Meningen

Dallas buyers club is een hele goed film met een portie maatschappijkritiek. Farmaceutische bedrijven hebben volledige controle over welke medicijnen op de markt worden uitgebracht en welke niet. Het is uiterst interessant om de strijd van homofoob Ron Woodroof te zien tegen de FDA en de farmaceutische wereld. Ron Woodroof zou uiteindelijk uitgroeien tot een baken van hoop voor AIDS patiënten die alleen voor de drug AZT konden gaan. Meneer Woodroof heeft uiteraard zijn zakken gevuld met de handel in medicijnen die niet door de FDA goedgekeurd waren, maar hij heeft ook betere medicijnen geïntroduceerd voor wanhopige AIDS patiënten. Het is grandioos om deze strijd te zien.

Matthew McConaughey speelt de sterren van de hemel als Ron Woodroof. De acteerprestaties zijn werkelijk indrukwekkend: McConaughey is Woodroof. Zowel fysiek als mentaal weet hij iemand anders perfect te imiteren, een homofobische redneck wel te verstaan. Woodroof blijkt simpelweg een klootzak te zijn: hij maakt iedereen belachelijk die AIDS heeft en AIDS zou kunnen hebben. Als hij eenmaal zelf de diagnose HIV krijgt begint hij langzaam aan een transformatie tot iemand die opkomt voor een grote groep mensen. Prachtig om dat hele proces te zien. Waar je als kijker eerst helemaal geen respect voor hem hebt, krijg je beetje bij beetje meer. De omschakeling is vooral goed te zien als je Ron zich steeds meer ziet afzetten tegen zijn redneck vrienden, de lijn is getrokken en een ander persoon is geboren.

Ook zeker lof voor Jared Leto die heel overtuigend een travestiet genaamd Rayon neerzet en langzaam aan steeds meer verbonden raakt met Ron. Fijn samenspel tussen de twee zorgt voor energieke en komische dialogen.

Dallas Buyers club is een prachtig drama die weet te schokken en ontroeren. Geweldig om te zien dat zelfs types als Ron Woodroof uiteindelijk een groot hart blijken te hebben en opkomen voor de zwakkeren. Je kan zeggen van de man wat je wilt, maar hij deed tenminste wat en liet zich niet vergiftigen door de FDA en de farmaceutische bedrijven. Een absolute must see voor iedereen die geïnteresseerd is in maatschappelijke dilemma's.

4*

Dit soort films kan je vaak in een paar zinnen samenvatten, dark circles is zeker geen uitzondering: dertien uit een dozijn. Zo standaard als maar kan, maar een pluspunt: die formule hoeft maar deels uitgewerkt te zijn en je hebt een standaard horror. Heerlijk om op een saaie avond dit soort films te zien!

De acteurs spelen hun rollen redelijk. Nergens uitblinkers. De film is vrij saai en er zijn erg weinig schrikeffecten. Wel leuk om het thema slaapgebrek langs te zien komen.

2,5*

Dark Was the Night is een aardige horror die een lange tijd het mysterieuze element weet vast te houden. De kracht van de film ligt dan ook daarin. Veel genregenoten laten het mysterieuze al gauw vallen en dan blijkt de film vaak vies tegen te vallen. Regisseur Jack Heller weet een film te maken die lang genoeg interessant blijft en een einde heeft dat zeker niet teleurstelt. Jammer genoeg is de opbouw een beetje traag en zijn de persoonlijke problemen van het hoofdpersonage Paul Shields simpelweg saai en clichématig.

Er valt weinig op de film aan te merken behalve dat de angstaanjagende entiteit een behoorlijke teleurstelling is. Zo gauw als het in beeld komt (en dat duurt even, zeker een pluspunt) blijkt het een hele vage creatie te zijn die nou niet bepaald eng is. Verder is het acteerwerk prima, geen irritante personages of ronduit slechte acteurs. De film ziet er over het algemeen verzorgd uit en het oogt niet als een B-film. Dark Was the Night heeft me verrast. De film doet het op een aantal punten zeker beter dan genregenoten. Dat gezegd, het is verder een standaard horror die geen blijvende indruk achterlaat.

3*

Ach ja, wat valt er te zeggen? Een standaard horrorfilm die zoals vele horror films net een voldoende verdient. Een redelijke verhaal, redelijke acteer prestaties en noem het maar op. Het verhaaltje zal de gemiddelde film kijker wel wat zeggen. Een "verstand op nul" film.

Deze film schitterde in iets waar helaas veel horror films van tegenwoordig aan lijden: je ziet het monster/geest/etc veel te veel. Continu een geest zien zorgt ervoor dat je er na enige tijd totaal niet meer bang voor bent. Deze film spant de kroon daarmee. Ik heb zelden in horror films, waar geesten in voorkomen, zo vaak "het kwaad" gezien. Dat is blijkbaar standaard voor de horror films van vandaag. Als ze gewoon even naar Jaws hebben gekeken van Steven Spielberg dan weten ze precies wat ik bedoel. De kracht van alle horror films ligt in het "niet zien" van iets engs. Als je een vraagteken hierbij stelt dan raad ik je aan om Jaws te zien en die te vergelijken met veel van de "lopende band" horror films. Het is zeker geen rampzalige film hoor, maar ik zou het bijna niet meer als horror gaan bestempelen want je ziet "de tandenfee" bijna even veel als het personage Kyle Walsh.

