Meningen

Ben eerlijk gezegd nog eens overdonderd door een film. Het thema van autisme (en varianten) is al meer aan bod geweest, maar films als Ben X of Rain Man zijn toch een pak minder uitgewerkt dan deze film. Zeer sterk geacteerd met naast de ziekte zelf ook het omgaan ervan in de maatschappij. Op alle vlakken trouwens. Dit is meer dan laten zien wat de symptomen zijn. Misschien dat autisme ten tijde van Rain Man nog wat onbekend is en men nu verder kan uitdiepen in deze film, dat weet ik niet.

Eens je het autisme hebt gehad, komt er nog meer aan bod zoals drama, humor en romantiek. Dit is naast een portret van een autist ook een onderhouden verhaal. En gaandeweg komt dan 9/11 als een mokerslag in de film om alles nog een keer om te draaien. Prachtige film, zeer emotioneel, grootse regie en ik hou echt wel van die muziek. Geboeid van begin tot einde aan het scherm gekluisterd. Zonder twijfel kan ik de 5* nog eens uitdelen!

Deze film is heel natuurlijk en gemoedelijk. Niet overdreven, geen Hollywooddrama, maar wel een geloofwaardig verhaal. Wat hier nog niet veel aan bod is gekomen ofwel nogal ter interpretatie is waarschijnlijk, is het tweeluik in deze film. De titel My summer of love gaat zowel over Mona als haar broer Phil die elk hun Zomer van Liefde ervaren. Voor de ene is dat een kortstondige relatie met een andere meid, voor de andere is dat de liefde met God in religie. Beide figuren beginnen samen aan het begin van de zomer met de stap te zetten naar hun 'liefde', beleven die intens met een onbegrip voor elkaars liefde, waarop ze terugkomen van die liefde als de zomer gedaan is en opnieuw samen komen. Mooie beelden en een heel natuurlijke aangename sfeer. Plus de mooie muziek die goed gekozen is. Af en toe doet hij wat traag aan, maar echt storen doet het niet en het geheel blijft steeds rechtstaan. 4*

Marilyn Monroe, de grootste actrice aller tijden. Misschien geen actrice die veelzijdige rollen kon doen, maar wel een vrouw die er in slaagde om in haar rollen alle aandacht naar haar te trekken en de kijker boeiend te doen genieten van de film. Weinigen hebben zoveel charisma als zij. En dat moet je wel kunnen brengen in een biopic. Lijkt een zware taak en dat charisma is er misschien niet altijd bij Williams. Maar los daarvan is de prestatie van Michelle Williams zeker niet slecht. Ze zet een geloofwaardige Marilyn Monroe neer die gewoon dingen wil doen die ze leuk vindt: acteren. Je kan haar vergelijken met Kurt Cobain. Gewoon je ding doen, een uitstraling hebben die de hele wereld omverblaast, maar moeilijk overweg kunnen met al die aandacht. Marilyn wou dat ze haar namen zoals ze was, voor haar (Norma Jean) was Marilyn Monroe een rolletje dat ze graag speelde, maar desalnietemin een rolletje.

De film is natuurlijk belangrijk voor de omstandigheden rond de film. The Prince & The Showgirl was blijkbaar niet de meest succesvolle film van Monroe. Maar Colin Clark is getuige van de echte Marilyn Monroe die problemen kent met haar zwangerschap, haar huwelijk en de verschillende manier van acteren met regisseur Sir Laurence Olivier.

De film zelf is een boeiend stuk uit haar leven en toont perfect de tweestrijd van Marilyn Monroe waar ze 5 jaar later aan zou bezwijken. Wel mis ik Monroe zelf, ironisch genoeg. Het is echt wel moeilijk om een film over Monroe te doen zonder haar. Het mist toch dat ietsje meer. Ik ben ook niet vertrouwd met The Prince & The Showgirl voor eventuele verwijzingen. Knappe en interessante film dus, al mis ik net dat beetje extra sprankel. Naast Michelle Williams (die ondanks het feit dat ik Monroe beter vind, een prachtvertolking neerzet) zijn de andere rollen niet altijd even boeiend. Al kan het zijn dat die niet verbleken naast Marilyn.

