Moonraker (1979)

Als er een film bestaat met meeste moordpogingen op Bond, dan zal deze Moonraker met twee vingers in de neus winnen. Achtereenvolgens wordt hij onder schot gehouden om in een vliegtuig hem te laten neerstorten, daarna zonder parachute uit het vliegtuig gegooid, in een g-krachtsimulator gezet, in een gondel in Venetië aangevallen, door een Ninja aangevallen, in een kabelbaan aangevallen, in een boot op een rivier nogmaals aangevallen, door een wurgslang gegrepen, onder raketmotoren gezet en nog met een pistool bedreigd in het ruimteschip - Bond overleeft alles.

En daar wringt de schoen toch een beetje. Zeker met Moore was Bond altijd al een beetje silly, maar deze film neigt naar camp en gaat elke vorm van zelfspot voorbij. Als actiefilm is dit niet serieus te nemen (zeker niet met dat lasergevecht of met die gondel over het San Marco Plein) met ook wat lauw geschoten actiescènes maar ook als Bond-film ging me deze prent net iets te ver, voorbij het nog net genietbare. Zelfs die verwijzing naar Close Encounters of the 3rd Kind vond ik er net te over gaan. Het wordt zo een vrij lange zit van losse scènes achter elkaar op weliswaar mooie locaties dit keer, maar die nergens echt samenhang hebben. Daarnaast wordt Bond nog wel eens wat speurwerk gegeven, maar ook dit lijkt vaak maar per toeval te gebeuren. Het is mij nog steeds onduidelijk waarom hij Drax verdacht. En dat gaat de hele film door waarin logica nergens te vinden is.

Het Bond-meisje van dienst is dan wel weer aantrekkelijk en Moore - niet de beste acteur, niet de beste Bond - voelt zich absoluut helemaal op zijn gemak binnen deze nonsens. Hij weet goed in wat voor film hij zit, vuurt one liners af of zijn leven ervan af hangt (al overleeft hij het toch wel), maar blijft binnen deze wereld toch nog net geloofwaardig. Maakt dat een goede of genietbare film? Nee, maar het maakt ook wel het enige kijkbare zo ongeveer. 1,5*.

Moonraker

Moonraker is een beetje een guilty pleasure. Het is allemaal ‘over the top’, ongeloofwaardig en het gegeven van Bond in de ruimte is bizar. Maar Moonraker is ook ongelooflijk leuk entertainment, heeft Jaws, schitterende, zo niet de beste, locaties die een Bondfilm ooit heeft aangedaan (Californië, Venetië, Rio de Janeiro, het Amazonegebied), een mooie en sterke Bondgirl in Lois Chiles, een redelijke bad guy en Roger Moore die hier gelukkig geen karikatuur van Bond maakt en wat serieuzer is. En dan heb ik de schitterende opening en de mooie muziek van John Barry zelfs nog niet genoemd.

James Bond moet in Moonraker een bad guy genaamd Drax (een goede Michael Lonsdale) stoppen die een ‘Ark van Noach in space’ wil creëren. Natuurlijk moet dat ook de ondergang van de mensheid betekenen en Bond wordt erachteraan gestuurd. We belanden achtereenvolgens in Californië, Venetië, Rio de Janeiro en het Amazonegebied. Dat klinkt al geweldig en dat is het ook. James Bond komt telkens dr. Holly Goodhead (Lois Chiles, over de naam is weer lang nagedacht) tegen en natuurlijk Jaws die hem wil stoppen. Zodra het verhaal zich naar de ruimte verplaatst gaat het een beetje mis. Het ruimtegevecht met al die mensen ziet er belachelijk uit en heeft totaal geen meerwaarde of spanning. Een ander minpunt is de ontwikkeling die gaande is tussen Jaws en een meisje. Een beetje kinderachtig en doet afbreuk aan het fantastische karakter Jaws. Het laatste gedeelte als Bond en Goodhead de bollen moeten vernietigen is wel spannend.

Al met al een vermakelijke, soms spannende, mooie, belachelijke, ongeloofwaardige Bondfilm. Just another day at the office voor 007.

Bond in space!

Een spacesuttle wordt gestolen en Bond gaat de zaak uitzoeken door eerst Drax Industries te bezoeken, de makers van de raket. Als Hugo Drax hem wil laten vermoorden gaat Bond hem natuurlijk verdenken. Dr. Holly Goodhead die daar werkt maar in werkelijkheid een CIA agent is, helpt Bond in zijn missie.

