Meningen

The Quiet Ones is een aardige horror film die niet schokt of fascineert maar een prima sfeer weet te creëren. De film is gebaseerd op echte gebeurtenissen maar heeft verder weinig vergelijkingen. Voor iedereen die geïnteresseerd is: het "Philips experiment" heeft plaatsgevonden in Canada in de zeventige jaren door een groep studenten. The Quiet Ones wekt een andere indruk: het heeft allemaal plaats gevonden in Engeland. Dit deert gelukkig allemaal niet omdat het Engeland van de jaren zeventig een authentieke sfeer weet neer te zetten. Het is prachtig om Oxford te zien en het huis waar de film zich voornamelijk afspeelt is sfeervol.

Jared Harris zet een overtuigende rol neer als professor in Oxford die samen met een aantal studenten een demoon/geest wil creëren. Harris speelt een geslepen en gecalculeerd personage. De professor wekt immer de indruk dat hij veel meer weet dan hij loslaat. Jared Harris steelt de show omdat zijn tegenhangers niet heel overtuigend acteren. Uiteraard is Harris een man van meer levenservaring maar toch, ik had graag een beter samenspel gezien. Alhoewel Sam Claflin het ook zeker niet slecht doet als onzekere jongeman die graag naam wilt maken.

The Quiet Ones maakt volop gebruik van goedkope schrikeffecten (voornamelijke harde geluiden), dit geeft meteen aan dat de film niet de nodige bagage heeft om echt iets angstwekkend af te leveren. Een compliment voor de muziek want die is opdringerig en bombastisch. Je kan je trommelvlies bijna horen trillen. De schrikeffecten worden met perfecte timing begeleid door de harde geluiden. Jammer dat de film teveel nadruk legt op dit soort schrikmomenten.

The Quiet Ones weet te voorkomen wat een hoop voorgangers gelukt is: een complete mislukking worden. Het acteerwerk, de setting en de muziek zorgen voor een leuk stukje cinema. Jammer dat de film niet eng is. De doorgewinterde horror fans, zoals ik, zullen nauwelijks met hun ogen knipperen. Maar dat maakt allemaal uit want de film is geen mislukking en dat is het kijken al waard.

3*