Moonraker (1979)

Waar Bond in z'n beginjaren een trendsetter was en bepaalde actiescènes lanceerde die films hebben overgenomen, springt Bond deze keer zelf op de kar van de huidige trend. Schoenmaker blijf bij je leest zou ik zeggen. Bond mag dan wel fantasie zijn, als spion in de ruimte komt het eens zo ongeloofwaardig over. Je kan trouwens al raden waar een film met veel geld en een ruimtescript alle aandacht aan besteed: decor en speciale effecten! Daar kreeg de film dan wel oscarnominatie voor, het geld en de regie had beter aandacht besteed aan het verhaal en de acteurs. Dat Jaws terug komt in deze film is puur vanwege z'n populariteit, want het moet toch lukken dat hij voor een nieuwe baas gaat werken die toevallig weer met Bond te maken heeft. Bondfilms hangen wel meer onlogisch aan elkaar, toch overtreft het hier wel. Roger Moore huppelt van Venetië naar Brazilië, naar de ruimte, ..en overal duikt Holly Goodhead op en een bende slechteriken. De enige verklaring is dat ze allemaal hetzelfde script hebben, meer logica kan ik er niet in vinden.

De acteurs worden opzij gezet en dat is wel jammer. Moore is gewoon een atribuut en ook de bekende figuren M, Monneypenny en Q hebben weinig speeltijd. Bernard Lee (M) verdiende een betere afscheidsscène. Hij stierf na deze film. Jaws is een stripfiguur dat wel leuk is om te zien, maar je begrijpt niet wat hij hier eigenlijk komt doen. Ironisch genoeg wordt aan hem de meeste aandacht besteed blijkbaar. Wel een goede acteurs zijn Lois Chiles en Michael Lonsdale, die een film als dit niet verdienen en beter kunnen. Lonsdale als vijand in The Spy Who Loved me of For Your Eyes Only had heel sterk kunnen zijn.

Verder merk je wel dat vrijwel alles in het teken stond van decor en effects, want ook de muziek is pover en de snufjes zijn nog meer dan overbodige speeltjes om de fans van het zogezegde 'Bondconcept' te vreden te stellen. Een dieptepunt in de Bondreeks, dat hopelijk niet meer herhaalt wordt.

Een van de beroemdste Bondfilms is helaas niet de beste. Wederom met Jaws maar lang niet zo vermakelijk en sterk als The Spy Who Loved Me. Destijds een enorm succes in de bios, maar de combi Sci-fi en 007 blijkt minder goed te werken dan gehoopt. Redelijk.

Daar bij deze film mijn eerste recensie hier ooit was en ik er niet helemaal tevreden meer over ben, heb ik wat berichtjes van mij samengevoegd tot 1 groot bericht.

Ik vind Moonraker een van de leukste uit de hele reeks. Het is in ieder geval de meest spectaculaire en naar verhouding de gene die het meest had op gebracht sinds de eerste en grootste Bond-rage midden jaren '60 ten tijden van Thunderball.

Eigenlijk wordt deze alleen verpest door een paar flauwigheden: de gondel die in een amfibievoertuig verandert en het vriendinnetje van Jaws, laat deze 2 elementen eruit weg en de film zou meteen veel spannender en serieuzer geweest zijn.

Het vreemde is dat scenarioschrijver Cristopher Wood dit in zijn romanversie van z'n eigen scenario nou juist heeft gedaan en net als bij zijn boek van The spy who loved me is het allemaal stukken serieuzer dan in de film.

Zijn 2 boeken benaderen de Ian Fleming sfeer het beste van alle pogingen om nieuwe Bondboeken op de markt te brengen. Dit is eigenlijk zeer vreemd wanneer je bedenkt dat de betreffende films juist behoorlijk flauw zijn. Wat maar weer eens bewijst dat het aandeel van een scenarioschrijver bij dit soort films toch stukken minder is in het totaal plaatje dan vaak wordt aangenomen.

Wie die 2 boeken niet kent moet ze zeker op de kop tikken, want ze zijn heel goed geschreven, Spy heeft zelfs die koude oorlogssfeer die je aan From Russia with love doet denken. Ze staan vaak op Marktplaats.

Overigens in de filmencyclopedie stond vroeger het volgende over deze film:

Bond is steeds minder Flemings creatie, maar nu een ietwat vermoeiende grappenmaker op het spoor van intergalactische schurk. Opgeblazen stripavontuur louter voor de popcorngeneratie, maar het verbluffende openingsfragment met de vrije val van Bond mag onder geen beding gemist worden, het beste gedeelte vd film!

Toch verveelt de film geen moment en dat kun je van de latere films uit de jaren 80 niet altijd zeggen!

Ik vind hem spectaculair, kleurrijk, mooi geschoten en waanzinnig in alle betekenissen van het woord. Het straalt ook die typische exotische vakantiesfeer uit, die de films in de jaren '60 & '70 hadden, dat is helaas tegenwoordig toch stukken minder.

