Waarom moeten die animatiefilms tegenwoordig altijd zo luidruchtig en opgefokt zijn? Hoppers is bij momenten ook zo'n vermoeiende kijkervaring waarin er simpelweg teveel gebeurt (vliegende haai )... De ecologische bezorgdheden rond het terugdringen van ecosystemen door bouwprojecten is dan nog goed gevonden, het geeft helaas aanleiding tot generieke actie dat we al in menig andere Pixar of Disney gezien hebben. Beetje een gemiste kans om echt uit het lot te springen maar er waren zeker ook stukken dat ik wel kon waarderen zoals het hele idee van het hoppen op zich en de kracht van samenwerken op het einde. )
Laatste film met Duvall die ik nog eens wilde zien na The Great Santini, The Stone Boy en A Family Thing... Colors is de enige in dit rijtje die ik al eens had gezien. Een mix van misdaad en actie maar ook afgewisseld met sociale commentaar over bendegeweld en de aanpak ervan. Bob Hodges (Duvall) kiest eerder voor de pragmatische aanpak en dialoog terwijl de jonge turk Danny het vooral op een repressieve manier wil oplossen. Hopper's film kiest voor reality TV benadering door de twee cops de hele film lang te volgen door de ghetto's. Deed me ook wat denken aan het latere End of Watch.
Penn en Duvall spelen overtuigend hun rollen, maar de oppervlakkige romance met dat latinaatje stelde niks voor en werd later in de film volledig opzij geschoven. Ook het misdaadplotje met die bende van Rocket kreeg weinig aandacht. Het voelt als geheel wat onevenwichtig aan maar krijgt van mij toch een ruime voldoende door de voor die tijd originele invalshoek ...
Goede special effects om je aan te vergapen in deze komedie. Het zit allemaal nog niet zo dwaas in elkaar. Free Guy lijkt idd het meest op een update van The Truman Show, met een onbeduidende game-figurant (een NPC) die botst op de limieten van de wereld waarin hij leeft en zich ontwikkelt tot een autonoom AI personage die vrij zijn keuzes kan maken. De acteurs zijn wat tegenvallend : met poster boy Reynolds heb ik sowieso weinig al geeft hij duidelijk het beste van zichzelf (en dat is nog niet veel) en ook Jodie Comer blinkt uit in kleurloosheid. Ik miste vooral onvergetelijker personages in deze film. Ook de humor blijft vaak op een bedenkelijk niveau maar wordt nog wel gered door de satirische ondertoon rond virtual reality en gaming cultuur. Geef me dan nog maar 's eens Truman Show; als ik echter zou moeten kiezen tussen een Marvel Film of Free Guy zou ik wschl toch nog liever Free Guy opnieuw bekijken.
Alternatieve titel: Cliff Walkers, afgelopen vrijdag om 20:30 uur
Dit was een goede spionagefilm met alles erop en eraan van Yimou Zhang. In een ondergesneeuwde setting hebben vier communistische spionnen een ingewikkelde missie : een man exfiltreren die zou kunnen getuigen over de Japanse misdaden tegen het Chinese volk. Al in de eerste scène begrijp je aan de cyanidepillen dat het geen zondagswandelingetje zal worden. Ze worden gedwarsboomd door een verrader en door een bijzonder paranoide bevelhebber die van zin is om hen listig uit te schakelen.
Goed gespeeld vooral door Yu Hewei in een imposante rol, maar zoals wel vaker met Chinese films had ik moeite om de personages uit elkaar te halen en dat heeft me wel een uur lang parten gespeeld. Het is bovendien niet het makkelijkste verhaal om te volgen. Daarom 3* maar ik moet wel toegeven dat het een spannende film was die me meer dan eens op het puntje van mijn stoel kreeg. Het dodelijke spionnenspel wordt op het scherp van de snee gespeeld.
Goed gemiddelde hier maar mij viel dit wat tegen. Loach gaat nogal de melo-toer op. En voor een realistisch bedoelde film vind ik melo niet erg passen. Precies alsof je naar voyeuristische TV zit te kijken. Ik vond de emoties erg aangedikt ditmaal. Dat neemt niet weg dat het alweer een sociaal drama is met schrijnende situaties en het wegnemen van die baby's levert ronduit schokkende scènes op. Hoeveel leed kan een mens verdragen? En hoever kan justitie gaan om mensen te kloten?
Zoals vaker in zijn films mist Loach ook geen kans om de bekrompen houding van de Britten tegenover migranten aan de kaak te stellen in de persoon van Jorge.
)... De ecologische bezorgdheden rond het terugdringen van ecosystemen door bouwprojecten is dan nog goed gevonden, het geeft helaas aanleiding tot generieke actie dat we al in menig andere Pixar of Disney gezien hebben. Beetje een gemiste kans om echt uit het lot te springen maar er waren zeker ook stukken dat ik wel kon waarderen zoals het hele idee van het hoppen op zich en de kracht van samenwerken op het einde. ) 
