Licence to Kill (1989)

James bond is niet meer wat het geweest is, past niet meer in deze tijd in de jaren 60 was hij cool en vernieuwed, nu is hij saai en oudbollig.

Misschien wordt het tijd voor een update, Ethan Hunt van Mission Inpossible vind ik 10 keer beter, en past ook goed bij deze tijd.

James Bond is inderdaad al lang niet meer wat het geweest is. zoals ik al vaker zei: ik mis de epische, gezellige en vooral groots opgezette sfeer, en de evil villains met hun honderden soldaten in gigantische bunkers/burchten/vulkanen/ruimtestations enz..

You Only Live Twice, The Spy Who Loved Me en Moonraker. 3 voorbeelden van de boven opgenoemde elementen die ik graag terug zie in Bond films. Ik mis de sfeervolle muziek van John Barry en zijn 2e Bond tune (te horen in 1: Thunderball-gevecht onder water met duikers, 2: You Only live Twice-Bond met Little Nelly op onderzoek in het luchtrtuim en als laatste 3: Moonraker-de speedboot achtervolging met Jaws.

A View To A Kill vond ik laatste film uit deze sfeevollere Bond era. met de intrede van Dalton werd het me te serieus en sfeerloos. Brosnan deed het wel weer een stuk beter en bracht enigzins de humor van Moore wat meer terug. de film Licence To Kill vond, ik net als zijn voorganger, toch wel de mindere in de Bond serie. vooral dat Bond zich tegen MI6 keert door wraak te nemen. ik snap wel dat er een keer verandering moet komen in de films maar dit heeft niks meer met Bond te maken.

zo denk ik er ook over met DAD in de scene waar Bond gemarteld wordt in een strafkamp. vies shirt, lange haren, baard...zo zie ik Moore er niet bij lopen. Bond blijft altijd een fictief personage en een heuze gentleman. wat ik hier zie in LTK en DAD heeft daar niks meer mee te maken.

Je bedoelt met het 2e Bondthema het 007 theme, dat kwam wel meer voor hoor!

Allereerst in From Russia with love tijdens het gevecht in het zigeunerkamp en later in de film wanneer die bom ontploft in de Russische ambassade en Bond de Lector steelt en er met Tatiana van door gaat.

Zit ook in Thunderball wanneer Bond door die carnaval optocht er van door rent.

En uiteraard ook nog op het einde van Diamonds are forever, wanneer Bond met die kraan de onderzeeer van Blofeld tegen het controle gebouw zwiept.

ja die bedoelde ik. deze is ook in Moonraker te horen wanneer Bond achtervolgd word door speedboten met Jaws en die Moonraker soldaten. in MR klinkt het 007 theme het mooist, wat natuurlijk logisch is aangezien MR een stuk nieuwer was.

ik vind het persoonlijk erg jammer dat David Arnolds niks met dit 007 theme doet. misschien denk je "is niet meer van deze tijd!". maar je kunt het nummer aanpassen. in MR klonk hij bv wat trager en sfeervoller dan in de vorige Bond films FRWL, TB en DAF.

zo kun je het 007 theme terug laten komen in CR, of de opvolger van CR. alleen gebruik je wat lagere tonen om het nummer wat serieuzer te laten lijken. mix dit met wat geluidseffecten en eventueel een drum. ik noem maar wat op maar het is mogelijk.

want naast de standaard Bond tune hoor je eigenlijk niks schokkends in de nieuwere films. geen thema die er uit springt zoals bij LALD, TMWTGG, AVTAK enz. misschien dat David Arnolds er een keertje over nadenkt om het 007 theme terug te laten komen. op welke manier dan ook.

Goede actiefilm, maar niet echt een Bondfilm.

De film is harder dan andere Bondfilm, daardoor ook een wat serieuse James Bond, dat Dalton wel goed speelt, hij is natuurlijk uit op wraak voor Leiter en Della.

De eindscene met de trucks is wel heel erg goed gedaan!