Lonsdale vind ik een vd beste Bondschurken uit de hele reeks, ik wou dat er eindelijk nu eens weer een echt goede schurk meedeed, want in de laatste films, met uitzondering van CR, vond ik ze maar watjes.

En Roger Moore is natuurlijk weer ontzettend goed op dreef. Wat er ook gebeurt en hoe ongeloofwaardig de situatie soms ook, hij weet Bond altijd zijn waardigheid te laten behouden.

Wellicht wat beïnvloed door jeugdsentiment en waarschijnlijk nooit volwassen geworden, maar ik geef hem:

5 sterren

Goede James Bond film naar mijn mening, het heeft een goede sfeer. Veel mooie effecten opzicht en leuk geacteerd door o.a. Roger Moore. 'Jaws' heb ik alleen hier gezien, nog niet in The Spy Who Loved Me, maar volgens velen heeft hij daar een beter personage, opzicht wel goed vertolkt door Richard Kiel. Het einde was ook niet erg vaag ofzo dus ik heb me prima vermaakt.

3,5*

Samen met Die Another Day en QoS een van de mindere Bondfilms. Waar 'Die' iets teveel over the top was, en 'Quantum' te weinig 'Bond' was, is Moonraker het minst spectaculair. Niet dat de drie films slecht zijn, maar het gemiddelde van de Bondfilms liggen, zeker als actiefilms, hoger.

Deze film is het minst spectaculair in de hele Bond reeks. Hoewel Moonraker alle elementen voor een 'Moore-Bond' heeft, mist de film spanning en is de humor minder spitsvondig. De film bevat alles wat een Bondfilm met Moore heeft, maar dan 'minder' in kwaliteit. Dan nog, leuk blijft het zeker, maar zo enerverend als de meeste andere Bondfilms is deze gewoon niet. Wel is het leuk om een keer 'Bond-in-space' te zien.

Ook zijn er muziekstukjes uit Close Encounters of the Third Kind en Magnificent Seven in de film te vinden, voor de oplettende kijker.

Minder in kwaliteit als de meeste Bonds, maar nog wel gewoon vermakelijk. 3*

Een van de beste Bond films. Verhaal was nogal onrealistisch maar er is dit keer wel meer humor en er zijn ook wat leuke gadgets. De terugkeer van Jaws is leuk maar hij deed hier wel mongolisch met zijn liefde, clownspak en achterlijke moves.

De film duurde wel aardig lang maar vermaakte eigenlijk wel de gehele tijd.

3,5*

Als klein jochie was dit altijd mijn favoriete Bond. Ik was destijds ook helemaal into het space gebeuren. Nu is het niet meer mijn favoriet, ,maar nog steeds is Moonraker nog erg vermakelijk, en wordt hij bij elke kijkbeurt beter en leuker.

Dat er destijds is gekozen om eerst Moonraker te gaan maken voor For Your Eyes .Only is qua marketing natuurlijk een erg goede zet geweest. Je moet een keus maken, meegaan met de hype of een andere Bond film afleveren en de hype wat ontlopen. De film heeft toen ook best veel geld opgebracht. Als je je nu zou afvragen "waren er minder mensen naar de film toe gegaan als het geen space insteek had?" Dat denk ik niet. Moonraker is zeker geen hele slechte film en is gewoon erg vermakelijk. De film kent ook enkele spectaculaire (actie) scènes, waaronder de sprong uit het vliegtuig in het begin. De race door venetië, de liften, een achtervolging op woeste rivieren, en natuurlijk het geweldige slotgevecht. Spectakel genoeg dus. Moore zet opnieuw weer een geweldige Bond neer, maar ook de badguy doet het goed, en komt op mij ook erg koel en vastberaden over. De Bondgirl in deze vind ik wat minder, jammer dat in haar karakter niet wat dieper wordt ingegaan.

Het spionage aspect wordt in deze film ook wat meer naar de achtergrond gedrukt, en dat is best jammer. Ook neemt deze film zich op sommige momenten niet heel serieus, is niet erg maar op sommige momenten komt het nogal misplaatst over en dan heb ik het vooral over Jaws, die hier nogal als een clown wordt afgeschilderd. Verder ook leuke verwijzingen naar andere grote sf films, zo komt een stukje muziek voorbij wat ook in het begin en eind van 2001 gebruikt is en het deuntje uit Close Encounters is ook nog even te horen. Ook wil ik de muziek van de film nog even aansnijden. Toch wel een van de mooiste composities uit de serie. Ook weer erg mooi gebruikt van de sets en enkele prachtige locaties.

Ik had eerst verhoogd naar een 3* maar nu ik dit zo typ begin ik toch wel in te zien dat Moonraker gewoon een erg leuke film is en wat mij betreft wel een 3.5* waard is.