Al bij al dus geen hele slechte horror film. Blinkt nergens in uit maar haalt ook niets rampzalig neer. Voor een simpele vrijdagavond is dit gewoon een makkelijke film om te zien. Lekker clichés langs zien komen, mag toch ook wel? 2,5 sterren voor Darkness Falls!

Aardige komedie die van begin tot eind leuk blijft. Nergens wordt het hilarisch, maar de film is wel constant met de grappen. Het concept van de film is niet bepaald origineel, maar wel degelijk. Tevens is het erg voorspelbaar maar dat mag de pret niet drukken.

Steve Carell speelt leuk maar is jammer genoeg niet heel grappig. De gekke bekken van Carrel maken in ieder geval een hoop goed. Tina Fey speelt ook prima en het is goed te zien dat zijn een leuke chemie heeft met Carell. Mark Wahlberg heeft een leuke bijrol en speelt een lekker ongeloofwaardig persoon. De andere bijrollen zijn ook prima en je zal snel enkele gezichten herkennen.

het verhaal is simpel, net als de grappen. Bij deze film werkt die combinatie goed. Date Night is gewoon een aardige komedie die makkelijk wegkijkt en regelmatig een glimlach op je gezicht tovert. De film ziet er verder verzorgd uit. Leuk voor ieder moment van de dag.

3*

Day of the Dead is een vrij matige zombiefilm die zich weet te plaatsen in de lijst "slechtste zombiefilms". De film had naar mijn idee beter kunnen zijn als de kwaliteit van het eerste halfuur doorgetrokken zou worden naar het einde. Het eerste deel is namelijk echt zo slecht nog niet. De film begint namelijk zoals de meeste zombiefilms: chaos en paniek. Wat is er nou precies aan de hand? Is er een virus of en bacterie aan het werk? Naarmate de film vordert en de effecten duidelijk in beeld komen blijkt meteen waarom deze film vrij slecht is: amateuristische effecten en zombies die aan een soort van sprintlopen doen, alsof ze net allemaal de drug speed hebben ingenomen.

Van acteren valt nauwelijks te spreken. De personages staan bol van de clichés en een enkele is irritant. De enige die redelijk speelt is Mena Suvari en dat komt voornamelijk omdat ze knap is en omdat ze zo'n beetje de enige vrouw is in het leger (van mij mogen er sowieso wel meer vrouwen in het leger). Michael Welch speelt een irritant en paniekerig ventje die van mij al meteen zijn strot had door mogen laten bijten door een zombie. Nick Cannon speelt de meest ongeloofwaardige soldaat die er is. Een soort kruising tussen een gangster en een soldaat. Het is zo belachelijk dat ik me er aan begon te ergeren.

Het leukste aan de film zijn de slachtpartijen, en daar kijken we een zombiefilm uiteraard allemaal voor. Maar Day of the Dead faalt verder in bijna alle opzichten. De goedkope effecten doen de film de das om. Tel hierbij op saaie en ongeloofwaardige personages en je hebt een zombiefilm die je het best zo snel mogelijk kan vergeten. De anderhalf uur die de film duurt kan je beter besteden aan een zombiefilm met betere recensies.

2*

The Debt is een degelijke thriller die van begin tot eind weet te boeien. Regisseur John Madden weet het verhaal interessant te brengen en het ontbreekt eigenlijk nergens aan. Een mooie balans tussen acteerprestaties, verhaal, camerawerk en ambiance. Met het laatste doel ik vooral op het gedeelte van de film dat zich afspeelt tijdens het tijdperk van de DDR. Blijft fascinerend om die vergane glorie te zien. Meteen het meest interessante gedeelte van de film. The Debt heeft wel een klein beetje moeite om op gang te komen. Het einde is zeker niet teleurstellend.

Fijne acteerprestaties van de gehele cast! De personages die in het "heden" spelen zitten op gelijk niveau met de personages die in het "verleden" spelen. Helen Mirren steelt uiteraard de show als ex-Mossad met bergen kennis aan gevecht- en spionagetechnieken. Jessica Chastain speelt op hetzelfde niveau als Mirren, knappe prestatie omdat Mirren een grote naam in de filmwereld is die al heel wat films op haar naam heeft staan. Jammer genoeg heeft Ciarán Hinds niet zoveel cameratijd gehad, een erg goede acteur (ik heb uitermate van hem genoten in zijn rol als Julius Caesar in de tv serie Rome) als je het mij vraagt. Jesper Christensen is op dreef als "de engel des doods", in dit geval Dieter Vogel. Perfect gecast als je het mij vraagt, hij speelt het "monster" met verve.

The Debt is een leuk avontuur die je avond goed weet in te vullen. De film is geen echte topper, daarvoor had het allemaal wat grootser en intenser moeten zijn. Dit neemt niet weg dat je deze film niet moet overslaan als die op je pad komt, want je wordt goed geamuseerd. Vooral leuk voor alle mensen die net als ik weer graag een kijkje willen nemen in het tijdperk van de DDR.

3,5*

Dek Hor is een film die prima begint maar op ongeveer de helft inzakt en te veel naar een drama neigt. Opzich is hier niets mis mee maar de film wordt hierdoor een stuk saaier. Het mysterieuze is juist wat deze film zo leuk zou kunnen maken. Helaas wordt de koers verlegt en kan het je op een gegeven moment niet meer schelen wat er gebeurt. Dek Hor weet een prima sfeertje te creëren. Uiteraard zijn kostscholen een goede keus voor een setting en is het leuk om een kostschool te zien in Thailand. De omgevingen zijn namelijk mooi, heel anders dan Europese kostscholen.