***1/2

Vreemde bondfilm, mede dankzij de ontzettend grimmige sfeer en de zeer grove actiescene's. Sommige scene's kunnen zelfs bijna de stempel horror meekrijgen, eerlijk gezegd past het niet echt in een bondfilm en tevens hoogst opmerkelijk is het feit dat deze bondfilm ook de 12 jaar en ouder keuring heeft gekregen. Wel lekkere stunts en goede actie, maar de bondsfeer is toch niet echt aanwezig, en dat is jammer. Goed als actiefilm op zich, maar niet echt als bondfilm. Voldoende vermaak voor ***

Ondanks dat Timothy Dalton net zo goed bond speelt als in the TLD (1987), of misschien zelfs beter, vind ik Licence to Kill in veel aspecten flink tegenvallen. De film is best wel sloom, de soundtrack is echt verschrikkelijk slecht en het voelt gewoon niet altijd als een Bond-film.

Benicio del Toro en vooral Robert Davi vind ik dan wel weer erg goed, hoewel ik ook bij hun soms het gevoel krijg dat ze uit Miami Vice of zo zijn gekomen, en verder zitten er een paar erg mooie stunts in en is het leuk dat Q in deze film een best wel grote rol heeft.

Die van MR vond eerder traag dan goed.

Liever die uit FRWL en TB, heerlijke muziek.

Licence to Kill vind ik nog steeds een degelijke film, hoewel alles wel erg Amerikaans is. Harde wraakfilm, Dalton is prima als 007.

De title song en eind title song klinken typisch 80's, maar wel erg leuk. Dat einde lijkt uit een soap te komen. Bond die Soto zoent, en de ander loopt zielig weg. Dat kon beter.

Over Arnold ben ik het eens, zijn muziek lijkt veel op elkaar, er zit weinig meer in dat de ene film van de ander onderscheidt.

3,5*

Opzich best weer een goede film van Bond, al vind ik Timothy Dalton net iets minder als Bond.

Heb hem toentertijd in de bioscoop gezien en wat ik me nog kan herinneren is de fantastische titelsong van Gladys Knight.

Zeker niet de beste Bond. Één van de mindere. Persoonlijk vind ik Dalton wel een aardige Bond. Moore begon me toch de strot uit te komen.

Maar wat ik jammer vind aan deze film is dat Bond zich laat lijden door zijn gevoel, persoonlijke wraak. Dat is James Bond voor mij niet. Dat is een man die zich niet door emoties laat lijden, maar vakkundig en bekwaam met alles omgaat. Ik bedoel, in OHMSS wordt zijn vrouw vermoord, daar heeft hij ook nooit 'wraak' voor genomen. Maar voor zijn maatje dan weer wel.

Dit is echt een van de slechste bondfilms, slechte soundtrack, Dalton is geen bond, slechte bondgirls, vreselijk slechte vijand en James Bond is nu volledig verdwenen, het enige wat nog goed is aan de film is het intro dat was wel redelijk en toen leek het me wel een leuke bondfilm maar zodra de titelsong is afgelopen is de film zo saai

Jij zegt:

- een van de slechtste bondfilms: juist niet, een van de beste. Een harde realistische bond met ballen.

- Slechte soundtrack: niks mis met de soundtrack. Mooie titelsong van Gladys Knight bovendien.

- Dalton slechte bond? Dacht het niet. Dalton is wat mij betreft de beste bond. Minder humor, wel harder en realistischer. Inmiddels is de heer Craig hier wel overheen gegaan.

- Slechte bondgirls? Ook niet mee eens. Carey Lowell is zeker niet de knapste maar speelt wel leuk. Die ander heeft dan wel weer de juiste looks maar acteert weer als een natte krant.

- Maar de grootste fout die je maakt is door te zeggen dat deze film slechte bad guys heeft. Robert Davi is zooooo cool. Keihard en meedogenloos. En dan Benicio del Toro......