De film begint met een zeer goede intro: Jaws gooit Bond uit een vliegtuigje zonder parachute en springt hem dan achterna, een goede stunt! Dat Jaws zijn parachute dan hapert en hij als een vogel met zijn armen begint te fladderen, is weliswaar kinderachtig maar valt nog te vergeven. Deze goede kwaliteit wordt nog ongeveer anderhalf uur aangehouden, en dit lijkt één van de betere Bondfilms met Roger Moore te worden.

Moore ziet er nog steeds goed uit in deze film, hij is de ultieme gentleman Bond. Michael Lonsdale zet een goede Hugo Drax neer, die heel droogjes enkele grappige oneliners opdreunt. Corinne Cléry als Corinne Dufour en Lois Chiles als Holly Goodhead zijn knappe vrouwen. Lois Chiles zet een sterke Bondgirl neer die lustig met Bond meevecht tegen de bad guys.

De film heeft heel mooie locaties zoals Venetië, Rio de Janeiro, Californië en Guatemala. De muziek van John Barry is weer fantastisch!

Toch gaat het bergafwaarts met de film eens ze de ruimte in gaan. Ik las ergens op het internet een goede beschrijving van Moonraker: 'It's like Star Wars, but without the Force'. En ook zijn er teveel flauwe grappen die het niveau van de film naar beneden halen: de scene met de gondel die op land kan rijden en dan nog die duif die tweemaal omziet, Jaws die verliefd wordt op het meisje met de vlechtjes, het stomme gezicht van Jaws als hij van de waterval naar beneden gaat vallen, James in Clint Eastwood klederdracht te paard op muziek van the Magnificent Seven en last but not least het hele lasergevecht in de ruimte.

Het positieve aan deze film, naast het feit dat het eerste 2/3 deel gewoon goed is, zijn de vele grappige oneliners en dialogen.


Q demonstreert een armband die pijltjes afschiet: "10 darts, 5 blue tipped with armored piercing head, 5 red tips with cyanide coating causing death in 30 minutes."
Bond: "Very novel Q, we must get them in stores for Christmas!"


Bond hangt aan de zijkant van een kabelwagen op grote hoogte...
Goodhead: "Hang on, James!"
Bond: "The thought had occured to me."


Hugo Drax: "Mister Bond, you defy all my attempts to plan an amusing death for you. You are not a sportsman, mister Bond! Why did you break of the encounter with my pet python?"
Bond: "I discovered he had a crush on me."


Als Bond voor de zoveelste keer de plannen van Drax komt verstoren:
Drax: "James Bond, you appear with a tedious inevitability of an unloved season."


Drax houdt Bond onder schot: "At least I shall have the pleasure of putting you out of my misery."


Nadat de missie volbracht is zien Bond's oversten hem in bed met Goodhead terwijl ze terug naar aarde vliegen.
De minister: "My God, what's Bond doing?"
Q, die niet ziet wat er gebeurt: "I think he's attempting re-entry sir!"

Travestie van een Bondfilm, en dat na het toch echt lichtelijk geniale Spy Who Loved Me van dezelfde regisseur. Snap niet dat ik hier eerst nog 3 sterren voor over had, tijd voor een halvering. De film is opvallend saai, kent een belachelijke finale in de ruimte en de romance met Goodhead lukt ook al niet echt.

Maar het ergste is nog wel dat alle in potentie toffe elementen zo knullig worden gebracht dat het gewoon niet leuk meer is. Met name Jaws, de fantastische henchman uit Spy Who Loved Me, wordt volledig misbruikt met een verschrikkelijk romantisch subplotje tot gevolg. Waarom toch?!

Moore zelf lijkt er niet al te veel zin in te hebben en ziet er hier ineens opvallend oud uit, de actie is goeddeels afwezig, de humor poepflauw en Lonsdale is maar een boring villain. Nee, dit was helemaal niks.

Opnieuw gezien op bluray.

Moonraker krijgt veel kritieken en de gemiddelde score is ook niet best, maar ik zou het 1 van de beste Bondfilms vinden als ze iets minder overdreven met pogingen tot slapstick humor hadden gedaan. Jaws zijn vriendinnetje (echt zonde hoe ze een iconische henchmen als Jaws in een tweede film de nek om draaien) en die rijdende gondel waren dieptepunten in verder een hele fijne Bond film, met een prima geschifte schurk, een mooie en nuttige Bond girl, veel diversiteit in de locaties en uitstekende actiemomenten, op dat onzinnige slot met het lasergevecht na. In het laatste half uur schoot de film uit de bocht en raakt het de status van topfilm kwijt. Jammer dat ze erg hebben gekeken naar de ruimtevaart-hype in die jaren, want Bond kan het zonder dat ook wel aan. Roger Moore blijft een prima 007, al zit hij wel erg op het randje van flauwe clown. Niet elke kill hoeft hij te ondersteunen met een oneliner. En om te besluiten, deze derde poging van Shirley Bassey om de themesong te zingen is me voor de derde keer goed bevallen, al blijft Goldfinger zonder concurrentie haar beste nummer.

