From Russia with Love (1963)

Man, man, net terug gezien! Bij Skyfall al drie x in slaap gevallen. Maar deze blijft goed, alles wat de excellente Bond-film nodig heeft in al z'n eenvoud.

Nadat ik Dr. No gelezen had en aansluitend de film had gezien (en daar vrij enthousiast over was), vond ik het de uitgelezen kans de filmserie eindelijk op chronologische volgorde te gaan bekijken. From Russia with Love is een film die ik altijd hoog gewaardeerd heb, voornamelijk vanwege de sfeer en het verhaal. Het was heel verfrissend om deze film te zien na Dr. No, vooral uit cinematografisch oogpunt.

Het sterkste punt van de film is toch wel het verhaal, dat redelijk trouw verfilmd is naar één van de beste Flemingboeken. Er is een mooie uitwerking van de organisatie SPECTRE, die in Dr. No al kort was aangestipt. Mooi om te zien dat Kronsteen in het gesprek met Klebb en Blofeld terugkomt op de dood van Dr. No. Het geeft een mooie link tussen de eerste twee films, iets wat anno 1963 natuurlijk een ander verhaal was dan nu. Nu is het vanzelfsprekend dat praktisch elke Bond-film een verhaal op zichzelf is. Het verhaal is daarnaast een prachtige weergave van de jaren '60 en de daarbij behorende Koude Oorlog. Het is grimmiger dan Dr. No - mede door de locaties - maar het wordt wel met dezelfde opbouw en spanning gebracht. Daar kun je het zijne van vinden, maar traag is niet het goede woord vind ik. Het is eerder duidelijk maken aan de kijker wat er precies speelt, zodat jij weet wat er gebeurt, maar de hoofdpersonages (Bond) niet. Als kijker weet je dat zowel de Russen als de Britten door SPECTRE in de greep worden gehouden en ze tegen elkaar uit te spelen om zo de Koude Oorlog te doen oplaaien. Latere Bondfilms zijn dan vaak flitsender, dit element van From Russia with Love vond ik niet storend.

Iets wat me met de laatste kijkbeurt wel opgevallen is, is dat From Russia with Love echt verouderd is. Tuurlijk kun je dat zien, maar in tegenstelling tot Dr. No is het een flinke stap terug. Waar Dr. No er prachtig uitziet, mooi kleurenschema, veel goed geschoten scènes bevat en cinematografisch één van de mooiere Bond-films is, lijkt From Russia with Love ouder, gedateerder, grauwer en korreliger. Dat komt vooral tot uiting in de actiescènes, waar blue screen gebruikt wordt, maar ook bij de ontploffing van de helikopter en andere opnames van bijvoorbeeld Istanbul. De film lijkt in dit opzicht veel minder afgewerkt dan Dr. No. De eindscène bijvoorbeeld is zo'n afknapper. Waarom moest die scène voor een scherm worden opgenomen, waarna er ook nog beelden tussen zijn gemonteerd die wel echt in Venetië zijn opgenomen op het water? Was het werkelijk zo'n moeite om dat daar te doen? En het kan wel, want in Dr. No zat de autoachtervolging vanaf het vliegveld en die was ook live gedaan, dus dan moeten een paar opnames op een gondel ook wel te doen zijn. Ook de editing en de muziek zijn een terugval. Wat de editing betreft zaten er een paar lelijke springers en rare overgangen tussen. De muziek was op sommige momenten misplaatst of veel te hard. Dr. No heeft ook niet de beste soundtrack van alle Bond-films, maar daar heb ik me er niet aan geërgerd. Serieus, de muziek schalt gewoon door je kamer als Bond zijn hotelkamer doorzoekt op afluisterapparatuur. Zonde. Ik blijf erbij dat het verhaal voor mij het belangrijkste aspect van een film is, maar ik had graag een vooruitgang van Dr. No gezien in dit opzicht, niet een teruggang.

