Meningen

Prima wegkijker die van begin tot eind net de aandacht weet vast te houden. De gemiddelde actiefilm met Liam Neeson in de hoofdrol is over het algemeen niet om blij van te worden maar gelukkig weet deze film wel een goede sfeer neer te zetten. A Walk among the Tombstones is eigenlijk de zoveelste oefening voor Neeson maar in deze film geeft hij net dat beetje meer. Toegegeven, de positieve punten komen niet van Neeson's inspanningen. Het verhaal is een tikje origineler en iets minder clichématig dan bijvoorbeeld de film Taken. Het duistere sfeertje en het daarbij passende kleurengebruik en camerawerk zetten de juiste toon. Ik vind het tweede deel van de film sterker dan het eerste. Grappig, want dat is bij een hoop films andersom.

Als je helemaal niets meer verwacht van Neeson dan zal je zeker niet bijzonder teleurgesteld zijn na het kijken van deze film. Stiekem hoop ik nog altijd op een sterkere rol van de man maar misschien is dat valse hoop. Regisseur Scott Frank levert in principe een wraakfilm af (daar draait het wel zo goed als om) en dat verkoopt altijd wel goed. Het verhaal heeft een aantal gruweldaden en de slechteriken staan naar mijn inziens niet bol van de clichés. Ja, eigenlijk verder weinig te vertellen over deze standaardproductie. Het is een film die je niet in de grond kan boren maar waar je ook niet echt van te spreken bent. De prima uitgewerkte actiescènes heeft mij in ieder geval net over de streep getrokken.

3*

Langdradige film die alle grappige momenten in het eerste deel van de film stopt. Het lukt Netflix weer niet om een bovengemiddelde film af te leveren. War Machine heeft de potentie voor een beter resultaat en dat al gekund door een half uur uit de film te knippen. Het tweede deel is namelijk aanzienlijk slechter dan het eerste en dat komt voornamelijk door het gebrek aan komedie. Het serieuzere gedeelte staat erg in contrast met het grappige en past er eigenlijk niet bij.

Prima rol van Brad Pitt. Het is niet bepaald een rol waar Brad Pitt bekend om staat. Apart is het in ieder geval wel. De vraag is alleen of zijn personage niet beter uitgewerkt had kunnen worden. Naar mijn idee had er zeker meer in gezeten. Het blijft helaas te oppervlakkig om op te vallen. Verder zijn er de nodige stereotype personages die snel op de achtergrond vallen. Ben Kingsley is eigenlijk nog wel het grappigst met zijn kleine rol als president Karzai.

Conclusie voor mij is dat War Machine de zoveelste Netflix productie met potentie is die niet waar wordt gemaakt. De langdradigheid en het gebrek aan grappen in de tweede helft doen vooral afbreuk. Twee sterke punten van de film zijn toch vooral de muziek en het strakke camerawerk.

3*

The Watch is een aardige film die een aantal grote namen heeft. Laat ik maar meteen zeggen dat de film niet origineel of bijzonder grappig is. Er wordt volop gebruik gemaakt van de bekende wegen. Zelfs acteurs als Ben Stiller en Vince Vaughn kunnen deze film niet helemaal redden. De grappen zijn erg flauw en je vraagt je af wat iemand als Ben Stiller in deze film doet. Voor Jonah Hill en Vince Vaughn vind ik het dan wel weer een film die bij ze passen. jammer dat te veel gebruik gemaakt wordt van dezelfde grap. Telkens kwam het woord "zaad" langs. Nadat het enkele keren nadrukkelijk was langsgekomen begon ik me lichtelijk te irriteren. De film geeft hier duidelijk mee aan dat het niet verder komt dan "alien zaad".

The Watch weet te amuseren omdat het een leuke mix weet te creëren tussen sci-fi, actie en komedie. Van tijd tot tijd is de film zelfs lekker smerig, er gebeuren in ieder geval genoeg dingen om de kijker te boeien. Het hele idee van een burgerwacht is op zich al vrij hilarisch en hier wordt dankbaar gebruik van gemaakt. Leuk dat er trouwens een aantal bekende liedjes langskomen, is altijd een klein pluspunt voor de meeste films.

