- Home
- james_cameron
- Meningen
Meningen
Hier kun je zien welke berichten james_cameron als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Gunman, The (2015)
Sean Penn dacht vast "wat Liam Neeson kan, kan ik ook!", om vervolgens in zee te gaan met de regisseur van Taken voor een harde aktiethriller. Helaas is het meer een losse flodder dan een schot in de roos geworden. Penn lijkt geen moment echt op zijn plaats in de hoofdrol, het script is vlak en behoorlijk voorspelbaar en er is een schrijnend gebrek aan aktie en spanning. Daarvoor in de plaats krijgen we een halfbakken romance tussen Penn en Jasmine Trinca, waar ook weinig eer aan te behalen valt. Jammer van het betrokken talent, maar dit is het gewoonweg niet.
Gunpowder Milkshake (2021)
Alternatieve titel: Bloody Milkshake
Weinig origineel aktiewerkje a la John Wick, maar dan meer gestileerd en met een Tarantino-achtige vibe. Karen Gillan is niet helemaal overtuigend in de hoofdrol en ook in de aktiescenes doet ze wat onwennig aan, maar gelukkig is de cast om haar heen capabel genoeg om de aandacht op cruciale momenten van haar af te leiden. Vooral de eerste helft is sterk, met als hoogtepunt een inventieve aktiescene in een ziekenhuis; daarna begint de boel een beetje te slepen en gaat de film steeds meer over de top. De aktiescenes zijn wisselvallig maar worden meer dan eens gered door de visuele flair van regisseur Navot Papushado.
Guns Akimbo (2019)
Daniel Radcliffe gaat er volledig voor in deze van-dik-hout-zaagt-men-planken aktiekomedie. Het is zijn zoveelste fysiek inspannende rol, na bijvoorbeeld Swiss Army Man (als lijk) en Jungle (als bijna lijk). In deze dik aangezette variant op Crank krijgt hij pistolen aan beide handen gemonteerd en moet hij zijn ex-vriendin zien te bevrijden. Het is allemaal onderhoudend en energiek in elkaar gezet, maar het ontbreekt de film aan echte visie en te vaak wordt er voor de gemakkelijke weg gekozen. 'Zolang het maar beweegt en er een hoop mensen kapot worden geschoten', zie je regisseur Jason Lei Howden haast denken.
Guns at Batasi (1964)
Vermakelijke maar uiteindelijk niet echt bijzondere film over het wel en wee op een britse legerpost in Afrika. Nadat de kolonie haar zelfstandigheid opeist moet sergeant-majoor Lauderdale (Richard Attenborough) de mensen om hem heen zien te beschermen. Attenborough is hilarisch in de dik aangezette, aanvankelijk nogal bespottelijke maar uiteindelijk sympathieke hoofdrol. Visueel stelt het verder allemaal weinig voor, aangezien de film vrijwel volledig in de britse Pinewood-studio's is opgenomen en er van enige afrikaanse couleur locale dus weinig tot geen sprake is.
Gurotesuku (2009)
Alternatieve titel: Grotesque
Zeldzaam gruwelijke en naargeestige martelporno (letterlijk) uit Japan, kort maar wel krachtig. De minimalistische plot en de schetsmatig uitgewerkte personages komen de film niet ten goede, maar omdat de film technisch vrij sterk in elkaar zit, met eersteklas make-up effecten en degelijk camerawerk, blijf je toch aan het scherm gekluisterd. Althans, als je een sterke maag bezit. Een naar, nihilistisch werkje.
Gwai Wik (2006)
Alternatieve titel: Re-cycle
Visueel een hoogstandje: camerawerk, kleurgebruik en special effects zijn allemaal eersteklas. Het verhaal laat daarentegen nogal wat te wensen over; vooral het begin is niet bijster interessant en, zoals vaker in dit soort films over andere dimensies (What Dreams May Come, Mirrormask, Labyrinth etc.), zodra de special effects losbarsten stokt het verhaal dramatisch. Blijft over een prachtige film om naar te kijken, maar het geheel laat je met een beetje leeg gevoel achter.
Gwen (2018)
Sfeervolle maar dodelijk saaie folkhorror, met een onduidelijk plot en schetsmatig uitgewerkte personages. Ik kon er in ieder geval niet zo veel mee. Hier en daar best creepy en ik ben me één keer kapot geschrokken, maar overwegend is dit een stroperig trage bedoening, resulterend in een opmerkelijke maar tegelijkertijd onbevredigende finale. Wel mooie troosteloze opnamen van Wales, overigens.
Gwigongja (2023)
Alternatieve titel: The Childe
Weer zo'n fraai gestileerd bloedbad van de koreaanse regisseur Hoon-Jung Park, boordevol energiek in beeld gebrachte aktiescenes en nare afrekeningen. Ditmaal iets meer humor van we van hem gewend zijn, maar gelukkig pakt dit overwegend goed uit. Alleen tegen de finale (en tijdens de eindcredits) wordt de boel iets te flauw. Hoofdrolspeler Kang Tae-Ju is onopvallend in de hoofdrol, maar Kim Seon-Ho als flamboyante slechterik gaat volledig los en is een genot om naar te kijken.