3,5* stonden en blijven staan.

Wordt over het algemeen gezien als één van de mindere Bond films maar ik moet zeggen dat ik me deze week weer prima heb vermaakt met Moonraker.De locaties (Venetië,Rio de Janeiro en het Amazone gebied) zijn prachtig,Michael Lonsdale zet een goede schurk neer en ook Lois Chiles (met haar sappig accent) is een aangename verschijning.

De film gaat af en toe wel iets te veel de slapstick kant op.Met name het echtpaar Jaws en de rijdende gondel was wel iets te veel van het goede.De overige actie scenes zijn over het algemeen wel sterk,zelfs het laatste gedeelte in de ruimte (voor één keer mag dat wel) vond ik erg onderhoudend.

Misschien niet de beste met Moore,die zijn rol weer met de nodige humor neerzet maar bijna veertig jaar na zijn release stelt Moonraker me allerminst teleur.Halfje erbij.

Roger Moore is goed in vorm, Lois Chiles is niet alleen bijzonder mooi maar heeft ook de uitstraling van iemand die uitstekend voor zichzelf kan zorgen, Michael Lonsdale is gepast hooghartig en blasé (“Mr Bond – you defy all my attempts to plan an amusing death for you”), de actiescènes (de vluchtsimulator, de achtervolging in de kanalen van Venetië, de vechtpartij in het glasmuseum) zijn kort maar krachtig, de effecten zien er nog altijd aardig uit (met enkele uitzonderingen zoals Bond aan de paraglider en het knullige gevecht met laserwapens in de ruimte), de sets zijn zoals gebruikelijk magnifiek, en de film als geheel is één groot pretpakket. Aanzienlijk leuker dan ik me herinnerde.

Voor mij de beste Bond film samen met Goldeneye.

Actie,spanning,gadgets en mooie locaties.

Roger Moore vind ik persoonlijk de beste bond acteur,met Pierce als 2e beste

Moonraker heeft wel een van de spectaculairste openingen van alle Bond-films die ik zag- zonder parachute naar een andere parachutist duiken en diens valscherm ontfutselen, geweldig. Dat houdt de film niet de hele film vol, maar toch was dit een vermakelijke film, wel een van de meest onzinnige misschien. Het eerste uur ontmoet Moore in vrijwel elke scene een knappe meid die in zwijm valt zodra 007 even nonchalant haar kant op kijkt. Zonder probleem verraden ze hun baas en organisatie zodra Moore even haar lippen toucheert. Mijn favoriet werd helaas door honden verscheurd in een wat aparte, harde scene.

De onzinnigheid gaat voort met de gondelachtervolging door de kanalen van het fotogenieke Venetië- de gondel die dan, volkomen zinloos natuurlijk, het land op rijdt was nog maar een voorproefje van wat komen ging: de komische capriolen van Jaws. Een cultfiguur die weer van stal werd gehaald, in het begin moest ik lachen om zijn onnozele blik- als hij zich schouderophalend laat meevoeren door een groepje carnavalvierders in Rio, die onbeholpen bewegingen als hij dat kleine Braziliaantje vasthoudt, het was puur comic relief. Of als hij van de ene kabelkar naar de andere springt, met afstand de slechtste stuntpoging die ik ooit in een Bond-film zag. Wel onbedoeld (?) grappig. De rol van Jaws wordt allengs minder geslaagd als hij een klein maar fijn blondje leert kennen, en hij opeens de grote vriend van Bond wordt. De scenes met hem waren op het laatst een beetje genant, maar goed, zijn cultstatus heeft hij wel behouden.

Het plan van de schurk die Bond tot 5 keer toe gevangen neemt en steeds weer vervalt in de klassieke fout hem niet meteen door zn hoofd te schieten- was lekker bizar, en eigenlijk best duurzaam: alle mensen op Aarde vermoorden op wat lucky ones na, zonder het dierenleven aan te tasten.

Zoals vrijwel elke Bondfilm eindigt het met twee legertjes die elkaar bevechten, waarbij de laser-gevechten in de ruimte gelukkig niet te lang duren, het was al met al een redelijke finale waarbij Bond en passant nog een slordige 300 miljoen mensen redt- uiteraard zonder een spier te verrekken.

