Meningen

Arnold Schwarzenegger speelt toch wel weer heel fijn in deze film genaamd Raw Deal. Raw Deal hanteert de bekende formule maar dat is fijn, je weet precies waar je aan toe bent: harde actie met Arnold. En dit maakt de film al meteen zo fijn om te kijken, je krijgt te zien wat de film beloofd. Arnie maakt zoals altijd korte metten met zijn tegenstanders. Raw Deal is naar mijn mening een van de onbekendere films met Schwarzenegger er in, deze kom ik in lijstjes niet zo vaak tegen.

De film opent met aardig wat actie, het tempo ligt lekker hoog. Een fijne eigenschap van films waar Arnold in speelt. De film verliest eigenlijk bijna geen snelheid, de nodige dialogen zijn alles behalve vervelend. Blijft geweldig om Arnold te horen praten met dat accent en die eeuwige grijns te zien. De lijken stapelen zich aardig op in Raw Deal. Het blijft een genot om Arnie vanaf zijn heup te zien schieten met een geweer. Prachtig om te zien hoe hij zijn "speelgoed" uitstalt en inspecteert, klaar om wat maffiosi neer te maaien.

Arnold Schwarzenegger stelt wederom niet teleur in een rol die hij vaker heeft gespeeld: van FBI agent naar een saaie sherrif in een plaatsje ergens in de VS. Dat mag niet deren, zo is Arnold op zijn sterkst. Sam Wanamaker, Paul Shenar en Robert Davi spelen heerlijke slechteriken. Met verve hebben ze hun rol vervuld. Vooral Robert Davi speelt goed als een "soldaat" voor de mafia, altijd wantrouwend tegenover het karakter van Arnold. Kathryn Harrold speelt het standaard liefje van Arnold. Jammer dat ze niet bepaald een knappe vrouw is maar dit zorgt er tenminste wel voor dat je niet afgeleid raakt.

Raw Deal is weer zo'n heerlijke filmpje. Een hele bekende formule maar het maakt allemaal niet uit want het is gewoon een leuke formule. Een film met snelheid, actie en Arnie one-liners. Wat wil een mens nog meer? Een aanrader voor iedereen die van een 80s sfeertje houdt en Arnold graag in actie wilt zien.

3,5*

Goed. Red Dragon mag dan niet zo episch zijn als Silence of the Lambs, maar het is zeker een kwalitatieve film. De film is spannend en verveelt geen moment. Een belangrijk punt is dat er zorgvuldig naar het boek gekeken is. Ik heb zeer recentelijk het boek gelezen en ik kan zeggen dat er weinig dingen aangepast zijn. Uiteraard zijn sommige stukken ingekort en/of niet aanwezig maar dat is te verwachten bij een verfilming van een boek. Mijn enige grote kritiekpunt op de film is dat het niet lang genoeg is. Ik had liever nog een extra uur aan materiaal gezien. Waarschijnlijk is dat voor de meeste kijkers teveel, maar ik ben een fan van de Hannibal serie en had graag meer details gezien.

De allerbelangrijkste zet van regisseur Brett Ratner is om Anthony Hopkins wederom de rol van Hannibal Lecter te laten vervullen. Er is namelijk maar één echte Hannibal. Hopkins is Hannibal. Menneer Hopkins mag dan niet zoveel speeltijd hebben als in Silence of the Lambs, maar hij speelt weer eng goed. Edward Norton doet ook zeker niet onder voor Hopkins. Hij weet te overtuigen in zijn rol als FBI agent Will Graham. Ralph Fiennes is zoals altijd goed. Fiennes heeft ondertussen al aardig wat rollen als slechterik op zijn naam staan. Zijn personage is op zijn minst gezegd interessant.