De intro vind je wel redelijk, deze vind ik dan weer iets minder (ik heb ze in ieder geval weleens beter gezien). Maar goed, ik ben deze film al mijn hele leven aan het verdedigen. Zucht.....

Een van de betere Bondfilms, met een geweldige soundtrack. En Dalton doet goed zijn best om een Bond te zijn, al lukt het hem maar net. Het zijn vooral de stuntmannen die van Bond een Bond maken. Voor de rest is de film dik in orde, met een goed verhaal.

Heb LTK net nog gekeken, eigenlijk zijn alle Bondfilms geweldig. Het is niet een van mijn favorieten maar toch zijn alle Bondfilms nog geweldig. Mischien vindt ik de 3 laatste Bondfilms van Brosnan en CR nog wel de minste Bondfilms. Wat me wel opviel is dat dit boek gebaseerd is op verschillende stukjes uit de bondboeken van Fleming:

Bijvoorbeeld het personage Milton Krest komt uit een verhaal uit het boek van For Your Eyes Only, Krest is daar de hoofdslechterik die meewerkt aan een speciale expeditie om een zeldzame vis te vinden.

Nog iets is dat Leiter hier aan een haai gevoerdt wordt, dat komt uit het boek van Live And Let Die maar daar verlor hij zijn arm en zijn been.

ben het met robin eens deze bond is harder en veel meer naar de boeken van ian fleming. juist het motief wraak en hoe dalton de bag guys tegen elkaar uitspeeld is geniaal.

muziek is ook prima.

snap niet dat hij niet meer films mag doen.

daniel craig is inderdaad nog beter in het harder zijn als bond hopelijk maakt hij nog vele films.

Dalton speelt de harde, koude en meedogenloze Bond uitstekend. Juist die harde toon maakt deze Bondfilm uniek ( al zijn alle Bondfilms unieke films...). Jammer dat deze film niet zo'n hoge waardering heeft daardoor.

Behalve dat Dalton Bond heel sterk speelt, wordt Sanchez door Davi ook briljant gespeelt. Samen met de prachtige soundtrack van Gladys, vind ik ook dit een zeer goeie bond en redenen genoeg om vanavond te kijken. 4,5*

redelijke acteer prestatie van dalton maar actie is prima

3,5 ster

Ik snap niet dat deze film zo laag scoort op deze site, want het is een van de beste Bond-films.

4,5 *

Dat vind ik dus helemaal niet.

De eerste keer in lange tijd dat ik nog eens een Bondfilm zie, en ik moet het vaker doen, want ik ben toch elke keer weer gecharmeerd door het pretentieloze enthousiasme waarmee ze gemaakt zijn. Uiteraard is het allemaal erg ongeloofwaardig, maar het einde is zo absoluut geweldig dat dat veel goed maakt. Ik vond Sanchez ook een leuk personage, en in de film zitten genoeg plezante scenes om de aandacht vast te houden zodat je niet afgeleid wordt door bijvoorbeeld de slechte bijrollen. Ik weet niet of dit een van de goede of een slechte Bondfilm is, daarvoor heb ik er te weinig gezien, maar het is in ieder geval het soort film dat ik wel kan smaken. Ik ben niet de mens voor actiefilms, maar als ik er dan een wil zien, dan moet hij pretentieloos en megalomaan zijn zoals deze, zonder te veel sci-fi geleuter of psychologische achtergrond, maar met veel gevoel voor humor. Hilarisch toch, dat Bond per se met een als camera vermomd geweer moet schieten, terwijl hij het 's nachts gebruikt als niemand het ziet . Of dat Q absoluut zijn walkie talkie als bezem moet vermommen, terwijl er toch geen kat is die op hem let en hij even goed een gewone zender in zijn achterzak had kunnen steken .

Een van de betere bond films, samen met TLD. En Timothy Dalton is wat mij betreft de nr.1 Bond!.

Alleen jammer dat ie geen zin meer had om een 3e bond te maken na al dat gedoe met die rechtzaken.

