Meningen

Eastern Promises is een prima misdaadfilm met intense scènes, goed acteerwerk en een degelijk verhaal. Regisseur David Cronenberg weet een sfeervolle en visueel rauwe film af te leveren. De film onderscheidt zich vanaf het begin al van een gemiddelde "snelle hap" misdaadfilm: de meeste clichés over de Russische maffia worden aan de kant geschoven. Cronenberg geeft een sobere en realistische kijk op de Russen. Het voelt allemaal wat kleinschaliger en intenser aan. Gruwelijkheden worden accuraat in beeld gebracht. De film straalt een vrij kille sfeer uit en weet die de gehele duur vast te houden.

Degelijke rol van Viggo Mortensen. HIj speelt met overtuiging de getatoeëerde Nicolaï die door de Russische maffia is ingehuurd om vuile klusjes op te knappen. Het is te zien aan het acteren van Mortensen dat hij zich intens heeft ingeleefd voor zijn rol. Hij is geen typische Russische gangster en dat maakt Nicolaï interessant. Prima rol van Vincent Cassel als de zoon van een hooggeplaatste Russische gangster. Hij speelt een verwaande, arrogante, agressieve en dominante man. Het lukt Cassel vrij gemakkelijk om de kijker een hekel te laten krijgen aan zijn personage. Naomi Watts weet mij helemaal niet te bekoren. Maakt niet zozeer uit in welke film ze speelt: ik vind haar gewoon geen bijzondere actrice. Ze komt heel oppervlakkig en oninteressant over in Eastern Promises. Ze staat duidelijk in de schaduw van Mortensen en weet niets toe te voegen aan de film.

De film heeft enkele zeer gedetailleerde scènes op het gebied van geweld. Een daarvan is een memorabele scene. Londen is de ideale locatie voor een misdaadfilm. De stad heeft een sfeer die Amerikaanse steden niet hebben. Het Russische restaurant is een mooie locatie waar een gedeelte van de film zich afspeelt. Interieur ziet er uitstekend uit. Zou leuk zijn om daar eens een keer de Russische cuisine uit te proberen, zonder de maffia dan.

3,5*

Edge of Tomorrow blijkt een onverwacht leuke film te zijn. Ik had verwacht dat de film een CGI spektakel zou zijn met geen inhoud (zoals velen). Een CGI spektakel is het zeker weten, maar de film weet meer te leveren dan dat. Daarnaast is er namelijk fijn acteerwerk en een interessant concept dat aardig is uitgewerkt. Edge of Tomorrow moet het voornamelijk hebben van de enorme schaal van de actiescènes. Je voelt je erg nietig als kijker als je de intense gevechten ziet. De strandlanding is simpelweg grandioos.

Tom Cruise op de automatische piloot, maar dat is zeker een compliment. Cruise weet als geen ander in blockbusters te spelen en deze film is daar eentje van. Cruise heeft een fijn en herkenbaar gezicht die ideaal is voor dit soort films. Niet te standaard maar ook niet al te bijzonder: de focus ligt niet zo zeer op het personage maar de film in het algemeen. Alhoewel meneer Cruise alweer een dagje ouder is geworden, is dat zeker niet te merken. Hij rent en vliegt nog steeds rond alsof hij 25 is. Van Emily Blunt ben ik absoluut geen fan. Ik vind haar een vrij matige actrice (met uitzondering van Sunshine Cleaning). In deze film zet ze dan ook een standaard rol neer. Weinig inhoud, maar dat maakt niet zozeer uit voor deze film.

Cruise zorgt ervoor dat het makkelijker is om deze film leuk te vinden. Hij heeft namelijk in heel wat films puik werk geleverd en dat is zeker een bepaalde kwaliteitsgarantie voor deze film. Ondanks alle goede kanten die ik genoemd heb is het de film niet gelukt om een permanente indruk achter te laten. Edge of Tomorrow heeft daarvoor te weinig inhoud, is te afhankelijk van CGI en de personages zijn te oppervlakkig. Ondanks alles toch een leuk actiespektakel waar je als kijker niet bijzonder geconcentreerd naar hoeft te kijken.