Ja, wat valt er verder nog te zeggen over een film als deze? Eigenlijk niets, het is een film die je morgen vergeten bent. De film is in ieder geval niet zo slecht als veel mensen beweren. Klopt, de film is erg flauw, maar aan de andere kant zorgt dat weer voor een makkelijk verteerbare hap. Met enige moeite weet The Watch bij mij een voldoende te scoren.

3*

Verrassend goede film. Eerste speelfilm van regisseur Ryan Rothmaier en meteen een succes. The Watcher is een eigenzinnige horror/thriller. In het begin bewandelt de film het pad van een cliché spookhuizen horror maar al vrij snel wordt duidelijk dat The Watcher een originele insteek heeft. De film lijdt enigszins onder het feit dat sommige gebeurtenissen in de film onlogisch zijn en niet worden uitgelegd.

De sfeer van de film is geweldig en dat is vooral te danken aan de shots. Naar mijn mening heb ik ze zelden tot nooit zo gezien en het voegt heel veel toe aan de film. De film moet het niet van de schrikmomenten hebben. Gelukkig heeft de film dat ook niet nodig want het interessante verhaal, de sfeer en het acteerwerk zorgen voor voldoende horror momenten. De spanning zit er van begin tot eind in en neemt eigenlijk niet af.

The Watcher combineert op een fijne manier thriller met horrorelementen. Ik zou deze film ook zeker aanraden voor de doorgewinterde horror fan. Het is gewoon heel fijn om een film te zien in het genre die het anders doet dan het standaardwerk. Tel hierbij de geweldige plottwist op en je hebt een film die je nog wel even bij zal blijven (bij mij in ieder geval wel).

3,5*

Sfeervolle horror. We Are Still Here speelt zich af rond de 80s en dat is merkbaar. De film speelt zich af in het bosrijke gebied van New England. Tel hierbij op een deken sneeuw over het landschap en de prachtige beelden die dat oplevert. Wat al vrij snel duidelijk wordt is dat de film zich centreert rond een stel van middelbare leeftijd (50-60 jaar). Niet dat het heel bijzonder is maar in veruit de meeste gevallen is het een jong stel. Het stel zelf is nou niet bepaald vrij van clichés maar hun leeftijd geeft een iets ander perspectief. Eerste regie van Ted Geoghegan. Niet slecht voor een die eerder een producer is geweest van een aantal slechte/matige horrorfilms.

Er wordt redelijk geacteerd door de cast. Over het algemeen lees ik dat de acteerprestaties belabberd zijn in deze film maar ik vind dat allemaal wel meevallen. Het is en blijft een simpele horror en ik leg de lat automatisch laag. Er zijn inderdaad wel een paar momenten waar ik me twijfels heb over het acteerwerk maar dat kan ook de interpretatie zijn geweest van de regisseur. Ik heb me niet geïrriteerd aan een acteur of actrice en dat vind ik belangrijk.

Geen hoogvlieger deze horror maar zeker vermakelijk genoeg. De speelduur van 84 minuten zorgt ervoor dat het bijna niet kan vervelen. Tevens heeft de film een onverwachte portie gore. De special effects in de film zijn matig maar dat wordt verklaard door het geringe budget. Nee, ik ben eigenlijk niet teleurgesteld. Over deze film kan niet gezegd worden dat het niet lekker wegkijkt. Gewoon een korte en laagdrempelige film.

3*

Zeer fijne misdaadfilm van James Gray.Een topcast ontbreekt hier niet: Robert Duvall, Mark Wahlberg en Joaquin Phoenix zetten een aantal goede acteerprestaties neer. Vooral Joaquin Phoenix schittert hier als nachtclubeigenaar. Hij trekt op een subtiele wijze de aandacht naar zich toe en blinkt dan ook uit door zijn personage en acteerprestaties.

Het verhaal en de personages zijn prima. Ik moet toegeven dat ik het gevoel heb dat ik dit soort films al heel vaak gezien heb (niet dat deze film daardoor minder leuk is). Het is een film over loyaliteit dat aan twee kanten snijdt: de politie en de Russiche maffia. Dit wordt in een lekker tempo vertelt en daardoor verveelt de film niet.

