Project Hail Mary (2026)

Als fan van 'The Martian' waren mijn verwachtingen hoog, maar Project Hail Mary maakt het helemaal waar! De chemie (hoe paradoxaal ook in deze setting) en het wetenschappelijke puzzelwerk houden je aan het scherm gekluisterd. Visueel is dit echt genieten op een topkwaliteit scherm. Mis mijn cinematografische updates en streaming-tips niet en volg Speedytv4k! Hebben jullie hem al in de bioscoop of via streaming gezien?

Waar ik normaal gesproken een bericht redelijk snel na het zien van een film schrijf om de indruk(ken) nog vers te laten zijn, heb ik er bij Project Hail Mary enige tijd overheen laten gaan om mijn oorspronkelijke enthousiasme enigszins te laten bekoelen, maar ook anderhalve week later heb ik er alleen maar goede herinneringen aan, en het herzien van de trailer bevestigt mijn positieve oordeel: een bijzonder slim gemaakte publieksfilm, spannend (hoewel je natuurlijk wel voorvoelt dat de dood van de hoofpersoon en/of het uitdoven van het universum niet bij de toon van deze film zouden passen), bijzonder grappig ("Personal space is at a premium!") en qua plot zo meeslepend dat ik pas na afloop besefte hoe lang deze film had geduurd. Misschien is de laatste plotontwikkeling (Grace die Rocky gaat redden, en zijn daaropvolgende nieuwe woonplaats) er enigszins te veel aan, maar het is aan de andere kant ook wel een mooie afronding, en zonder dat er nou meteen een sequel nodig is geeft dit een mooi open einde aan het geheel. Alle lof voor Gosling – ik ben benieuwd of de dames en heren van de AMPAS zich zijn rol in januari nog herinneren voor zijn vierde Oscarnominatie (en voor wie weet)…

Geen moment spannend. Geen diepgang en een open einde. Film was veel te lang. Zonde van je tijd.

Oeps. De mensheid staat op imploderen, het zonnestelsel is aan zijn laatste decennia toe. Weerhoudt dat Hollywoord van feel good-scifi met een dramatische touch? Klaarblijkelijk niet. En verdomd, wat is ‘Project Hail Mary’ aardig om in te toeven. Ongemeen spannend, uitnemend vertolkt en vooral onweerstaanbaar qua scenario.

En als het heelal een geprefereerd decor kan zijn voor het witte doek, dan zwijgen we nog maar van het knuffelgehalte van goedaardige aliens. Onvervalst sentiment, misschien. Maar laten we de buik spreken, dan zijn we tegelijk visueel betoverd, op het niveau van de gevoelige snaren prima bespeeld, en op thrillerachtige wijze door elkaar geschud met een plot die geen verrassingen schuwt, en zodoende blijft prikkelen tot de laatste minuten.

Kortom? Geen onvergetelijke hoge cultuur, wel cinema die warm blijft nazinderen. Een guilty pleasure waar niemand zich al te schuldig over moet voelen, medunkt.

3,25*

SF-liefhebber, dus deze op mijn verlanglijstje.

Gestreamd via prime video voor 4,99 euro.

Keek er echt naar uit want heb boek gelezen, kwam uit ergens in 2021, weet niet wanneer ik het gelezen heb, maar is toch enige tijd geleden.

Enigste wat mij is bijgebleven uit boek is de vriendschap met de alien en de tegenslagen.

Of de film het boek volgt kan ik niet voor de volle 100% bevestigen (te lang geleden dat ik boek heb gelezen) maar naar mijn gevoel loopt het wel ergens gelijk.

Weet nog dat ik het boek super vond. Wat ik van de film vind?

Grafisch mooi, verhaal ok, soundtrack tja, bij momenten kinderachtig (vb bij de te bezoeken zon)….

Soms probeert de film luchtig over te komen en dat lukt soms maar is voor mij in dit genre film een beetje een stoorzender.

Ryan Gosling speelt zoals we hem recent kennen: beetje klungelend en onschuldige nerdie.

