerikaans stadje op een mysterie stuit dat hij wil gaan gebruiken als inspiratie voor zijn volgende boek. Rommelige en nietszeggende toestanden zijn het gevolg. Als klein pluspuntje kan ik het redelijk mooie digitale camerawerk aanvoeren, maar daar is dan ook alles wel mee gezegd. Bepaalde aspecten van het script zijn werkelijk te bespottelijk voor woorden (de pratende geest van Edgar Allan Poe bijvoorbeeld) en de zogenaamd 'spannende' momenten zijn knullig uitgevoerd. Tel daarbij een maf gebruik van 3D (met in het beeld zwevende brilletjes om aan te geven wanneer de 3D zich gaat aandienen) en een waardeloos einde en je hebt de zoveelste nagel in de doodskist van regisseur Francis Ford Coppola. Waar is die man mee bezig?

Sfeervol, passend sober in beeld gebracht liefdesdrama. Phoenix is uitstekend in zijn vooralsnog laatste filmrol, als een enigzins wereldvreemde en labiele man die continu twijfelt tussen een veilig bestaan en een onzekere toekomst. Paltrow is ook prima, net als de hele supporting cast. Alle bijrollen zijn tot in de puntjes verzorgd. In het laatste half uur begint de film wat te slepen, maar door het sterke akteerwerk blijft de film de moeite waard. De derde film op rij van Phoenix met regisseur Gray- hopelijk volgt er in de toekomst een vierde.

Luchtig maar gelukkig niet flauw, dit mooi gemaakte en geweldig gespeelde verhaal gebaseerd op ware gebeurtenissen. Anthony Hopkins en Jonathan Pryce zijn beiden fenomenaal goed in de hoofdrollen. Boeiend en vaak erg grappig, met fraaie onderkoelde dialogen en veel leuke details. Het Vaticaan en alles daaromheen blijft toch interessante materie, dat blijkt maar weer.

Grimmig, somber drama met prachtige rollen van zowel Mullan als Colman. Geen makkelijk kijkvoer; de film is behoorlijk deprimerend en nogal verstikkend qua sfeer, maar regisseur Considine weet gelukkig af en toe een sprankje hoop toe te voegen aan de bijzonder naargeestige gebeurtenissen. Hij levert in ieder geval een indrukwekkend debuut af.