Ook weer eens herzien. Korte samenvatting: in vergelijking met de vorige film, The Spy Who Loved Me, een herhalingsoefening, maar dan nu in de ruimte in plaats van onder water. Het is al eens eerder gezegd: Bond is hier geen trendsetter meer, maar een tredvolger, en de toenmalige trend was Star Wars.

Behalve de setting wat accentverschillen, zoals geen auto vol met snufjes, maar een boot. Ook aardig is de gondel. Verder wederom mooie dames, al heeft de leading Bond girl duidelijk minder bite dan die in de vorige film. Dat Jaws ook in deze film optreedt is natuurlijk een plus, want hij is denk ik één van de meest aansprekende schurken.

Het Star Wars gedeelte is flink over the top en had wat mij betreft achterwege gelaten kunnen worden. 2*.

Redelijke Bond film.

Leuk dat James een ruimte reis maakt, maar ik zie liever een actie film met Bond dan een science fiction film met Bond. Roger Moore speelt Bond redelijk goed. Voor de rest is de film een beetje traag.

3/5

6/10

Half puntje erbij. Begrijp de recensies hier niet. Dit is echt een top James Bond film met werkelijk alles erop en eraan. Prachtige blu ray transfer en de muziek is prettig aangenaam. Te beginnen met de onvergetelijke Shirley Bassey. een stem die alleen zij kan vertolken. Naast de muziek zijn ook de locaties subliem gekozen. Teveel om op te noemen Venetië, Rio etc. De shots zijn prachtig geschoten vooral in Brazilië. We zien dit keer ook veel vrouwen dus is hier bijna sprake van meerdere Bond vrouwen. Helaas sneuvelt er eentje door een paar vervelende honden. . Het eind in the space is weer eens wat anders. Ziet er ook allemaal spetterend uit. Verhaal is goed met een prima bad guy Hugo Drax. Ik denk dat dit de beste Bond film is onder Roger Moore.

Eigenlijk wel leuk want er valt heel wat te beleven wat actie betreft die op heel wat verschillende locaties plaats vinden. Vervelen doe je alleszins niet. Maar waar het schoentje wringt, is vooral dat het geheel zelfs voor een Bond-film erg over the top is. Bond in de ruimte....komischer kan het niet. De scènes in de ruimte zijn er wat te veel aan. Op zich valt het wel mee qua uitzicht van het ruimteschip en andere technische ruimtelijke hoogstandjes, maar wanneer de astronauten van beide kampen elkaar in de ruimte aanvallen, ziet het er wel even heel belachelijk uit. Maar och, in de wereld van James Bond kan alles. 6/10

Ik ben zelf wel een redelijke

James Bond fan,

Deze Bond film al

vaker gezien

maar hij blijft toch

wat tegenvallen.

De opening was

erg leuk van Moonraker

James Bond wordt uit een vliegtuig geduwd

mooie opening,

De dingen waaraan ik me stoor

zal ik nu gaan uitleggen,

Roger Moore is erg charmant

als James Bond

maar daar blijft het ook bij

hij is niet mijn favoriete Bond,

Jaws die verandert in plaats van een gevaarlijke

huurmoordenaar in

een goeie man die verliefd

wordt op een meisje,

ik blijf als laatste

zeggen deze film straalt

niet genoeg dreiging uit

en dat moet wel vindt ik persoonlijk.

Roger Moore blijft een redelijke James Bond

maar wederom in deze film is hij veel te zachtaardig.

er zit voldoende actie in maar het komt niet echt

goed over.

En Michael Lonsdale inderdaad als Hugo Drax vond ik ook geen

beste slechterik eerder echt saai, en weinig dreiging,

wel een hele nette schurk vond ik.

Gelukkig was de volgende Bond film For your eyes only al stukken beter!

Wanneer de spaceshuttle Moonraker tijdens een routinevlucht spoorloos verdwijnt, wordt James Bond op de zaak gezet. Het spoor voert hem naar Venetië, Rio de Janeiro en ten slotte naar een geheime lanceerbasis in het tropisch regenwoud van Brazilië. Daar ontdekt hij een samenzwering om de mensheid te vernietigen door middel van een giftig zenuwgas. Een aantal vooraf geselecteerde mensen worden naar een ruimtestation gebracht om van daaruit de aarde opnieuw te bevolken. Uiteraard komt James Bond op tijd achter het plan en weet uiteindelijk de wereld te redden.