Als SF-liefhebber ben ik wat deze betreft niet helemaal overtuigd. Film probeert een sfeer te zetten zoals Interstellar door te goochelen met de soundtrack maar dit is wat mijn gevoel betreft niet geslaagd.

Is het een goede SF? Voor mij middelmaat, had er iets te veel van verwacht. Maar er zijn al weinig films in dit genre, dus voor 2026 wel geslaagd!!!

Is een lange film, 156 minuten, maar voor een SF vind ik dit wel leuk.

Stel je bij bepaalde zaken niet al te veel vragen, is een SF-film geen realistische documentaire.

Voor mij 3,5*

En ben je net als ik naast filmliefhebber ook een genadige lezer, zeker boek eens proberen.

Ter info: verfilming “The martian” van zelfde auteur wel beter.

En nu wat relevante informatie over de film zelf a.u.b.!

Al dat "ik ik ik" geleuter. Man man man wat een zelfingenomen reactie.

Dit is gewoon een slechte film.

Er bestaat een bepaald type filmliefhebber dat een slechte, onbegrijpelijke film waardeert dankzij de gebreken. Hoe onsamenhangender het verhaal, hoe groter de kans dat zij er een diepzinnige interpretatie in projecteren. Waar een normaal mens na een uur denkt: "Dit sloeg nergens op", ziet deze groep een kans om intellectueel prestige te verzamelen.

Het fascinerende is dat de kwaliteit van de film nauwelijks nog relevant is. Dialogen die klinken alsof ze door een defecte chatbot zijn geschreven? "Geniaal". Een plot vol gaten waar een vrachtwagen doorheen kan rijden? "Een bewuste deconstructie van narratieve conventies". Scènes die eindeloos voortkabbelen zonder betekenis of spanning? "Een gedurfde confrontatie met de tijd zelf". Elke tekortkoming wordt met voldoende jargon omgetoverd tot een artistieke keuze.

Vaak lijkt de waardering minder voort te komen uit wat er daadwerkelijk op het scherm gebeurt dan uit de angst om toe te geven dat een film saai, pretentieus of simpelweg slecht is wanneer anderen elkaar al complimenteren met hun "gelaagde lezing". Dus ontstaat een wedstrijd in interpretatieve acrobatiek, waarbij de meest vergezochte analyse automatisch als de meest intelligente geldt.

Het resultaat is een cultuur waarin helderheid verdacht wordt, en verwarring als diepgang wordt verkocht. Alsof een film pas kunst kan zijn wanneer niemand meer kan uitleggen waar hij over gaat. Niet omdat het werk werkelijk rijk of complex is, maar omdat sommige kijkers hun eigen status ontlenen aan het idee dat zij iets begrijpen wat gewone stervelingen ontgaat.

Echte intelligentie heeft echter geen behoefte aan mistbanken van vaagheid. Wie werkelijk iets interessants te zeggen heeft, kan dat vaak juist helder formuleren. Het verheerlijken van een onbegrijpelijke mislukking is daarom zelden een bewijs van intellect, maar eerder van de hardnekkige menselijke behoefte om slim gevonden te worden. Soms is een slechte film gewoon een slechte film, hoeveel academisch klinkende woorden men er ook tegenaan gooit.

Ongelofelijke infantiele film.

dit is geen SF, dit is een fantasy film.

ik vond er geen zak aan.

ik heb het 1,5 uur volgehouden.

Speciaal maar toch cute. De komische toon is heel buitengewoon hier en in het begin ergerde ik er mij eigenlijk wat aan maar het gaf de film uiteindelijk veel positieve energie in plaats van fatalisme. Want het thema van een Aarde die potentieel bedreigd wordt bood geen prettige vooruitzichten. De astrophagus is een organisme dat zonne-energie "eet", wat op termijn een fatale afkoeling van onze planeet zou kunnen betekenen. De leraar en wetenschapper Ryland Grace (wie ziet 150 minuten lang Gosling zitten?) specialiseert zich (een tikkeltje gedwongen) in het bestuderen van deze organismen tot er ontdekt wordt dat de ster Tau Ceti immuun blijkt te zijn voor de astrophagii... Project Hail Mary wordt in twee tijden verteld. Enerzijds zie je hoe Grace zijn bestemming diep in de ruimte bereikt en bevriend wordt met een buitenaards wezen die hij Rocky noemt. Anderzijds wordt in flashback de aanleiding getoond voor zijn eenzame ruimte-avontuur.

