Dr. No (1962)

De eerste en 1 van de beste bondfilms, goede actie, vlot verhaaltje en zakt nergens echt in. ****

Baanbrekend op veel vlakken. In die tijd op veel plaatsen verboden om naar deze film te gaan, geweldig wat deze film te weer bracht!

Van die 1,1 miljoen dollar dat de film kosste hebben ze wel wat moois gemaakt! Alleen al alles op het eiland van Dr. No: de reactor kamer, de ruimte met de spin, de geweldige kamer met glazen wand met vissen er achter!

****

Sterke Bond film, die tot op de dag van vandaag nog steeds niet verouderd is.

Geweldige one-liners zoals "I think they were on their way to a funeral!" van de altijd geweldige Sean Connery, een flot en interessant verhaal en de goede bijrollen van Ursula Andress, Jack Lord (felix)en Joseph Wiseman maken dit toch wel één van de sterkste bond-films. Wat dan wel weer jammer is dat de muziek niet zo goed is als de hier op volgende James Bond films en dat Dr. No zelf net iets te weinig "screen time" krijgt.

Ondanks deze kleine minpuntjes blijft het één van de vermakelijkste Bond films.

4*

Ikzelf vind dit een hele saaie film aan het begin tenminste, maar hoe verder je komt hoe beter die word.

Hij komt binnenkoort weer in JAMES BOND FILMMAAND. Dus dat word gezellig.

We hebben de neiging om van alle "oude" films te zeggen dat ze saai zijn, maar de meeste filmfanaten kijken wel verder dan special-effects enzo..

Uitermate vermakelijk eerste Bond film. Toen ik nog zeer jong was, heb ik die oude Bond films wel eens ooit gezien, maar de herinneringen waren niet helemaal helder meer. De aha-erlebnissen waren er in overvloed.

Mooie vormgeving (ook die van Andress), het James Bond themaatje verweven door de film, hier en daar fijne dialogen, en natuurlijk meer dan voldoende amusement.

Grootste mispunten waren 'de draak' en de grand finale die in mijn herinnering veel 'grander' was. Een teleurstellende finale als ik eerlijk moet zijn. Toch een dikke 3,5*.

De eerste bondfilm heb ik altijd al overschat gevonden, maar na al die kijkbeurten, en gister op DVD, veranderde ik toch van mening.

Helemaal niet saai, en Connery is gewoon zeer cool in zijn eerste vertolking van 007. Vooral zijn aanpak bij de vrouwen is geweldig. Zo geeft hij Trench een briefje en vervolgt rustig zijn weg.

Zelfs de korte muziektunes kon ik waarderen, zoals tijdens de spinnen scene enzo, toch nog van erg hoge kwaliteit.

Dan nog die heerlijke dialogen, vooral die met Dr. No

Overigens heb ik gewoon de SE bekeken, waar ik het ook bij hou voorlopig.

Dus zeker een van de betere Bondfilms.

verhoogd naar 4*

Datering valt best mee. Geen special effects die laten zien dat de film al zo oud is, de beeldkwaliteit is ook nog zeer goed. Acteerwerk vind ik ook erg goed. En het verhaal is wat duidelijker neergezet dan de recentere James Bond films. Ik vond het einde erg abrupt. 4*

"Underneath the mango tree, mmm mmm". Geweldig Bond-debuut! Connery begin direct al heel sterk, hoewel Roger Moore mijn favoriete 007 is, is dit een heel goed optreden van Connery.

Wat me opvalt bij films zoals Dr.no is dat juist de muziek (niet van John Barry...alleen de Main Theme) er voor zorgt dat de film gedateerd over komt. Beluister maar eens de muziek tijdens de film zelf. Lijkt sterk op de muziek van zwart/wit films uit de jaren 30. Muziek die vrij standaard was bij films. John Barry's score in FRWL, en de daaropvolgende films, is wat dat betreft tijdlozer.

Hetzelfde geldt weer voor de films LALD (typisch jaren 70...Paul & Linda Mc Cartney), TSWLM en FYEO (eind jaren 70, begin jaren 80) die weer van die cheesy synthesizer tunes bevatten. Zie ook Goldeneye met zijn vreemde klankjes wat meer uit een jaren 80 aktiefilm komt a lá Terminator. David Arnold is net als John Barry die ook zorgt voor tijdloze scores. Niet gebonden aan tijd dus.