Het idee om James Bond in de ruimte te zien sprak me wel aan dus besloot ik om deze Bond ook maar eens een kans te geven. Voor één keer heb ik eens genoten van een Bond-film met Roger Moore, niet dat ik hem geen goede Bond vind, maar eerder omdat de films meestal wat saai en gedateerd aanvoelen. Gelukkig was dit de uitzondering op de regel.

Het verhaal begint al met een spectaculaire intro waarbij we ook meteen kennis maken met een badguy genaamd Jaws. Met zijn ijzeren gebit en lichaamsbouw is het één van de meest memorabele schurken uit de Bond-geschiedenis. Het verhaal blijft boeiend doordat er van locatie naar locatie gesprongen werd, zo gaat Bond van de VS naar Venetië en van Venetië naar Brazilië om vervolgens in de ruimte te belanden. Dat wordt mooi aangevuld met leuke achtervolgingen, gevechten, een makkelijk te volgen verhaallijn en een leuke bondgirl die vertolkt werd door Lois Chiles. Helaas zaten er toch ook wel erg irritante zaken in deze film. Zo vond ik Hugo Drax een weinig memorabele badguy, was Richard Kiel soms wat vervelend en gemaakt aan het acteren als Jaws (en dan heel dat dom liefdesverhaaltje erbij..) en waren de lasergevechten te lachwekkend voor woorden. Soundtrack was dan weer wel goed en soms werden er ook mooie beelden geschoten van de ruimtescènes.

Er zitten trouwens ook nog enkele verwijzingen in naar andere films, zo zei Roger Moore toen hij de Chinees Chang door het raam gooide (waarbij Chang in een piano belandde): 'Play it again, Sam', een verwijzing naar Casablanca. Ook wat de scènes in de ruimte betreft zijn er gelijkenissen met andere sci-fi films, zo lijken de shots dikwijls op die van 2001: A Space Oddysey. Vermakelijk maar weinig bijzonder..

3.0 sterren

Outer space now belongs to 007

Ik ben al een tijdje bezig met alle James Bonds in de juiste volgorde te zien. Omdat het een reeks is die per film nogal serieus van niveau kan verschillen heb ik ze nooit gekocht maar ga ik ze huren. Tegenwoordig staat het allemaal wat op een laag pitje omdat er iemand me elke keer in de bib voor is en ik dus elke keer 3 weken kan wachten op de volgende in rij. Soit, genoeg geleuterd. Vandaag was dus Moonraker aan de beurt.

Ik heb wel even getwijfeld of Moonraker nu effectief de stempel van nummer 11 op zich ging krijgen omdat op de aftiteling van The Spy Who Loved Me stond aangegeven dat de opvolger For Your Eyes Only ging zijn. Gelukkig bracht de user dr channard uitsluitsel door me te vertellen dat door het succes van Star Wars werd besloten om Bond in de ruimte te sturen. Jammerlijke zet in mijn ogen want Moonraker is dan ook in elk opzicht overdreven. Het begint al met een idiote openingsscène, die trouwens ook te lang duurt maar vooral ongeloofwaardig is. Bond die zonder parachute uit een vliegtuig valt terwijl hij met een slechterik vecht die wel een parachute heeft. Om dan uiteindelijk die parachute af te pakken en ondertussen nog even af te rekenen met Jaws. Dit is niet zoals ik Bond wil zien. Het wordt er dan naarmate de film vordert niet echt beter op. Hugo Drax is een slechterik van 3 keer niets en komt ook helemaal niet angstaanjagend over. Waar is de tijd van iemand zoals Goldfinger of Scaramanga... Ook de dialogen waren op sommige punten zo verschrikkelijk saai en toen de film bijna aan zijn climax kan waar de Britten tegen het leger van Drax vechten ben ik ook bijna in het slaap gevallen.

Moonraker lijkt een echte return of ...film te zijn. Eerst is er natuurlijk Moore die zijn rol van Bond weer op zich neemt maar ook Gilbert zit weer achter de camera en er komt zelfs een henchmen uit het vorige deel terug. Spijtig genoeg is geen enkel van deze drie zaken deftig uitgewerkt. Gilbert is voor mij één van de slechtste Bond regisseurs (geef mij maar Hamilton) maar ook Moore kwam hier verschrikkelijk slecht over. Hij leek precies vaak zijn tekst kwijt te zijn waardoor hij altijd een pauze tussen zijn zinnen liet wat hem meer op een idioot doet lijken. Over idioten gesproken, Jaws is er hier ook één van. In The Spy Who Loved Me was hij één van de weinige lichtpuntjes doorheen heel de film maar Gilbert slaagt er hier in om van een cool personage een karikaturale clown te maken, letterlijk en figuurlijk. Zoals hierboven gezegd komt Michael Lonsdale ook niet angstaanjagend over. Wat wel een pluspunt is tegenover sommige Bondfilms is de Bond-girl. Deze keer is geen hersenloze bimbo maar een echte vrouw van vlees en bloed. Lois Chiles zet dan ook een puike prestatie neer. Bernard Lee verdient ook nog een respectvolle vermelding omdat het de laatste keer is dat hij zijn rol van M vertolkte omdat hij in '81 zou sterven. Vraag me af of de acteur die zijn rol in For Your Eyes Only hem zal kunnen doen vergeten. Eerlijk gezegd, ik heb mijn twijfels maar dat is voor een andere recensie.

