Moonraker (1979)

Voor mij één van de mindere Bonds. Nochtans was het eerste anderhalf uur, met een opeenvolging van goede locaties en enkele leuke actiescènes, toch wel van een hoog niveau. Vooral die scène op die kabellift in Rio is goed geschoten. Jaws als komisch element, daar moet ik nee tegen zeggen, en zeker nee als hij nog aan de kant van Bond komt te staan op het einde en er een Pippi Langkous vriendin bijkrijgt . Dat helpt het wel helemaal om zeep. Voeg er dan nog een onwaarschijnlijk ruimte-avontuur bij het laatste half uur en ik zat te popelen dat het vlug voorbij was. Gelukkig heeft Ian Fleming dit nooit hoeven aan te zien.

Toch een amusante Bond film. met weer een goede Bond vertolking van Roger Moore. het verhaal gaat wel een beetje over the top, maar het zij zo. de actie is vermakelijk, en het geheel is vakkundig in beeld gebracht. 3 sterren.

Bwehehee, dit moet wel het lachertje van de Bond-reeks zijn. De special effects zijn oke, maar het verhaal, duidelijk gesteund door de toenmalige Star Wars-hype, wordt alsmaar ridiculer. Een opblaasbare gondel die alle Venetianen in paniek brengt is nog wel oke, maar als James Bond in de ruimte gaat (lees die laatste bijzin nog eens een keer ) gaan echt alle remmen los qua idioterie. Ik heb me wel vermaakt desalniettemin en kon het wel hebben. Jammer van de routineuze gemakkelijke dialogen. Daartegenover staan de special effects die echter super waren.

Leuke film. Vind Jaws nu 1 van de mindere types van Bond...Zeker dat laatste stuk met hem van jammer te noemen. Neem niet weg dat dit weer een leuke Bond film was.

Zag er erg goed uit en zeker de space shots waren mooi om te zien.

Het cartooneske van live and let die en the man with the golden gun is weer een beetje terug in deze 4e bond-film met Roger Moore.

De gehele film vind ik eigenlijk fabuleus, alleen het laatste halve uur word de boel me een beetje te '' star wars'' achtig.

En gaat men voor mijn gevoel weer een beetje op de routine-gevoel.

Maar daar staat dan wel 1.5 uur topvermaak tegen over.

Moonraker is een Bondfilm die altijd een speciaal plekje in mijn hart zal hebben. Niets voor niets is het lang mijn favoriete Bondfilm van de reeks geweest. Alleen heb ik ruim een jaar geen Bondfilms meer gezien en nu begin ik toch rustig aan de films weer te bekijken, ook omdat een vriend van mij graag alle films een keer gezien wil hebben.

Nu ik er goed over nadenk, is Moonraker in mijn ogen toch niet de beste Bondfilm die er tot nu toe gemaakt is. Er zijn simpelweg teveel elementen die mij storen om het de beste Bondfilm te maken. Roger Moore is voor mij wel dé James Bond. Gevat, humoristisch en met een knipoog weet hij van elke ''aflevering'' een avontuur te maken. Hij speelde de rol anders dan een Sean Connery of een Timothy Dalton, maar elke acteur heeft zijn eigen invulling gegeven aan James Bond, en voor mij paste die van Moore prima in de tijdsgeest van de jaren '70 en '80. Actrice Lois Chiles, die hier CIA-agente Dr. Holly Goodhead speelt, is naar mijn mening een zeer ondergewaardeerde Bondgirl. Waarom? Omdat ze alle elementen heeft die dichtbij een perfecte Bondgirl komen, maar ze wordt vrijwel nooit genoemd in de hogere regionen van de beste Bondgirls. Ze is gewaagd aan Bond, ze kan duidelijk zichzelf bedruipen en bovendien rent ze ook niet als een huppelkut achter Bond aan. En daarnaast wil het oog ook wat, en dan stelt Lois Chiles zeker niet teleur.