3,5*

Interessante en geslaagde film. Eliza Graves is een degelijke thriller met een vleugje horror. De film weet te verrassen en de kijker een aantal keer op het verkeerde been te zetten. Het altijd sfeervolle Victoriaanse Engeland dat verweven is met Gotische architectuur, weet te overtuigen. De locatie, een psychiatrische instelling, wordt prachtig weergegeven. Regisseur Brad Anderson is wederom succesvol, hij weet precies wat hij moet doen. Anderson heeft een indrukwekkend CV waar tv series zoals The Wire en Boardwalk Empire niet ontbreken. The Call, Transsiberian en The Machinist zijn geslaagde films van Anderson.

Rijk gevulde cast met een hoop bekende namen. Jim Sturgess speelt top, zonder twijfel. Een interessante rol voor Sturgess die hij bewonderenswaardig weet in te vullen. Hij speelt een arts die op het eerste gezicht heel gewoon lijkt. Dankzij de inspanningen van Sturgess is het niet moeilijk om snel sympathie met zijn personage te krijgen. Kate Beckinsale acteert net zo goed als Sturgess. Er is een fijne chemie tussen de twee. Net als het personage van Sturgess is het personage van Beckinsale mysterieus en blijkt er een hoop schuil te gaan achter het mooie gezicht. Beckinsale laat wederom zien dat zij een van de betere actrices van het moment is. Ook lof voor Ben Kingsley die een prachtig personage speelt. Hij weet op uitstekende wijze zowel een gek als een normaal mens te spelen. Zijn gedaanteverwisselingen zijn amuserend.

Eliza Graves is een film die mij volledig voorbij is gegaan na de release. Gelukkig kwam ik deze avondvulling per toeval tegen. Eliza Graves is een verzorgde film. Van A tot Z zit het prima in elkaar. Van kostuums tot muziek, het klopt allemaal. Ik moet alleen wel zeggen dat een aantal scènes over de top zijn. Die maken de film er niet realistischer op. Tevens worden de thriller elementen zwakker naarmate de film vordert. Ik heb me prima kunnen vermaken met deze film.

4*

Saai. Emergo is een film in de stijl van Paranormal Activity en een beetje van Poltergeist. Helaas worden deze twee vergelijkingen niet goed met elkaar gecombineerd en word je een vrij slechte horror voorgeschoteld. Emergo interesseert simpelweg niet. De personages leven totaal niet en het verhaal is zo standaard dat ik kan zweren dat ik de film al eerder heb gezien. Er wordt wat meer gefocust op de personages dan op de effecten en de rest. Dit heeft absoluut niet geholpen want de personages zijn saai Dat de film van Spaanse bodem is verbaasd me, want er is geen enkele stukje kwaliteit (behalve het camerawerk) aanwezig dat wijst op Spaanse ambacht.

Nog erger is dat Emergo absoluut niet eng is. Geen enkele keer vertrok mijn gezicht van de schrikeffecten. Jammer, want een vrij slechte horror kan zich in ieder geval wel op de schrikeffecten focussen. Er is nauwelijks te spreken van een sfeer. Het appartement voelt aan als een standaard decor zonder ook maar enige originaliteit.

Een van de weinige goede kanten van deze film is dat er fijn camerawerk geleverd wordt. Het schokkerige wordt beperkt tot het minimum. En het feit dat het hier meer om een documentaire gaat dan om found footage maakt het er ook wat beter op. Helaas profiteert de film ook niet van de redelijke korte speelduur van 80 minuten want er gebeurt gewoonweg te weinig interessants om de snelheid er in te houden. Emergo kan je met een gerust hart overslaan want je mist helemaal niets.

2*

Enemy is een geweldige film die barst van de symboliek en verborgen berichten. Enemy vraagt alle concentratie van je want het is op momenten lastig te volgen. Deze film doet mij denken aan een art film door de symboliek en het verhaal. Denis Villeneuve weet op indrukwekkende wijze een gecompliceerd verhaal te vertellen. Dit is zijn tweede samenwerking met Jake Gyllenhaal en tot nu toe heeft het zijn vruchten afgeworpen. De poster is een mooie weergave van alle symboliek en filosofie in de film.