De eerste anderhalf uur is deze film erg vermakelijk, met een aantal aardige stunts en actiescènes. Het laatste half uur wordt het echter allemaal bijzonder ongeloofwaardig, bespottelijk zelfs, ondanks de peperdure sets en speciale effecten. James Bond in space is eigenlijk niet zo'n goeie combinatie. Alles opgeteld kom ik net aan op een voldoende, maar veel meer kan er helaas niet van maken. 3*

Na het erg leuke deel 'The Spy Who Loved Me' is dit toch een stuk minder. Niet dat ik deze film zo slecht vind als dat vele anderen dat vinden, maar het is wel allemaal een stuk minder.

Toch kan ik me de eerste anderhalf uur altijd prima vermaken. Een leuke opening, een vermakelijk gedeelte in Venetië en Bond moet zich constant uit de meest benarde posities redden.

Hoogtepunt is natuurlijk wanneer hij op enorm hoge snelheid in een draaiende raket gesaboteerd wordt door Chang, het hulpje van de Bond-schurk Hugo Drax.

Eenmaal in de ruimte wordt het al snel minder. Erg jammer dat ze hier toen voor gekozen hebben, al is het, wanneer je het in de tijdgeest plaatst, wel te begrijpen.

Drax is geen slechte Bond-schurk maar heeft wel een erg maf plan bedacht wat totaal niet uit de verf komt. Jaws komt hier ook weer opdraven, maar is nog niet de helft zo goed als in de voorgaande film.

Verder heeft Moore ook niet al te veel chemie met de Bond-girls die hij onderweg weer van de nodige lichaamsbeweging voorziet.

Voldoende blijft staan.

Ok.

Bond-films mogen vaak wel iets meer buiten het boekje gaan, maar dat de reeks dan vervolgens in een sciencefictionfilm verandert na enige tijd vind ik weer iets te overdreven. Laat dan maar de creativiteit zien via coole gadgets, auto's en wapens.

Met weer een verschijning van Kiel was echter het feest compleet. Al is hij hier iets meer een komische noot, maar de verschijning van zijn personage is eigenlijk leuk genoeg. Wat mij betreft tot nu toe het leukste personage in de gehele Bond-reeks.

Moore is ook weer terug en speelt bekend terrein. Alleen het daadwerkelijke terrein is wat minder bekend. Sciencefiction werkt niet zo in een Bond-film, en hier ook niet echt bepaald. Desondanks zorgt het wel voor een aantal redelijke actiescènes.

Maar het is net wat ondermaats aan het vorige deel. De Bond-girl is wel weer wat leuker, maar de omgeving toch weer wat minder. In de slotfase waar Kiel zich bij Bond aansluit is ook een verrassende, maar niet geheel geslaagde uitwerking helaas.

Het vermaakt wel. Maar als Bond-film voelt het niet echt aan. Ik ben er meer een voorstander voor als de sci-fi gewoon in de vorm van gadgets komt. Niet in de vorm van ruimteschepen. Dat gedoe met de "ideale mens" neerzetten is ook een wat vergezocht dingetje. Maar goed, toch maar een voldoende dan.

Zo belachelijk en over the top dat het nog wel vermakelijk en vaak grappig is. Het eerste anderhalf uur was zelfs nog redelijk ok, in de lijn van het vorige deel 'the spy who loved me', maar dat laatste halfuur gaat er wel volledig over, en dan begin je toch wel een beetje op de horloge te kijken hoelang deze onzin nog gaat duren. James Bond in space, welke grapjas heeft dat nu weer beslist. Moore is charismatisch maar houterig, zijn tegenspeelster deed het prima en was een mooi verschijning. De vijand was stom, Jaws was dan wel weer wat leuker dan in the Spy who loved me.

Een van de betere Bondfilms naar mijn mening. Kwalitatief een film die goed in elkaar steekt, decor en settings. Prachtige filmlocaties weer en leuke combinatie met het space gebeuren. Ik ben een liefhebber van de Engelse humor die Moore met zich meebrengt en het tegelijkertijd toch een echte Bondfilm laat zijn. Leuke achtervolgingscenes en een gezond gadgetgehalte. Films met Moore zijn op de een of andere manier een soort van feelgood Bondmovies. Een van mijn favoriete bondfilms deze.

Er is wel erg veel gepikt uit andere Bondfilms, maar dan net met een ander jasje. Maar dat maakt het niet minder leuk. Zoek de verschillen...

En verder met Bond, en we waren gebleven bij Moonraker met een van de leukere Bond-babes in mijn beleving toen ik tiener was. Van de serie met Moore verwachte ik eigenlijk niet te veel, iets dat met Live And Let Die werd gelogenstraft, met The Man With The Golden Gun juist werd bevestigd, en The Spy Who Loved Me er veilig tussen in. Een plek overigens waar ik Moonraker ook ongeveer ingschaalde en verwachtte.