Ik heb genoten van Red Dragon. Een spannende en interessante film, van begin tot eind. Geweldig acteerwerk houd je op het puntje van je stoel. De dialogen zijn heel degelijk. Het is altijd fascinerend om Hannibal Lecter te horen spreken. De kwaliteit druipt van de film af. Aanrader voor iedereen die ook maar een lichte interesse heeft in het personage Lecter.

4*

Een van de mindere films met Arnold Schwarzenegger in de hoofdrol. Red Heat heeft niet genoeg actie en humor om aan bijvoorbeeld de film Commando te tippen. Het verhaaltje van een sovjet agent in Amerika is opzich wel grappig bedacht. Schwarzenegger weet zelfs enigszins te overtuigen als Rus. Er wordt alleen te weinig gedaan met het idee om het interessant te maken.

De chemie is in ieder geval niet aanwezig tussen Belushi en Schwarzenegger. Geen moment had ik het idee dat ik naar twee "buddy cops" zat te kijken.

Er valt bar weinig te zeggen over Red Heat. Het is een uitermate gemiddelde film die niets echt fout doet maar ook weinig goeds. Van alle films met Schwarzenegger in de hoofdrol bungelt deze toch wel onderaan de lijst.

3*

Redirected is een heerlijke film met elementen van de films Snatch en Lock, Stock and Two Smoking Barrels. De film is een goede samenwerking tussen de VK en Litouwen. De film heeft als basis een grappig verhaal en weet daar goed op te bouwen. Het verhaal zal zeker niet de originaliteitsprijs winnen maar het zorgt wel voor veel vrijheid, je kan er een hoop kanten mee op. Regisseur Emilis Velyvis weet een film te maken met absurde situaties, een lekker tempo en een prima dosis sfeer.

Vinnie Jones is belangrijke toevoeging in een film als deze. De über hooligan Jones is bij uitstek een ideale acteur voor een actiekomedie. Een onvervalst persoon die doet waar hij goed in is: vijanden opjagen en in elkaar trappen. Scot Williams speelt prima als de slimste van zijn vrienden. Hij neemt duidelijk het voortouw als de man met een verstand, iets dat zijn vrienden niet hebben.

Het is naar mijn mening lastig om een hekel te hebben aan deze film. Het is nergens onder de maat en het valt nergens stil. Tevens is de film volgestopt met leuke soundtracks die het geheel dat beetje extra geven. Gekke Britten in Litouwen... je moet er maar opkomen!

3,5

Geen onaardige sciencefiction deze film, genaamd Reign of Fire. Het is een aparte film als je het mij vraagt. Uiteraard zijn er meer dan genoeg vergelijkbare post-apocalyptische films, maar nog nooit hebben ze het aangepakt zoals Reign of Fire. Je krijgt dus niet het "dertien in een dozijn" gevoel, en dat is toch altijd wel een uitdaging met dit soort films. Verwacht alleen geen uitgedacht verhaal, want dat krijg je niet. Wel jammer want er had zeker meer in gezeten. Toegegeven: het is zeker lastig om met dit specifieke verhaal iets bijzonders te doen, daarvoor is het bijna te bizar. De film teert verder op genoeg andere pluspunten om het leuk te maken.

Reign of Fire is gezegend met prachtige CGI en effecten. De draken zijn levensecht, en ik kan zeggen dat ze veel indruk op mij hebben gemaakt. Zeker als je realiseert dat deze film al weer ruim 12 jaar oud is! Er werd toen veel minder gestunt met CGI en dat leverde eigenlijk wel interessantere cinema op dan de "overkill" die je tegenwoordig voorgeschoteld krijgt. Tevens is het verwoeste Londen een indrukwekkend decor die effectief een zeer intense/desolate sfeer weet neer te zetten.