De personages, oké, zijn in veel gevallen up to par. Sean Connery zet in deze film een prima Bond neer, maar evenaart niet zijn prestatie in Dr. No, als ook die in de volgende film Goldfinger van wat ik weet. Hij is wel uiterst charmant en meedogenloos tegelijk als Bond. Je kunt zien dat Connery zin had om in dit script te spelen. Eén van mijn favoriete elementen van From Russia with Love is de vriendschap tussen Bond en Kerim Bey, hoofd van Station T in Turkije en bondgenoot van Bond in deze film. Wat een charisma tussen die twee zeg! Je kunt heel duidelijk zien dat ze het buiten de set ook gezellig moeten hebben gehad. Pedro Armendariz, die Kerim Bey speelt, verdient absoluut lof voor zijn acteerprestaties. Daarnaast heeft deze film gewoon verdomd goede schurken. Blofeld is hier nog mysterieus en enigszins bedreigend in tegenstelling tot wat hij in latere films zou zijn, een karikatuur van zichzelf. Rosa Klebb als personage beviel me prima, Kronsteen vond ik wat minder goed uitgewerkt. De absolute ster van de film wat betreft de schurken is toch wel Donald Grant. In de fantastische treinscène, die sowieso één van de beste scènes uit de film is en iconisch is binnen de serie, wordt Bond echt vernederd door Grant en dat is fantastisch. Bond is dus niet altijd onoverwinnelijk of de sterkste man op aarde. Hij wordt gered door zijn eerste verkregen gadget van Q, maar in deze film is dat op een goede wijze geïntegreerd. In latere films vond ik sommige gadgets nogal misplaatst overkomen of echt écht bewust in de films te zijn verwerkt om maar gadgets in de film te stoppen. Als laatste de vrouwen van dienst: Daniella Bianchi als Tatiana Romanova vind ik inwisselbaar. Ze is een knappe Italiaanse, maar haar rol vergde eigenlijk een actrice en dat was ze niet. Ursula Andress kon ook niet acteren als de beste, maar in de rol van Romanova zat meer potentie dan die van Honey Ryder. De terugkeer van Sylvia Trench vond ik wel aardig. Ik had haar best nog wel in een Bond-film of twee willen zien als een soort van terugkerende flirt van Connery's Bond, iets wat Terence Young ook wilde. Verbazend genoeg dat ze dan niet in Thunderball teruggekeerd is eigenlijk. Hamilton zal wel gedacht hebben, fuck it, ik wil mijn eigen film creëren.

De beste locatie van de film is zonder twijfel Istanbul. Niet voor niets komt Bond hier nog terug, ook in Venetië, welke in deze film niet tot zijn recht kwam. Istanbul is een prachtige stad met een mooie mix van westers en oosters en daarom uiterst geschikt voor opnames voor een Bond-film. Jammer dat ik vond dat de stad er soms nogal grauw uitzag, terwijl het juist zo'n levendige en kleurrijke stad is. Daar had ik graag wat meer van gezien, ook in de cinematografie. Met de actie zit het verder prima, in het laatste half uur worden we getrakteerd op een gevecht in een trein, een helikopteraanval en een bootachtervolging. De één is beter gelukt dan de andere, maar alle drie voegen ze wel wat toe aan het entertainmentgehalte van From Russia with Love. De film is wel vermakelijk qua actie dan Dr. No.

Films dateren uiteindelijk allemaal, maar het verhaal blijft staan. Daar blinkt From Russia with Love in uit. Casino Royale deed me erg denken aan de toon van deze film, iets wat ik zeker toejuich. Het was immers de favoriete film van Cubby Broccoli, dus dat geeft wel aan dat deze film met heel veel zorg gemaakt is, ondanks dat ik dat er niet altijd even goed van af zie.

*3,5 voor het sterk uitgewerkte verhaal, Istanbul en de Koude Oorlogssfeer.

11. DR. NO
08. FROM RUSSIA WITH LOVE

From russia with love is een behoorlijke vooruitgang na het voor mij wat minder geslaagde Dr. No. In deze film komt de actie meer tot zijn recht en is de spanningsgraad ook vele malen hoger.

Toch wel een stukje minder dan het eerste deel. De sfeer spreekt me minder aan, er zitten een aantal ruwe overgangen in, de muziek is wat minder. Connery als Bond blijft gewoon goed, maar heel veel bijzonders vond ik deze film niet. In tegenstelling tot Dr. No had ik echt vaak het gevoel dat ik naar een oudere film zat te kijken. 3* en op naar deel III uit de serie.

Vond deze Bond schitterend toen ik hem 48 jaar geleden voor het eerst in de bioscoop zag. Nu na herziening is er van die glans niet veel meer over. Het eerste uur vond ik zelfs oersaai. Slechts het laatste half uur - de speedboot achtervolging o.a. - kon er nog enigszins mee doorgaan. Voor de rest is deze 2e film in de Bondreeks niet meer dan een gedateerde actiefilm die alle kenmerken van een jaren zestig film heeft. De Bondgirl was best wel aantrekkelijk, dat wel.
Ik vrees trouwens dat alle Bond films na herziening bij mij wel eens flink in waardering zouden kunnen dalen. Tja, actiefilms staan bij mij nu eenmaal niet meer zo hoog op de filmladder. Te veel van gezien denk ik. Ik laat het daarom ook verder maar bij deze ene Bondherziening.

Waardering; verlaagd naar 3,0*

Ik vind het wel leuk om nog eens enkele James Bond klassiekers te zien. Ondanks dat ik films als Die Another Day, Goldeneye, Moonraker en Skyfall regelmatig de ronde heb zien passeren, heb ik de eerste twee films uit de reeks nooit eerder gezien. Dr. No vond ik een erg vermakelijke opening. From Russia with Love beviel me nog wel wat beter.