Dr. No is, net als de twee films er na, nog de oer-Bond. Een spionage-thriller in plaats van een komische aktiefilm met epische sets en ongeloofbare Gadgets. In de Bond serie blijf je altijd deze twee soorten films houden. Casino Royale wordt waarschijnlijk (heb hem nog niet gezien) het hoogtepunt van de serieuze Bond Thrillers. Moonraker van de tegenovergestelde serie.

Sluit ik me wel bij aan, maar ben een stuk negatiever. Het is niet zo gedateerd inderdaad, maar ik ben er niet zo van gecharmeerd. Het acteerwerk is prima, het verhaal is zoals te verwachten erg mager en erg mooi is het ook allemaal niet, dat valt ook niet te verwachten maar toch. Bovendien vond ik (ook) het einde veel te abrupt. 3*

Jaren 30 etc. -filmmuziek zijn o.a. bigbands of strijkorkesten. Daar zitten prachtige werkjes tussen, zoals in THE BLUE DAHLIA uit '46. Ik heb meer dan 70 zg. "zwart/wit" films, maar kan de muziek daarvan totaal niet linken met die uit Dr. No. In Dr. No werd een '62 zomerhit gespeeld, zoals later zomerhits als Lambada e.d. Er was toen veel van die feel-good music, immers we leefden toen in een veel minder complexe, pre-multiculti tijd, en de muziek straalde dat tijdsgevoel uit.

Die John Barry muziek is geweldig trouwens.

Wat megaman probeert te zeggen is dat de muziek niet tijdloos was, want sommige andere Bondfilms ook hebben die niet met Barry waren. In 1962 was dit inderdaad hip en zeer modern, maar nu anno 2006 klinkt het wat gedateerd, een gevoel dat je niet direct hebt bij de Barryfilms. Luister maar eens naar niet Barryfilms: Live and let die (George Martin), The spy who loved me (Marvin Hamlisch), For your eyes only (Bill Conti) en Licence to kill (Michael Kamen) In hun tijd waarschijnlijk zeer actueel, maar niet tijdloos.

Dan Barry's muziek vind ik daarentegen juist wel tijdloos.

Gisteren nog de gerestaureerde transfer gekeken van Dr. No, geweldig.

Ik denk dat Megaman niet zo zeer de songs bedoeld die in deze film veelvuldig te horen zijn, maar de instrumentale muziek (JB theme niet meegeteld) en die klinkt niet echt bijzonder, maar is van die typische begeleidende muziek, die zonder de beelden nauwelijks de moeite waard is (integenstelling tot de Barry scores) en inderdaad gedateerd overkomt.

De eerste film en nog steeds de beste! Sean Connery blijft voor mij de enigste James Bond!

De allereerste Bond-film, en een ongelooflijk saaie rit. Ik zat al bijna een uur naar 'Bond, James Bond' te kijken en het spannendste dat al gebeurd was, was meneer 007 die zijn hoed naar een kapstok gooide. Het is eraan te zien dat het nog maar het prille begin was.

Er is reeds een leuk deuntje, er zijn al lekkere babes (met als toppunt de bloedmooie Ursula Andress!) en de befaamde onelinertjes steken hier en daar op, maar mede dankzij een schromelijk tekort aan actie, ook maar de kleinste sensatie en vlotheid is zelfs Telesell nog boeiender dan "Dr No".

Deze 'villian' is trouwens 2 keer niks. Een soort mislukte Star Wars- figuur 'avant la lettre' die totaal niet eng is, nergens weet te overtuigen en veel te weinig in beeld komt om dat ook te doen. Het amateurisme hielp ook niet echt (Leuke intro met het fijne deuntje... en dan een plotse overschakeling naar ordinair salsagedjengel e.d. die heel de boel om zeep helpen, Sean Connery in een zogenaamde 'auto-achtervolging' met een overduidelijke projectie achter zich...) en de finale is even flauw als die uit willekeurig aflevering Baywatch. Neem flauwer (in Baywatch heb je tenminste nog 'bouncende boobs').

1*. Shaked, not stirred.

Spannende Bond film die blijft boeien.

4

Juist Thunderball , ik bedoelde dan ook de score tijdens de film zonder de caribische muziek Three Blind Mice en Under the Mango Tree enz...