Ton Chatree staat centraal in deze film en weet gedeeltelijk te overtuigen. De groep jongens die kattenkwaad uithalen houden hem overeind in deze film, alleen was hem dat zeker niet gelukt. Ton en Vichien hebben in ieder geval een aardig samenspel en worden snel goede vrienden. Persoonlijk heb ik meer gelet op het groepje want daar kwamen de leukste situaties uit voort. Sommige scenes zijn best wel komisch, zeker als de jongens elkaar uitmaken voor idioten.

Dek Hor weet mij net niet te overtuigen. Ik vind het persoonlijk allemaal te tam, het is duidelijk meer op kinderen gericht. Het verhaal heeft potentie en de acteerprestaties zijn prima. Een neiging naar horror zou een betere keuze zijn geweest, want een kostschool is daar uiteraard een ideale locatie voor om er een luguber verhaal te laten afspelen. Dek Hor is het helaas allemaal net niet. Hier had zeker meer in gezeten.

2,5*

Deliver Us From Evil is een redelijke thriller/horror die helaas een heel bekend pad bewandeld. Hier heb ik het uiteraard over exorcisme. God komt weer genoeg aan de orde in deze film en dat is jammer, want we hebben dit allemaal al zo vaak gezien. Ondertussen kennen we de gebeden, die nodig zijn bij een uitdrijving, uit ons hoofd! Ik vind de film meer neigen naar een thriller dan een horror, de schrikeffecten zijn magertjes en weten nauwelijks te imponeren. Ik kan me wel vinden in het feit dat een aantal mensen op MM de film vergelijken met Se7en. De sfeer is vergelijkbaar en uiteraard speelt het christendom een belangrijke rol in beide films. Maar daar stoppen de gelijkenissen, de film kan toch echt niet tippen aan Se7en.

Een redelijk presterende cast weet de film niet naar een hoger niveau te tillen. Eric Bana speelt heel netjes binnen de lijnen maar dit zorgt ervoor dat het niet echt amusant is om hem te zien acteren. Ik ben geen fan van deze man en hij weet mij niet te overtuigen. Edgar Ramirez acteert aardig. Het jammere voor hem is dat hij een totaal ongeloofwaardig type speelt. Een vrij jonge priester die rookt, drinkt en de nodige "pret" gehad heeft in zijn leven? Give me a break. Heel ongeloofwaardig. Sean Harris heeft nog wel de meest interessante rol als de totaal doorgedraaide (en enge) ex-marinier Santino.

Het is jammer dat Deliver Us From Evil een bekend pad bewandeld. Het komt allemaal te bekend voor en om eerlijk te zijn zitten de meeste mensen niet te wachten op de zoveelste uitdrijving. Ik begin zelfs een beetje moe te worden van dat soort films. Uiteraard is de film gebaseerd (zoals alle films met uitdrijvingen) op de werkelijkheid en dit maakt het eigenlijk alleen maar slechter. Na wat internet onderzoek naar het werkelijke verhaal kan ik concluderen dat meneer Sarchie duidelijk voor de roem en bekendheid demonoloog is geworden. Weer zo'n typische Amerikaan. Om als laatste nog even terug te keren bij de film: het is zeker slechter gedaan en de film weet bij mij met een voldoende weg te komen.

3*

Matige thriller, deze film genaamd Derailed. Duidelijk een dertien in een dozijn film, maar dat drukt de pret zozeer niet. Wat de pret voornamelijk drukt is dat de film een lange tijd nodig heeft om op gang te komen. Het eerste gedeelte is namelijk ronduit saai en als kijker moet je moeite doen om je aandacht er bij te houden. Gelukkig weet de tweede helft veel beter te interesseren en valt het vrij oninteressante leven, van het personage van Clive Owen, op de achtergrond. Jammer genoeg is dit tweede gedeelte niet bijzonder genoeg om de film naar een hoger niveau te tillen.

Er wordt redelijk geacteerd door Clive Owen en hij is de enige acteur die de film niet de afgrond in helpt. Makkelijke rol voor Owen, dus ik verwachtte niets minder dan redelijk acteerwerk. Hoe Jennifer Aniston in de filmwereld is beland zal voor mij altijd een raadsel blijven. Ze bewijst nogmaals eens dat haar rol door iedere andere actrice vervuld kan worden. Een erg inhoud loze en ongeloofwaardige rol: het personage van Aniston valt al snel door de mand. Vincent Cassel stelt eigenlijk wel teleur. Jammer, want met zijn rol kan je toch wel creatief omgaan.

Zeer twijfelachtige film. Er zitten genoeg plotwendingen in om het interessant te maken, maar ze floppen keihard. Vanaf dat moment kan de film niet meer serieus genomen worden en ga je je als kijker irriteren aan de vele slordigheden in het script. Het ontbreekt de film simpelweg aan een goed script en degelijk acteerwerk. Misschien maar beter om deze film helemaal over te slaan, je zal weinig missen.