Sean Connery is de perfecte James Bond en dat laat hij hier weer eens zien. Daniela Bianchi is ook goed (en inderdaad best aantrekkelijk) in haar mysterieuze rol. Ik twijfelde lang of zij nou te vertrouwen was of niet. Het verhaal heeft wellicht wat meer potentie dan dat van Dr. No. Desondanks was ik zo te zien niet de enige die het eerste halfuur tot uur wat aan de saaie kant vond. De film nam de tijd om op gang te komen. Pas bij de zigeuners gebeurt er voor het eerst iets écht interessants waardoor ik rechtop ging zitten. Daarna gaat de film nog even terug naar de flauwere kant, maar vanaf de scènes in de trein lijkt alles goed te zijn gekomen en is het allemaal behoorlijk boeiend. De sfeer is dan ook direct aanwezig. Met zo weinig mogelijk middelen weet de film ten volle te overtuigen. Toegegeven, op het moment dat Bond onder schot wordt gehouden kon hij al 10x vermoord worden, maar om de geloofwaardigheid is het ook niet bepaald te doen in deze films. Het einde met de speedboot en de ontknoping met de Bondgirl was ook erg goed.

Skyfall is nog altijd mijn favoriet, maar From Russia with Love wil ik best op de tweede plek plaatsen. Het is namelijk wel een bovengemiddeld goede Bondfilm en ik vond hem ook wel wat meer dan 'gewoon vermakelijk' wat bij mij geldt voor de meeste 007 films die ik gezien heb. Ik wil hem echter nu nog geen 4 sterren geven, wegens de twijfelachtige start die de film maakte. Dit is echter wel eentje die ik binnen niet al te lange tijd graag nog eens wil zien. Qua sfeer en afwerking (balancerende aanwezigheid van actie en humor en de goede muziek en settings) is dit immers toch wel een van mijn favorieten tot nu toe.

3,5*

Duidelijk beter dan Dr. No, al is het maar omdat het wat minder naïef aanvoelt. Maar zeker ook omdat er wat meer actie in lijkt te zitten. Aardig verhaal waarbij niet de Russen, maar SPECTRE de belangrijkste tegenstanders zijn. Het blijft een goeie gimmick om alleen kat en hand van Blofeld in beeld te brengen, het maakt hem wat angstaanjagend (wat de makers van Inspector Gadget goed afgekeken hebben). De Bondgirl valt enigszins tegen. Niet zozeer qua acteerwerk, maar qua personage is ze niet echt opgewassen tegen Bond. En echt hoogte krijg ik ook niet van haar, maar goed, karakteruitdieping is ook weer niet het belangrijkste van een Bond-film.

Qua stilering viel met name de eerste scene tijdens de schaakmatch op. Zag er best aardig uit. Klein punt van kritiek: schaakklokken hoor je met dezelfde hand als waarmee je gezet hebt in te drukken, maar in anders films (A Londoni Férfi van Tarr bijvoorbeeld) heb ik doodleuk gezien dat het bord verkeerd gedraaid stond, dus vergeleken met dat valt het hier best mee. Ook de treinrit mocht er wat sfeer betreft wezen, maar verder ook best de nodige bluescreens, wat dan weer jammer is. Tenslotte was de muziek best aardig. Wel degelijk typisch voor een actiefilm, maar niet zo nadrukkelijk aanwezig is dat het stoort.

Gezien de toename van actie, en met de introductie van Q voelt het meer dan Dr. No aan als een blauwdruk voor latere films. Een halfje meer dus, met als achterliggende gedachte dat ik van latere films wat meer verwacht. 2*.

From Russia With Love is nog altijd één van de betere Bond-films. Technisch gezien steekt deze z’n voorganger Dr. No naar de kroon. De actie is beter geslaagd, met name het gevecht tussen Connery en Shaw in een rijdende trein is een klassieker. De film is wederom doorspekt met de nodige humor en het verhaal is een stuk spannender dan dat van Dr. No. Het enige minpunt is het gebrek aan een goede Bond-girl, want de Italiaanse Daniela Bianchi is absoluut geen Ursula Andress.

From Russia With Love was de eerste film waarin Desmond Llewelyn z’n opwachting maakt als Q (in Dr. No werd dit karakter nog vertolkt door Peter Burton). Met 18 optredens in evenzoveel films is Llewelyn recordhouder als Bond-acteur. De Mexicaanse acteur Pedro Armendáriz, die hier de Turkse consulaat Kerim Bey vertolkt, was reeds ernstig ziek nog voordat de opnames begonnen. Bij de acteur was terminale kanker geconstateerd en al z’n scènes werden in een vroeg stadium opgenomen, terwijl de acteur nog gezond genoeg was om deze te filmen. 4 maanden voor de première van From Russia With Love pleegde de acteur euthanasie.

Met een budget van 2 miljoen dollar, werd de film op locatie geschoten in Italië, Turkije en Engeland. Net als de meeste oude Bond-films is ook From Russia With Love tegenwoordig wat oubollig. Bovendien is ze aan de trage kant, maar dat zijn slechts kleine minpunten aan een verder prima actiefilm.