Jake Gyllenhaal speelt de sterren van de hemel. Hij neemt twee rollen voor zijn rekening dus hij staat volop in de spotlights. Gyllenhaal stelt wederom niet teleur. Hij bewijst wederom heer en meester te zijn in dit soort cinema. Hij speelt de twee personages met overtuiging. Ik vind het zeer knap van een acteur als hij/zij twee personages kan spelen die bijna identiek aan elkaar zijn. Naast Gyllenhaal is er eigenlijk niemand noemenswaardig om op te noemen. Mélanie Laurent en Sarah Gadon spelen zeker niet slecht maar Gyllenhaal is toch echt de enige om wie het draait.

Enemy draait om de symboliek waarmee de film doorspekt is. Oplettendheid is van groot belang om de uiteindelijke boodschap van het verhaal te ontcijferen. Uiteraard zal iedereen een andere versie hebben maar uiteindelijk denk ik dat die allemaal in dezelfde richting wijzen. Persoonlijk denk ik het volgende: Adam Bell is een man die dag in dag uit hetzelfde doet en dat is duidelijk te zien aan zijn gezicht en zijn houding. Hij bevindt zich in een vicieuze cirkel. Zijn droom in het begin van de film is een belangrijk onderdeel van de puzzel. De scene met de vogelspin is tot nu toe enkel verwarrend, je wordt er totaal niet wijzer van. De sleutel die Anthony vasthoudt is ook een belangrijk stuk van de puzzel. Dan confronteert Adam Bell zichzelf met Anthony Claire. Vanaf deze ontmoeting wordt het nodige gedaan. Totaal ongeloof aan beide kanten. Er is een stille aantrekkingskracht tussen de twee. Dan gaat het van kwaad naar erger. Adam gaat volgens Anthony te ver en dat betekent dat Anthony quitte wil staan. Anthony gaat op stap met de vriendin van Adam. Vice versa vindt hetzelfde plaats want Adam laat dit niet zo maar gebeuren. De twee heren nemen elkaars leven over. Dan verongelukt Anthony en Adam's vriendin en zo valt een deel van Adam weg. Adam is nu geassimileerd en is Anthony Claire geworden. Zijn geslachtsgemeenschap met de vrouw van Anthony geeft aan dat Adam zijn rol accepteert. Adam opent de vertrouwelijke brief van Anthony en vindt daarin een sleutel, een soortgelijke sleutel die we in het begin gezien hebben. Anthony en de vreemde man in de flat wilden duidelijk nogmaals door die deur heengaan in het begin van de film. Adam loopt naar de kamer waar zijn nieuwe vrouw is. In plaats van zijn vrouw ziet hij een enorme vogelspin, het einde. Ik vind het lastig om de spin volledig te verantwoorden. Het kan zijn dat de spin symbool staat voor het web waarin Adam nu gevangen zit. Anders zou het zijn grootste nachtmerrie kunnen zijn. Een vogelspin kan zeer dodelijk zijn. Ingewikkeld verhaal, maar in grote lijnen denk ik dat ik het hiermee heb uitgelegd. De lessen die Adam over dictaturen geeft aan zijn studenten, in het begin van de film, zouden ook een verborgen boodschap kunnen zijn. Over het minimaliseren van cultuur, eigen wil, complete censuur, etc. Iemand anders worden, assimileren tot het denkbeeld van een dictatuur.

Enemy laat je aan het denken zetten. Dagenlang zal deze film je achter na zitten en zal je er heel graag achter willen komen waar het nou allemaal precies over gaat. Dat is het sterkste punt van deze film: het laat je nadenken. Na het zien van de film ben je er nog mee bezig. De speelduur van de film is precies goed, zorgt ervoor dat het de snelheid niet volledig verliest. Knap van de regisseur om dit complexe verhaal in 1,5 uur te stoppen. Enemy is voor mij een topper geworden.

4*

Fijne misdaadfilm met een sterke acterende Denzel Washington. Niet bepaald een originele rol van Washington maar wel eentje die hij zo goed als heeft geperfectioneerd. Waar andere acteurs saai worden na de zoveelste actiefilm lukt het Washington om interessant te blijven. Het is gewoon de ultieme goedzak met bizarre vechtvaardigheden. Regisseur Antoine Fuqua levert een vrij lange actiefilm die van begin tot eind interessant blijft. Een lastige opgave, zeker als je naar het genre kijkt. Fuqua weet in ieder geval wel hoe hij een actiefilm moet maken. Inhoudelijk mag de film dan wel op een aantal punten tekortschieten maar de uitwerking is meer dan goed.

