Spectre (2015)

Ijzersterk begin in Mexico, maar ik merkte ook dat ik de verhaallijn naar mate de film vorderde begon te verliezen. Bond ging van hot naar her en dit kwam de diverse actiescenes zeker ten goede, maar de verhaallijn niet. Het einde van de film vond ik pover. Vijanden die elkaar tegenkomen in een gebouw, waarbij de vrouw wel erg snel bevrijdt kon worden. Werd er niet geloofwaardiger op. Jammerlijk dat er in Oostenrijk geen skiscenes zijn gebruikt of iets met de skiliften werd gedaan. Dat had het authentieke bond gevoel kunnen versterken.

De eerste minuten denk je jaa.. dit gaat hem worden super film .

Kakt al snel in en weinig spanning tenminste is mijn mening .

En zoals anderen ook zeggen film afgelopen loop je idd met een leeg gevoel weg .

Moeilijke Bond film om op te stemmen, Mendes' tweede rit. Er zaten heerlijke actiescènes in, Lea Seydoux was een geweldige bond girl en van Hoytema heeft het allemaal groots in beeld gebracht, openend met een fijne long take. Toch is het niet het meesterwerk waar ik op hoopte na de vroege recensie van The Guardian. Nu was die verwachting al wat aangepast door de mixed reviews die daarna verschenen, maar de hoop bleef.

Helaas geldt (ook?) voor mij dat het niveau van Casino Royale en Skyfall niet gehaald wordt, al vond ik hem wel duidelijk beter dan QoS, maar dat zegt bij mij niet heel verschrikkelijk veel. De terugkeer van het plofhorloge en de gadgets in de auto betreur ik enigszins, want dat kennen we nu wel. Het was juist fijn dat de Craig reboot niet teveel op die gadgets leunde, waar de Brosnan Bondfilms zowat aan ten onder gingen. Het is niet persé teveel, maar origineel is het allerminst: we kennen die trucjes inmiddels wel. Bij mij resulteert het dus eerder in een zucht dan een feest van herkenning. Wie daar anders over denkt kan vermoedelijk zijn hart ophalen, aangezien Spectre (zeker naar het einde toe) zich een beetje te buiten gaat met knipogen naar zijn voorgangers. Zonde, vond ik.

Sommigen zullen wellicht de terugkeer van een andere knipoog erg waarderen, de meer Roger Moore achtige humor die de franchise ooit had. Het randje waar Bond op staat breekt af, hij stort naar beneden en landt in zithouding op een bankstel. Ik hoor niet bij de liefhebbers van dat soort grappen. Het is geen drama, maar wel een duidelijk verschil met Casino Royale's openingsscène waar hij toch echt pijnlijk hard op zijn plaat ging tijdens die achtervolging, daarna ook nog eens op een container vallend. Ik prefereer mijn Bond gritty, eventueel met de iets meer gepijnigde, sarcastische knipoog die ik eerst meende te zien. Geen olijke. En daar neigde het wel een beetje naar af en toe. Daarnaast zorgt de vrij lange speelduur ervoor dat de film toch een beetje in lijkt te kakken af en toe. Het gebeurt niet echt, maar het voelt soms wel wat uitgesponnen. De urgentie van een aantal scénes ontbreekt.

Dit betekent dat er qua 'verhaal' en diepgang ook iets minder te halen valt, al voelt het wat oneerlijk om een Bondfilm daarop af te rekenen. Maar ironisch genoeg waren het juist Casino Royale en Skyfall die ons een Bond gaven die om meer draaide dan onmogelijke acties, bombshells en de meest futuristische gadgets. Ik wil daarvoor echter niet teveel punten aftrekken. Naast een prima Craig en heerlijke Seydoux, was Waltz gelukkig weer ok als baddie (na het vervelende geschmier van Big Eyes), maar ik verbaasde me wel over de korte duur van Bellucci's rol. Ik had aangenomen dat zij de grootste rol had, maar dat is duidelijk Seydoux. Gelukkig maar, moet ik concluderen. Bautista is overigens vrij fantastisch als bikkelharde, niet-neer-te-stompen Badass.

Het is Mendes' laatste Bondfilm, las ik gisteravond in het James Bond topic hier op MM. Ondanks dat hij een uitstekende en een prima Bondfilm heeft gemaakt, lijkt me dat de juiste keuze. Wie streng vasthoudt aan de menselijke, gritty Bond van Spectre's voorgangers, zal deze film op zijn vertrek daarvan kunnen afrekenen. Ik doe dat zelf ook in bepaalde mate. Ben je iets vergevingsgezinder op daar front, dan is er wat mij betreft genoeg te halen voor een goede beoordeling, ondanks de minpunten.