De schurk in Moonraker Hugo Drax is er eentje van het kaliber over the top, maar once again past het volledig in dit script. Sowieso is deze film één van de meest overdreven uit de reeks. Dat is niet zozeer een minpunt, juist vind ik het zijn charme hebben. Jaws daarentegen had gewoon niet in deze film voor moeten komen. Als ze het bij The Spy Who Loved Me hadden gelaten, was het beter geweest. Nu hebben ze van Jaws meer een clown gemaakt, dan een echte dreiging. Moonraker had namelijk al een prima henchmen: Chang. Als ze hem wat langer hadden laten leven in plaats van Jaws te introduceren, was de film veel serieuzer overgekomen. Of ze hadden wel Jaws moeten doen, maar dan zonder de ridicule toevoegingen: het vriendinnetje, de champagne op het eind etc.

De plotlijn, de locaties, de muziek en de setting zijn overigens prima. De film heeft ontzettend veel stijl en uitstraling, waardoor het aangenaam kijken is en bovendien zou je ook niet zeggen dat de film ondertussen al 32 jaar oud is.

Lang verhaal, korte conclusie: ik ga kritischer kijken naar de Bondfilms, misschien ook omdat ik een jaar geleden alle boeken heb gelezen en daarom wat meer achtergrond heb als het gaat wat Bond oorspronkelijk was. Daarvoor had ik Moonraker al gezien, en ik denk dat ik de film meer heb opgehemeld dan hij in werkelijkheid is. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat we ook met de beoordeling outer space gaan!

Ik verlaag mijn stem voor Moonraker dus met *1,5 tot een mooie *3,5

Dit is en blijft een geweldige james bond film. De locaties zijn echt adembenmend mooi vooral tijdens, die actie scene met de speed boten met die waterval is best indrukwekkend om te zien en dan al die mooie vrouwen die je dan ziet. Jaws was voor een 2e keer mischien een beetje overbodig maar goed voor een keer maakt het ook niet uit. Hele mooie muziek ook John Barry is toch wel een van betere filmcomponisten.

De allereerste Bondfilm die met een enorm sterk begin , maar een zeer slap einde. Elke Bondfilm begint enorm sterk en naar het midden toe heb je als kijker soms eens de neiging om op de klok te kijken. Toch wordt dit alles goedgemaakt door een indrukwekkende scène op het einde. Maar bij deze film is dat juist omgekeerd.

Laten we dan beginnen bij het begin. De film start zeer goed met een prachtige intro (waar we alweer kennis maken met Jaws, de brute moordenaar die ook zijn intrede deed in de vorige film). Zeer prachtig gefilmd volgen we James Bond in de lucht op zoek naar de parachute die zijn leven kan redden. Daarna wordt alles prachtig geopend met een mooi nummer van Shirley Bassey. Vond het wel vreemd dat ik vroeger dit één van de mindere liedjes vond. Het is enorm zweverig , past perfect bij de film (want zweven zullen we zeker doen) en zo is de rest van de muziek. Niet het beste dat ik al van Barry heb gehoord, maar zonder twijfel veel beter dan de magere scores in Diamonds Are Forever en The Man With The Golden Gun.

De film blijft een aardig tot goed niveau behouden. Zo is er bijvoorbeeld een scène waarin James Bond bijna de dood tegemoet gaat in een draaiend toestel. Spoiler Wat er toen in de regisseur zijn hoofd omging weet ik niet maar het vreemde moment waar je Bond opeens ziet terugdenken aan Q en zijn gadget om hem te redden is heerlijk en is nog nooit vertoond in een film. Spoiler. Verder is een zeer leuke bootachtervolging die in alle opzichte beter is dan in The Man With The Golden Gun. Toch merk je als kijker hier de humor op. Een beetje humor kan nooit kwaad in een Bondfilm, maar stilletjesaan begint Moonraker toch naar de rand te gaan van onnozeliteit. Ook een hoogstaand moment is het gevecht met de chinees in het glasmuseum. Heerlijk hoe al de glasscherven in het rond vliegen en de climax is geweldig.