Christian Bale speelt weer goed, zoals altijd. Hij speelt een leider die probeert zijn mensen te beschermen tegen draken. Grappig, ik heb toevallig vandaag Exodus: Gods and Kings gezien en daar speelt Bale ook een leider. Er valt niets aan te merken op Bale: zijn acteerprestaties zijn weer van hoog niveau, zelfs in een film als deze. Gerard Butler heeft meer een bijrol in deze film maar doet het niet onaardig en raakt niet onder bedolven door Bale. De meest markante rol is weggelegd voor Matthew McConaughey die een rasechte Amerikaanse G.I. Joe speelt. Hij ziet er indrukwekkend uit in zijn rol en weet een goede indruk achter te laten met zijn acteerwerk. Ik vond hem zelfs een beetje onherkenbaar in zijn rol. Over het algemeen dus fijn acteerwerk van deze drie heren.

Reign of Fire mag zich prijzen met zijn geweldige CGI en goed acteerwerk. Ik heb me prima vermaakt met deze film, en dat had ik toch niet verwacht. Verwacht geen bijzondere beelden maar wees tevreden met wat de film voorschotelt, want we hebben het allemaal toch echt wel slechter gezien. Jammer van het mindere einde, maar dat mag de pret niet drukken. To see list: draken in een post-apocalyptische setting? Check!

3*

Simpelweg een prachtige film. Ik moet het mijzelf echt kwalijk nemen dat ik als film fanaticus the Remains of the Day niet eerder heb gezien. Erg spijtig.

Anthony Hopkins zet op verbluffende wijze een butler neer zoals de meeste van ons een beeld hebben van Britse butlers: stijve mannen van middelbare leeftijd met nauwelijks emoties. Althans, de doordringende blik van Hopkins spreek boekdelen en dat geeft zijn karakter meer energie. Hopkins mag dan wel de duidelijke ster zijn in deze film maar James Fox en Emma Thompson vullen hem geniaal aan. Verder is het ook zeer interessant te zien wat er allemaal gebeurt in Darlington Hall voor de Tweede Wereldoorlog, beseffend dat daar belangrijke beslisisngen zijn genomen, zowel goed als slecht

Als een film zo'n einde heeft waar je maar naar het scherm blijft staren en hoopt op meer, dan weet je voor jezelf dat je een briljante film hebt gezien. Zo ook bij deze film. De symboliek achter het vrijlaten van de duif uit de banket kamer is erg goed bedacht. Je ziet Hopkins nog even naar de wegvliegende duif kijken en doet dan het raam dicht, beseffend dat echte vrijheid allang vervlogen is voor hem.

Mr. Stevens past samen met Hannibal Lecter in het rijtje van karakters die je gedachten nooit meer verlaten. Het emotie loze gezicht van Hopkins en die doordringende ogen hebben veel karakters diepte gegeven. En verder, hoe vaak hebben wij het genoegen gekregen om het leven van een butler te zien? Naar mijn idee zelden/nooit.

Door al deze elementen is deze film dan ook zeker 4,5 sterren waard!

The Returned is een film die eigenlijk één grote anti climax is. Saai is het beste woord om deze film te omschrijven. De film is saai omdat er eigenlijk vrij weinig tot niets gebeurt. Vaak verwacht je dat de film toeleeft naar een bizar moment, een horror moment. Dit moment komt gewoon niet en na het zien van de film haal je je schouders op en vraag je jezelf af: wat heb ik eigenlijk gezien?

Dit soort films hoeven van mij echt geen orgie te zijn van vleesetende zombies, maar een film die zegt zombies te bevatten behoort ook zombies te hebben. In the returned zijn ze nauwelijks aanwezig en alles behalve indrukwekkend. De film werkt naar iets toe wat helemaal niet komt, erg jammer.

Over de acteerprestaties kan ik niet veel zeggen omdat ze niet de film hebben kunnen redden. Kris Holden-Ried speelt redelijk maar is naar mijn mening geen interessant acteur. Het kon me ook eigenlijk vrij weinig schelen wat er met hem in de film gebeurde.