Een 4* met dubbel gevoel. Naar boven afgerond.

P.s. De intro is weer schitterend gemaakt, maar Sam Smith's bondsong The Writing's on the Wall was niet echt mijn smaak. Het lijkt vanaf de eerste tonen alles te hebben voor een klassieke title song, je herkent de sfeer gelijk door die combinatie van strijkers en koper. Maar dan gaat 'ie zingen. De man heeft geen slechte stem, maar wanneer hij (mijns inziens totaal onnodig) zijn kopstem pakt in het refrein, zingt hij zo hoog dat m'n gezicht ervan begint te vertrekken. Beetje Robbie Valentine's Over and over again. Nee, dan pakten de songs van Cornell en Adèle een stuk beter uit!

Daar waar Skyfall voor Bond begrippen bijna vernieuwend te noemen was, grijpt Spectre weer terug naar het verleden.
Het begin in Mexico City is erg leuk, daar deze tijdens een typisch Mexicaanse feestdag plaatsvind. De scene in de helicopter, maar bevat wel weer de stijl die we inmiddels van de Bond films gewend zijn.
De CGI van het instortende gebauw ziet er dan weer cheap uit en die van de opening credits zijn al helemaal erg. Gelukkig ziet het er in de rest van de film wel wat beter uit.
Daniel Craig zet zijn Bond versie wel weer sterk neer, al begint het een beetje ongeloofwaardig te worden door zijn groefjes hier en daar. Het zal me dan ook benieuwen of dit zijn laatste Bond zal worden.
Ralph Fiennes als de nieuwe M: ook hij doet het wel goed. Helaas had ik wel in zijn eerste scene waarin hij Bond een uitbrander geeft last van wat Harry Potter flashbacks. Misschien een beetje de vloek van mijn generatie.
Lea Seydoux beviel mij prima als Bond girl en mag wat bij betreft best nog een keer terugkeren.
De terugkeer van Blofeld, vermakelijk neergezet door Christoph Waltz, is wederom een greep uit de oude doos. Daarnaast heeft hij ook een enorme henchman die doet denken aan de vijanden waar Roger Moore weleens mee te maken kreeg.
Wat ik dan wel weer jammer vind is dat er relatief weinig aandacht aan de auto's word besteed. De achtervolging met het vliegtuig vormt wel een leuk alternatief en ik zie wel in dat men hiermee juist weer probeerde om eens wat anders te laten zien dan we gewend zijn.
Het einde is dan weer wat lauw t.o.v. het middenstuk, maar kan er wat mij betreft nog net mee door.
Een beetje twijfelachtige Bond film waarin men niet helemaal erin is geslaagd om de oude vibe terug te halen. Toch kan ik de poging nog best waarderen en worden we hier en daar toch getrakteerd op wat toffe Bond actie.
Wederom dus toch wel weer een vermakelijke film. Mocht Craig nog een keer terugkeren als de superspion, dan hoop ik dat ze de Roger Moore/Pierce Brosnan humor achterwege houden, want dit past niet zo goed bij Craig's vertolking.

Vond em tegenvallen, misschien verwachtte ik er meer van.

Waltz als schurk vond ik een mindere rol spelen, in de twee Tarantino films kwam hij overtuigender over.

Langste Bondfilm tot nu toe, maar er kwam geen inleiding over meneer spierbundel die ineens aan boord van een trein is.

Bij een B-film accepteer ik dit, maar niet bij een A-film met een fantastisch budget.

Maar ja, het blijft een Bond-film.

Genoeg goede actie, mooie vrouwen, mooie auto's dus voor mij toch een goede voldoende.

De Craig-Bond-films hebben James bond een frisse wind gegeven. Van Casino Royale tot Skyfall hebben we Bondfilms gezien die op zich trouw blijven aan het personage, maar het anderzijds in een totaal andere wereld hebben neergezet dan de tijden Brosnan. Met Skyfall als hoogtepunt dankzij een perfecte balans tussen de nieuwe wind en de gekende zaken met een uitmuntende regie van Sam Mendes en een schitterende cast. Spectre haalde Mendes terug voor SPECTRE, weer zo een gekend element uit de reeks. Langs de ene kant de afsluiting van een quadrilogie, anderzijds de eerste échte Bondfilm want het einde van Skyfall is hoe we Bond ooit hebben leren kennen.