Als je de foto's en namen uit de cast ziet, verwacht je één of andere roadmovie. Zo'n brave indiefilm. Maar de korte samenvatting en de hoge score doen toch wat anders uitschijnen. Een film over enkele jongens met een jeugdtrauma (om het toch enigszins maar niet te veel te spoileren hier) dat volgens psychologen een vrij accuraat beeld weergeeft. Zowel de schrijver van het boek en de verwerking ervan door scenarist en regisseur Gregg Araki, vertellen dit verhaal op een zeer toegankelijke manier. Ze vinden een weg tussen een zwaar thema, de creatieve vrijheid van film of boek en de 'eenvoud' om het publiek laagdrempelig uit te nodigen en zo de boodschap te kunnen overbrengen.

De film is beter dan verwacht met een passende cast. Met een toch wel beladen thema dat op een realistische en genuanceerde manier wordt weergegeven. Maar er toch een boeiende film van weet te maken.

Ben Stiller is Ben Stiller natuurlijk. Deze Mystery Men neemt superhelden op de korrel. Iets wat je kan vergelijken met Kick Ass, maar dan veel braver. Het is allemaal nogal flauw met maar zelden een leuk fragment. Slecht is deze film niet maar het komt te mager uit om als komedie echt te amuseren. Humor blijft relatief natuurlijk. Ik ben het wel eens dat Macy weer een opvallende rol speelt. Geef hem geen hoofdrol, maar dit soort bijrollen zit hem als gegoten.

Het onderzoek van Anthony Summers die al in de jaren '80 een boek schreef over Marilyn Monroe en haar dood. Typisch Amerikaans ook met vooral de focus op complottheorieën en het mysterie rond haar dood. In plaats van te focussen op de actrice zelf en het feit dat ze toch wel ondergewaardeerd werd als actrice. Wie denkt als een hamer, ziet overal nagels. De man heeft ongetwijfeld wel wat onderzoek gedaan en heeft een hoop geluidsfragmenten van interviews met grote namen. Het is maar hoe je de puzzelstukjes in elkaar steekt natuurlijk.

De docu is een collectie van de geluidsfragmenten met archiefbeelden, aangevuld met recente beelden door een retrofilter. Het neemt je even mee naar het oude Hollywood. Maar het straalt echt wel complot complot complot!!! uit. Monroe verdient beter dan dit.

Interessante documentaire, en dat over een onderwerp waarvan nog niet alles geweten is. De makers zaten dus evengoed met de nodige vraagtekens. In Amerika zou dat al snel opgevuld worden door complottheorieën of eenzijdige meningen, maar hier wordt duidelijk gemaakt dat er verschillende pistes zijn en hoe de kennis doorheen de geschiedenis werd bijgesteld. Een docu van een uurtje dat boeiend genoeg is voor liefhebbers van het onderwerp.

Ik had enkel Million Dollar Baby gezien met Eastwood als regisseur. Deze was ook van zijn hand en het moet gezegd worden dat hij niet enkel kan acteren, maar ook zonder schaamte achter de camera mag staan.

Heel sterk scenario (maar dat zal grotendeels wel liggen aan het originele boek) met bijhorende acteerprestaties. De film is meer dan een verhaal rond een moord. Dit gaat vooral over de 3 hoofdfiguren en hoe ze reageren op die situatie door de omstandigheden die ze hebben meegemaakt. Als kind waren ze alle 3 zowat elkaars gelijke, maar door wat ze als kind en later bij het opgroeien hebben meegemaakt, kijken ze met andere ogen naar de moord die voor elk van hen effect heeft.

Leuk is wel dat er geen happy end is zoals in veel Hollywoodfilmpjes. Dat zou in dit verhaal enorm misstaan.

Raar vind ik wel de vergelijking enkele berichten geleden met Usual Suspects. Als je deze 2 films wil vergelijken heb je niet veel van de film begrepen...