De muziek klinkt op een één of andere manier een beetje antiek, in tegenstelling tot Barry's score in de daaropvolgende films waar duidelijk meer vaart zat.

De verwijzing naar jaren 30' films is misschien een tikkeltje overdreven, maar jullie begrijpen wel wat ik bedoel

Een film naar beneden halen door z'n leeftijd is altijd makkelijk natuurlijk. Het is geen DAD met flitsende beelden en over-the-top aktie en speciale-effects.

Dr. No zie ik persoonlijk niet echt als een aktiefilm maar een thriller met een exotische sfeer. Telesell ken ik niet...een film of TV-serie uit de jaren 60? IMDB.com kent deze titel niet.

Star Wars - figuur . Nee sorry, ik zie geen gelijkenis.

Het zijn de jaren 60! Dr.No was niet de enige film uit deze tijd die dit effect gebruikte.

waarschijnlij keen van mijn favoriete 007 films.

vooral omdat sean conenry erin meedoet

Ik zie Dr. No ook niet als een actiefilm, maar wel als een bond-film. Dat wil zeggen: amusante onzin. Ik heb mij simpelweg niet geamuseerd. En ik zie niet in waarmee ik me zou moeten geamuseerd hebben. Bond die zijn hoed naar een kapstok gooit? Bond die wat vrouwtjes versiert? De luchtige praatjes her en der? Nee, dat is wel plezierig maar niet voor 110 minuten lang. Een beetje meer actie helpt dan wel. De tijd waarmee mensen zich nog konden vermaken met een sluwe gladderd die elke meid doet bezwijken en voor de rest wat om zich heenlult is allang voorbij. Het verbaasd me dat er nu nog mensen zijn die zich hiermee kunnen bezighouden eigenlijk.

Bond is de gladde geheim agent, maar Bond is ook nog o.a. een beetje actie en gadgets. Dat miste ik hier. En inderdaad, de hedendaagsere Bond films zijn inderdaad wat 'pittiger' en voller (niet alleen de small talk en de vrouwen), dat is nu eenmaal zo. Hadden ze dat vroeger ook maar zo moeten doen. Enfin, ik moet er nog een hoop zien, misschien betert het wel.

Het zijn de jaren 60! Dr.No was niet de enige film uit deze tijd die dit effect gebruikte.

Als je iets niet realistish kan doen overkomen, doe het dan niet of pak het anders aan zeg ik altijd maar.

PS: telesell is een tv-station (bij ons toch) waar er 24/24 van die gedubde reclameshows te zien zijn.

Zeer vermakelijke film vandaar 3*,,

maar je kan wel duidelijk zien dat het niet meer een film is van deze tijd, voor mensen die iets wat ouder zijn dan mij hebben daar waarschijnlijk minder last van/.//

"Het zijn de jaren 60! Dr.No was niet de enige film uit deze tijd die dit effect gebruikte".

Als je iets niet realistish kan doen overkomen, doe het dan niet of pak het anders aan zeg ik altijd maar.

Deze techniek werd overigens niet alleen in Dr. No gebruikt maar ook jaren later met Moore's films. Het is iets wat we zeker in de jaren 60 wel gewend zijn. Dr. No is inderdaad wat trager maar het blijft een jaren 60 film. Dat de vrouwtjes hier nog echt popjes zijn en direct in zwijmel vallen bij het zien van Bond. Het hoort gewoon bij die hele tijd waarin de film werd gemaakt.

Ik kan dit opzich beter accepteren dan de nieuwe Bond film CR die minder aktie en effecten gebruikt dan voorganger DAD. Over pakweg 20 jaar zullen mensen CR een wat tragere film vinden en niet snappen dat deze uit anno 2006 komt. CR heeft minder aktie en spanning dan de vorige Bonds en andere aktie/thrillers uit deze tijd.

Aan de andere kant kunnen ze natuurlijk ook overdrijven met computer-effecten. Kijk bijvoorbeeld naar Die Another Day met de soms slecht uitgewerkte computer-effecten (Bond bungelt aan ijsberg met racket-wagen en surft later op slecht-uitziende golf). Geef toe, dit is ook niet helemaal zoals het wezen moet. Het ziet er soms nep uit en de film komt er minder goed mee weg dan een jaren 60 films als Dr. No met projectie achtergronden bij achtervolgingen.