Maar daarna… loopt het fout want, en ik vind het heel erg om dit te zeggen, Jaws doet zijn intrede in het Moonrakerverhaal. In The Spy Who Loved Me was het een heerlijk personage die soms een beetje belachelijk gemaakt werd, maar in Moonraker gaat het over de top. Het belachelijke kat-en muisspelletje tussen Bond en Jaws wordt op den duur een saaie bedoeling. En steeds wordt het spelletje afgesloten met een climax over de top dat ook helemaal niet grappig is (met als dieptepunt het meisje met de vlechtjes). De scène in de boot is de laatste scène die echt op iets slaat maar daarna gaat de Bondfilm de mist in. Ik wist natuurlijk al lang dat dit een ruimtereis gaat worden maar na herziening ben ik nog zekerder ; James Bond hoort niet in de ruimte. Het eindgevecht in de basis (een mooie basis dat wel, maar in tegenstelling tot The Spy Who Loved Me en You Only Live Twice toch wel de minste basis) is slecht gemaakt. De lasers die uit de pistolen worden geschoten zijn ongelooflijk nep. Sommige scènes in de ruimte zien er ongelooflijk goed uit, maar andere zien er niet uit. Doch dit is een film van 1979 , dus ik ga er verder niet over klagen. Mijn besluit staat gewoon vast dat James Bond niet in de ruimte past. Ik heb tijdens de ruimtesequences toch meer dan drie keer gegeeuwd.

Niets aan te merken op Roger Moore, alhoewel hij als James Bond hier wel heel veel op reis gaat. Soms raak je als kijker verward waarom hij nu weer naar een ander land reist. Maar acteren doet hij nog steeds goed. Hugo Drax staat net als de vorige schurk niet op het lijstje van memorabele slechteriken maar hij doet het zeker niet slecht. Holly Goodhead blijf ik een vreemd personage vinden, maar als Bondgirl zeker geslaagd. Ze kan haar mannetje staan en gebruikt haar looks om James Bond verder te helpen.

Ja wat kan ik concluderen. Moonraker was in mijn ogen de slechtste Bondfilm die ik ooit heb gezien, maar nu weet ik wel beter. Het is zeker geen aardige Bondfilm, maar ik heb al slechtere Bondfilms gezien en ik ben er zeker van dat er nog slechtere zullen komen (nu zit ik met The World Is Not Enough en Die Another Day in mijn hoofd). Toch kunnen fans van deze film me niet overtuigen om dit meer dan 3* te geven. Daarom geef ik deze matige film een 2.5*. Beter dan in mijn geheugen, maar het kan nog steeds veel beter.

2.5*

Gewoon op één lijn met de andere Bonds. Vind ze allemaal zo rond de 3,5 sterren waard. Soms iets meer (Goldfinger), soms iets minder (the Man with the Golden Gun). Dit is 1,5 uur lang, zelfs een vrij standaard, maar vermakelijke Bond. Het laatste half uur is eigenlijk ook vrij standaard, afgezien van het feit dat dit zich in space afspeelt. Ik snap het probleem ook niet zo eigenlijk. 3,5 sterren en een goede meevaller.

roger moore is back as bond!

moonraker is wel weer een goeie bondfilm naar mijn mening waar ik uiterst van genoten heb,

maar het verhaal met de ruimte enzo is een beetje onrealistisch.

maar voor de rest staat moonraker paraat voor 2 uur puur vermaak hoor!

en wat leuk dat jaws ook weer meedoet.

Vermakelijke bond film, leuk dat Jaws ook weer meedoet in de film, ruimte scenes waren ook goed. Veel actie en gewoon leuk om gezien te hebben. Even goed als The spy who loved me.

Redelijk goede Bond-film, die ik echter wat overdreven vind wat betreft het ruimteavontuur.

De invloed van Star Wars is duidelijk merkbaar en hoort eigenlijk niet thuis in een spionageverhaal.

Voor mij is het allemaal een beetje té veel van het goede.