Blijkbaar had ik hier acht jaar geleden al op gestemd, maar werkelijk niets kwam me nog bekend voor. Afijn, een Bond die iets minder is als Dr. No, maar nog steeds vermakelijk is.

Ook dit komt weer door de uitstekende Connery, de leuke Bond-girl en een interessante badguy. Actie is er wederom niet heel veel, maar datgene wat er is is wel goed uitgevoerd. Het is alleen het verhaal wat soms wat rommelig leek. En de Bond-tune blijft natuurlijk legendarisch.

Vrij serieuze poging om een goede film te maken, en verrek, het is een goede film geworden. Zou je me vragen naar de beste Bond-films, met nadruk op Bond, dan zou deze de top 5 niet halen. Vraag je me naar de beste film van de 23, dan maakt deze kans op de hoogste plek.

Sowieso is het fijn dat men met deze film wist hoe men Technicolor moet gebruiken, een techniek die zeker in studio-opnames al snel gedateerd aanvoelt met een grijs-groene waas, maar ook verbluffend mooi kan zijn. Die schaakscène helemaal aan het begin toont dat kleuren bijzonder mooi op beeld kunnen komen. Verder ziet de film er sowieso goed uit, en zelfs scènes met een rollend doek op de achtergrond lijken vrij realistisch.

De opbouw is gewoon prima, met een Bond die we het eerste kwartier überhaupt niet zien en daarna een aantal heel fijne scènes en sfeerzetting in Istanbul. Dat stuk met die vechtende vrouwen heeft niets van doen met de eigenlijke plot, maar werkt wel bijzonder sfeerverhogend. Verder is de actie vrij aardig en die hele scène in de trein is een prima stuk cinema. De plot zelf is ook redelijk, al is het spionagegedeelte nooit heel bijzonder - Bond komt vrij gemakkelijk steeds aan de informatie en deze films uit de jaren 60 kennen sowieso een wat kinderlijke naïviteit. Dat geeft charme absoluut, maar dat maakt het ook dat het nooit grote cinematografische klappers waren (commercieel wel natuurlijk, maar dat zegt me dan weer minder.)

Al met al een bijzonder vermakelijke film met mooie locaties, een fijne Connery, de appetijtelijke en klassieke schoonheid Bianchi en actie die nooit over the top gaat en daardoor voor mij beter overkomt, ook al spettert het nooit echt. 4,0*.

Herzien en genoten. Wat heeft de film een klasse. From Russia With Love heeft iets bijzonders dat moeilijk onder woorden te brengen valt. Het is weliswaar een genuine Bond, maar bij het herzien had ik een soort van 'Hitchcockian' beleving. Deze reden alleen al geeft FRWL een obligatie om hem boven alle andere Bond’s te scharen. Ok, op één na dan..

From Russia With Love is altijd één van mijn favoriete Bondfilms geweest en dat is het nog steeds. De film heeft een geweldige soundtrack, alleen jammer dat de muziek soms overweldigend luid is en niet past bij de specifieke scène (bijvoorbeeld als Bond in zijn hotelkamer zoekt naar afluisterapparatuur). Ook leuk is dat de bekende gitaarsolo uit de eerste Bondfilm regelmatig gebruikt wordt.

FRWL heeft ook één van de meeste memorabele bad guys in de vorm van Spectre-agent Grant, gespeeld door Robert Shaw. Het is al zo vaak gezegd maar het gevecht met Bond in de trein is voortreffelijk gechoreografeerd. De twee mannen zijn op en top atletisch en het gevecht is geloofwaardig.

Bondgirl Daniela Bianchi als Tatiana Romanova, die door Spectre wordt ingehuurd om Bond te verleiden, is een mooie meid. Je weet eigenlijk nooit of ze oprecht op James Bond verliefd is of maar doet alsof. Als ze aan het einde van de film schijnbaar twijfelt of ze Bond of haar baas Rosa Klebb moet schieten, wordt alsnog duidelijk dat ze eigenlijk een dubbelrol speelde en Bond om de tuin heeft geleid. Natuurlijk kiest ze uiteindelijk om Bond niet te schieten en de liefde overwint.

Aan het begin van de film komt overigens Sylvia Trench nog even meedoen, die ook in Dr. No meespeelde. Zij is de enige bondgirl die in meer dan één Bondfilm voorkomt, als ik mij niet vergis.

Deze film is veel serieuzer van aard dan vele latere Bondfilms en heeft dan ook minder grappige oneliners.


Bond: "You are one of the most beautiful girls i've ever seen!"
Tatiana Romanova: "Thank you but I think my mouth is too big."
Bond: "No, it’s the right size… for me that is."

Nadat Rosa Klebb Bond trachtte te doden door met haar puntschoen te schoppen:
Tatiana Romanova: "Horrible woman!"
Bond: "Yesss, she's had her kicks!"