Een échte ouderwetse Bondfilm is het ook niet geworden. Aan de ene kant volledig wel, want Craig speelt een heerlijke Bond en hoewel hij in de vorige films een volledig eigen identiteit gaf aan het personage behoud hij dit ook nu wel, maar voel je er toch meer de ironische Connery in. Wat leuk is want Craigs Bond blijft dus niet eentonig maar blijft evolueren. Anderzijds is het een atypische Bondfilm door de inhoud van het verhaal (het draait niet enkel om Bond) en de beperking van actie. De actie die er is, is wel langdurig en neemt uiteindelijk wel een geruime periode van de film in maar het is zeker niet non stop en tussendoor, in dialogen etc voelt het niet echt aan als een typische bondfilm door vaak lange stiltes etc.

Maar beginnen bij het begin: en dat is schitterend! In éen lang shot begint de film wat een heerlijk beeld geeft. Alleen jammer dat Mendes het eigenlijk al wat vroeg stopzet want het had nog een pak langer gekund en dat had het ook unieker kunnen maken. De openingsscène is wel weer heerlijk. afwisselend, schitterend in beeld gebracht, adembenemend spannend dus een sterke opener. Na de openingcredits die eigenlijk je een mooie opfrisbeurt geven van de voorgaande films en visueel zeer mooi in elkaar is gezet waar de muziek van Sam Smith eigenlijk nog verbazend mooi bij past (hoewel het nummer losstaand me niet écht kon bekoren). Daarna krijgen we een lange opbouw. We krijgen de best typische opzet van een klassieke Bondfilm. M die Bond op z'n fouten wijst na wat er gebeurt is tijdens de introscène en een leuke spitsige dialoog met Moneypenny en Q. Ook de naweeën van Skyfall worden nog even meegegeven wat past bij het feit dat Mendes (en de schrijvers) zaken uit de voorgaande films willen afronden, maar daar kom ik later wat op terug. Daarna gaan we al snel over naar Rome, waar Monica Bellucci een toch wel teleurstellende Bondgirl speelt. Dit komt zeker niet door haar maar wel door haar kortstondige en nutteloze bijdrage dankzij het script. Meteen erna begint misschien wel het strafste stuk van de gehele film. Een vergadering in Rome door de leden van Spectre. We zien een prachtige intrede van Dave Bautista als Hinx, hij laat meteen de kracht van zijn personage zien. En meteen daarna de échte intrede van Waltz als Oberhauser die van mij eigenlijk nog langer verborgen mocht blijven al was het vooraf misschien allemaal al wat te duidelijk dat hij het was in die voorstukjes etc. Nog geen 5 seconde daarna begint een adembenemende achtervolging in de straten van Rome waarna het na een korte dialoog met een oudgekende meteen overgaat naar Oostenrijk waar we de intrede krijgen van Lea Seydoux. Waar Bellucci ondergebruikt werd gebruiken ze haar wel ten goede. Ze willen haar als een nieuwe Vesper naar voren brengen. Deels zijn ze daar wel in gelukt, dankzij de chemie tussen Craig en Seydoux maar anderzijds is de opbouw van hun relatie bijlange niet zo goed opgebouwd dan met Eva Green waardoor het toch wat nalatig is. Na weer een schitterende actievolle scène in de sneeuw komt de film wat meer in het skyfall-wereldje met als intro een prachtige treinrit. De eerste echte confrontatie tussen Bond en Oberhauser (waarvan ik hun verleden wel kon smaken en de achtergrond van de badguy) is een voltreffer. We krijgen hun achtergrond te weten en hoewel het de reden van Oberhauser wel kan begrijpen wordt het allemaal nogal kort en snel afgehandeld.

En dat is eigenlijk meteen het grote verschil tussen Skyfall en Spectre. We verwachten van een Bondfilm geen zwaarmoedig drama maar Skyfall gaf de bond-wereld wel een diepere gelaagdheid (ook Casino Royale deed dat al enigszins) waarin de personages een achtergrond krijgen en hun reden voor daden ook te begrijpen viel door die achtergrond. In Spectre willen ze de zelfde opzet doen maar handelen ze het nogal gemakzuchtig af. Zo ook de monoloog van Oberhauser over de links naar Le Chiffre, Vesper, Green, Silva. Ik wil weten hoe Oberhauser daar achter zat. wat de reden was dat die pionnen in Bonds leven kwamen en hoe hun positie was binnen Spectre. Door te zeggen 'it was me all the time' maak je je er wel zeer makkelijk van af wat het perfecte voorbeeld ervan is.