2,5*

Het mag dan wel heel duidelijk zijn dat de VS smerige spelletjes speelt over de hele wereld, maar, deze documentaire is toch weer een eye opener. Jeremy Scahill neemt de nobele taak op zich om wantoestanden aan de kaak te stellen. Uiteraard is het zo goed als onmogelijk om degelijk onderzoek te doen als je op ieder moment wordt tegengewerkt door de overheid van de VS. De bekende stiltes van hoge piefen in het leger is diep triest en voornamelijk de desinteresse in de dood van onschuldige slachtoffers is misselijkmakend. De VS graaft zo zijn eigen graf: steeds meer mensen staan lijnrecht tegenover het land. de zogenaamde democratie van de VS is eigenlijk te vergelijken met een nazi die de Amerikaanse vlag draagt.

Jeremy Scahill probeert zo gedetailleerd mogelijk in te gaan op een schaduwachtige groep: JSOC. Deze jongens hoeven alleen verantwoording af te leggen aan de president en krijgen hun directe bevelen van hem. Had je nog steeds sympathie en respect voor Obama? Ik denk dat het nu is verdwenen als sneeuw voor de zon. Scahill kweekt een belangrijk stukje sympathie voor de slachtoffers in onder andere Afghanistan en Jemen. Mensen die eerst geen gezicht hadden, hebben het nu wel. Het is verschrikkelijk om hun lijden te zien en je kan het ze eigenlijk niet kwalijk nemen dat ze zichzelf willen opblazen tussen een groep Amerikaanse soldaten. het is van cruciaal belang om dit voortdurende conflict van twee kanten te zien om zo een goed beeld te krijgen.

Regisseur Rick Rowley heeft een vakkundige documentaire in elkaar gezet. De kwaliteit druipt er van af. Er wordt op een fijne manier een snufje fictie toegevoegd aan de documentaire om het iets toegangelijker te maken voor de kijker. Scahill heeft een fijne stem en is altijd in controle over de situatie. Dit zorgt ervoor dat je als kijker weet dat je naar een onafhankelijke journalist kijkt die enkel achter de waarheid wil komen.

Eigenlijk laat deze docu niets bijzonders zien: iedere Nederlander weet diep van binnen toch wel wat de VS allemaal uitspookt, en dan in het bijzonder JSOC. Ik heb het respect voor Obama al vrij snel verloren, het is gewoon een machtsbeluste president. Ik moet ook zeggen, in het voordeel van de VS, dat ik liever moslim extremisten onder de grond zie dan levend en gevaarlijk. De VS heeft de ondankbare taak op zich genomen om deze ongewenste elementen uit te schakelen. Conclusie: een interessante docu die je eigenlijk moet zien. Helaas niets nieuws onder de zon, en dat zeker niet gaan veranderen zolang de VS een supermacht is. En ja, over oorlog kunnen we eindeloos gaan discussiëren.

3,5*

Divergent is een gedrocht van een film. Ik heb gelukkig al een lange tijd niet zo'n film hoeven aanschouwen en daar ben ik dankbaar voor. Ik wist van te voren dat het alles behalve bijzonder zou worden, maar dat het zo vies zou gaan tegenvallen zag ik ook niet aankomen. Jammer dat dit "geintje" me tien euro heeft gekost. Ik ben er geen fan van om films te "bashen" maar Divergent verdient simpelweg niet minder. Divergent lijkt op een kruising tussen Harry Potter en The hunger games, ben alleen bang dat ik de regisseurs van die film zwaar belediging door die vergelijking te trekken.

Het verhaal van Divergent slaat als een tang op een varken. Het factie systeem in deze film is vrij belachelijk te noemen. Wie deelt er in godsnaam nou mensen in op basis van emoties?! Het slaat gewoon allemaal nergens op, het verhaal dwingt je om in bizarre lijnen te denken. Er is totaal geen binding te krijgen met de karakters. Het acteerwerk voelt gefabriceerd aan, er is geen passie te ontdekken. Ik blijf me continu ergeren aan het feit dat een personage, in dit geval een verlegen meisje, na een boot camp uitgroeit tot vechtmachine. Het hele proces komt totaal niet geloofwaardig over. Het hele factie systeem voelt aan als de padvinderij. Jongens en meisjes van rond de 12 zouden dit wel een leuke film kunnen vinden. De film mist gewoon ziel en en een interessant verhaal. Het lijkt net of deze film van de lopende band is komen rollen.

Divergent heeft echt heel lang nodig om een beetje op gang te komen, ik hou mezelf voor de gek: de film komt nooit op gang. Dit "verzinsel" heeft een veel te lange speelduur. Tergend lang voor een film die met 85 minuten klaar zou zijn geweest. En zelfs die 85 minuten zouden heel saai zijn geweest. Ik heb gemerkt dat er een wanhopige poging is gedaan om wat "feeling" in de film te stoppen door er een lading soundtracks in te draaien. Coole muziek oké, maar het enige wat je hoort is een beetje gejammer. Wat een zeiknummers zeg. Meer is niet beter! Over de acteurs ga ik niets zeggen want er is zo weinig over te zeggen. Er wordt geacteerd alsof het niet toegestaan is om passie te tonen. Als Shailene Woodley denkt dat ze een actrice is dan mag ze nog even heel goed in de spiegel kijken.