De hele scène met het zigeunermeisjes gevecht over een man voegde niets toe aan het verhaal. Bond mag hier wel zijn zachte aard laten zien door te vragen om het gevecht te laten ophouden. Alleen vind ik het vreemd dat hij dan mag kiezen wie de man zal krijgen door met hen beiden naar bed te gaan... als Bond de rivaliserende meisjes hun man zo gemakkelijk kan laten vergeten, was het dan echt nodig om voor die man op leven en dood te vechten?

Op het einde van de film als Bond en Tatiana in een gondola door de Veneziaanse wateren varen, is nog een stuk zin verwijderd, de cut is heel duidelijk. Bond bekijkt de film waarop hij en Tatiana de liefde bedrijven, waarna hij iets zegt en de film dan in het water gooit. Ik heb het even opgezocht en naar het schijnt zou Bond gezegd hebben: "He was right you know… what a performance!" Hiermee zou hij verwijzen naar dezelfde opmerking die voorheen in de film door Grant gemaakt werd toen die in de trein de film aan Bond liet zien. Men vond dat zinnetje in 1963 blijkbaar te risqué en het werd onhandig uit de film geknipt.

FRWL is na Goldfinger mijn favoriete Bondfilm. In Goldfinger zit toch iets meer actie en Pussy Galore vind ik een betere Bondgirl dan Tatiana Romanova.

From Russia with Love begint een beetje een klassiekerstatus te krijgen merk ik aan verschillende lijstjes, maar hij viel mij bij herziening wat tegen. Door het plot meteen in het begin van de film uit te laten leggen door de leden van Spectre valt die verrassing weg, en er zijn toch eigenlijk maar weinig memorabele momenten vergeleken met enkele andere Bondfilms met Connery. Wat overblijft is een aardig avontuur, vooral in Istanbul, maar ik heb liever Doctor No (om uiteraard nog maar te zwijgen van Goldfinger).

Aardige Bond, wel iets beter dan z'n voorganger, maar zie ook hier niet wat er briljant aan is.
Het plan was wel wat minder vaag dan in Dr. No maar zoals iemand hier al opmerkte, wat heb je aan een decoder als de andere partij weet dat die gestolen is? Lijkt me in ieder geval niet dat de Russen die blijven gebruiken, dat is zoiets als dat je pinpas én je code worden gestolen, maar dan niet je rekening blokkeren. Misschien voor veel mensen niet belangrijk maar we hebben het hiet over de creme de la creme van de spionnenfilms, bovendien de film die het meest trouw blijft aan de boeken van Fleming dus dan mag je toch wel een uitgekiende plot verwachten.

Los daarvan vond ik de film vaak te langdradig, en de Bondgirl weinig boeiend (al was het qua script wel een verbetering tov Honey Ryder -die er mooi uitzag maar eigenlijk geen toegevoegde waarde had in Dr. No- maar de actrice die de Russin speelde was wel erg matig). De villains waren beter, al vroeg ik me af waarom mensen voor SPECTRE zouden willen werken aangezien de kans dat je van je geld kan genieten nihil is- en Sean Connery is een goede Bond. Leuk ook om Q voor het eerst te zien opdraven.

Voorlopig het voordeel van de twijfel, maar als From Russia With Love volgens de kenners een van de beste Bond films is dan verwacht ik niet te veel van de komende delen.

Leuke Bond, met Connery in topvorm, een mooie Bondgirl die zowel sexy als onschuldig is, een geweldig gevecht met een ijzersterke schurk, en een sterk plot met Grant als Bonds beschermengel zonder dat die laatste dat weet. Toch zitten er ook een paar elementen in de film waardoor ik hier niet de maximale score voor kan geven: dat gevecht tussen die twee vrouwen in het zigeunerkamp was tamelijk belachelijk, de roof van de Lektor ging wel èrg vlotjes (één bommetje en meteen valt in het hele Russische consulaat de beveiliging weg!), het gevecht met Grant in de trein was eigenlijk veel opwindender dan de twee lange actiescènes die daar nog op volgen, en het beeld van Klebb die met haar korte beentjes naar Bond schopt doet me eerder denken aan ruziënde kinderen die niet echt weten hoe ze moeten vechten dan aan een serieuze moordpoging. Dat alles maakt hier een goede en sfeervolle maar nèt geen klassieke Bondfilm van.

Beter dan zijn voorganger Dr No, Sean Connery lijkt beter in zijn rol te zitten en het verhaaltje eromheen sprak mij meer aan.
Het is vooral Robert Shaw in de rol van Grant die een overtuigende bad guy neer zet.
Hier en daar vond ik de film een tikkeltje langdradig en vond ik dat de achtervolging in het water wel wat langer had mogen duren.

In ieder geval duidelijk een stap in de goede richting en ik ben benieuwd naar Goldfinger!