Jammer dat the returned zich niet heeft kunnen plaatsen bij de standaard zombie flicks van het moment. Ik denk dat de regisseur heeft geprobeerd om zich te distantiëren van de gemiddelde zombie film, maar door de dialogen te laten regeren krijg je gewoon een saaie film. Een flinke portie gore zou de film goed hebben gedaan. Zombies moeten gewoon mensen opeten, punt.

2*

Leuk. Ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast ben door The Ridiculous 6 en de voornaamste reden daarvan is dat Adam Sandler het niet weet te verpesten. Ik zal eerlijk zijn: ik vind Adam Sandler heel erg saai. De man kan nauwelijks acteren en de films waarin hij speelt worden door zijn aanwezigheid aardig teniet gedaan (toegegeven, de film Little Nicky was wel leuk). Regisseur Frank Coraci maakt een film die een enkel raakvlak schijnt te hebben met de film The Hateful Eight. Dat was voor mij in ieder geval een reden om deze film te kijken. Netflix slaagt er wederom in een prima product af te leveren.

Aardige cast die voornamelijk bestaat uit acteurs die het best presteren in een film met droge humor. Terry Crews, Jorge Garcia, Adam Sandler, Roy Schneider, Taylor Lautner en Luke Wilson zullen nooit in de buurt komen van acteurs zoals Jim Carrey en Will Ferrell maar ze weten het samen wel leuk te brengen. Tel hierbij op een aantal leuke cameo's van onder andere Steve Buscemi en leuke grappen en de heren weten uit de verf te komen.

The Ridiculous 6 is een leuk tussendoortje die het best te genieten is als je van te voren beseft dat het simpele/droge humor betreft die het ene moment wel werkt en het andere niet. Het beste is om eigenlijk geen enkele verwachtingen te hebben want dan is er een grote kans dat die niet uitkomen. Er is in principe genoeg om de film op af te kraken maar ik heb tot over het geheel aardig kunnen lachen (zeker bij het gewauwel van Herm kon ik mijn lach niet inhouden) en dat is toch wel het allerbelangrijkste in een komedie.

3,5*

Rinne is een fijne verrassing die een avond goed weet te vermaken. Het ziet er allemaal uit alsof het een typische Japanse horror gaat worden: schattige meisjes, geestenmeisjes en vele shots waarin meisjes worden aangestaard door ondode meisjes. Deze voorbeelden zitten er allemaal in maar het interessante verhaal en setting zorgen ervoor dat het allemaal wat bijzonder is. De film barst van de sfeer en het fijne acteerwerk zorgen voor een leuke ervaring. Zeker niet een van de beste Japanse horror maar ook zeker niet een slechte. Ik verwacht ondertussen niet minder van de Japanners: prima horror.

Naar mijn idee is er niet een karakter waar het verhaal om centreert. Twee dames delen eigenlijk die eer: Yuka en Karina. Ze bewegen parallel aan elkaar en geven de film een frisse blik. Terwijl Yuka opgezogen wordt door de film waarin ze speelt, gaat Karina meer op onderzoek uit. Dit alles zorgt voor interessante plotwendingen en een fijn stukje cinema.

Het hotel is simpelweg magistraal gekozen. Het hotel onderscheidt direct door de aparte bouw. Ideale setting voor een horror en heeft zich als zodanig meer dan bewezen. Het zorgt allemaal voor een lugubere sfeer. Het hotel verdient vind ik zelfs een notering in het rijtje van engste spookhotels waar bijvoorbeeld het hotel van The Shining ook in staat.

Rinne is een originele horror die van begin tot eind boeit. De karakters zijn interessant en de locaties ogen een lugubere sfeer. Het gebrek aan goedkope schrikeffecten is ook zeker een verademing. Een aanrader voor alle horror fans. Als je deze trouwens gaaf vindt dan raad ik je ook aan om de Thaise horror film Coming Soon (2008) te zien, een film met dezelfde interessante opzet.