The Equalizer is meer dan een lege actiefilm. De dialogen zijn goed uitgewerkt en de actiescènes hebben net dat beetje meer. Dat gezegd, uiteindelijk is het wel de zoveelste wraakfilm (komt daar wel op neer). De slechteriken zijn helaas allesbehalve origineel en voldoen aan alle clichés. Gelukkig is de choreografie van de gevechten bovengemiddeld en is het gewoon altijd een genot om de intellectuele boekenworm Robert McCall zijn handen uit de mouwen te zien steken. Washington op zijn best.

3,5*

Briljant. Er Ist Wieder Da is een geweldige komedie die van begin tot eind voor lachsalvo's weet te zorgen. De film beantwoord de vraag waar heel veel mensen een antwoord op willen hebben: wat zou Hitler doen als hij in de 21e eeuw geleefd zou hebben? Het antwoord hierop is simpelweg hilarisch maar zet ook stof tot nadenken. Maar naar mijn idee is deze film toch vooral bedoeld om mensen aan het lachen te maken. En als daarbij gevoelige onderwerpen op een beschaafde manier besproken kunnen worden is dat alleen maar beter. Regisseur David Wnendt weet een perfecte combinatie af te leveren van komedie, satire en ethiek. Social media speelt een hele belangrijke rol en het is fascinerend om te zien hoe dankbaar Hitler daar gebruik van maakt.

Oliver Masucci speelt de sterren van de hemel. Een absoluut overtuigende Hitler die zich kan evenaren met Bruno Ganz. Het ene moment intens en het andere moment hilarisch. Het is goed te zien dat er een hoop is ingestudeerd om een overtuigende Hitler te kunnen spelen. Van stem tot mimiek: Masucci doet het zonder een enkele fout te maken. Fabian Busch speelt de ultieme verlegen en sukkelige jongen Sawatzki die op pad gaat met Hitler. Hij speelt prima maar het probleem is alleen dat hij volledig in de schaduw staat van Masucci. De rol van Busch is duidelijk meer achtergrondmateriaal. Christoph Maria Herbst weet zichzelf duidelijk kenbaarder te maken als onderdirecteur Cristoph Sensenbrink. Zeker als hij de bekende bunker scène uit Der Untergang naspeelt. Helemaal geweldig.

Er Ist Wieder Da is voor mij, met stip, film van het jaar 2015. De komedie speelt daarin uiteraard de allergrootste rol, en die is echt goed. Een aantal momenten waar je moet huilen van het lachen en een aantal grensoverschrijdende grappen. De tweede helft van de film krijgt een serieuzere noot. Aan de ene kant jammer maar ik kan begrijpen dat het heel lastig is om alleen maar te lachen om hele gevoelige onderwerpen. gelukkige worden die onderwerpen besproken en worden vergelijkingen gemaakt met hedendaagse problematiek zoals de vluchtelingencrisis. Er Ist Wieder Da weet daar heel goed op in te spelen en zet de kijker een aantal keer tot nadenken. Maar het einde van de film bewijst dat de hele insteek komisch is: onvervalst kunnen lachen om de capriolen van Hitler in het hedendaagse Berlijn. Een absolute aanrader.

4,5*

Aardig actiefilmpje met Arnold Schwarzenegger in de hoofdrol. Deze film zal een stuk serieuzer overkomen dan een hoop films waar Arnold in speelt. Jammer genoeg haalt Eraser het niveau niet van een hoop klassieke Arnold films. Het is het allemaal net niet: de goede dosis humor, over de top actie en special effects ontbreken. Gelukkig zijn er nog wel een aantal Arnie oneliners te horen. Het geweld is ook weer als vanouds. Een hoop brute actie.

Arnold Schwarzenegger speelt weer zoals hij altijd doet: met zijn vuisten en met wapens. Er is weinig op hem aan te merken, alleen jammer dat het in een meer serieuzere context is. Ik miste een beetje dat echte Arnie gevoel, de films waarin hij speelt moet je niet serieus hoeven nemen. Gelukkig weet hij er nog wel wat gepaste oneliners in te stoppen, zodat je toch nog even kan lachen. James Caan speelt een heerlijke klootzak, mooie tegenpool voor Schwarzenegger. Vanessa Williams is uiteraard het oogappeltje in Eraser, dat mag duidelijk zijn.