Voordeel van de twijfel:
3,5*

From Russia with Love

Afgelopen kerst heb ik het mega pakket van James bond gekocht. Hierin mist alleen nog maar de film Spectre (2015) maar voor de rest bevat hij alle 007 films. Ik heb met kerst Dr. No (1962) gezien. Die toch echt wel meer actie en spektakel beheerst dan wat From Russia with Love doet. From Russia with Love richt zich daadwerkelijk op nog een praktijk wat James Bond uitvoert: spionage. Eigenlijk een beetje spioneren van bieden kanten. Echter kan ik mij niet fijn hechten aan From Russia with Love en ik denk dat ik net zoals bij Dr. No (1962) het zelfde probleem heb dat ik nogal moet wennen aan de 20e eeuw films vooral onder de jaren 80. Het is zeker leuk om te zien hoe een film op dat moment in elkaar gezet word, alleen ben ik nogal de 21e eeuw films gewend met veel Hollywood spektakels erin verwerkt, wat je van een jaren 1963 niet echt kan verwachten.

Zoals al vermeld bevat de film best veel spionage praktijken, toch waar bond min of meer bekend om kan staan maar hier word dat erg veel druk op gelegd. Misschien iets wat ik niet zo kan waarderen, want dan kunnen soms de 115 minuten erg lang duren. In het begin heeft er zeker wat actie in gezeten, na mate het einde nadere en vooral de trein scenes begon het bij mij wat in te kakken. Het verhaal was vaak wel leuk, alleen had op sommige fronten iets spannender kunnen wezen. Het concept was leuk, daar geen twijfels aan. Acteer werk was prima en Connery deed het zeker weer goed. Tot nu toe in mijn ogen de laagste 007 film maar, ik heb er nog wat te gaan! Ben benieuwd.

2.5*

Prima vermaak. met genoeg spannig en variëteit om dit een geslaagde bondfilm te vinden.

Door de aanwezigheid van de sinistere Lotte Lenya en de gevaarlijk ogende Shaw(zijn legendarisch treingevecht met Bond werd onlangs nog flauw gekopiëerd in 'Spectre'), werd de term Bondschurk een waar begrip. Een must see voor de liefhebbers.

Duidelijk minder dan zijn voorganger. Deze Bond film wist me niet zo te overtuigen. Het spionageverhaal is nogal langdradig opgezet en kent weinig memorabele scènes wat in Dr.No wel nog te ontdekken was. Connery als Bond is weer goed op dreef. Nu weet ik ook weer waar de makers van Spectre hun idee gehaald hebben over de confrontatie met de Bondschurk in de trein. Helaas werd deze opzet tot de confrontatie met die schurk in deze film wel heel lang uitgesponnen. Toch wel een serieus minpunt. De weg is nog lang om ze nu eens allemaal te zien in de juiste volgorde, maar het gevoel zegt me dat dit wel eens één van de minste Bond films kan zijn. 6/10

Staaltje van besparing aan het begin van de film als Bond een Panam vlucht neemt van London naar Istanbul. How likely is that? Zelfde filmpje als bij Dr. No. Goed vervolg van Dr. No. Van mij kunnen al die gatgets gestolen worden, die vooral onder Moore als 007 een kinderachtig hoogtepunt bereikten. Ik denk dat de meesten die de film (gelezen de commentaren) niet eens goed begrijpen waar alle pump & circumstances zo uitgesponnen om te doen is. Toch is dit in essentie misschien wel het beste verhaal van alle 007's, omdat Bond een paar keer op het verkeerde been wordt gezet. Kom daar maar eens om bij latere Bonds. Daar weten we vanaf het begin (en Bond dus ook) wie de snoodaard is en wat ie van plan is. Mooi is de centrale rol die de trein vervult als een tussentijdse rode draad. Zie hoe Grant keer op keer Bond te sluw af is, [1] door ..... te vermoorden, [2] af te luisteren welke de instructies zijn die Bond geeft aan de man op het station, die ervoor moet zorgen dat een MI6 collega Bond opwacht op het volgende station, waardoor Grant [3]..... en de plaats kan innemen van [4], waarna [5]... Tegenwoordig zou een scenarist de prachtige premisse van een dubbelagent die een agente gebruikt om een agent van het tegenkamp over te halen om iets te stelen zodat de dubbelagent erover kan beschikken, zo verteld worden dat het publiek dit niet meteen al vanaf het begin mee krijgt, maar gaandeweg doorkrijgt. Spannender. Camerawerk is van Ted Moore, die quintessentiele dark scenes schoot, w.o. de sniper sequence en de catacomben scenes (let op hoe sporadisch is belicht waardoor gewelven, trappen en hellingen net het juiste accent krijgen). Heeft zeer zeker Spielberg geinspireerd. Overigens, had ik al een vorige keer geschreven, is het verhaal van From Russia With Love wel goed, maar de premisse van het nut van het stelen van een codeermachine onzin. Tis gebaseerd op de Enigma machine van de Duitsers. Daar hadden de Geallieerden heel veel aan omdat de Duitsers niet doorhadden dat de Britten over een Enigma machine beschikten, waardoor ze berichten konden ontcijferen. Na de eerste twee Bonds vond ik Bind films juist minder sterk worden. Ook al is Goldfinger menigeens favoriet, daar is het verhaal om de goudvoorraad ....... te maken, de opmaat voor de serie van megalomane maniakken die erna kwamen. Lang niet zo interessant; gewoon vervelende mennekes die op school teveel gepest zijn, denk ik dan.