Tot die finale wordt de verhaallijn van Bond afgewisseld met die van M. Die verhaallijn borduurt netjes verder voort op Skyfall waar iedereen twijfelt aan de 00'-divisie. Op zich is dat een mooie afwisseling en juich ik dit toe zodat de film nooit kan stilvallen door enkel het Bond-verhaal te gebruiken en zo kan je deze talentvolle cast ook het best benutten. Maar dit verhaal is wel zeer voorspelbaar en is dan ook enkel nuttig om deze talenten wat schermtijd te gunnen, op de spitsvondige Q na die wel een heerlijke rol krijgt in deze film.

De finale is op zich wel mooi in elkaar gezet maar waar in Skyfall Silva toch écht als een bedreiging aanvoelt en de touwtjes steeds in handen leek te hebben tot de laatste seconden krijg je bij Oberhauser inmiddels naar buiten gekomen als Blofeld het gevoel dat hij het zelf allemaal niet meer echt weet. Wat is nu zijn achterliggende reden, is het macht of is het Bond, is het allebei? waarschijnlijk maar die combinatie werkt niet echt goed. Ook in de finale merk je toch dat hij iets kwetsbaarder lijkt dan Silva was en dat is raar want Oberhauser is toch de leider van Spectre terwijl Silva maar een pion was... Het laatste moment tussen Bond en Oberhauser is wel magistraal in beeld gebracht en op zich kan ik Bonds beslissing wel begrijpen. M haalde het al eens aan: Een License to Kill is ook een License not to kill en Blofeld doden zou enkel een persoonlijk voordeel opleveren en waarschijnlijk de 00' status nog meer in het gedrang brengen

Het einde is eigenlijk de afronding van de quadrilogie maar anderzijds vind ik de samenhang van die films nu nog te onduidelijk om écht over een samenhangend 4-luik te spreken. Het lijkt wél dat dit de afronding is van Craigs Bond. En tenzij ze er een persoonlijk verhaal van maken voor Bond 25 naar aanleiding van hoe spectre eindigt de dood van Madeleine al zou dat misschien wat té veel herhaling zijn van QoS, maar indien blofeld erachter zou zitten kan het nog een prachtig slotakkoord zijn zou ik het ook maar raar vinden hem nu nog terug te zien komen voor nog 1 laatste film want meer zal hij er écht niet doen.

Dus moest mijn spoiler niet gebeuren, zou ik liever Craig niet meer zien als Bond voor nog 1 losstaande film en daarna niets meer want daarvoor is dit 4-luik veel te sterk geweest en mooi afgerond.


Spectre is niet de beste Bond en kan Skyfall niet evenaren maar het is wel een visueel, muzikaal adembenemende actiethriller die schitterende actie afwisselt met heerlijke tussenstukken dankzij een schitterende cast. Hoewel het scenario misschien iets te gemakzuchtig is om alles als 1 geheel te beschouwen, rond het anderzijds wel mooi het vier-luik af en is Craig nu écht mijn persoonlijk favoriete Bond want in Spectre wisselt hij de norsheid perfect af met spitsige oneliners die mij deden denken aan de beste Sean Connery, maar dan nog beter.

Niet de volgende stap in de evolutie van de James Bond films, en duidelijk minder dan Casino Royal en Skyfall, maar desalniettemin nog wel goed kijkbare actiefilm.

De show wordt wederom gestolen door de adembenemend mooie fotografie en een aantal zeer spectaculaire actiescenes (vooral de opening en daarna de achtervolging met het vliegtuig door de sneeuw. Daarnaast zit eigenlijk iedereen prima in zijn rol en zijn Waltz en Bautista prima op hun plaats.