Shirley Bassey creëerde met Goldfinger één van de beste James Bond songs. In Diamonds Are Forever haalde ze dit niveau net niet en ook in Moonraker zit ze eronder. Best wel jammer omdat ze echt een mooie stem heeft.

Slechtste Bond tot nu toe. Bond hoort gewoon niet in de ruimte. Ik hoop dat For Your Eyes Only wat beter is want anders ga ik een duistere tijd tegemoet.

2*

Mijn eerste Bondfilm die ik zag was ook gelijk een van mijn favorieten. Toch teleurgesteld over de score van Moviemeter . 2,93 kan toch veel hoger. Begin scene is erg goed met de parachute. Meerdere scene's zoals de kabel lift en de achtervolging met de boot zijn erg boeiend. 4,5.

007 meets Star Wars,

Dat 007 een commercieel iets was wisten we al maar deze film bevestigde het. Op het succes meeliften van Star Wars was echter geen goed idee om de kwaliteit van de Bond film aan te sterken.

Het hele space gedoe hangt wel in de lucht maar pas in de laatste 20min is het zover. Daarvoor zien we allemaal redelijk irrelevante aanwijzingen naar het plan van Drax. We springen van de hak op de tak. Werken wat mooie steden en landen af, waar overal wel een actiescene in voorkomt en je hebt deze film.

Moore komt erg houterig over in zowel de actie als acteerwerk. Ook Drax(Lonsdale) en Jaws(Kiel) bakken er niks van en zijn erg slechte badguys.

De bondgirl was nog wel aardig, maar kan de film niet meer redden.

Het ruimteschip ziet er nog wel redelijk uit. Maar de gevechten erin en eromheen zijn van een laag niveau.

Nee, niks voor mij. Een slechte bond en nog slechter als The Living Daylights(2*)

1,5*

Vindt dit toch de zwakste van alle Bond films. Het verhaal vond ik te fantastisch (teveel "Starwars"), de humor was ver te zoeken en de regisseur liet zich soms teveel gaan. O.a. met de hovercraft op het San Marcoplein met knipogende duif. Volgens mij is dit ook de enige film waar geen boek aan ten grondslag ligt, en dat was te merken.
Daar tegenover was de muziek weer prima in orde (John Barry) en de schurk (Michael Lonsdale) was ook een tegenspeler zoals ze bij de Bond films horen. Lois Chiles zag er ook prachtig uit en Roger Moore zat goed in zijn rol. Maar toch, Moonraker was 'm niet voor mij terwijl ik het concept Bond geweldig vind. Jammer, erg jammer.

Uiterst spectaculaire James Bond-film, die slim meelifte op het succes van Star Wars destijds.

De actie-scenes en special effects staan nog steeds overeind en zien er dus ook goed uit. Maar de film is iets te lang en ook te humoristisch om zich tot één van de betere Bonds te kunnen rekenen.

Voor mij één van de mindere Bonds. Nochtans was het eerste anderhalf uur, met een opeenvolging van goede locaties en enkele leuke actiescènes, toch wel van een hoog niveau. Vooral die scène op die kabellift in Rio is goed geschoten. Jaws als komisch element, daar moet ik nee tegen zeggen, en zeker nee als hij nog aan de kant van Bond komt te staan op het einde en er een Pippi Langkous vriendin bijkrijgt . Dat helpt het wel helemaal om zeep. Voeg er dan nog een onwaarschijnlijk ruimte-avontuur bij het laatste half uur en ik zat te popelen dat het vlug voorbij was. Gelukkig heeft Ian Fleming dit nooit hoeven aan te zien.

Bwehehee, dit moet wel het lachertje van de Bond-reeks zijn. De special effects zijn oke, maar het verhaal, duidelijk gesteund door de toenmalige Star Wars-hype, wordt alsmaar ridiculer. Een opblaasbare gondel die alle Venetianen in paniek brengt is nog wel oke, maar als James Bond in de ruimte gaat (lees die laatste bijzin nog eens een keer ) gaan echt alle remmen los qua idioterie. Ik heb me wel vermaakt desalniettemin en kon het wel hebben. Jammer van de routineuze gemakkelijke dialogen. Daartegenover staan de special effects die echter super waren.

Gewoon op één lijn met de andere Bonds. Vind ze allemaal zo rond de 3,5 sterren waard. Soms iets meer (Goldfinger), soms iets minder (the Man with the Golden Gun). Dit is 1,5 uur lang, zelfs een vrij standaard, maar vermakelijke Bond. Het laatste half uur is eigenlijk ook vrij standaard, afgezien van het feit dat dit zich in space afspeelt. Ik snap het probleem ook niet zo eigenlijk. 3,5 sterren en een goede meevaller.