Wat mij betreft zeker een van de beste Bondfilms, het verhaal vind ik spannender dan dat van Dr. No en dat komt zeker voor een groot deel door Robert Shaw als Grant en Lotte Lenya als Klebb. Vooral Shaw zet goed zijn rol neer als de sluwe, geslepen en uiterst onprettige Red Grant. Van Pedro Armendariz als Kerim Bey gaat dan weer prettige warmte uit. Blofeld komt niet volledig in beeld, alleen zijn handen waarmee hij de witte kat aait. Dit had beter zo kunnen blijven, het kon eigenlijk alleen maar tegenvallen. Danielle Bianchi als Tatiana Romanova ziet er goed uit en geeft oprecht invulling aan haar personage. De scenes in de trein zijn de beste.

Wou nog eens één van die pionierfilms uit het James Bondgamma bekijken. Ondertussen reeds de 50 voorbij, maar straalt nog altijd de nodige charme, flegme en humor uit. De actie zit vooral in het tweede gedeelte van de film. Nog eens genoten van de "North by North West-scène" (of man achtervolgd door helicopter) en de bootjesscene. en natuurlijk van het stevig acteerwerk van Sean Connery.
Ben volstrekt onvoldoende kenner van de Bondmaterie om te vergelijken met de latere (en Veel latere) films maar deze heeft toch om zijn authenciteit bij mij een streepje voor.

She should have kept her mouth shut.

Nadat ik voor het eerst Dr. No had gezien, vol verwachtingen naar deze 2de Bond film uitgezien. Aangezien het budget voor deze 2de film hoger was, lagen mijn verwachting hoger dan bij Dr. No. Een duurdere film wil natuurlijk ook niet zeggen dat het een betere film wordt. Maar deze Bond viel mij een beetje tegen. Aardig veel dialogen, weinig actie en de film mist toch de spanning. Bij Dr. No was dat ook het geval, alleen door de prachtige locaties op Jamaica maakten de film voor mij doen interessanter.

In deze Bond film miste ik een echte climax. Er had meer in het laatste half uur kunnen zitten en daarmee doel ik op de trein scene. Locatie is prima, maar ook hier miste ik de nodige spektakel (althans voor die tijd wat je spektakel kon noemen). Ja, jammer er had veel meer uit deze film gehaald kunnen worden. Maar anderzijds ben ik ook wel vermaakt met deze prent. Vandaar toch nog 3 sterretjes!

“There's a saying in England: Where there's smoke, there's fire.”

From Russia with Love is een lekkere ouderwetse Bondfilm, die zich meer richt op het spionage element dan brute actie. De Koude Oorlog is nog springlevend en er wordt goed gebruik van gemaakt. Deze tweede Bondfilm staat natuurlijk bekend om zijn legendarische scènes in de trein, de Orient Express. Sean Connery is in topvorm, en dan kan een Bondfilm eigenlijk al niet meer stuk.

Het spionageverhaal zit goed in elkaar, en wat ook opvalt is hoe goed de film er uitziet voor die tijd. Het hele gedeelte in de trein is duister, en het is erg knap de manier waarop de makers de spanning rustig opbouwen, totdat het explodeert met het gevecht tussen Bond en Grant. Maar met het alleen noemen van de treinscènes doe je From Russia with Love tekort. Ook het gedeelte in Istanbul is sterk, en Istanbul ziet er schitterend uit. Bianchi is geen geweldige Bondgirl, maar ze doet haar best en heeft een redelijke chemie met Connery. Armendáriz is wel sterk, en Lotte Lenya/Rosa Klebb met haar giftige puntschoen is een icoon onder de Bond villains.

Deze Bondfilm valt na herziening toch iets tegen. Ik kan me zelfs herinneren dat ik deze heel hoog had staan in de Bondlijstjes, maar daar kom ik toch van terug.

Niet dat het een slechte film is, zeker niet, maar het verhaal kon me eigenlijk niet zo boeien en laat dit nou net een Bondfilm zijn die niet al te veel actie in zich heeft, maar het vooral van het plot moet hebben.

Ook de humor is wat afwezig, het is duidelijk dat de makers een serieuze spionagefilm in gedachten hadden.

Wel zien we hier al de voortekenen van 'Q', hier nog in de rol van majoor Boothroyd, die de werking van een koffer vol met handige snufjes uitlegt aan Bond. Ook is dit de eerste Bondfilm met een scene voordat de begincredits met bijbehorende Bondsong te zien en te horen zijn.