Tumors zoals deze in de filmwereld straf ik snoeihard af. Met een budget van 85 miljoen dollar moet je op zijn minst een matige film kunnen afleveren, maar zelfs dat is niet gelukt Het ergste van Divergent vind ik nog wel het totale gebrek aan inspiratie, originaliteit en ziel. Ziel ja, de film straalt pure leegte uit. Een groot kunstmatig wanproduct. God behoede ons voor een deel 2.

1,5

Prima post apocalyptische die zich een keer niet in de buitenwereld afspeelt maar in een schuilbunker/kelder. Het verhaal is goed elkaar gezet. Mensen uit verschillende sociale milieus zitten vast met elkaar in een ruimte.

Langzaamaan begint de krankzinnige situatie duidelijk te worden en nemen de personages hun rol aan. De eigenaar zijn gebied en voorraad worden "geannexeerd. De dominante mannen in de groep krijgen toegang tot al het voedsel/drinken en bepalen wat er gebeurt, tevens gebruiken ze een van de twee vrouwen naar hun eigen plezier net zo lang tot er weinig meer over is. The divide laat goed zien wat er met een mens kan gebeuren en Xavier Gens is daarin geslaagd naar mijn idee. Complete krankzinnigheid regeert aan het einde en degene die moeilijke beslissingen moet nemen overleeft. Ik snap daarom niet waarom er mensen zijn die het einde slecht vinden. Wat zou ieder mens doen, als hij/zij de wanhoop nabij is? Een kanttekening die ik moet zetten bij het verhaal is: wat gebeurde er nou in godsnaam met de kinderen in het laboratorium? Daar werd totaal geen aandacht aan besteed. Ze konden het er dan maar beter uitlaten, roept alleen maar vragen op.

De treurige muziek zet de film goed tot zijn recht en geeft meer diepte aan de film. Voor mij zijn de camera momenten aan het einde van de film, die zich buiten afspelen, een trieste herinnering aan hoe vernietigd alles is. Ik heb met veel interesse naar de film lopen kijken en mensen zien verworden tot beesten... van mij krijgt the divide dan ook 3,5 sterren!

Vrij matig. The Ridiculous 6 was in ieder geval een stuk leuker. Het grootste probleem is Adam Sandler, die vrijwel altijd slecht acteert. In The Do-Over blijkt hij ook weer pijnlijk niet grappig te zijn. Sandler haalt de film naar beneden door zijn acteerniveau. De film heeft genoeg potentie om redelijk grappig te zijn, maar daar heeft het wel meer en betere grappen voor nodig. Spijtig dat er alleen maar banale humor in zit. De seksgrappen zijn vanaf minuut 1 repetitief en cliché rijk.

Het verhaaltje is enigszins origineel en dit zorgt ervoor dat het niet meteen in de vergetelheid raakt. Het jammere is dat het wel heel veel van de cliché "buddy comedy" verschijnselen vertoont. David Spade is in ieder geval het grappigste van het stel en laat zien dat hij meer kaas van komedie heeft gegeten dan Sandler. Hij heeft de film een beetje kunnen redden.

The Do-Over had meer tot zijn recht gekomen als de speelduur niet boven de 90 minuten was uitgekomen. De kleine twintig minuten extra lijken niet veel maar bij een film als deze zit de kracht juist in het snelle en korte. Dit is een van die films waarbij ik moeite heb om een recensie er over te schrijven omdat ik het meeste al ben vergeten. Zo'n film dus, ja.

2,5*

Ik schaam me er een beetje voor om te zeggen dat ik me aardig heb vermaakt met deze film. Don't Be a Menace is een film die een aantal grappige scenes heeft die op de lachspieren werken. Uiteraard is de humor flauw maar dat zijn we gewend van de gebroeders Wayans. Het is ook het enige wat ze kunnen maar als je op zijn tijd van flauwe humor houdt dan kan je prima bij ze terecht. Het verhaaltje is flinterdun maar wordt wel op een leuke manier uitgewerkt.

Marlon Wayans is eigenlijk wel het grappigste van het stel. Dat heeft hij ook eerder laten zien in films als Scary Movie. Bij Shawn Wayans heb ik het gevoel dat hij een bijrol heeft. Grappig om te zien dat maar liefst drie Wayans broers in de film spelen.

Ik kan verder weinig over deze film zeggen. Het is gewoon komedie van het laagste allooi. Je kan er tegen of helemaal niet. Voor het soort humor vind ik deze film niet eens slecht scoren. Er zijn parodieën gemaakt die zo slecht zijn dat je ze niet eens af kan kijken. Tja, misschien toch maar een film die ik snel moet vergeten, ongeacht de score.

3*

Zeer vermakelijke film. Dead Snow 2 overtreft zijn voorganger. De schaal van deze film is groter, het is smeriger en grappiger. Een goede combinatie hiervan leidt tot 100 minuten hoogstaand vermaak. Tommy Wirkola krijgt het gewoon voor elkaar om nazi zombies te creëren en een kwalitatieve film af te leveren. Hij overtreft met gemak andere regisseurs die hetzelfde hebben geprobeerd. Wirkola zoekt de grenzen van smerigheid op en gaat daar regelmatig overheen. Dead Snow 2 combineert gore met humor en dit is zeer aanstekelijk. Ik heb een aantal keer dubbel gelegen van het lachen. Het einde is ook erg grappig en dit zorgt ervoor dat de film op einde niet hoeft in te leveren.