Een fantasievol plot komt op gang met een superras, ruimtestation en massamoord op de wereldbevolking. Bond redt andermaal de wereld en kenmerkend voor Moore is hoe hij al struikelend verder geraakt in zijn onderzoek. Gadgets, fraaie locaties, veel prachtige vrouwen, waardig tegenstander Jaws en de nodige humor. Het is er allemaal. Vooral de vrouwen afdeling is bijzonder goed voorzien met de prachtige Clery, Chiles is ook fraai ook al kan ze niet acteren, dan is er nog de schare vrouwen die meegaat naar het ruimte station om het Arubaanse snoepje Emily Bolton niet te vergeten.

Minder aan Moonraker is toch de niet zo serieuze sfeer die alles eerder aan vermaak doet denken dan aan actie en spanning. De film voelt met een aantal ongeloofwaardige momenten eerder aan als een jongensboek. Dan speelt toch langzaam mee dat Moore een oude harses begin te krijgen, is het onzin dat zijn gezicht zo vertrekt in de G-kracht simulator alsof hij blootstaat aan windstroming, is het gondel gebeuren zowel grappig en flauw, en is de vechtpartij met de Aziatische kendovechter ook op het randje. Het gebruikelijke geschaak van de dames is weer meer aanwezig, en de gadgets zijn ook aan de flauwe kant met de gondel als dieptepunt.

Het maakt Moonraker absoluut niet tot een slechte Bondfilm, dat zeker niet want er zijn slechter. Toch is de film ook niet heel goed en schaart hij zich voormij net onder The Spy Who Loved Me. Dat deze film slechter scoort dan The Man With The Golden Gun is me dan weer een raadsel. Laatst genoemde is van de reeks tot nu toe de slechtste Bond film.

“Look after Mr. Bond. See that some harm comes to him.”

Het is nu al een paar delen gebleken dat ik met ‘James Bond’ een haat-liefde relatie leidt en het eigenlijk elke film wel een verassing is of het dit keer ga waarderen en/of leuk ga vinden. De serie kent aardig goede titels (al) en ook kent hij al erge dompers die zeker niet het niveau haalden wat zijn voorgangers haalde. Zeker omdat het gezicht van bond regelmatig mag veranderen is het altijd een vraag of de ‘nieuwe’ het beter doet. Nu moet ik wel eerlijk toegeven dat ík ‘Roger Moore’ ook een leuke ‘Bond’ vind en heeft het als persoon wel leuk gedaan (ook de vorige delen) maar wederom was de film en de opbouw van deze erg saai en ook dit keer was het verhaal niet heel bijzonder.

Ik ben bijna twee jaar terug een keer begonnen aan een ‘James Bond marathon’ die ik vorig jaar echt heel goed oppakte maar, nu is het alweer zo’n jaar geleden dat ik het laatste deel keek en er in zat (wellicht tussen door nog een keer een film gekeken maar de serie niet doorgezet). Dat vind ik opzich wel zonde want ik had de film nu allang klaar kunnen hebben al is het echter zo dat ik de film eentonig en herhalend vind worden en zo had ik dat ook bij deze ‘Moonraker’. Het geluk is dat nu de ‘De 70s challenge’ aan de gang is op het ‘filmgames’ forum en ik moest mijn lijst nog invullen en zag dat ik deze eind jaren zeventig deel nog moest zien. Gelijk deze erop gezet en een mooi begin om de serie weer op te pakken.

In dit deel is het weer een eentonige opbouw te vinden die we langzamerhand wel van onze notitieblokjes kunnen bedenken en het gebeurt nog echt ook. Ook krijgen we weer leuke culturele rondleidingen en geinige scenes noem bijvoorbeeld het varen door de grachten van Venetië of het carnavalsfeest in Brazilië. Maar voor de rest is het allemaal dezelfde formule die blijkbaar succesvol was in die dagen maar mij eigenlijk niks interesseerde. Dan kom je bijvoorbeeld al gauw uit op het moment wanneer Bond die in een vliegtuig zit en met een stewardess zit te flikvlooien en vervolgens blijkt ze er eentje te zijn van de ‘slechteriken’ en ook de piloot is niet van de goede kant. En daarna word hij uit het vliegtuig gegooid en wint de parachute van de piloot die vervolgens zonder zit maar, volgens mij komt die zelfde piloot later in de film constant terug, heeft hij vleugels gekregen ofzo?