Met Robert Shaw heeft de film wel een erg goede Bondschurk. Het gedeelte in de trein was hetgeen ik me nog goed kon herinneren, en terecht, want dat is wel het hoogtepunt van de film. Verder is Daniela Bianchi terecht een van de populairdere Bondgirls.

Wat me bij Dr No ook al opviel, en nu ook weer bij deze film is dat de beeldkwaliteit echt fantastisch is. Zo heb ik de films nog niet eerder gezien.

Ik verlaag met een half puntje naar 3*.

De tweede Bond.

Ook dit vond ik eerlijk gezegd niet al te bijzonder, ondanks dat enkele scenes er net wat beter weten uit te springen in vergelijking met deel 1. Al weet ik bijna niet of ik dit delen moet noemen, want de films lijken me vooral apart van elkaar opgenomen eigenlijk.

Connery doet dan ook eigenlijk een herhaling van zichzelf. Dat is ook niet vreemd gezien hij hetzelfde karakter speelt, maar het voelt soms toch wel een beetje te veilig aan denk ik zo. Als James Bond vind ik hem ook niet al te boeiend moet ik zeggen.

Deze film kent wel een aantal aardige scenes. Achtervolging in de boot bijvoorbeeld was best aardig. En dat soort scenes vermaken ook best. Maar de rest vond ik toch maar een wat braaf en veilig gebeuren. Het leek nergens heel erg buiten de lijntjes te stappen.

De schurken hier vond ik ook niet al te boeiend helaas. Net als bij deel 1 weten ze me niet te overtuigen, terwijl een schurk toch wel een key element is in dit soort reeksen denk ik zo. Lenya vond ik in ieder geval nogal een geforceerde verschijning jammer genoeg.

Degelijke Bond-film. Nogal braaf eigenlijk, maar gezien het 1 van de eerdere Bond-films was valt er nog wel een deel over het hoofd te zien. Redelijke actiescènes soms, maar een film die ik wel weer snel ga vergeten denk ik.

Onderhoudende spionage thriller met een aantal leuke actiescènes, zeker ook voor die tijd. De tegenstanders zijn sterk en ook de rest van de personages zoals Bond girl Tania zijn interessant.

Ook maakt de kijker kennis met Q en zijn gadgets.

In mijn herinnering duurde het gebeuren in de trein zowat de halve film, dit bleek mee te vallen.

James Bond zelf is een stuk losser en wordt vriendelijker neergezet door Connery. Een van de betere Bond films.

De tweede Bond-film en tweede productie met Sean Connery die hier gegroeid is in zijn personage als Bond. Een film die meer als de hedendaagse Bondfilms puur spionage uitademt. Lange uitgesponnen scènes zoals de treinreis blijven toch boeiend en de onbekende andere spion zorgt voor een zekere spanning zolang Bond zelf het niet door heeft.

Fijne personages ook met de letterlijke sterke contraspion en die kleine stijve vrouwelijke kolonel, typische karikaturale figuren uit het USSR-tijdperk. Q komt ook voor het eerst in beeld met zijn gadgets die uiteraard in de loop van de film in de praktijk worden toegepast.

Degelijke Bond met hier en daar leuke actiescènes zoals de boot en de helikopter. De intro blijft nog wat braafjes. Het is wachten op de eerste Bond waarbij die direct al voor een spetterende climax zorgt.

Ik had eerlijk gezegd meer verwacht van From Russia with Love, omdat het toch een redelijk iconische titel is. Viel me dus een beetje tegen. De eerste tien minuten zijn eigenlijk heel goed; de introductie van de vijanden leek voor een keer eens echt veelbelovend. Daarna komen deze figuren echter lang niet meer voor, en blijken ze als ze wel ten tonele verschijnen toch weer vreselijk incompetent te zijn. Alleen Blofeld vind ik vooralsnog heel intrigerend, benieuwd wanneer die ten tonele gaat verschijnen. De film is verder nergens slecht, maar gewoon vrij standaard. Er zijn een aantal leuke bijfiguren zoals Kerim Bey, en Connery zit comfortabel in de rol van 007. From Russia with Love leeft even op in de scènes met Red Grant in de trein, maar het stuk daarna sluit de film op vreemd anticlimactische wijze af, dus het niveau gaat echt op en neer. De Bond girl was ook vrij irritant.

3*, ik heb me niet verveeld, maar een gevoel van teleurstelling overweegt toch wel.

Zojuist nog even bekeken. Stijgende lijn ten opzichte van Dr No. Een typische bond film zoals ik hem het liefst heb. Koude oorlog thema, complot theorie, SPECTRE dat een sneaky spelletje speelt, reizen en daarbij horende diverse filmlocaties en een leuk verhaal. Tevens lekker wat actie hier en daar voor die tijd. Sta overigens te kijken can de kwaliteit van special effects, de green screen scènes en diverse actiescenes zijn goed gedaan. Voor mij een van de grondleggers voor de rest van de reeks.