Voor mij een van de mindere Bonds, het begon al met de saaie openingsscene. Het verhaal paste niet echt bij Bond e was voor mij iets te kleinschalig. De actie wist me ook maar niet te overtuigen met de vuurgevechten tussen telkens maar een paar man. Bond vond ik dan weer te moralistisch en verbitterd. De schurken daarentegen vond ik wel ok.

3.5

te erg voor een bond-film

de fans waren roger moore gewoon daarom was ook ltc td zijn 2de en laatste bond-film

maar mocht van mij in 1991 een 3de kans gekregen hebben

Heb pas Casino Royale gezien en ik moest tijden die scenes in het casino gelijk denken aan Timothy Dalton in deze film.

Als je goed kijkt komen TD's films toch het meest in de buurt van de nieuwe Bond, Daniel Craig.

Het voornaamste kritiekpunt op deze Bond vind ik dat hij een beetje gedateerd overkomt. Naar mijn mening konden ze beter voor een nieuwe regisseur gaan want na films als Die Hard(1988) kwam dit toch een beetje oudbollig over wat camera werk en montage betreft. Nu weet ik ook wel dat die Hard een andere film is maar toch.

Matig gemiddelde voor deze toch wel erg sterke Bondfilm: 3.50
Gelukkig zit de stijgende lijn er echter in, want naar mijn mening hoort deze Bondfilm toch echt wel rond een gemiddelde van 3.30 te zitten, want ik vind hem een stuk beter dan The Living Daylights, die wel een dergelijke score haalt. Maar wie weet gebeurt dat voor Licence To Kill ooit nog eens! John Glen nog eenmaal aan het werk, en dat is opvallend. Want zijn eerste twee Bondfilms waren erg sterk, maar zijn daaropvolgende twee Bondfilms waren beduidend minder in mijn ogen. Nu slaat John Glen echter keihard terug, en zet hij een toch wel erg goede film neer.

Je kan ellenlange discussies voeren of deze film nou wel als een typische Bonfilm aangemerkt mag worden of niet, daar hecht ik niet zo veel waarde aan. Elke Bondfilm staat op zichzelf, en vanuit dat perspectief gezien is het gewoon een erg goede film (al is de Bondsfeer inderdaad ver te zoeken, maar dat telt niet mee in mijn beoordeling, een film is een film). Het verhaal is misschien wel een van de sterkste van alle Bondfilms tot nu toe. Het eerste halfuur heeft de film wat opstartproblemen, maar als dit halfuur eenmaal voorbij is, doet John Glen de film naar grote hoogte stijgen. Sterk uitgewerkte verhaallijnen, eindelijk een film met wat diepgang in het verhaal, en gewoon een erg goede slotscene bij de tempel (al was ik minder te spreken over de tweetal stunts met de trucks, maar vooruit).

Timothy Dalton speelt een klap beter dan in The Living Daylights, maar een echt Bondkarakter heeft hij natuurlijk niet. In dat opzicht vind ik het niet erg vreemd dat het slechts bij twee films bleef voor hem, maar zijn serieuze benadering van Bond kon ik in ieder geval wel waarderen. Maar daar zullen de meningen wel altijd over verdeeld blijven. Twee totaal verschillende bondgirls, de een knap en slecht acterend (Soto), en de ander precies omgekeerd (Lowell). De slechterik is opnieuw weer erg goed gespeeld. Ditmaal door Robert Davi die Sanchez speelt. Over het algemeen zijn in vrijwel alle Bondfilms goed acterende schurken aanwezig, een prestatie waar best eens bij stil mag worden gedaan. Verder vond ik ook de rol van Benecio Del Toro een leuke toevoeging aan deze film.