Wat valt er meer te vertellen? De film blinkt nergens echt uit maar weet ten alle tijden hetzelfde niveau te houden, en dat mag ook gezegd worden. Alleen het einde was om het zo te zeggen een "geef me een teiltje" moment. Een stevige hand op schouder was naar mijn idee meer dan voldoende geweest. Prettige film om te zien en is je film avond meer dan waard. 4 sterren!

Welcome to Sarajevo is een vakkundig gemaakte film die de gruwelen van de Bosnische Burgeroorlog oorlog laat zien. De film focust zich op journalist Michael Henderson en zijn relatie met het meisje Emira. Laat je niet misleiden door de omschrijving van de film op MM, de focus ligt absoluut niet bij het personage Flynn. De beelden die gebruikt zijn in de film zijn intens, en laten de werkelijke aard van de oorlog goed zien. Zeker omdat de meeste beelden daadwerkelijk gefilmd zijn tijdens de oorlog. Plus de film is kort gemaakt na de belegering van Sarajevo dus het decor is eigenlijk totaal niet veranderd. Kapot geschoten flats en uitgebrande auto's sieren het beeld.

Stephen Dillane is de absolute topper in deze film. Hij krijgt duidelijk de meeste cameratijd en weet deze goed te benutten. De wanhoop is op momenten goed van zijn gezicht af te lezen: hij wil een hoop doen voor de mensen van Sarajevo maar weet dat hij zeer weinig kan doen onder het VN mandaat. Woody Harrelson maakt een vrij nietszeggende indruk, voornamelijk omdat hij weinig in beeld is. Tevens speelt hij een arrogant en luidruchtig typ die volledig weggevaagd wordt door het geweldige acteerwerk van Dillane. Marisa Tomei doet het beduidend beter dan Harrelson en dat is te merken. Zij komt vaker in beeld en gebruikt die tijd goed. Ook van haar gezicht is de wanhoop af te lezen: ze wil de mensen in Sarajevo helpen en probeert dat te bewerkstelligen.

Welcome to Sarajevo is een prima film die gezien moet worden door iedereen die meer werk van Stephen DIllane (hij speelt Stannis Baratheon in Game of Thrones) willen zien en mensen die geinteresseerd zijn in conflicten/burgeroorlogen. Ik vind het persoonlijk alleen wel jammer dat de focus van de film iets te veel op de journalist Michael Henderson ligt. Van mij had er meer uitgezoomd mogen worden, minder kijkend naar personages in het algemeen. Dit is geen grote kritiek jegens de film want er zijn gelukkig ook andere films die de oorlog meer in zijn geheel laat zien. Om af te sluiten: Welcome to Sarajevo is intens, en dankzij het vele beeldmateriaal dat verzameld is door journalisten komt er een zeer grafisch beeld naar voren. Laat nogmaals het belang zien van de media.

3,5*

Standaardkomedie met een grappige Bill Murray die het bloed onder je nagels vandaan haalt. What about Bob? is een film die inspeelt op het geduld van een mens. Hoelang kan je normaal blijven doen tegen iemand waarvan je helemaal gek wordt? Regisseur Frank Oz laat op komische wijze zien hoe een befaamde psychiater langzaamaan knettergek van zijn patiënt wordt. Het onvermogen wordt steeds dringender: je komt niet van die vent af. What about Bob? vind ik een beetje een mix van de films Groundhog Day en Rain Man.

Bill Murray doet precies wat ik van hem gewend ben: een grappige droogkloot spelen. In de rol van Bob doet hij precies wat van hem verwacht wordt. Op bepaalde momenten kan je hem afschieten. Hij speelt overtuigend genoeg dus. Richard Dreyfuss steekt zelfs boven Murray uit. Het is vrij grappig om te zien hoe zijn personage langzaam van beschaafd naar gestoord gaat. De heren Dreyfuss en Murray hebben een leuke klik.