ARD (Moonraker, zaterdag 28 januari, 23:45 uur)

Het eerste deel vond 'k zeker een goeie film met enkele memorabele scènes als de draaiende G-force trainmachine (of hoe het ding ook heet) en de scène met de gondel in Venetië.

Maar het tweede deel verslapte enorm. Het begon al toen Bond als cowboy toekwam en met het dieptepunt de finale in de ruimte die een flauw afkooksel van Star Wars leek.

Er viel mij voor het eerst ook op dat er enorm veel product placement werd gebruikt, vooral 7-up, maar ook Rolex tot Malboro.

Jaws was gelukkig weer van de partij en werd zelfs verliefd op een soort Pipi Langkous

Het eerste deel is de moeite om te bekijken, alleen jammer van het tweede uur.

ik zie dat ik deze 2,5 had gegeven? Dat snap ik niet want samen met Octopussy vind ik deze de slechtse echte Bond film ooit gemaakt.

Best een leuke bondfilm. De formule blijft wel bij het oude, een superboef die een nieuwe wereld wil creeeren. Precies hetzelfde als in Spy who loved me, maar laat dat de pret nou niet bederven. Bond beschikt over kleine, maar leuke gadgets en Jaws zorgt voor de komische afleiding. Michael Londsdale zet een heel sterke rol neer als Drax en de setaankleding was alleraardigst. Bond in space, het is leuk voor een keer.

Ik ben een echte James Bond-fan, maar wat is Moonraker een lachertje zeg. Slecht geacteerd, belachelijk verhaal, 'stripfiguur' karakters en kartonnen decors. Niet Bond waardig.

Ook deze film herzien en ik moet zeggen dat ik toch nog steeds een zeer leuke James Bond film vindt. De ruimte en vooral de Spaceshuttle was destijds helemaal in dus daar heeft men prima op ingespeeld. Net zoals de vorige James Bond film bevat deze film ook veel actie (ook best veel spectaculaire, zoals de opening), leuke snufjes (gondel in Venetië), fraaie landschappen, fraaie vrouwen (wel een stuk minder dan in de vorige) en leuke tegenstanders (inclusief Jaws weer). Het is helaas jammer dat de belangrijkste tegenstander in deze film te weten "Michael Lonsdale" enorm tegenvalt en nergens kan overtuigen (hij had zijn uiterlijk ook niet echt mee in deze film). De humor is ook weer volop aanwezig en maakt deze film zeer prettig om naar te kijken. Het laatste half uur in de ruimte vond ik vroeger toen ik nog zeer jong was zeer gaaf en spectaculair. Nu is het natuurlijk best flauw en onnozel. Maar ondanks dat vind ik dit nog altijd een prima James Bond film.

Een tegenvaller na het goede tswlm.

Moonraker is een Bondfilm, die in mijn ogen zeker niet tot de betere films in het rijtje behoort.

Het is vooral een film, waarin de scènes soms van de hak op tak springen en Bond letterlijk de hele wereld overvliegt en zelfs aan de wereld niet genoeg blijkt te hebben. Californië, Venetië, Brazilië en de maan. Ik geef toe er zijn saaiere locaties denkbaar, maar toch boeit het allemaal niet zo. Er is duidelijk veel aandacht besteed aan de locaties en de effecten, maar een echt goed geschreven verhaal is het niet.

Moore doet het aardig, maar is hier ook minder grappig dan in zijn andere films. De zet om Jaws te laten terugkeren en uiteindelijk zelfs een goedzak te laten worden, vond ik ook niet echt sterk. Hij is vooral grappig en er gaat in deze Moonraker ook totaal geen dreiging van hem uit. Op een bepaalde manier oogt hij zelfs lachwekkend. Ook de soundtrack van deze Bond behoort duidelijk tot de minderen in de reeks en is behoorlijk inwisselbaar. Alleen Lois Chilles speelt als Bondgirl een sterke rol en zet een erg krachtige dame neer, een dame die indruk maakt. Dat doet deze bond uiteindelijk niet en hoewel het soms best vermakelijk is, is het in zijn geheel niet overtuigend genoeg voor een voldoende score.