John Glen zoals ik hem het liefste zie, gewoon een erg realistisch verhaal op de planken zetten. Hij begon met For Your Eyes Only erg sterk, en eindigt zijn reeks dus ook sterk, met drie films daartussen in die wat minder realistisch van aard waren. John Glen heeft voor mij met deze film bewezen dat hij het kan, maar het is tijd voor vernieuwing, en dus kon Glen inpakken. Even terug naar het realisme, dat viert de hele film hoogtij. Enkel de twee truckscenes waarbij deze eenmaal een heel stuk schuin rijdt, en andermaal op zijn twee achterassen rijdt. Dat had de film niet nodig gehad, en vind ik erg zonde. Glen heeft weinig gebruikt van special effects, en dat valt hem te prijzen. Enkel de explosies bij de tempel zijn echte echte special effects. Al vond ik dat de kwaliteit hier niet heel erg van het scherm afspetterde.

Concluderend snap ik ten eerste dus niet dat deze film zo laag scoort, maar het zal ongetwijfeld in de gedachten van velen liggen dat de echte Bondsfeer met de tijd is verloren gegaan, met deze film als groot voorbeeld. Echter hecht ik daar persoonlijk niet zo veel waarde aan, een film is voor mij een film. Of hij nou in een reeks er tussen past of niet. John Glen sluit zijn Bondreeks zoals gezegd dus zeer positief af, en heeft het na deze film zes jaar geduurd voordat er weer een Bondfilm op het witte doek verscheen. Nog nooit zat er zoveel tijd tussen twee Bondfilms, en dus verwacht ik van Goldeneye een erg goede film met een nieuwe Bond en een nieuwe regisseur. For Your Eyes Only blijft voor mij de beste Bond tot nu toe, maar Licence To Kill komt hoog binnen op twee, net voor From Russia With Love. Een zeer ruime 3.50 dus, als de film in het begin iets beter van de grond had gekomen was het op zeker een vier geweest.

Een film is welliswaar een film, maar zeggen dat wanneer hij niet de Bondsfeer heeft hij toch als Bondfilm is gelukt, is wat vreemd en niet logisch.

Immers, wanneer een horrorfilm nauwelijks horror bevat, of een comedy geen humor, moet je ze dan ook als louter film zien en zeggen dat ze toch gelukt zijn? Dacht het niet!

Licence to kill ademt totaal niet de Bondsfeer en lijkt meer beinvloed te zijn door wat op dat moment populair was, namenlijk een serie als Miami Vice.

Dat is ook het verschil met CR. Daar is men ook een andere serieusere weg ingeslagen, maar die bewuste film heeft wel de echte Bond/Flemingsfeer behouden en is daarom wel geslaagd.

Ik krijg per beoordeling steeds meer het gevoel dat je totaal geen idee hebt wat een typische Bondfilm inhoudt en behoort te zijn.

Zucht, de kracht om te reageren wint het van mijn kracht om dit soort reacties naast me neer te leggen, dus daar gaan we:

Ik weet niet waar je dit vandaan haalt, maar ik kan het in ieder geval nergens uit opmaken in mijn stukje... Ik zeg dat het een een goede film op zich is, en een van de betere in de Bondreeks. Nergens zeg ik dat dit een goede film is die is gelukt als Bondfilm. Dat is een wereld van verschil, die jij volgens mij een beetje door elkaar heen haalt. Een kwestie van goed interpreteren blijkt jou vreemd te zijn. Ik kom wat licht geirriteerd over, en dat ben ik ook. Want werkelijk elk commentaar van jou bevat een negatieve ondertoon, van hoe het wel zou moeten zijn met een Bondfilm. In dit bericht reageer ik ook meteen in je reacties van The Man With The Golden Gun, Octopussy, en The Spy Who Loved Me.

In The Man With The Golden Gun heb ik gezegt dat er een REDELIJKE verhaallijn in zit, en niet goed zoals jij beweert. Er zitten inderdaad wat fouten in, maar dat neemt niet weg dat het verhaal verfrissend en nieuw is/was. Verder zeg je in je reactie bij The Living Daylights dat actiefilms per definitie geen goede verhaallijn hebben. Nou weet ik niet welke actiefilms jij gezien hebt, maar ik ken er toch genoeg waar weldegelijk een zeer sterk verhaal in zit. Verder hemel je Goldeneye op tot het oneindige, welliswaar kent die film een sterk verhaal, maar zit de film ook boordevol met onvergeeflijke fouten, maar ja wat in Goldfinger krom is praat jij wel weer recht, dus daar is geen beginnen aan jou daarvan te overtuigen.