Een leuke cast zorgt voor veel hilarische scenes. Vegar Hoel mag voor de tweede keer meedoen Dead Snow 2 als enige overlevende van het bloedbad uit deel 1. Hij speelt goed maar trekt gelukkig de film niet naar zich toe. Niemand staat in de spotlights en dat is verfrissend. Stig Frode Henriksen heeft een kleine rol maar weet hier alles uit te halen. Zijn personage heeft me vaak laten grinniken. Ørjan Gamst speelt wederom geweldig als het nazi kopstuk Werner Herzog. Wat moet het heerlijk zijn om een nazi zombie te spelen! Ik heb helemaal niets op te merken aan de cast, ze spelen allemaal uitstekend. Ik heb het alleen niet zo op die standaard Amerikaanse acteurs/actrices die weer met hun bekende trucjes komen. De Noren waren simpelweg veel grappiger dan hun Amerikaanse tegenhangers.

Dead Snow 2 is grootser dan zijn voorganger en dat zie je al vrij gauw als de film begint. Het budget is duidelijk groter en dit zorgt ervoor dat regisseur Wirkola het allemaal mooier op kan zetten. Ik vind het een zeer indrukwekkende prestatie van Wirkola. Heerlijke film die geschikt is voor elke avond. Een dikke aanrader voor iedere gore fan.

4*

Dracula is een aparte film, dat is het eerste dat me opgevallen is. Het is zonder twijfel de beste verfilming van het verhaal van Bram Stoker. Dracula is niet een makkelijke film om mee te beginnen omdat het een saai begin heeft en dat duurt, helaas, een vrij lange tijd. Dit neemt niet weg dat Dracula een hele sfeervolle en klassieke film is. Het mocht van mij allemaal wel stukken minder theatraal zijn. Het werd op momenten, vooral in het begin van de film, allemaal te ver doorgedreven. Ik heb niets met theatraal acteren en ik vind het duidelijk een minpunt in deze film.

De locaties in de film zijn sfeervol en vooral duister. Het kasteel van Dracula is simpelweg magistraal en precies zoals ik het mij heb voorgesteld. Een prachtig stuk gotische architectuur. Het andere theater, Londen, is net zo duister als het kasteel en weet een bijzondere ambiance te creëren. Alle ondersteunende aspecten van de film zijn prima in orde. De kostuums zijn prachtig en veelzijdig. Ik was voornamelijk onder de indruk van het gewaad van Dracula, bijzonder knap werk.

Keanu Reeves speelt als een zombie in deze film en dat is zeer waarschijnlijk niet alleen mij opgevallen. Ik kan niet zeggen of het hem expliciet gevraagd is om zo te acteren of dat hij simpelweg geen enkele energie en inspiratie had. Het komt in ieder geval totaal niet overtuigend over en zijn karakter vervalt heel snel op de achtergrond. Anthony Hopkins speelt een veel leukere rol dan Reeves. Van Helsing is uiteraard een iconisch karakter en Hopkins weet die rol goed in te vullen. Het is helaas wel een van zijn mindere rollen en dat valt snel genoeg op. Winona Ryder speelt een leuke rol en, dat moeten we denk ik allemaal toegeven, een pittige (en prachtige) vrouw. Ze weet zich goed staand te houden tussen al die acterende mannen en dat is noemenswaardig. Gary Oldman speelt uiteraard de sterren van de hemel als graaf Dracula. Zeer overtuigend zet hij de rol neer van een Roemeense prins die zowel een mens als een monster is. Deze film zet Oldman voor mij nog in een beter licht, ik heb hem altijd goed vinden acteren maar nu ben ik helemaal overtuigd. Het is prachtig om te zien hoe hij zowel een charismatische man als een moordlustige vampier kan spelen.

Dracula is een absolute klassieker die je gezien moet hebben. Je hoeft de film niet zozeer leuk te vinden om het te waarderen. Het begin vond ik persoonlijk erg saai en te theatraal en stopte mij bijna om de film af te zien. Deze film ligt niet helemaal in mijn straatje en ik kan niet zeggen dat ik bijzonder geïnteresseerd ben door de Dracula geschiedenis, maar ik kan zeker bevestigen dat het een stukje belangrijke cinemageschiedenis is. Francis Ford Coppola heeft de beste Dracula film gemaakt en dat is een bijzondere prestatie. Dracula is geen makkelijk onderwerp om te verfilmen en vergt lef en creativiteit. Coppola heeft een memorabele Dracula gecreëerd en zal daar hopelijk altijd voor herinnerd worden. MUST SEE.

3,5*

Dracula Untold is een overbodige en over over de top film waarin Dracula een soort van superheld is. De film voegt absoluut niets toe aan het Dracula universum en staat bol van de clichés. Jammer dat deze inspiratieloze film gemaakt is. Het heeft bijna niets meer te maken met de creatie van Bram Stoker en het voelt voor mij aan als een gebrek van respect voor Stoker. Regisseur levert een niemandsdalletje af vol met clichés en saaie scenes. Dracula is een soort van Vlad The Impaler gekruist met Superman. Te absurd voor woorden.

Aan Luke Evans ligt het gelukkig niet dat de film aardig hard faalt. Evans speelt opzich een redelijke Dracula. Jammer voor hem dat hij Dracula niet kon spelen in een serieuzere film. Dominic Cooper doet het niet eens zo slecht als de Turkse koning Mehmet, hij is in ieder geval geen bron van irritaties. De man die de film volledig van de ondergang redt is Charles Dance. Hij mag dan wel een bijrol spelen maar hij doet het beter dan de rest van de cast. Dance is een meester in het spelen van bijrollen en in deze film is dat geen uitzondering.

