Meningen

Ingetogen sciencefiction die het vooral moet hebben van z'n sociale vraagstukken. 'In-Valid' Vincent wil koste wat het kost astronaut worden - iets wat hooguit voor genetisch gemodificeerde übermenschen weggelegd lijkt te zijn. Zijn slinkse trucjes om dat te bereiken zijn soms wel erg ongeloofwaardig, maar vooruit. Geen titaan van een film, maar dromen najagen op Titan blijft een tijdloos concept.

3,5 * Best DNAardig

Is dit horror? Thriller? Of toch komedie? Get Out laat zich moeilijk in een hokje stoppen en dat is precies wat de film charmeert. Door het absurde maar originele verhaal en de ongemakkelijke sfeer blijft de film in positieve zin hangen. Ook sterk acteerwerk van Daniel Kaluuya, waar we hopelijk nog veel meer van gaan zien.

Middelmatig horrorfilmpje waarbij de ene na de andere cliché de revue passeert. De vermenging tussen fantasie en realiteit is een interessante invalshoek, maar regisseur Pascal Laugier trapt in zijn eigen val door juist teveel binnen de genrelijntjes te kleuren. Ghostland is zeker ongemakkelijk om naar te kijken - maar dat komt eerder door de lachwekkende antagonisten en het belabberde acteerwerk van Mylène Farmer dan door de gruwelpraktijken die zich in het landhuis afspelen.

De Zuid-Koreaanse regisseur Joon-ho Bong gooit verschillende genres in de blender en daar komt best een aardige cocktail uit. Het wederzijds parasiteren van arm en rijk levert zowel grappige als schokkende momenten op. Parasite is daarnaast zeer fraai geschoten. De achilleshiel is dat het echter te langdradig is. Gisaengchung is absoluut het kijken waard, maar naar mijn beleving wel een tikkeltje gehypt.

Wat een enorme tegenvaller — zelfs nadat ik mijn verwachtingen fors naar beneden had bijgesteld. Dat het verhaal een luie copy-paste van het origineel blijkt te zijn, is nog tot daaraantoe. Maar veel personages zijn tenenkrommend slecht uitgeschreven, waarbij keizer Caracalla al helemaal de lauwerkrans spant. Ook de talloze wanhopige referenties naar het eerste deel voelen als goedkoop sentiment aan. Pijnlijk om te zien hoe Ridley Scott dit keer een gladius in een van zijn meesterwerken steekt.

2,0 * Duim omlaag

Een whodunnit waarvan ik de volgende dag alweer 99% vergeten ben – dat zegt eigenlijk al genoeg.

2,5 * Ui-terst middelmatig

Ik heb totaal niks toe te voegen wat al tig keer gezegd is hier. Het is dan ook heel simpel: The Godfather is een film die je niet kan weigeren.

4,5 * Capo di tutti capi

Om te beginnen is het razendknap hoe met een budget van minder dan 15 miljoen dollar je zulke VFX kunt presenteren (Hollywood, letten we even op?). Daarnaast geeft het naoorlogse getraumatiseerde Japan, worstelend met schuldgevoel, de film wat meer body. Alle schaamteloze melodrama gaat wel wat ten koste van de actie. Dat mag de pret echter niet drukken. Hoewel Gojira -1.0 niet in alles verpletterend is, heb ik me prima vermaakt met deze zoveelste adaptatie.

3,5 * Beestachtig jubileum

Van het smoezelige café in de rosse buurt van Sankt Pauli tot de troosteloze randfiguren die via alcohol wanhopig naar escapisme zoeken. En van de afzichtelijke rotkop van hoofdpersonage Frits Honka tot de manier waarop 'Fiete' zijn seksuele frustraties op hoeren botviert. Werkelijk alles is ranzig in deze film, dus daarin is regisseur Fatih Akin zeker geslaagd. Los van dit soort ongemakkelijke confrontaties voelt het gros van de film toch ietwat repetitief en saai aan.

Sterk ingetogen regiedebuut van Ben Affleck (niet bepaald mijn favoriete acteur). In Gone Baby Gone volg je twee privédetectives die in een wanhopige kidnapzaak steeds dieper wegzakken in de onderbuik van het rauwe Boston - met zijn grauwe bewoners en gebouwen overigens de perfecte setting voor het grimmige verhaal. Het plot is spannend opgebouwd, maar de verschillende lijntjes worden op het einde wel iets teveel uitgekauwd. Toch is Gone Baby Gone door het continu prikkelen van ethische dilemma's zelfs bij het rollen van de end credits geen gesloten zaak. Een gewaagde doch sterke keuze van Ben Affleck.

4,0 * Moraliteit kent geen tijd

P.S. Hoewel ik de streetwise Casey juist wel sterk vond acteren: goed gelachen om deze quote

Zeer onderhoudende roadmovie over een blanke uitsmijter en een donkere muzikant. Ok, je ziet alles mijlenver van tevoren aankomen. Daarnaast veel karikaturen voor een verhaal dat juist stereotypering aan de kaak wilt stellen. Maar zet je eroverheen en je houdt een prima feelgoodmovie met ruimte voor een lach en een traan over.

Deze docu in één woord? Psychologenvoer.

Wat een fascinerende documentaire is dit zeg. Aan veel reacties hier te zien stappen veel mensen met een verkeerd verwachtingspatroon Grizzly Man in. Aan mooie shots van het prachtige Alaska geen gebrek. Maar dit is geen reportage die je voor je spreekbeurt over beren kan gebruiken (hoewel, niet fucken met grizzlyberen lijkt me een duidelijke les). Wat is het dan wel? Een karakterportret van een sociopathische mafketel met een bizarre liefde voor de natuur in het algemeen en grizzlyberen in het specifiek.

4 *

Een komedieklassieker die ik op de een of andere manier nooit onafgebroken gezien heb. Groundhog Day is op zijn best wanneer Bill Murray de egoïstische, zelfingenomen en vooral cynische weerman uithangt. Wanneer hij in een barmhartige Samaritaan verandert en romantiek de overhand krijgt, wordt het mij allemaal te zoet. Zeer vermakelijk en origineel, totdat (om in de sfeer van de film te blijven) de humor volledig ondersneeuwt.

3,0 * Niet perse voor herhaling vatbaar

Het gros van de Marvel-films laat ik links liggen. Voor Guardians maak ik echter graag een uitzondering. Het slotstuk bevat als vanouds de nodige actie en humor, maar raakt met Rockets achtergrondverhaal ook een gevoelige snaar. Niet zo goed als het eerste deel, maar kijkt desondanks lekker weg.

3,5* Waardige afsluiter