Verder begin je telkens weer over Casino Royale, die film heb ik inderdaad gezien, maar dat is alweer een hele tijd geleden (destijds in de bioscoop), en weet niet meer goed hoe die gaat. Bovendien vergelijk ik de bondfilms (bijna) nergens inhoudelijk met elkaar, en dus ook niet met Casino Royale.

Er zijn inderdaad wat oudere Bondfilms met een hoog "spektakel-gehalte", maar je kan niet ontkennen dat de vijf laatste Bondfilms allemaal vol met spektakel zitten, en dat hadden de Bondfilms van voor 1989 zeker niet allemaal. Waarbij ik Moonraker en Thunderball zware klotefilms vond, dus daar mijn persoonlijke mening al niet al te best was, ondanks de vele actie (maar dit is persoonlijk, kan me voorstellen dat anderen dit juist wel weer leuk vinden).

Tenslotte geef ik films niet snel een 4.5 en 5.0, en daar komen in mijn opinie de Bondfilms die ik tot nu toe heb gezien zeker niet voor in aanmerking. Het zijn domweg geen internationale toptitels, er zijn zoveel films die zoveel beter zijn dan films in de Bondserie. Dit bevestigd des te meer dat jij jezelf aanmerkt als Bondfan, en dus een deel van jou (en ook van anderen) objectiviteit verloren gaat. Ik ben een enorme fan van films die te maken hebben met gevangennisontsnappingen (Escape From Alcatraz), schattenjachten (National Treasure), actiefilms (Mission Impossible reeks), avonturenfilms (Seven Years In Tibet), en dramafilms/waargebeurd (Blood Diamond), maar die films geef ik per definitie dus ook geen 5.0 omdat ik die films graag zie. In mijn opinie verdient geen enkele Bondfilm de 5-sterren status, en dus ook niet Goldfinger, The Spy Who Loved Me, en Moonraker al helemaal niet.

Hopelijk kan je hier wat mee, maar je zal ongetwijfeld opnieuw met een verdediging komen. Echter zal ik daar niet meer op ingaan, ik heb mijn standpunten duidelijk gemaakt, dat jij je daar grotendeels niet in kan vinden is jou zorg. Het blijft een grote persoonlijke kwestie hoe je het ook wend of keert. En hoe jij bepaalde reacties plaatst geven mij het gevoel dat mijn persoonlijke beoordelingen nergens op gefundeerd zijn, terwijl dat toch echt wel zo is. Maaaar, het brengt wel leuke discussies teweeg, echter mogen die naar mijn mening van jou kant wel wat positiever, want je weet wel heel goed alleen de negatieve punten uit mijn verslagen te halen.

PS : Kun je onderstaande soort reacties voortaans achterwege laten, dit kan door mensen wel eens als "heel naar" worden ervaren. Bovendien staat de beoordeling van een Bondfilm niet met het feit dat deze een "typische" Bondfilm moet zijn, ja of nee.

Wat een typische Bond film is? Er zijn er nou duidelijke elementen die nu eenmaal horen in een Bond film. Live And Let Die (Voodoo), Licence To Kill (Miami Vice) en Casino Royale (andere stijl) zijn bijvoorbeeld drie films die ik net een tikkeltje vond afwijken van de rest. Buiten dat is het onzin om een film naar beneden te halen vanwege schoonheidsfoutjes zoals verkeerde schaduwen. Wie let daar nou op? Als je nieuwschierig bent naar dit soort fouten dan stel ik voor om eens op IMDB.com te kijken. Elke Bond film heeft wel een rits aan fouten en slordigheden. Of dat nou Moonraker is of Casino Royale.