Het eerste deel vond 'k zeker een goeie film met enkele memorabele scènes als de draaiende G-force trainmachine (of hoe het ding ook heet) en de scène met de gondel in Venetië.

Maar het tweede deel verslapte enorm. Het begon al toen Bond als cowboy toekwam en met het dieptepunt de finale in de ruimte die een flauw afkooksel van Star Wars leek.

Er viel mij voor het eerst ook op dat er enorm veel product placement werd gebruikt, vooral 7-up, maar ook Rolex tot Malboro.

Jaws was gelukkig weer van de partij en werd zelfs verliefd op een soort Pipi Langkous

Het eerste deel is de moeite om te bekijken, alleen jammer van het tweede uur.

Ook deze film herzien en ik moet zeggen dat ik toch nog steeds een zeer leuke James Bond film vindt. De ruimte en vooral de Spaceshuttle was destijds helemaal in dus daar heeft men prima op ingespeeld. Net zoals de vorige James Bond film bevat deze film ook veel actie (ook best veel spectaculaire, zoals de opening), leuke snufjes (gondel in Venetië), fraaie landschappen, fraaie vrouwen (wel een stuk minder dan in de vorige) en leuke tegenstanders (inclusief Jaws weer). Het is helaas jammer dat de belangrijkste tegenstander in deze film te weten "Michael Lonsdale" enorm tegenvalt en nergens kan overtuigen (hij had zijn uiterlijk ook niet echt mee in deze film). De humor is ook weer volop aanwezig en maakt deze film zeer prettig om naar te kijken. Het laatste half uur in de ruimte vond ik vroeger toen ik nog zeer jong was zeer gaaf en spectaculair. Nu is het natuurlijk best flauw en onnozel. Maar ondanks dat vind ik dit nog altijd een prima James Bond film.

Moonraker is een Bondfilm, die in mijn ogen zeker niet tot de betere films in het rijtje behoort.

Het is vooral een film, waarin de scènes soms van de hak op tak springen en Bond letterlijk de hele wereld overvliegt en zelfs aan de wereld niet genoeg blijkt te hebben. Californië, Venetië, Brazilië en de maan. Ik geef toe er zijn saaiere locaties denkbaar, maar toch boeit het allemaal niet zo. Er is duidelijk veel aandacht besteed aan de locaties en de effecten, maar een echt goed geschreven verhaal is het niet.

Moore doet het aardig, maar is hier ook minder grappig dan in zijn andere films. De zet om Jaws te laten terugkeren en uiteindelijk zelfs een goedzak te laten worden, vond ik ook niet echt sterk. Hij is vooral grappig en er gaat in deze Moonraker ook totaal geen dreiging van hem uit. Op een bepaalde manier oogt hij zelfs lachwekkend. Ook de soundtrack van deze Bond behoort duidelijk tot de minderen in de reeks en is behoorlijk inwisselbaar. Alleen Lois Chilles speelt als Bondgirl een sterke rol en zet een erg krachtige dame neer, een dame die indruk maakt. Dat doet deze bond uiteindelijk niet en hoewel het soms best vermakelijk is, is het in zijn geheel niet overtuigend genoeg voor een voldoende score.

Er zijn Bondfilms waar ik me erg mee kan amuseren, maar Moonraker behoort daar niet bij.

2,5*

Zoals ik al eerder zei is het verhaal toch wel een beetje over de top, en daar blijf ik dus bij.

Bovendien is het duidelijk, nu ik de film nog eens heb bekeken op blu-ray, dat er hier en daar toch iets is fout gelopen in de montage, sommige beelden springen wel op een heel rare manier over.

Dit zou toch niet mogen in een productie als deze.

Verrast door deze Moonraker.

Toegegeven, het einddeel is zwaar overdreven. Maar die opbouw is zeer sfeervol bijgestaan door prachtige muziek en degelijk camerawerk. Voorbeeldje : Hondenscène. De locaties zijn uitstekend gekozen, en ook fijn dat onze vriend Jaws weer van de partij is. Wat ook opvalt is dat het tempo er constant zeer goed inzit, ik heb me geen enkel moment verveelt. Zeer goed editing.
Verder leuk om zien hoe meer en meer ik gecharmeerd geraak door Roger Moore, enkel op z'n acteerwerk en prestatie van Bond weliswaar.

Ik had Moonraker gezien als minste van de Bondserie. Ik was fout. Beetje onderschat op MM is mijn mening. 3*

Na het niet bijster legendarische 'The Spy Who Loved Me' mag regisseur Lewis Gilbert nogmaals aantreden om een James Bond film te regisseren. Omdat hij eerder al 'You Only Live Twice' had gedaan, die mij totaal niet beviel, was het toch een kleine teleurstelling om de beste man weer aan het werk te zien. Er rust nogal een zware druk op z'n schouders want de omzet van de laatste James Bond films doen het allemaal niet erg best en er moet serieus wat geld het laatje inkomen. Hij krijgt een slordige 34 miljoen dollar mee om het te proberen. Ik had liever gezien dat ze wat goede story writers meestuurde, want Wood heeft vooralsnog ook niet echt wat gepresteerd (op film gebied dan). Liever zie ik een Maibaum!