Dracula Untold moet het bijna volledig hebben van CGI. Die ziet er fraai uit. Tel daarbij op prima camerawerk en je hebt film technisch gezien een aardig resultaat. De gevechten zijn massaal en zien er prima uit. Heel spijtig dat de rest zo onder de maat is. Nee, dit was aardig slecht. Ik begin een beetje moe te worden van al die films met superhelden. Het is te gek voor woorden dat Dracula dit fenomeen niet gespaard wordt. Bram Stoker draait zich om in zijn graf.

2*

Leuke horror. Drag Me to Hell is een film die enkele effectieve schrikeffecten heeft en ook een zekere mate van smerigheid. De film voelt vrij origineel aan en hierdoor krijg je niet het idee dat je deze film al eens eerder hebt gezien. Toegegeven, de film moet het vooral hebben van een sterk eerste deel. Eigenlijk alle film tijd met de "charmante" mevrouw Ganusch is erg goed. Engheid en smerigheid wisselt elkaar af. Daarna wordt het helaas wat minder en krijg de film naar het einde van de film zelfs een komische noot. Iets waar ik persoonlijk niet zo blij van word.

Prima rol van Alison Lohman. Duidelijk een van haar betere rollen. Mevrouw Lohman heeft de gave om, naarmate de film vordert, niet irritant en eentonig te worden. Dat wil nog weleens gebeuren bij vrouwelijke slachtoffers in horrorfilms. Lorna Raver steelt de show als de mysterieuze vrouw Ganusch. Wat moet dat een interessante rol zijn om te spelen zeg: een vies, oud, creperend en eng vrouwtje. Haar plezier in de rol zorgt voor de meest interessante scènes in de film.

Drag Me to Hell is een film die ik als horror fan kan waarderen. De insteek van de film is toch net iets anders dat de gemiddelde horror. Er zit een vaart in de film die er voor zorgt dat het niet verveelt. Het simpele verhaal is goed uitgewerkt en de aankleding is prima. Tevens zijn de special effects ook goed, al zagen ze er soms nep uit. De sfeer is in ieder geval duidelijk aanwezig. De film eindigt zoals een horror moet eindigen. Ja, ik heb me prima vermaakt met deze film.

3,5*

Dreamcatcher is een degelijke sci/fi en horror film. De film komt qua kwaliteit niet in de buurt van het boek (kort geleden uitgelezen, geniaal verhaal) maar dit is gelukkig niet heel erg. Ik vind het alleen jammer dat een aantal heel goed omschreven stukken in het boek niet in de film zijn gestopt. Het is hierdoor meer een standaard sci/fi film geworden. Al met al weet Lawrence Kasdan een spannende film te maken. Het is heel moeilijk om goed een King boek te verfilmen. Het is naar mijn mening alleen gelukt met The Green Mile en The Shawshank Redemption. Dreamcatcher is zeker niet de slechtste poging, dat moet ik er ook bij zeggen.

Thomas Jane, Jason Lee, Timothy Olyphant en Damian Lewis hebben een leuk samenspel als de vier vrienden die jaarlijks een week lang gaan jagen. Jason Lee speelt naar mijn mening wel de leukste rol. Vooral omdat zijn karakter genaamd Beaver grappig is. Er wordt echt niet bijzonder goed geacteerd door de heren maar het kan er allemaal mee door. Ik ben het meest teleurgesteld door Morgan Freeman. Een mis cast al zeg ik het zelf, zijn leeftijd zit hem gewoon tegen. Hij komt met zijn karakter helemaal niet uit de verf, jammer want in het boek speelt hij toch een vrij belangrijke rol. Donnie Wahlberg heeft een vrij bizarre metamorfose gekregen om zijn karakter Duddits te spelen. Ik had hem niet herkend.

Ik vond de Dreamcatcher niet vervelen. De film is vrij lang, meer dan twee uur, maar er blijft altijd een mysterieus sfeertje hangen. Het geniale verhaal zorgt er voor dat, als er een stiltemoment valt, je dat de film vergeeft. Ik heb wel het gevoel gehad dat er veel meer met deze film gedaan kon worden. De focus ligt te veel op het algemene plaatje terwijl er juist gefocust moest worden op die details en situaties die King zo uitbundig en levendig beschrijft. Het mocht van mij allemaal veel mysterieuzer. De relatie tussen de vier vrienden had veel beter belicht moeten worden. Want uiteindelijk draait het om de band die ze hebben met elkaar en Duddits. Plus alle onverklaarbare dingen die er gebeuren. Het is duidelijk te zien dat er meer gelet is op de CGI en andere effecten. De Dreamcatcher is zeker geen slechte film en King fans moeten het zeker gezien hebben, maar ik kan de film ook niet echt aanraden. Voor een avond vermaak zeker genoeg.