Ik denk het niet. In Dr No viel het echt heel hard op... Maar een voorstander van teveel computereffecten ben ik ook niet hoor. Goldeneye en Tomorrow Never Dies waardeer ik ondermeer daarom meer dan Die Another Day.

Trager, sensatielozer, eentoniger, beperkter, simplistischer, weinig en magere actie... De voornaamste redenen waarom ik de meeste popcornfilms van voor de jaren '80 zo beroerd vind. Pitloos.

Een goed punt waar ik het met je eens ben. Dit bleef misschien op datzelfde niveau'tje, maar het ging tenminste niet achteruit, zoals nu met Casino Royale blijkbaar (voortgaande op jou info, moet hem zelf nog een kijkje gunnen...).

Prima start van de reeks. Connery is perfect, de locaties, vrouwen en bad guy meer dan adequaat. Blijft een bijzonder amusante film, ook nu nog. 3,5*.

De eerste Bond, heb hem eergisteren gekeken om er in het kader van een les over de koude oorlog een stukje van te kunnen laten zien aan een Havo 3 klas. Heerlijke film, kan ook lekker wegdromen bij de tijdsgeest van die tijd

4*

Eindelijk heb ik er dan aan toegegeven: de oude bonds bekijken. Natuurlijk beginnen met Dr. No en ik ben eerlijk gezegd aangenaam verrast. Zeker voor die tijd natuurlijk vooruitstrevend en zeer aardig.

Ik vind het niet fantastisch, maar heb mij toch echt vermaakt en ben tot de conclusie gekomen dat ik liever deze Sean Connery zie dan die van nu. Ook ik ben van mening dat Dr. No wel wat meer aanwezig mocht zijn in de film, maar goed, de eerste bond is toch een 3 sterren film. Vermakelijk en leuk, maar heel goed vind ik het niet.

Dr. No zal dan wel de eerste bondfilm zijn, origineel en voor die tijd erg modern. Maar als eerste bondfilm heeft het ook wel zijn nadelen want je merkt dat de acteurs en de typische bondkenmerken nog niet helemaal aanwezig zijn of toch niet alleemaal even goed functioneren in het verhaal. Het moet nog allemaal een beetje op gang komen...

Connery's charisma en charme druipen van het scherm af en zijn intrede is werkelijk subliem (aantrekkelijke, een tikkeltje arrogante man die in een rookwolk zijn naam op bijzonder stijlvolle manier mag zeggen. Wat een filmmoment !) maar is nog niet de koelbloedige geheim agent die hij in zijn volgende films toont. Ik had de indruk meer te kijken naar een levensgenieter die graag naar knappe vrouwen kijkt, dan een geheim agent die kosten wat het kost in zijn missie wilt slagen. Toch vind ik Sean Connery altijd wel een acteur die ik graag bezig zie, zelfs zijn mindere rollen hebben iets

Ursula Andress kan niet acteren, dat spreekt voor zich, en we zullen een tijdje moeten wachten voordat we een intelligentere bondgirl te zien krijgen. Niet één die steeds dom uit de lucht komt vallen (of liever uit het water al is dit ook een onvergetelijke filmoment... mango, banana, tango... was het toch ? ). Joseph Wiseman is bijlange niet een waardige bondschurk, maar vertoont wel die typische sinistere en megalomane trekjes die sterk door andere acteurs zullen verbeterd worden. Het is en blijft een begin, een grondlegger, een soort van experiment waarbij de nodige chemische ingrediënten in de latere films beter gedoseerd en gemengd zullen worden.

Spijtig dat de focus meer gericht is op het verhaal dan op de actiescenes. De voorspelbare structuur en een verhaal dat een beetje te moeilijk voorgesteld wordt dan het feitelijk is, maken de film op sommige momenten wat saai.

Gelukkig hebben de (schaarse) knullige achtervolgingsscenes ook hun charmes en de film wordt door een geweldige sixtiessfeer ( dat dansen ) gedragen. Toen was het nog allemaal heel nieuw en zal het ongetwijfeld een grote, moderne hype geworden zijn met die strakke, briljante decors van Ken Adams, maar 45 na datum blijft het nog steeds een erg vermakelijk filmpje !

3,5*

De eerste en beste Bond-film.

4,5