Maar uiteraard begin je gewoon vol goede moed aan de film. De opening is dan ook redelijk spectaculair, met een goede parachute scene wat de toon gelijk zet. Ook zien we dat Jaws weer terug is, en ik weet echt niet of ik daar nou blij mee moet zijn...

Gelukkig begint de opening sequence al snel. Het is al snel duidelijk dat we weer een klassieke Bond song hebben, ditmaal met wederom Shirley Bassey. Helaas komt de song nooit echt tot een hoogtepunt, maar het voldoet. Maar ik moet zeggen dat John Barry toch wel de goede toon raakt. Dat mag ook wel, want Barry behoort zo langzamerhand ook tot het 007-meubilair. Over veteranen gesproken, wie anders dan Maurice Binder verzorgt de beelden bij de intro. Ook dat is op en top classic Bond, maar vernieuwend zoals in zijn eerdere werk is het al een tijdje niet meer.

007 belandt al snel in de USA, waar hij moet achterhalen wat er precies is gebeurd met een gejatte Spaceshuttle genaamd 'Moonraker'. Hij komt daarbij al snel terecht bij ene Drax, een kerel die eigenlijk in alles uitstraalt een ware Bond villain te zijn. Jammer dat de kaarten al zo snel geschud zijn. Het is sowieso onbegrijpelijk waarom Drax niet gewoon Bond te vriend houdt, aangezien hij totaal niet verdacht is. Nee, daarentegen besluit Drax om Bond maar te elimineren. Tja dat is natuurlijk vrij kansloos en onbegrijpelijk. Uiteindelijk blijkt dat Drax een soort Ark van Noach wil creeëren in de ruimte. Tsja...

Maar goed, gelukkig verlaten we het 'exotische' Amerika al snel en belanden we in Italië waar we, hoe kan het ook anders, een toffe achtervolging krijgen door de smalle grachten van Venetië. Best spectaculair met een redelijk grappig einde. Sowieso valt op dat Moonraker wat meer de comedy kant op wil, in tegenstelling tot bijv. de Young films en de scripts van Maibaum. Ik vind het allemaal wel best, maar je moet een beetje fan zijn van de redelijk flauwe humor die naar voren komt. Van de kant van Q kan ik dit helemaal waarderen, altijd al een goede acteur gevonden die goed geschreven is in vrijwel al z'n 007 appearances.

Het valt sowieso op dat 007 deze editie flink aan z'n airmiles werkt. Voordat we het doorhebben zitten we alweer in Brazilië, waar we een best saaie liftscene zien met Jaws. Het valt maar weer eens op wat voor een geniaal slechte acteur die Jaws is, duidelijk gecast om andere redenen . De vechtscenes van Moore zien er toch redelijke crap uit, en alle 70's geluidseffectjes maken het allemaal niet geloofwaardiger.

Uiteindelijk beland Bond vanuit Rio nog in de Amazone waar we een toffe achtervolging zien met heuse mortieren in de ruimte. Was natuurlijk wel te verwachten gezien de titel. En daar gaat het toch wel flink mis met de film. Het was al redelijke screwball comedy de gehele film lang, maar de gevechten en de chaos in outer space zijn eigenlijk gewoon lachwekkend, en dat wil je toch niet zien in een James Bond. Het einde is ronduit kut en had er gewoon uit moeten worden gelaten. Het deed me een beetje denken aan de eindscene uit You'll Only Live Twice. Waarom schoot niemand op Bond terwijl hij een geel uniform droeg btw?

Tel daarbij op dat het verhaal sowieso al niet echt best was, er onbegrijpelijke dingen inzitten (Jaws en dat meisje?) en de Bondbabe niet echt eyecandy is, en we moeten concluderen dat Lewis wederom is gefaalt in het maken van een écht goede 007 film. Dit komt in de buurt van Diamonds Are Forever. Het wordt tijd dat 007 weer een beetje de richting ingaat van films als From Russia With Love and OHMSS. Hopelijk lukt dat volgende keer beter.

Ontzettend saai.

Moonraker duurt meer dan twee uur, maar eigenlijk valt er niets te beleven. Behalve het uitstapje in Venetië is het gewoon vreselijk laks. De Bondelementen zijn wel aanwezig - al is het ruimtegedoe een goedkope leentjebuur van Star Wars -, maar het ontbreekt Moonraker volledig aan pit.

De enige schwung die er te vinden is is het tempo waarin Bond de dames in bed krijgt. Ik geloof dat na een klein uurtje al drie vogeltjes gevangen zijn.