Paul Verhoeven weet wederom een cult film af te leveren. Net zoals bij Total recall en Starship troopers zie je: dit is Paul Verhoeven helemaal. Robocop is iconisch en zo goed als iedereen heeft wel van de film gehoord. Als je de film in zijn tijd kan plaatsen, en respecteren, dan heb je veel kijkplezier. Meneer Verhoeven weet een bloederige film neer te zetten met lekkere "over the top" actie.

Robocop heeft een leuk verhaaltje. Een film met maatschappijkritiek, want dat is het gewoon. Net zoals bij Starship Troopers geeft Paul Verhoeven een middelvinger aan de Amerikaanse maatschappij. Onze medelander weet dat op een lekker gewelddadige manier weer te geven. De Nederlander kwam met een nieuw idee naar Amerika en het sloeg in als een bom. De film is ook gewoon heerlijk Amerikaans: een soort van superheld die tegen het kwaad vecht. Verder heeft de film vrij weinig om het lijf, Robocop moet het van het symbolische hebben en niet van het script. Het verhaal is zo standaard dat je het eigenlijk niet eens meer doorhebt. Maar het kabbelt allemaal heerlijk voort. De lijken stapelen zich op terwijl de kogels in het rond vliegen. De executie scene van Alex Murphy is bruut en blijft op je netvlies staan.

Peter Weller is perfect gecast als Robocop. De transformatie van mens naar robot is magistraal. Met overtuiging weet hij zijn nieuwe rol in te vullen. Ronny Cox speelt een leuke slechterik in pak die gewoon thuis hoort in dit soort actiefilms. Ook leuk om Kurkwood Smith te zien als sadistische crimineel die een groepje van mede sadisten leidt.

Robocop is een heerlijke cult film die gewoon thuishoort in het CV van iedereen die zegt een film fan te zijn. Niets meer en niets minder.

3,5*

Uitermate saaie film die op geen enkel moment spannend is. De paar pogingen die er zijn, zijn duidelijk tevergeefs. Het totale gebrek aan binding met de karakters zorgt ervoor dat het je helemaal niet meer uitmaakt wie de pijp uit gaat. Rebecca is puur een vervelend persoon en wordt niet geportretteerd als een stalker/pyscho wat uiteraard de bedoeling is. De gemiddelde films met dit soort verhalen (stalkend persoon) zijn al beter dan deze film.

De film heeft weinig tot geen opbouw en zakt continu in. Ik ben ook van mening dat er wel wat meer mensen omgelegd mochten worden, daar zou deze film het toch wel van moeten hebben gehad. Bij tiener slashers kunnen we tenminste nog genieten van een opeenstapeling van lijken en gillende meiden.

The roommate is puur een ophoping van geile tieners. Enige pluspunt van deze film is toch wel de leuke dames die te zien waren. Ik kan niets anders doen dan deze film af te straffen met een laag cijfer.

2*

The Rover is een hele goede film die van begin tot eind weet te bekoren. David Michôd bewijst iedereen maar weer dat hij een capabele regisseur is. Geniale regie in deze sfeervolle, mysterieuze en dramatische film. Zo goed als alles klopt aan de film. Het camerawerk is prachtig, weet alle details goed te vangen. Tevens zijn de beelden van het Australische landschap adembenemend. Het desolate van het barre landschap is goed voelbaar. De muziek is simpelweg geniaal. Vaak simpel maar heel effectief. De sfeer die de muziek toevoegt aan de film is briljant. Versterkt alle aspecten van de film.

Guy Pearce speelt weer eens de sterren van de hemel. Wat kan die man acteren zeg. Zijn blik spreekt boekdelen, een man die niets te verliezen heeft. Zijn houding in de barre- en vergane wereld is heel goed weergegeven. Een man die het laatste dat hij bezit van zich ziet worden afgenomen en daarop reageert. Robert Pattinson is nog wel de aller grootste verrassing voor mij. Is was, net zoals een hoop mensen, bang dat hij met zijn Twilight achtergrond deze film nog weleens naar de afgrond zou kunnen gaan brengen. Ik zit fout want Pattinson bewijst dat hij zeker kan acteren. Hij weet zijn karakter medelijden te geven en een soort van afschuw. Zijn gedrag maakt hem heel moeilijk te peilen. Des te indrukwekkender is het werk van Pattinson hierdoor.