3,5*

Fijne, langzaam opbouwende misdaad film. The Drop neemt de tijd om het verhaal te vertellen. Het is een verademing vergeleken met de gemiddelde actie/misdaad film waar zoveel mogelijk lijken opgestapeld moeten worden in een zo kort mogelijke tijd. Zo kan je zeggen dat er heel weinig gebeurt in de film, maar aan de andere kant juist heel veel. Het zal er ook aan liggen in wat voor stemming je bent en hoeveel aandacht je bereidt bent te geven aan The Drop. De film zal je zeker belonen als je het geduld ervoor kan opbrengen. De film komt traag op gang en het lijkt alsof het zo de hele film blijft.

Tom Hardy speelt goed, eigenlijk zoals altijd. De man weet niet teleur te stellen. Zijn kenmerkende manier van acteren (rustig, bedacht) is in deze film wederom aanwezig. Hardy weet van begin tot einde te overtuigen als de rustige en gecontroleerde barman Bob. Degelijke rol van James Gandolfini die een paar weken na het opnemen van de film overleed. Gandolfini speelt een rol die perfect bij hem past. Zijn rol is te vergeleken met de rol die hij speelde in de televisieserie The Sopranos. Verder doet Noomi Rapace het ook goed. Ze weet met overtuiging de getroebleerde vrouw Nadia te spelen. Hardy en Rapace hebben een fijn samenspel. Matthias Schoenaerts mag ook genoemd worden in zijn als de naarling Eric Deeds. Een fijne prestatie van een acteur in opmars.

The Drop is sfeervol. New York wordt goed weergegeven. De vieze steegjes en de versleten panden: alles wat zo typerend is voor New York is te zien. The Drop is gewoon een verzorgd product: sfeervol, goede dialogen, prima aankleding en degelijke acteerprestaties. The Drop gaat de clichés van de maffiawereld voorbij en geeft er een realistische kijk op. Regisseur Michaël R. Roskam heeft niet veel regies op zijn naam staan, maar degene die hij regisseert zijn oerdegelijk. Aanrader voor de kijker die zin heeft in meer dan schietpartijen en een opeenstapeling van lijken.

3,5*

Eindelijk mogen de fans dan weer genieten van het duo Jim Carrey en Jeff Daniels. Het heeft maar liefst twintig jaar geduurd. De film bouwt weer volledig op de bekende formule van scheet grappen en dergelijke. De heren zijn in goede vorm en je zou bijna niet zeggen dat ze twintig jaar geleden voor het eerst bij elkaar kwamen. Carrey en Daniels hebben een chemie die erg leuk is en ondanks het feit dat dit deel wat minder leuk is dan het eerste deel, doet dit geen afbreuk aan de sfeer en nostalgie. Ik vind het het een hele prestatie om na twintig jaar nog zo'n leuke film af te leveren. De Farrelly broers doen wederom goede zaken en doen waar ze goed in zijn.

Jim Carrey is goed op dreef en dat is heel fijn om te zien. Ik ben een fan van Carrey maar ik moest constateren dat het na films als Me, Myself and Irene en Ace Ventura: Pet Detective achteruit ging met de beste man. Hij was simpelweg niet meer zo grappig en hij deed weinig met zijn elastische hoofd. De man die we in Dumb and Dumber To is de Carrey zoals we die kennen. Knettergek met een geweldige mimiek. Jeff Daniels haalt niet het niveau van Carrey maar is op een andere manier heel leuk. Hij moet het meer van de trage reacties hebben. Hij zorgt voor een fijne balans: niemand kan twee Carrey's verduren. Erg fijn dat Daniels de sprong heeft gewaagd om in deze film te spelen, we kennen hem nu toch voornamelijk van serieuze rollen.

Het was een heerlijke ervaring om dit duo te aanschouwen. De grappen zijn van hetzelfde niveau en er wordt weinig origineels gedaan, maar wat maakt dat uit als het originele concept zo geweldig maf is? Dumb and Dumber To is een verstand op nul film die je loont voor je lage hersenactiviteit. Ja, ik kwam heel blij de bioscoop uit, wetende dat ik een bijzonder duo heb mogen aanschouwen.

3,5*

The Dyatlov pass incident is een redelijk film in het "found footage" genre. Dit alleen al is een opmerking waard, want het is al heel vaak gruwelijk fout gegaan met dit soort films. Dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal maakt het allemaal net wat leuker, zeker geloofwaardiger dan een stel tieners die geesten willen ontmoeten in een verlaten ziekenhuis of zoiets dergelijks.

Het is fijn dat de personages vrijwel niet irritant zijn en dat is een hele grote plus. Zeker geen boeiende acteerprestaties. Ket kan allemaal net door de beugel en meer hadden de acteurs waarschijnlijk ook niet kunnen presteren. Naarmate de film vordert begon ik mij meer te irriteren aan de personages.

Ja, verder valt er weinig over deze film te analyseren. The Dyatlov pass incident is te saai om volledig te boeien, 100 minuten is eigenlijk te lang voor dit soort films. Ik had ook het gevoel dat de er te veel geleund werd op het feit dat deze film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. Dit maakt een film per definitie niet beter en het voelt aan alsof ze verder maar weinig energie hebben gestoken in het script en de personages. De special effects vond ik trouwens matig, ik ben geen fan van monsters die met behulp van de computer zijn gemaakt. Als je verder geen films hebt liggen zou je de poging kunnen wagen om deze te zien. Als je film gaat kijken raad ik je aan om daarna nog wat na te lezen over het incident. Er zijn daar in die pas hele rare dingen gebeurd, dat kan met zekerheid gezegd worden.

2,5*