Er zijn Bondfilms waar ik me erg mee kan amuseren, maar Moonraker behoort daar niet bij.

2,5*

Zoals ik al eerder zei is het verhaal toch wel een beetje over de top, en daar blijf ik dus bij.

Bovendien is het duidelijk, nu ik de film nog eens heb bekeken op blu-ray, dat er hier en daar toch iets is fout gelopen in de montage, sommige beelden springen wel op een heel rare manier over.

Dit zou toch niet mogen in een productie als deze.

Verrast door deze Moonraker.

Toegegeven, het einddeel is zwaar overdreven. Maar die opbouw is zeer sfeervol bijgestaan door prachtige muziek en degelijk camerawerk. Voorbeeldje : Hondenscène. De locaties zijn uitstekend gekozen, en ook fijn dat onze vriend Jaws weer van de partij is. Wat ook opvalt is dat het tempo er constant zeer goed inzit, ik heb me geen enkel moment verveelt. Zeer goed editing.
Verder leuk om zien hoe meer en meer ik gecharmeerd geraak door Roger Moore, enkel op z'n acteerwerk en prestatie van Bond weliswaar.

Ik had Moonraker gezien als minste van de Bondserie. Ik was fout. Beetje onderschat op MM is mijn mening. 3*

Het eerste anderhalf uur leek het er op dat deze Moonraker de beste Bond-film van Moore zou worden. Tot het tenenkrommende laatste half uur zat er werkelijk alles in wat een Bond-film goed kan maken.

Geweldige scenes volgden elkaar in rap tempo op, de een nog spectaculairder dan de ander. De aanwezigheid van Jaws was een leuke verrassing, al vind ik het nu wel klaar eigenlijk..Wat me wel opviel is dat Moore aardig op leeftijd begint te komen. Vond hem regelmatig er gewoon oud uitzien.

De humor is ook zeer sterk, kon regelmatig een grote glimlach niet onderdrukken. Jammer dat dan al het positieve bijna helemaal wegvalt door een eindgevecht in de ruimte.

Sloeg helemaal nergens op en ik ergerde me groen en geel.

Het kost de film een ruime voldoende en een dikke score.

Kleine voldoende dan maar.

Ben ik het absoluut niet mee eens De soundtrack is juist erg ondergewaardeerd aangezien veel mensen deze film bij voorbaat afkeuren en voor 't gemak de positieve punten negeren. De muziek is namelijk prachtig, misschien een beetje te ambitieus voor een Bond film. 'Bond Lured to the Pyramid' en 'Flight Into Space' zijn grandioos mooi. Ook de 007 Adventure Theme mag er wezen (tijdens de boot achtervolging). Nee, de soundtrack doet echt niet onder die van een You Only Live Twice. De ruimte scenes zijn erg mysterieus en dreigend terwijl het romantische thema rustig en gevoelig klinkt. In Barry's latere films hoor je dat ook. Met name in Dances With Wolves.

Na het niet bijster legendarische 'The Spy Who Loved Me' mag regisseur Lewis Gilbert nogmaals aantreden om een James Bond film te regisseren. Omdat hij eerder al 'You Only Live Twice' had gedaan, die mij totaal niet beviel, was het toch een kleine teleurstelling om de beste man weer aan het werk te zien. Er rust nogal een zware druk op z'n schouders want de omzet van de laatste James Bond films doen het allemaal niet erg best en er moet serieus wat geld het laatje inkomen. Hij krijgt een slordige 34 miljoen dollar mee om het te proberen. Ik had liever gezien dat ze wat goede story writers meestuurde, want Wood heeft vooralsnog ook niet echt wat gepresteerd (op film gebied dan). Liever zie ik een Maibaum!

Maar uiteraard begin je gewoon vol goede moed aan de film. De opening is dan ook redelijk spectaculair, met een goede parachute scene wat de toon gelijk zet. Ook zien we dat Jaws weer terug is, en ik weet echt niet of ik daar nou blij mee moet zijn...