Deze film is heel goed. Het is gewoon een stukje kunst. De film is op sommige stukken aardig langzaam maar ik heb me hier absoluut niet aan geïrriteerd. Het is eigenlijk een soort van stilte voor de storm. The Rover is een film die alle tijd nodig heeft om zich volledig te ontplooien. Als je het geduld weet op te brengen dan ga je hier echt van genieten. Geweldig camerawerk, uitstekend acteerwerk, goed verhaal en sfeervolle muziek. Een aanrader.

4*

"It's showtime!"

The running man is weer een film met Arnold Schwarzenegger die het label cult status mag dragen. Heerlijke "over the top" actie zorgt voor een avond top vermaak. Arnold is weer op volle toeren en maakt er een fijne show van. Tevens erg leuke one liners van de Austrian oak! Eentje daarvan een hele leuke referentie naar The Terminator, dan hoef ik je uiteraard niet te vertellen welke.

The running man is uiteraard gebaseerd op het boek die Richard Bachman aka Stephen King heeft geschreven. Leuk verhaaltje, maar zeker niet erg bijzonder. Dat mag de pret niet drukken want het is uitermate geschikt voor heel veel bizar vermaak. Want dat is the running man: een mooie combinatie van humor, actie en een fijne sfeer. De lijken stapelen zich in hoog tempo op zoals dat alleen in een Schwarzenegger film kan. Paul Michael Glaser weet op een leuke wijze het boek te verfilmen, hij heeft met veel plezier er aan gewerkt. De locaties zijn ideaal voor de vele actiescènes, vooral de gevangenis vond ik fijn weergegeven.

Arnold Schwarzenegger speelt zoals hij dat altijd doet: vol erin met zijn komische dialogen. Bijna alles wat hij zegt is grappig, je moet de film waarin hij speelt dan ook eigenlijk niet serieus nemen. Met uitzondering van een enkele film, zoals collateral damage bijvoorbeeld. Richard Dawson speelt een hele leuke rol als de grote boef in pak. Deze man voelt zich helemaal thuis voor een groot publiek als hij de mensen toeschreeuwt en de dames in strakke pakjes vage dansjes uitvoeren. Over Maria Conchita Alonso valt eigenlijk niet zo veel te zeggen omdat ik haar geen bijzondere actrice vindt, ze heeft in ieder geval wel de fijne eigenschap om niet heel irritant over te komen.

The running man hoort thuis in het rijtje films als Total recall, Eraser, Predator en noem ze maar op. Het is en zal altijd een onvergetelijke film blijven, onder andere dankzij de eeuwige grijns van Arnold.

3,5*

Saai. Valt eigenlijk weinig meer over te zeggen. Over de hele linie een erg matige actiefilm met een Nicholas Cage in de hoofdrol die steeds meer in het slop lijkt te raken. Hij begint last te krijgen van het Steven Seagal syndroom (gezet hoofd, inspiratieloze rollen). Laurence Fishburne weet gelukkig nog enigszins wat leuk te doen met zijn prettig gestoorde personage.

Wat mij het meest irriteerde is toch die abrupt eindigende shots. De hele film door waren die te zien en het nut ervan ontgaat mij totaal. Scenes werden zo helemaal afgekapt. Heeft er voor in ieder geval voor gezorgd dat ik de film 0,5 sterren lager heb beoordeeld. Tevens is de actie (toch wel waarvan deze film het moet hebben) is karig en ook niet goed in beeld gebracht. Zelfs dat mist deze rommelige en vergeetachtige film.

2*