Dit neemt echter niet weg dat de film als geheel af en toe toch een tikkeltje teleurstelt. Hij is aan de lange kant waardoor hij af en toe toch een beetje inkakt, en verhaaltechnisch vond ik het allemaal nogal simpel en weinig overtuigend. Nou hoeft een Bond-film niet echt een briljant verhaal te hebben, maar dit was wel erg slap.. weinig diepgang, flinterdunne links naar de vorige delen, slap meesterplan, slap plot (nota bene een zoektocht naar een bad guy die super eenvoudig te vinden blijkt, bovendien al weet dat Bond eraan komt, het niet erg vind dat hij gevonden wordt, toch om de een of andere reden nog een huurmoordenaar achter Bond aan stuurt etc., slappe plot devices waarbij telkens vergeten wordt om te kijken of iemand wel echt dood/bewusteloos is..het voelt soms als weinig meer dan een excuus om een stel actiescenes aan elkaar te plakken, en dat deden de vorige paar films toch beter volgens mij.

Mooie recensie Glennekeeeee

Beetje gemengde gevoelens over deze bond film. Intro in mexico was zalig en gaf voor mij een echt bond feeling spijtig genoeg weet de film niet steeds dit niveau bij te houden. Zitten wel paar goede actiescenes in zoals de autoachtervolging. Ook hier en daar een vleugje humor wat wel nieuw is voor een bond met Craig niet dat hij er humor instak maar gewoon de humor in de scenes met de sofa, en de scene waar bond uit zijn auto katapulteert en die man op straat zo keek Waltz speelde wel goed als Blofeld. De rest van de cast was ook goed. Actiescenes zijn goed maar zijn persoonlijk al beter geweest in eerdere bonds vond ik daar miste ik soms toch iets. De gadgets waren ook niets nieuws en hebben we al allemaal wel eens gezien. Al bij al vermakelijk maar kon toch mijn verwachtingen niet 100 procent waarmaken. Beter dan quantom of solace maar haalt nergens het niveau van skyfall en het fantastische casino royal. 7/10

Ticketverkoop valt tegen in de VS: Ticketverkoop Spectre valt tegen in de VS|Film| Telegraaf.nl

Vermakelijke Bond film!

Openingsscène was direct naar mijn mening ook de beste (actie)scène van de film. Prachtig gevecht in de helikopter boven Mexico stad. Vervolgens krijgen we het prachtige Writing's On The Wall van Sam Smith te horen. Heerlijk Bond nummer.

Het verhaal is niet bijster, maar ook niet slecht. Maar bij een Bond film staat een goed verhaal dan ook niet centraal, maar wel; de actie, Bond girls, locaties en de stunts. Dat was allemaal prima. Vooral het gevecht in de trein. Hard gevecht à la Kill Bill. Waltz speelt zoals altijd goed. Goed gecast. Wat ik wel typerend vond is dat Bond zoals altijd in de hol van de leeuw beland en uiteraard weer weet te ontsnappen. Dat is natuurlijk voor de kijkers gedaan, zodat wij weten waar de vijanden mee bezig zijn.

Dan nog Daniel Craige als Bond. Ik moet zeggen dat ik er steeds meer aan wen. Maar ben van mening dat hij de 'looks' van een charmante Bond niet heeft (Connery, Moore, Brosnan). Maar voor de rest speelt hij prima de personage. Vermakelijke film, die lekker wegkijkt, maar aan de andere kant ook niet iets speciaals biedt. 3,5*

Aardige maar wat makkelijke aflevering in de Bond reeks. Op basis van de reacties en de hype had ik wat meer verwacht dan ik kreeg. Ik had de beste Bond film van Craig verwacht maar deze haalt het voor mij niet bij CR en Skyfall.

Het woord makkelijk komt in mij op als ik denk aan de romance tussen Bond en de bondgirl. De verliefdheid komt wel erg snel en blijkt ook snel serieus. Hij gaat voor haar door het vuur op het einde. Waarom? Ook de bevrijding in de slotscene ging voor mij wat makkelijk.

Daarnaast heb ik het idee dat de film wat spanning mist en als een nachtkaars uitgaat. Misschien komt dat ook omdat de slechterik erg saai en vlak is. Ik had meer verwacht van een acteur als Waltz.
Ook de bondgirl vond ik wat saai en zeker niet spannend of interessant.

Het blijft een aardige film met mooie actie maar toch had ik er wat meer van verwacht.
Craig is een prima bond met een eigen stijl maar wat mij betreft over 3/4 jaar een nieuwe bond.

