Meningen

Leuke animatiefilm, kleurrijk en levendig. John C. Reilly is perfect gecast als de titelfiguur, een goedzak die zit opgezadeld met de rol van bad guy in een computerspel. Het verhaal is leuk bedacht en door de aanwezigheid van ontelbare personages uit allerlei klassieke computerspelletjes is de film voor kenners een feest der herkenning. Na een sterk begin verzandt de film helaas halverwege in een nogal standaard en behoorlijk voorspelbaar plot, maar gelukkig valt er tegen het einde weer genoeg te beleven. Hier had, zeker gezien het zeer inventieve eerste half uur, absoluut meer ingezeten, maar alsnog is dit binnen het animatiegenre een topper. Geproduceerd door Pixar's John Lasseter.

Vermakelijke aktiekomedie, vooral te danken aan de leuke wisselwerking tussen de van elkaar vervreemde broers Dave Bautista en Jason Momoa. Met name Bautista is hier goed op dreef. Momoa doet zijn ding. De eerste bikkelharde aktiescene, in het huis van Momoa, eist in positieve zin de aandacht op en smaakt absoluut naar meer, maar helaas is het daarna snel uit met de pret en moeten we het weer eens doen met veel matige CGI. De chemie tussen Bautista en Momoa houdt de boel gelukkig op de rails.

Best oké horrorwerkje, goed gemaakt en voorzien van een cool (en gelukkig niet cgi-) monster. Qua enge toestanden wellicht iets teveel gericht op een wat jonger publiek waardoor de gebeurtenissen nooit echt hun volle potentieel bereiken, maar de film kijkt lekker weg en de personages zijn net leuk en levendig genoeg om dit iets te laten uitstijgen boven de middelmaat.

Ai, wat een misser dit zeg. Je kunt Disney niet betrappen op veel flops, maar dit is toch echt eentje. Na een acceptabel begin en een concept met toch wel enig potentieel gaat de film al snel de mist in, vanaf het moment dat een mallotig uitgedoste Reese Witherspoon zich aandient. Daarna wordt het nog veel erger, met een vliegende krop sla als special effects dieptepunt. Maar ook Oprah Winfrey als special effect slaat de plank volledig mis, in outfits die je moet zien om te kunnen geloven. Maar dan zou je de film moeten gaan kijker, iets dat ik niet kan aanraden. Vermijden dus.

Kitscherige, dik aangezette zoveelste verfilming van het beroemde boek van Emily Brontë. In deze versie vooral meer seksuele toespelingen en hitsig gedrag, overigens zonder noemenswaardig erotisch effect. Het is vooral langdradig en eentonig. De cast trok ik ook met moeite. Eigenlijk springt alleen Martin Clunes, als de maffe vader van Margot Robbie, er in positieve zin uit.