Roger Moore kan de boel nog af en toe staande houden door een droge oneliner zo nu en dan, maar dat Moonraker (en bij uitbreiding zowat al z'n films) zo futloos zijn is ook zijn schuld. Zijn James Bond is een gladde gentleman, een prater, zeg maar. Actiescènes met Moore zijn op voorhand vergeefse moeite: de man is allesbehalve atletisch en dynamisch. Nu ik al de Bondfilms gezien heb vind ik het bijna doodzonde dat Timothy Dalton niet eerder de fakkel mocht overnemen.

Michael Lonsdale doet een beetje denken aan Blofeld met z'n kostuum en is net zoals Moore: een prater. Enige dreiging straalt hij evenwel niet uit.

Ook Richard Kiel is verre van dreigend en zelfs vervelend met dat eindeloze gapen en bekkentrekken.

Pluspuntje is wel de knappe Lois Chiles en de vertrouwde cast met Bernard Lee en de immer sympathieke Desmond Llewelyn.

Shirley Bassey gaat na Goldfinger en Diamonds Are Forever een beetje de mist in met deze Moonraker. Dat is niet zo zeer haar fout, want ze zingt goed, maar het nummer komt nooit echt los.

Voorts ziet de actie er belabberd uit - Dr. No is van '62 en heeft de tijd beter doorstaan dan dit '79-product dat een veelvoud gekost heeft. Vooral de scènes in de ruimte met die lasers zijn om van te schreien.

Stevige concurrent van Die Another Day voor "Slechte Bondfilm".

1,5

De allereerste Bondfilm die ik in de bios heb gezien. Ik was 13 en nog steeds is de film een van mijn favoriete.
Hij staat na CR en Skyfall op de 3de plaats.
Alles klopt aan deze film,oke behalve de geluiden van lasers en explosies in de ruimte, maar kniesoor die daar op let. De humor Brits en dus perfect getimed en af en toe zeer subtiel : "With pleasure I will put you out of my misery." Tja kom er maar op.
Jaws is als semi schurk enorm leuk en de schurk mag hier ook echt schurk zijn. Hij wil alles en iedereen dood om zijn eigen superras te creëren, heerlijk vooral als Bond er alles aan doet om dat te voorkomen en hoe, hij is de ware held in deze film en heeft zichtbaar enorm veel pezier in deze film. Het enige op wielen is de ambulance, ook wel eens leuk. Voor de rest komt er geen auto of iets anders op wielen in voor. Het script is leuk bedacht en houd je bij de les. Ook de Bondgirl overtuigd en past heel mooi naast Moore.
Het nummer van Bassey is weer een schot in de roos.
De special FX waren voor die tijd revelutionair en dat zie je er nog steeds aan af. 4* is hier dan ook zeer op zijn plaats.

Geweldig leuke James Bond-film, en vanaf het begin van de serie tot nu toe mijn favoriet,

Ten eerste zijn de locaties lekker afwisselend en ook erg mooi. Van het prachtige Venetië met een spectaculaire Gondel-achtervolging tot aan de prachtige jungles en de vrolijke straten van Rio de Janeiro is de film een lust voor het oog.

De Bond Girl met de aansprekende naam Holly Goodhead is eindelijk een waardige tegenspeelster voor Bond. Ze staat haar mannetje en is daadwerkelijk de gelijke van 007. Ze laat zich niet lukraak het bed in lullen, en als dat wel gebeurt heeft ze net als James een eigen agenda. Heel wat anders dan de zwakke Barbara Bach en haar tergende dialogen met Roger Moore. En over Moore gesproken, hij wordt hier echt al oud, maar het maakt het des te leuker om te zien hoe hij mooie vrouwen verleid en de bad guys neer mept.

De slechteriken zijn best wel goed. Drax heeft een geweldige stem en een prominent voorkomen. Zijn plan is ook echt duivels en interessanter dan een standaard losgeld-plot. En hij is ook lekker onverbiddelijk; de scène waarin hij zijn honden op zijn verraderlijke assistente afstuurt is zelfs best wel heftig te noemen voor een Bond-film van voor 1980. Nog een paar leuke oneliners en zijn personage staat als een huis; een daadwerkelijk memorabele Bond-schurk. En zijn exit is natuurlijk klassiek

En dan is er natuurlijk Richard Kiel als Jaws. Hij heeft een nog meer komische rol dan in Spy, maar hij blijft geweldig imposant, en de scène in Rio waar hij in clownspak op Bond's handlangster afloopt en haar dood wil gaan bijten heeft hij echt iets weg van een schurk in een slasher-film. En ach, zijn transformatie tot handlanger, da's toch gewoon leuk? Het komt niet helemaal uit het niets en het is erg grappig om hem verliefd te zien worden. Helemaal geen onaardig idee en één van de leukere elementen van Moonraker. En trouwens, zelfs het 'lelijke' meisje moet natuurlijk weer knap zijn

De grote climax in de ruimte is prachtig gedaan. De special effects zijn helemaal niet slecht; ze zijn zelfs erg sterk in een tijdperk ver voor computer-gegenereerde effecten. De laser-gevechten zijn gewoon erg spectaculair en het ruimtestation ziet erg gewoonweg schitterend uit. Eindelijk eens iets anders dan de standaard explosies: ze zijn er natuurlijk wel maar de setting geeft het echt meerwaarde. Nog even een spannende slotscène en de leukste Bond-film is helemaal af.