Gelukkig begint de opening sequence al snel. Het is al snel duidelijk dat we weer een klassieke Bond song hebben, ditmaal met wederom Shirley Bassey. Helaas komt de song nooit echt tot een hoogtepunt, maar het voldoet. Maar ik moet zeggen dat John Barry toch wel de goede toon raakt. Dat mag ook wel, want Barry behoort zo langzamerhand ook tot het 007-meubilair. Over veteranen gesproken, wie anders dan Maurice Binder verzorgt de beelden bij de intro. Ook dat is op en top classic Bond, maar vernieuwend zoals in zijn eerdere werk is het al een tijdje niet meer.

007 belandt al snel in de USA, waar hij moet achterhalen wat er precies is gebeurd met een gejatte Spaceshuttle genaamd 'Moonraker'. Hij komt daarbij al snel terecht bij ene Drax, een kerel die eigenlijk in alles uitstraalt een ware Bond villain te zijn. Jammer dat de kaarten al zo snel geschud zijn. Het is sowieso onbegrijpelijk waarom Drax niet gewoon Bond te vriend houdt, aangezien hij totaal niet verdacht is. Nee, daarentegen besluit Drax om Bond maar te elimineren. Tja dat is natuurlijk vrij kansloos en onbegrijpelijk. Uiteindelijk blijkt dat Drax een soort Ark van Noach wil creeëren in de ruimte. Tsja...

Maar goed, gelukkig verlaten we het 'exotische' Amerika al snel en belanden we in Italië waar we, hoe kan het ook anders, een toffe achtervolging krijgen door de smalle grachten van Venetië. Best spectaculair met een redelijk grappig einde. Sowieso valt op dat Moonraker wat meer de comedy kant op wil, in tegenstelling tot bijv. de Young films en de scripts van Maibaum. Ik vind het allemaal wel best, maar je moet een beetje fan zijn van de redelijk flauwe humor die naar voren komt. Van de kant van Q kan ik dit helemaal waarderen, altijd al een goede acteur gevonden die goed geschreven is in vrijwel al z'n 007 appearances.

Het valt sowieso op dat 007 deze editie flink aan z'n airmiles werkt. Voordat we het doorhebben zitten we alweer in Brazilië, waar we een best saaie liftscene zien met Jaws. Het valt maar weer eens op wat voor een geniaal slechte acteur die Jaws is, duidelijk gecast om andere redenen . De vechtscenes van Moore zien er toch redelijke crap uit, en alle 70's geluidseffectjes maken het allemaal niet geloofwaardiger.

Uiteindelijk beland Bond vanuit Rio nog in de Amazone waar we een toffe achtervolging zien met heuse mortieren in de ruimte. Was natuurlijk wel te verwachten gezien de titel. En daar gaat het toch wel flink mis met de film. Het was al redelijke screwball comedy de gehele film lang, maar de gevechten en de chaos in outer space zijn eigenlijk gewoon lachwekkend, en dat wil je toch niet zien in een James Bond. Het einde is ronduit kut en had er gewoon uit moeten worden gelaten. Het deed me een beetje denken aan de eindscene uit You'll Only Live Twice. Waarom schoot niemand op Bond terwijl hij een geel uniform droeg btw?

Tel daarbij op dat het verhaal sowieso al niet echt best was, er onbegrijpelijke dingen inzitten (Jaws en dat meisje?) en de Bondbabe niet echt eyecandy is, en we moeten concluderen dat Lewis wederom is gefaalt in het maken van een écht goede 007 film. Dit komt in de buurt van Diamonds Are Forever. Het wordt tijd dat 007 weer een beetje de richting ingaat van films als From Russia With Love and OHMSS. Hopelijk lukt dat volgende keer beter.

Ontzettend saai.

Moonraker duurt meer dan twee uur, maar eigenlijk valt er niets te beleven. Behalve het uitstapje in Venetië is het gewoon vreselijk laks. De Bondelementen zijn wel aanwezig - al is het ruimtegedoe een goedkope leentjebuur van Star Wars -, maar het ontbreekt Moonraker volledig aan pit.