Inhoudelijk heeft What about Bob? jammer genoeg weinig te bieden. Het flinterdunne verhaaltje blijft nauwelijks overeind staan. Tevens zijn een aantal grappen niet geslaagd. Vooral de interactie met Bob en de familie van Dr. Marvin is saai en clichématig. Ik heb een aantal keer best kunnen lachen. Vooral geweldig om Dreyfuss te zien die het kookpunt bereikt. Ik vind hem wel wat trekjes hebben van zijn personage Matt Hooper uit Jaws.

3*

Geweldige komedie van Nieuw-Zeelandse bodem. What We Do in the Shadows is een volledig geslaagde parodie op vampieren. Alle bekende en minder bekende dingen over vampieren komen naar voren en worden op hilarische wijze neergezet. De leuke setting, goed acteerwerk, komische scènes en puik camerawerk zorgen voor een meesterwerkje uit een land dat absoluut niet bekend staat in de wereld van cinema. Heel spijtig, want voor mij is het toch absoluut duidelijk dat ze wel degelijk weten hoe ze films moeten maken daar aan de andere kant van de wereld. Het zijn de regisseurs Jemaine Clement en Taika Waititi gelukt om een van de meest hilarische films van het jaar te maken, zonder twijfel ook meteen de meest onbekende. What We Do in the Shadows kan een beetje gezien worden als een soort van documentaire. De vampieren worden namelijk gevolgd door een camerateam. Dit zorgt voor een meer intiemere film en creëert tegelijk hilarische scènes.

De geweldige cast zorgt voor een hele fijne kijkervaring. Taiki Waititi is simpelweg briljant als de beschaafde vampier Viago. Hij laat weer eens zien dat hij een A-acteur is en tegelijkertijd een goede regisseur. Waititi laat Viago tot leven komen door zijn bijna autistisch gedrag en verfijnde manieren. jemaine Clement speelt de charmante playboy Vladislav die liever orgies heeft op zijn kamer dan dat hij wat zinnigs doet. Geweldige rol van Clement die net zo grappig is als Waititi maar dan op een andere manier. Jonathan Brugh speelt de onverzorgde vampier Deacon. Net als Clement en Waititi speelt hij geweldig en verzorgt hij een aantal uiterst grappige momenten. De chemie tussen de drie heren is geslaagd en dat alleen al zorgt voor leuke scènes

Ik ben Nieuw-Zeeland goed in de gaten aan het houden voor meer interessante films. Alle films die ik tot nu toe uit NZ heb gezien, hebben me aangenaam verrast. Deze film is een absolute aanrader voor iedereen die van komedie en horror houdt. Typische weetjes over vampieren worden op een leuke manier op het witte doek gezet. Doe daarbij goed acteerwerk, een leuk verhaal en een prettige sfeer en je hebt een meesterwerkje. Alles wat gedaan wordt in de film werkt gewoon. Ik heb me kostelijk vermaakt met What We Do in the Shadows. Ik zal met plezier wachten op een nieuwe film van de heren Waititi en Clement.

4*

Standaard actievermaak met Jason Statham in de hoofdrol. Rgisseur Simon West laat op een fijne manier de aantrekkingskracht van Las Vegas zien. De stad leeft, en voor mensen die er nog geen bezoekje aan gebracht hebben: je moet het een keer in je leven gezien hebben. Vegas is een stad van zonden, en dat steekt ze niet onder banken of stoelen. Jammer genoeg is dit een van de sterkste punten van de film. Wild Card weet niet genoeg spanning te creëren om de aandacht van de kijker lang vast te houden. Er gebeurt eigenlijk vrij weinig: er moet geduldig gewacht worden op actiemomenten.

Jason Statham op de automatische piloot. Helaas is dit een van de mindere rollen van Statham. Het is niet zozeer dat hij slechter speelt dan anders, maar voornamelijk omdat zijn personage heel oppervlakkig is. Tevens komt hij weinig in actie tegenover een gemiddelde Statham film. Stanley Tucci heeft eigenlijk nog wel de leukste (bij)rol als het personage "Baby".

Er gebeuren over het algemeen weinig spannende dingen in Wild Card en je moet even door het begin worstelen om de film een kans te geven. De slow motion gevechten (eigenlijk alle vecht scènes) zijn heel mooi in elkaar gezet en geven een echt "cool" gevoel aan de film. Tevens zijn de beelden van Las Vegas prachtig geschoten. In ieder geval een van de mindere films met Jason Statham.