Zeer vermakelijke James Bond, maar nergens wordt het niveau van vroeger gehaald en daarmee bedoel ik dat je in de vroegere Bond-films altijd zo heerlijk duidelijk een vijand had waar je dan als kijker zo heerlijk "tegen" kon zijn, maar dat had ik bij deze film een stuk minder. De rustige scenes zijn mooi afgewisseld met de actie-scenes, de soundtrack is prima in orde, maar op 1 of andere manier komt het toch niet helemaal van de grond. Ik kan er niet de vinger op leggen. 3,5 *

het gevoel of ik naar Mission Impossible 6 aan het kijken was. Spectre en het syndicaat zouden zo dezelfde organisatie kunnen zijn. Het zijn geen films waarover je dagen aan het nadenken bent. leuk voor thuis op de bank of in een half lege bioscoop zaal want zulke films trekt wel veel paupers aan.

voor de moeite en hype toch 3*

Waar slaat dit op?

Slaat inderdaad nergens op, onzinnige opmerking.

Trek het je niet aan, dat was mijn persoonlijke ervaring tijdens deze film.

natuurlijk zitten er ook liefhebbers bij maar voor een aantal was hun smartphone belangrijker dan de film...

Ooh op die manier... Ja dat is irritant ja, je formuleerde het alleen een beetje verkeerd.

Nogmaals gezien, halfje erbij. Makkelijk het niveau van Skyfall en ik twijfel nu tussen Casino Royale en deze voor welke ik de beste vind. Geweldige film.

Wauw dit was by far de slechtste bond film ooit. Wat is er mis gegaan na CR. OMG

'Pauper...' Ik kan er mij anders wel wat bij voorstellen. Ik heb altijd al gevonden dat een Bondfilm de grootste gemene deler aantrekt. Mensen die anders nooit een voet in de bioscoop zetten maar in casu een uitzondering maken. Misschien is het snobistisch van me maar sommige bezoekers horen eerder thuis in het tribunevak van een harde voetbalsupporterskern dan in de bios. Tijdens mijn voorstelling van "Spectre" was het weeral van dattum: her en der al te vocale, chipsvretende, gsmtokkelende sujets die constant mijn aandacht voor de film verstoorden. De film was al 10 minuten bezig en nog altijd kwamen er mensen binnen. Godgeklaagd. En ja, dat gebeurt precies alleen maar bij een Bondfilm. Toen de film gedaan was en de eerste credits over het scherm rolden, stormde iedereen kuddegewijs naar buiten alsof er net een brandalarm was afgegaan. Zelf bleef ik als lid van een blijkbaar uitstervend ras zitten, zoals ik altijd blijf zitten tijdens de credits, toen ik iemand monkelend in mijn richting hoorde zeggen: (in Antwerps dialect)" Kijk, die is nog aan het nagenieten zeg". Néé man, ik was mij integendeel, blauw aan het ergeren! Achteraf kun je dan halvelings getraumatiseerd het stort/slagveld overschouwen dat voorheen nog een bioscoopzaal was.

Helaas is dat tegenwoordig niet alleen bij Bond films. Ligt volgens mij ook een beetje aan de bioscoop zelf en het tijdstip. Ik vind de bios steeds minder leuk geworden de laatste jaren. Vorige keer zat er een enorme eikel constant tegen m'n stoel aan te trappen en ook uitgebreid chips vreten en hardop praten, en toen ik me omdraaide om er wat van te zeggen zat meneer ineens de andere kant op te kijken, alsof die zich van geen kwaad bewust was. Ik kan daar zelf erg slecht tegen moet ik zeggen, maar mijn punt is, het is tegenwoordig bij alle films waar ik geweest ben dat er van dat volk tussen loopt. Het beste is nog steeds thuis op de bank met dolby surround setje ofzo.

FunkStarr, gewoon tussen de middag gaan als de film al een tijdje draait. Dan heb je nergens last van. Heb weleens meegemaakt dat ik alleen in zaal 1 zat op een doordeweekse middag. Zalig.

Dat einde is juist typisch Bond. En er zaten in deze film ook weer veel meer typische Bond-dingen dan in Skyfall.

ik voel de ergernis gewoon zelf, als ik dit lees.

Inderdaad niet zo vreemd om vast te stellen dat het gemiddelde bezoekersprofiel per film (en ook bios) verschilt. Of 'pauper' dan een handig woord is laat ik in het midden.

Ach, als je je als een tokkie gedraagt dan mag je het beestje best bij de naam noemen, dat is juist het probleem in dit land dat bijna niemand de beestjes bij de naam noemt. Paupers vind ik een prima naam voor dat soort volk.