De enige schwung die er te vinden is is het tempo waarin Bond de dames in bed krijgt. Ik geloof dat na een klein uurtje al drie vogeltjes gevangen zijn.

Roger Moore kan de boel nog af en toe staande houden door een droge oneliner zo nu en dan, maar dat Moonraker (en bij uitbreiding zowat al z'n films) zo futloos zijn is ook zijn schuld. Zijn James Bond is een gladde gentleman, een prater, zeg maar. Actiescènes met Moore zijn op voorhand vergeefse moeite: de man is allesbehalve atletisch en dynamisch. Nu ik al de Bondfilms gezien heb vind ik het bijna doodzonde dat Timothy Dalton niet eerder de fakkel mocht overnemen.

Michael Lonsdale doet een beetje denken aan Blofeld met z'n kostuum en is net zoals Moore: een prater. Enige dreiging straalt hij evenwel niet uit.

Ook Richard Kiel is verre van dreigend en zelfs vervelend met dat eindeloze gapen en bekkentrekken.

Pluspuntje is wel de knappe Lois Chiles en de vertrouwde cast met Bernard Lee en de immer sympathieke Desmond Llewelyn.

Shirley Bassey gaat na Goldfinger en Diamonds Are Forever een beetje de mist in met deze Moonraker. Dat is niet zo zeer haar fout, want ze zingt goed, maar het nummer komt nooit echt los.

Voorts ziet de actie er belabberd uit - Dr. No is van '62 en heeft de tijd beter doorstaan dan dit '79-product dat een veelvoud gekost heeft. Vooral de scènes in de ruimte met die lasers zijn om van te schreien.

Stevige concurrent van Die Another Day voor "Slechte Bondfilm".

1,5

Moonraker schijn je slecht te moeten vinden, wat mij betreft de beste Bond in SF opzicht.

Drax heeft visie en Chiles (dr Goodhead) is de mooiste Bondgirl ooit.

Ik heb gezegd.

De allereerste Bondfilm die ik in de bios heb gezien. Ik was 13 en nog steeds is de film een van mijn favoriete.
Hij staat na CR en Skyfall op de 3de plaats.
Alles klopt aan deze film,oke behalve de geluiden van lasers en explosies in de ruimte, maar kniesoor die daar op let. De humor Brits en dus perfect getimed en af en toe zeer subtiel : "With pleasure I will put you out of my misery." Tja kom er maar op.
Jaws is als semi schurk enorm leuk en de schurk mag hier ook echt schurk zijn. Hij wil alles en iedereen dood om zijn eigen superras te creëren, heerlijk vooral als Bond er alles aan doet om dat te voorkomen en hoe, hij is de ware held in deze film en heeft zichtbaar enorm veel pezier in deze film. Het enige op wielen is de ambulance, ook wel eens leuk. Voor de rest komt er geen auto of iets anders op wielen in voor. Het script is leuk bedacht en houd je bij de les. Ook de Bondgirl overtuigd en past heel mooi naast Moore.
Het nummer van Bassey is weer een schot in de roos.
De special FX waren voor die tijd revelutionair en dat zie je er nog steeds aan af. 4* is hier dan ook zeer op zijn plaats.

Moonraker zit ook weer uitstekend in elkaar en voor die tijd een pracht stuk science fiction, al komt dat pas op het laatst echt in de film voor. We zien weer prachtige locaties in Venetie en daarna in Rio om vervolgens lekker in space met prachtige gevechten. Ik vond hem iets minder dan The Spy Who Loved me, maar heb me weer zeer vermaakt al mag meneer Jaws wel een keer uit beeld. Die vreemde omschakeling van schurk naar vriend vind ik wel een vreemde move. Voor de rest prima bond film.

Je zou nog bijna medelij krijgen met Jaws, maar das het enige waarin deze James Bond uitblinkt. Toen ik aan Dr. No begon waren de verwachtingen zo hoog, maar de serie valt me meer tegen dan ik had verwacht. Toch is de film geen onvoldoende waard.