3*

Redelijke horror. Witchboard is een van de vele films waarin geesten opgeroepen worden met behulp van een ouija-bord. Het is gelukkig niet een van de slechtere. Witchboard voelt aan als een minimalistische horror zonder fratsen. Jammer genoeg dat het in deze film zowel een zegen als een vloek is. Er gebeurt namelijk bar weinig en zelfs voor de beginnende horror fan is het alles behalve eng. De karige schrikmomenten zijn op een hand te tellen.

Witchboard moet het vooral van de goede sfeer hebben. Het is zo'n typische 80s sfeer waar ik gewoon geen hekel aan kan hebben. De acteurs zijn over het algemeen degelijk en de dialogen zijn goed. Jammer alleen dat er weer van die overdreven/irritante personages in moeten voorkomen. Dat lijkt wel echt iets van de 80s. Ik heb me geïrriteerd aan de rechercheur en het medium. Veel te overdrijven en aanwezig. De verhoudingen in de diepgang van de personages is groot. Zo zou je verwachten dat de hoofdpersoon, gespeeld door Tawny Kitaen, aardig wat diepgang zou krijgen. Zij blijft oppervlakkig terwijl het personage van Todd Allen diepgang krijgt. Aparte keus.

Al met al is Witchboard een redelijke horror die mij helaas nergens weet te laten schrikken. Ik weet niet of het zozeer door de leeftijd van de film komt, of er simpelweg gewoon te weinig gebeurd. Ik denk wat van beide. Naar mijn mening is deze film het beste werk van regisseur Kevin Tenney. Zijn cv ziet er karig uit en bestaat uit alleen maar B-horror, maar dan niet de goede soort. Witchboard is gelukkig geen straf om uit te zitten. Een charmante 80s horror.

3*

Matig. Jammer dat de film niet in de buurt komt van zijn voorganger. Op alle vlakken is de film slechter dan The Woman in Black. Het is eigenlijk zo'n film die geen vervolg moet hebben en juist zijn kracht behoudt door het afgeronde verhaal. Nu wordt er weer wat geld geperst uit het verhaal dat niet levensvatbaar is voor een tweede deel. Dit alles zorgt voor een vrij saaie horror. De paar schrikeffecten zijn niet goed genoeg om de film enger te maken.

Binding met de personages is er niet. Ze zijn heel oppervlakkig en stereotiep en dit zorgt ervoor dat het lastig is om sympathie met ze te krijgen. Een obstakel voor veel horror films. Het hoofdpersonage Eve Parkins heeft een getroubleerde achtergrond maar het wordt op een clichématige verteld en dat maakt het er niet interessanter op. Het personage Harry Burnstow is er alleen maar op zijn knappe koppie te laten zien en is totaal overbodig.

Het beste van de film is nog wel de sfeer die redelijk bewaard is gebleven. De locatie is gewoon perfect voor een spookhuizenhorror. Het huis ademt een bijzondere atmosfeer. Het interieur is prachtig. Een hele dikke laag stof over de Victoriaanse meubels en versleten behang. Ja, de sfeer is gelukkig nog wel aanwezig. De film sluit af met een verschrikkelijk standaard horror einde. Als je het mij vraagt zou het beter zijn geweest om deze film helemaal niet te hebben gemaakt. Na het eerste sterke deel heb je als kijker toch verwachtingen. En die zijn absoluut niet waar gemaakt.

2,5*

Zit op gelijke hoogte met de film uit 1989. Beide hebben een prima cast en zetten ook allebei een grimmig sfeertje neer. Daniel Radcliffe stelt niet teleur als een personage dat ver staat van Harry Potter. Voor zijn leeftijd gezien zet hij ook een redelijk overtuigende weduwe neer.

19/20e eeuws Engeland is het ideale decor voor dit soort films, gelukkig is er vastgehouden aan de locatie. De schrik momenten zijn redelijk gedoseerd over de gehele film maar het wordt nooit eng. In principe is dat ook niet het idee van deze horrorfilm, het lugubere verhaal staat centraal. Het einde laat ten wensen over, naar mijn idee een einde die ik al heel vaak gezien heb.