Ik verheugde me overigens dat deze zich merendeels in de ruimte zou gaan afspelen alleen ben je dan rijkelijk bedrogen. De film gaat wel naar de ruimte, al is dit voor de laatste dertig minuten ongeveer. Ik had gedacht en stiekem gehoopt dat we een langere tijd daar zaten alleen mocht dat niet baten, wat ik best zonde vond. Het concept ‘Bond in space’ is leuk bedacht maar je moet wel origineel uit de kast komen om iets gaafs te bedenken in het zwarte gebied, hoewel dat aardig lukte bij deze film is het niet heel bijzonder, al vond ik het gevecht op het eind tussen Amerika en het ruimtestation wel leuk gedaan met laserpistolen en dat kon ik wel waarderen.

Het verhaal was zeker prima alleen ik vond hem te vaak inkakken. Het gevecht tussen ‘Jaws’ is interessant hoewel die gast onsterfelijk lijkt. Van een een waterval naar beneden kletteren is geen probleem dat overleeft die, net zoals ‘Bond’ in de G-kracht station waar hij getest werd, leek me ook niet heel gezond, ach het kan allemaal. We volgen een criminele organisatie die door middel van de ruimte gifgas wil verspreiden over de aarde zodat de mensheid zou uitsterven, best een gaaf concept alleen wel erg matig uitgewerkt.

Nee, ik ben wederom niet echt fan van deze bond film. Toch namaten we steeds verder gaan in de tijd en we duidelijk kunnen zien dat de techniek ook heel erg verbeterd en er op vooruit gaat worden de films steeds interessanter en mooier, alleen is dat nu nog niet helemaal het geval helaas. Tuurlijk de vele dames, spectaculaire actie en mild verhaal hoort eenmaal bij de Bond films, en zo staat hij ook bekend. Alleen hetzelfde riedeltje in film opbouw wordt me nu wel te veel.

2.5*

Het is niet altijd even makkelijk om alle Bondfilms uit elkaar te houden, ook voor mij niet overigens. Deze Moonraker wordt in het algemeen minder goed beoordeeld dan de rest. Ik vond het heus wel meevallen. Misschien net dat tikkeltje minder flitsend en valt hij erg vaak in herhaling, maar dat is ook eigen aan de andere films. Dat constante geflikflooi en handtastelijkheden kunnen vandaag de dag met #MeToo wat minder door de beugel.

Jaws is een fijne bad guy en best blij dat hij zijn geluk gevonden heeft, maar de ommezwaai is er wel erg plots wanneer hij in de ruimtebasis opeens begint te beseffen dat hij bedrogen wordt. Zijn onoverwinnelijkheid is er soms wat over zoals de val uit het vliegtuig - vanwaar komt die ineens? - en de watervalscène.

De uitwerking zat hier niet altijd prima en soms wat over the top (nog meer dan anders), maar ik vond de locaties wel prima (Rio, venetië). Ook de ruimtereis mocht er wel eens zijn.

Een van de meest aparte Bondfilms. Duidelijk gemodelleerd naar The Spy Who Loved Me met wederom een ontwikkelde rijkaard die de aarde uit wil roeien en een nieuw paradijs wil stichten. En een love interest die zich Bond's gelijke mag noemen qua competentie.

Moonraker doet zijn best om te vermaken maar kiest vaker de slapstick route dan spanning. Jaws speelt hier vaak een centrale rol in. Het begint al met een val zonder parachute in een circustent die hij wonderbaarlijk overleeft. Het meest koddig wordt het natuurlijk als hij op slag verliefd wordt op het rondborstige vlechtjesmeisje.

Die behaagzucht is ook af te lezen aan de vele exotische locaties, nog meer dan in andere Bond films zien we prachtige locaties maar het komt wat onsamenhangend over.

De actie is zeker in het begin fraai in beeld gebracht (die parachute scene is legendarisch), maar er zijn ook teveel scenes die veel te duidelijk met een projectiescherm zijn opgenomen. Daarnaast is de montage soms erg knullig en kun je heel duidelijk zien dat bijv. die duif met de camera teruggedraaid wordt en op het station zie je even dat de montage versneld wordt afgespeeld. Ook als daar de zwaartekracht plots hersteld wordt heeft het amper effect, een gemiste kans.

Er worden veel gadgets toegepast en vaak dezelfde. Elke keer als Bond echt in de problemen komt weet je meteen: gadget tijd.

Dat ze verder lasers nu eenmaal cool en futuristisch vonden eind jaren 70, daar moeten we maar niet te moeilijk over doen. Maar de ruimtegevechten zijn geen hoogtepunt van de film. Op het eind wordt er sowieso wel het een en ander afgeraffeld, de schurk wordt wel heel snel en makkelijk uitgeschakeld en ik vond het raar dat Jaws en Vlechtjes kennelijk toch nog die ontploffing overleefd hadden door de NASA shuttle te gebruiken terwijl die toch echt al lang vertrokken was.