Eraser is een recht door zee actie film. Een film die lekker wegkijkt. Persoonlijk vind ik dit toch een van zijn mindere films. De regisseur heeft Schwarzenegger in een vrij serieuze film gezet waardoor hij helaas niet helemaal uit de verf kan komen. Uiteraard steelt Schwarzenegger de show, zonder hem was dit zeker een film zijn die in de vergetelheid zou zijn geraakt.

3*

"Where we're going, we won't need eyes to see"

Effectieve sciencefiction/horror. Event Horizon is een angstaanjagende en lugubere film die zich afspeelt op een verlaten ruimteschip. Het schip ademt leegte uit, en dit zet meteen de toon neer van de film. Het voelt heel dood aan en je weet meteen dat het er niet beter op gaat worden. Prima camerawerk zorgt er voor dat dat de kamers/ruimtes in het ruimteschip goed in beeld komen om de desolate sfeer nog meer kracht bij te zetten.

Interessante cast. Sam Neill en Laurence Fishburne spelen goed, maar ook Sean Pertwee stelt niet teleur. Gelukkig spelen er verder niet al te veel bekende acteurs in de film, dat vind ik vaak maar afleiden. Neill speelt fijn en weet twee personages neer te zetten die totaal van elkaar verschillen. Fishburne speelt de ervaren kapitein van de bemanning en straalt een soort van wijsheid aura uit (net zoals in The Matrix).

Event Horizon weet op fantastische wijze de leegte van de ruimte weer te geven. De opbouw van de film is fijn: naarmate de film vordert vinden er meer en meer angstaanjagende verschijningen plaats. Aanrader voor iedereen die zichzelf een horror fan noemt. Event Horizon is in zekere zin vrij uniek door de kille sfeer die het weet te creëren. Zonder twijfel het beste werk van regisseur Paul W.S. Anderson. Een fijne combinatie van science fiction en horror.

3,5*

Ex Machina is een originele en oerdegelijke film waarin kunstmatige intelligentie centraal staat. Altijd interessant om een film op dat onderwerp te baseren. Regiedebuut van Alex Garland en een goede prestatie. Ex Machina is een sciencefiction film met elementen van een thriller die op prima wijze worden vermengd. De film komt vrij realistisch over. Technisch gezien zou dit in de toekomst ook plaats kunnen vinden. Dit alleen al maakt van Ex Machina een interessante film. Waar andere films met onmogelijke theorieën op de proppen komen, weet deze film de kijker automatisch nieuwsgierig te maken met vrij realistische omstandigheden. Het is alleen jammer dat de film niet heel veel diepgang heeft. Gemiste kans voor Garland om nog meer impact te maken met deze film.

Een kleine maar zeer degelijke cast. Het voelt niet druk aan: er zijn geen overbodige personages die alleen maar roet in het eten kunnen gooien. Domhnall Gleeson speelt op overtuigende wijze een hele slimme en onzekere jongeman die niet zoveel over het leven weet. Oscar Isaac is een degelijke tegenhanger van Gleeson. Isaac speelt een arrogante, zelfverzekerde en verwaande CEO die op het eerste gezicht een hele nuchtere en vriendelijke man lijkt. Een bijzondere prestatie van Alicia Vikander die de kunstmatige intelligentie Ava speelt. Het is op momenten fascinerend om haar te zien praten en bewegen. Een intens stuk acteren. Deze film zal haar vast een flink aantal rollen opleveren.

Ex Machina is van begin tot eind een solide film die nergens minder wordt. Het camerawerk is echt uitmuntend en geeft het geheel een duidelijk keurmerk. De prachtige natuurbeelden mogen ook niet vergeten worden. Een fijne afwisseling met het fort van de CEO. De fotografie is echt een lust voor het oog. De natuur en futuristische architectuur gaan hand in hand. Ex Machina is een kwaliteitsfilm die een enkel discussiepuntje heeft: het einde. Niet slecht maar ook niet al te bijzonder. Het is maar vanuit welke hoek je het bekijkt. Een aanrader.