Deze film is 3,5 ster zeker waard, al is het alleen maar dat Arthur Kipps mij geen seconde heeft herinnerd aan Harry Potter, en dat gezegd mogen hebben: een goede prestatie voor iemand die een groot deel van zijn leven is overheerst door de tovenaarsleerling. En is het ook niet gewoon leuk om iemand te zien ronddolen met een kaars in stoffige en dompige kamers die een duister verleden hebben?

Voor ik begin met het geven van mijn mening over deze film kan ik allereerst zeggen dat ik al genoeg over World War Z hoorde ver voor de release date. In de media was toch wel duidelijk te horen dat World War Z een belachelijk hoog budget heeft. Een budget dat zo'n soort film eigenlijk helemaal niet nodig zou moeten hebben. Ongeacht of het budget hoger of lager zou moeten zijn: je kan duidelijk zien waar het geld naartoe is gegaan!

World War Z is een degelijke film (blockbuster) die nergens hoge ogen gooit maar ook zeker niet onder de maat is. Het idee is gewoon heel simpel: een virus dat losgelaten wordt op de mensheid, hoe reageren zij hierop? Wat je te zien krijgt zal de meesten vast bekend voorkomen: de chaos, de vernietiging, etc. Persoonlijk vind ik World War Z toch wel in het rijtje horen van de betere infected/zombie films. Heel af en toe kreeg ik een 28 days later gevoel, en dat is toch wel een heel goed gevoel!

Ik kan weinig opmerkelijks zeggen over de prestaties van de cast. Staat als een huis maar blinkt nergens uit. Brad Pitt staat op de automatische piloot, ik weet niet of ik dat goed of slecht moet vinden. Brad is gewoon zo'n man die gemiddeld acteert maar nergens verbaast, en daar is niets mis mee.

De special effects en de grootsheid van de film geven toch wel aan dat hier heel veel van het budget van ongeveer 190 miljoen dollar naar toe is gegaan. Het voordeel van zo'n groot budget is dat alles er meteen mooier en gelikt uitziet. Een kanttekening: 3D was totaal overbodig (bij welke film eigenlijk niet) maar wordt helaas weer door je strot geduwd.

World War Z is gewoon een leuke film, vooral van mensen die net als ik van infected/zombie films houden. Geen onzin, je weet precies waar je aan toe bent. De clichés vlogen af en toe om je oren maar daar kan je blijkbaar bijna niet meer aan ontsnappen in films. De meest memorabele scenés waren die toch wel met de fiets, de betonnen muur in Jerusalem en in de kluis van het lab.

Voor een degelijke infected/zombie film als deze kan ik dan ook alleen maar 3,5 sterren geven!

Prima zombie film uit Australië. Regisseur Kiah Roache-Turner weet met een budget van 160000 dollar een hoop voor elkaar te krijgen. Ik had eerder een budget verwacht van ruim 500000. Wyrmwood is net even anders dan de meeste zombiefilms door een twist te geven aan de cliché zombie: ze hebben een belangrijke functie voor de mensen die proberen te overleven. Tel daarbij op een Australisch accent en desolate natuurlocaties en je hebt een verfrissende zombiefilm.

De cast doet het prima. Uiteraard vrij onbekende acteurs die voornamelijk in Australië bekend zullen zijn. De effecten, camerawerk en stunts zijn meer dan prima. Door al deze goed uitgevoerde elementen weet de film zich staande te houden, terwijl soortgelijke films hard ten onder gaan door intens slechte effecten, idiote stunts en tergend camerawerk. Tevens heeft Wyrmwood een fijne portie smerigheid (ziet er vrij realistisch uit) die cruciaal is in een zombiefilm

Wyrmwood blijkt een verrassing te zijn. Het enthousiasme van de cast en crew straalt af van de film. Naast alle positieve punten die ik genoemd heb moet ik zeggen dat het een standaard zombiefilm blijft. Ondanks alle verwoede pogingen om de kijker een blijvende indruk te geven slaagt het niet om niet in de vergetelheid te belanden. Toch petje af voor alle betrokkenen die met een klein budget een vrij originele zombiefilm weten af te leveren.

3*