Bepaalde sets zijn erg mooi gemaakt en bepaalde grappen vond ik toch echt wel leuk. En ik kan het risico dat de makers namen met Bond in space wel waarderen. Lekker groots denken, in plaats van dat fantasieloze wat de Daniel Craig films toch teveel geplaagd heeft. En Bond is gewoon zotheid ten top, een jongensfantasie met mooie auto's (ditmaal opvallend afwezig!), gadgets (ditmaal toch wat ongeinspireerd), een natte plek in de broek en veel pief paf poef.

Met een wat strakkere montage en regie had Moonraker tot de top kunnen behoren van de Bond films. Helaas waren er teveel slordigheden en koddige flauwigheden om hem echt hoog de lucht in te schieten. Aan gebrek aan ambitie lag het in ieder geval niet. Ik vind deze eigenlijk wel geschikt voor een remake.

bond geheim agent spion maar bond wat zou hij zijn zonder de hulp van alle stufjes gadgets van Q ? telkens hij achterna word gezeten moet overleven gelijk in deze film Moonraker wanneer hij gevangen word gezet dat hij weer met de hulp van Q uitvinding weet te ontsnappen. nu bond vind persoonlijk niet zo mijn slag de actie daarom is het natuurlijk james bond maar niet echt roger moore er is iets te veel humor in zijn stijl wat ik bij andere minder ondervind neen bond van roger moore vind ik niet de beste is oke omdat het james bond is maar niet mijn favoriete bond.2,5 geef ik roger moore bond

Deze gouden oude James Bond 007 film weer opnieuw gezien.

Met de charmante en grappige Roger Moore die James Bond altijd wist neer te zetten met een dosis humor en altijd een heerlijke feel good sfeer als James Bond kon neerzetten.

Zijn films blijven genieten.

En dat geld ook voor deze film, die heel leuk blijft.

Waar ook weer de schurk met de stalen tanden Jaws in voorkomt.

En deze film deels zogezegd in de ruimte afspeelt.

Wat deze film stijlvol maakt.

En met leuke aktie en avontuur.

Ook de film muziek is weer prachtig.

En nog met mooie practical effecten.

Wel zie je verschillende in montage en veel studio werk en veel miniatuur.

Maar ondanks dat blijft deze film zijn charme behouden.

Van 4,5* naar 3,5*

Bond marathon deel 11 herzien op bluray.

In eerste instantie zou eerst “For Your Eyes Only” komen, maar door het enorme succes van Star Wars werd besloten deze eerst uit te brengen.

Ditmaal word 007 door M op de zaak gezet van een verdwenen Moonraker-spaceshuttle. Zijn onderzoek begint in Californië bij Sir Hugo Drax, wiens bedrijf de leverancier is van de spaceshuttles voor de Amerikaanse regering. Het spoor leidt naar Venetië, Rio de Janeiro, het Amazone-regenwoud en uiteindelijk in de ruimte. Hij krijgt hulp van Dr. Holly Goodhead en ze ontdekken dat Drax (als een soort reïncarnatie van Hitler) de wereldbevolking wil uitroeien en de mensheid wil herbevolken met een superras.

Een redelijke Bond-film die sfeervol is, maar nergens echt goed word. Grootste erfenis is eigelijk het komische gehalte wat na de eerste scene al de toon zet voor de rest van de film. Zitten zeker wel een aantal aardige actie scenes in, al zie je wel enorm veel miniatuur en gepruts met montage. Qua locaties sprong voor mij het Amazone-regenwoud er het meest uit met die prachtige watervallen. Al waren de shots van Rio ook schitterend, waar het altijd feest lijkt te zijn.

Chiles zet een redelijke Bond-babe neer als undercover CIA agente die uiteindelijk gaat samenwerken met Bond. De boomlange Jaws maakt ook weer zijn terugkeer en krijgt zelfs een vriendinnetje (Well.., To us). Q zit er gelukkig ook weer in en voorziet Bond van een nieuw horloge met dodelijke pijltjes, en we zien nog wat nieuwe prototypes, wat altijd leuke scenes zijn. Dit was de laatste film waar we Bernard Lee als M zien, hij overleed vòòr de opnames van “For Your Eyes Only”. Titelsong van Shirley Bassey deed me niet zoveel, de goeie soundtrack van John Barry wél.

Goodhead: Waar is Drax?

Bond: Die is even een luchtje scheppen