4*

Interessante (en vrij onbekende) film. Exam is een film die waarschijnlijk een hoop mensen voorbij gaat: geen bekende acteurs, vrij weinig promotie en is waarschijnlijk niet in een hoop cinema's uitgekomen. Dat is jammer want deze film weet toch wel te concurreren met andere films met dit specifieke onderwerp (mensen zitten met elkaar opgesloten in een ruimte, wat gebeurt er? In deze film zitten mensen in principe niet opgesloten maar het idee is er).

De film zit zo goed in elkaar dat je als kijker gebeurtenissen nauwelijks ziet aankomen, en iedere plotwending is effectief. De acteurs spelen hun rol degelijk en laten zien dat het echt niet nodig is om een Hollywood ster erin te gooien om de film beter te maken. Het is zelfs wel fijn dat die afleiding er niet is: zo kan de kijker zich focussen op het verhaal en niet op een beroemd hoofd. En het zegt ook wel genoeg dat de film interessant weet te blijven ondanks de eentonige omgeving.

Exam is een film die lekker de tijd neemt om het verhaal te vertellen en je beloont voor je geduld. De zit van 101 minuten is dan ook absoluut niet lang. Het is een film die niet extreem ingewikkeld is, maar wel genoeg biedt om je aan het denken te zetten en je eigen theorie laat verzinnen. Kort gezegd: een interessante, spannende en mysterieuze film.

3,5*

Geen mislukking deze blockbuster genaamd Exodus: Gods and Kings. De film is gebaseerd op het Bijbelse verhaal van Mozes. Zoals je waarschijnlijk al voor dat je de film iet al doorhebt: het is geen bijzonder accurate vertelling van het verhaal. Het is een film met duidelijke Hollywood invloeden en de regisseur is Ridley Scott, dit moet al genoeg zeggen. Maar alles terzijde: het is geen mislukt project. Exodus: Gods and Kings weet goed te vermaken. Dit komt onder andere door het aanzienlijke budget van 140 miljoen (geschat). Dit zorgt ervoor dat alles er groots/episch uitziet, vrij belangrijk bij een verhaal als deze naar mijn mening. Er is veel aandacht gegaan naar details en de gehele film ziet er gelikt uit, zo ben vergeet je al vrij snel dat het verhaal niet bijzonder historisch accuraat is.

Christian Bale is weer eens heerlijk in vorm. Hij mag de rol van Mozes op zich nemen. Zoals altijd speelt hij weer voortreffelijk en weet hij zijn personage de nodige diepgang te geven. Uit deze film blijkt maar weer dat Bale elk rol kan spelen, indrukwekkend. Het fijne is wel dat Bale er een beetje zijn eigen draai aan geeft: hij lijkt niet al te veel op Mozes uit de Bijbel. Gelovigen mogen dit storend vinden, maar ik als atheïst vind dit eigenlijk wel verfrissend. Om een groot publiek te trekken moet je het zo "mainstream" mogelijk houden. Gelukkig zijn er naast Bale ook nog een aantal acteurs van hoog niveau. Paul Edgerton weet overtuigend Ramses neer te zetten en is een goede tegenpool voor Bale. John Turturro heeft een aanzienlijk kleinere rol maar doet het daar niet minder goed om. Hij speelt zijn rol als farao Seti op een gedegen manier. Verder komen er genoeg bekende gezichten in voor om het interessant te houden.

Exodus: Gods and Kings voelt niet te overdreven aan, en dat was iets waar ik vooraf bang voor was. Religieuze verhalen in films worden vaak verdraaid en overdreven om zo een groter publiek aan te trekken. Exodus lijkt zich daar minder op te focussen maar geeft er wel zijn eigen draai aan. En met Ridley Scott aan het roer weet je dat je bijna altijd naar een gedegen productie kijkt. Als je gewoon zin hebt om naar een grote productie te kijken zonder al te veel op de werkelijkheid te letten, dan word je beloond. Het is altijd interessant om een interpretatie te zien van het oude Egypte en het is altijd indrukwekkend om die projecten, zoals de piramides, te zien van de farao's. Leuk tussendoortje maar verwacht geen schokkende of nieuwe dingen te zien.

3*