Moonraker is de vierde James Bond film van Roger Moore en na het fantastische The Spy Who Loved Me is deze Bond film naar mijn mening weer een stuk minder.

Op Roger Moore valt in deze film weinig aantemerken hij acteert net als in The Spy Who Loved Me fantastish. Terug uit The Spy Who Loved Me is Richard Kiel als Jaws. Ondanks dat het leuk is om hem terug te zien vind ik jaws in deze film een stuk minder. In de vorige film overleefde deze reus alles en dat gebeurt ook in deze film maar nu draven nu film makers toch wel erg door Jaws overleeft in deze film de val van een waterval , ik vond dit een beetje te ongeloofwaardig , Ook dat Jaws verliefd word en dat hij uiteindelijk de kant van Bond kiest vind ik wat minder

Lois Chiles als Dr. Holly Goodhead acteert erg goed als een onafhankelijk Bond meisje minder goed vond ik overkomen Michael Lonsdale als Sir Hugo Drax. Ik vond Drax niet dreigend genoeg overkomen.

De openingscene van deze Bondfilm vond ik fantastish Bond valt uit een vliegtuig zonder parachute ook de moeite waard zijn de twee boot achtervolgingen in de film en de scene op de kabelbaan in Rio de Janeiro.

Aan het eind van de film gaat Bond de ruimte in en naar mijn mening heeft Bond niets te zoeken in de ruimte. James Bond hoort thuis op aarde niet in de ruimte. Maar ik moet toegeven dat de speciale effecten ervoor die tijd er goed uitzien en dat het laaste half uur van de film erg spectuculair en spannend is spannend is het vooral wanneer Bond de bollen met het gas moet vernietigen

Vanwege het ruimte gedoe vind ik deze Bond een wat mindere, maar omdat Roger Moore en Lois Chiles erg goed acteren, dat ondanks ze met jaws in deze film te ver zijn gegaan het toch is leuk om hem weer terug te zien, de actie scenes en dan vooral de openingscene erg spectaulair zijn en de speciale effecten zijn voor die tijd erg goed. de film is op geen moment ook langdradig de locaties zijn ook goed. daarom dan toch nog 3 sterren voor deze film

Het artistieke dieptepunt van de serie. Moore doet hier aan minimal acting al laat het scenario hem ook weinig keus. Chiles als Holly Goodhead doet het wel goed evenals Lonsdale als booswicht Drax. Het ziet er allemaal ook wel mooi uit maar niet spannend. Jaws begint hier te vervelen. En 007 heeft niets in de ruimte te zoeken.

Star Wars was net een groot succes geworden, en dat heeft ook op Bond zijn voetdruk achter gelaten. Bond goes to space! Het gevolg is een van de slechtste Bond films die ooit is gemaakt.

Maar door zijn onderscheidende locatie, en door de onwaarschijnlijke liefdesperikelen van Jaws, die hem zijn schurken bestaan doen afzweren, is het tevens eens van de meest memorabele Bond films uit de reeks. Van het niveau lelijke auto uit de jaren 80 die nooit lekker reed, en nu de vertegenwoordiging blijkt geworden van de tijdsgeest van toen.

Lange tijd is deze Bond film een redelijk werkje, tot eigenlijk de sciencefiction richting het einde de overhand krijgt. Dan wordt het wat meer een star wars werkje, en tegelijk ook een stuk minder leuk.

Mmm, ik denk dat ik toch terug kom op mijn eerdere uitspraak bij The Spy Who Loved Me: misschien dat het herzien van de Bond films toch leuker wordt dan ik dacht. Om de een of andere reden voldeed Moonraker namelijk behoorlijk goed aan de eisen die ik stel voor een leuke film, terwijl ik me bij The Spy Who Loved Me veel meer heb zitten ergeren aan een hoop zaken.

Moonraker is wel in ieder opzicht een domme film te noemen (Bond in de ruimte, lol), maar heeft wel een hoop vermaak. Moore stoorde me hier een stuk minder, terwijl Lonsdale gewoon een erg gave badguy is. De openingsscene is daarnaast erg spectaculair en de humor werkt ook een stuk beter dan bij de vorige film het geval was. Scheelt ook nog dat de Bondgirl een stuk beter acteerde.

De film duurt echter wel veel te lang tegen het einde. Op het moment dat men eenmaal in de ruimte zit en we getrakteerd worden op een hilarisch cartoonesque ruimteveldslag gaat de film zeker een kwartier te lang door. Jammer daarvan, maar alsnog heb ik van deze film best genoten.