Ik dacht een 3* aan de film te geven maar heb dan toch maar wat opgehoogd omdat het er op creatief vlak echt bijzonder uitziet. Het is even wennen aan een SF die helemaal anders is. Zoals Rocky, die een abstracte vorm krijgt om het universele karakter van vriendschap te versterken. Een heel geslaagd personage. Of de technologische designs die er al bij al vrij sober uit zien .. De SF auteur Andy Weir zette zelf zijn schouders onder deze verfilming; zijn boeken zijn meer science dan fiction en dat zet na The Martian het genre terug op de kaart, want daar gaat SF in de eerste plaats over : met welke beperkingen een mens moet leren omgaan in de oneindigheid van de ruimte. Afstand, technologie, artificiële intelligentie, fysica etc. En dat vond ik hier prima in terug.

Na het boek te hebben gelezen (fantastisch met veel aandacht voor science en technische aspecten) is dit ook een geweldige verfilming.

Iets minder aandacht voor het stukje 'science', maar dat moet ook wel omdat het anders wel erg droog gaat worden en ook de band met Rocky moet groeien natuurlijk. Er is gekozen voor een wat humoristiche manier van verfilmen en ik hou daar wel van hier (doet het boek ook wel trouwens). Voorkomt dat het wel een heel melodramatisch of serieus en droog geheel wordt, dus wat mij betreft een goede keuze om het luchtig te houden; het past hier wel. Gosling doet het goed, de keuze voor de muziek is af en toe matig.

2,5 uur voorbij gevlogen voor mij! Ben wel blij dat ik het boek heb gelezen, waarin de aandacht voor techniek en wetenschap om alle problemen op te lossen het hele gebeuren iets 'geloofwaardiger' maakt. Vraag me af of dat allemaal wel een beetje overkomt als je het niet gelezen hebt en of het dan misschien toch wel een wat slap verhaal is? Al met al wel een beetje een crowd pleaser misschien, maar ook ik heb er in ieder geval zeker van genoten! 4*

Vanaf 3 juli 2026 te streamen bij Prime video.

Een sciencefiction avontuur dat over het algemeen vermakelijk is een sympathieke vibe heeft. Alleen zo jammer dat het verhaal zo wordt uitgerekt. Het is een modeverschijnsel dat vaker en vaker voorkomt bij de films die men als blockbusters aanmerkt. Ruim tweeëneenhalf uur film is gewoon erg lang. Nu is het niet per se zo dat de film als gevolg van zijn speelduur grandioze inzakmomenten heeft. Dat niet. De verveling ligt soms weliswaar op de loer maar slaat nooit hard toe. Het is alleen dat het verhaal zich vanaf een bepaald punt nog nauwelijks ontwikkelt en je je gaat afvragen wat de meerwaarde van bepaalde scènes is. En zodra mij dergelijke gedachten overspoelen, weet ik dat een film niet meer mijn volledige aandacht heeft.
Het verhaal neemt trouwens een secundaire positie in. Dat verhaal bestaat uit een mysterieus element dat intrigeert en waarop wordt voortgeborduurd. Een man komt in het begin van de film bij bewustzijn en hervindt geleidelijk zijn geheugen. De kijker komt stapsgewijs achter het hoe en waarom. Dat klinkt interessant en spannend en dat is het deels ook. In de film wordt de geschiedenis echter fragmentarisch en nogal laconiek benaderd. Te fragmentarisch en te laconiek om er tot in alle vezels door te worden gegrepen.
Het verhaal drijft op twee sporen. Het tweede spoor in het verhaal is het avontuur in de ruimte. Dat verloopt niet onaardig, maar is amper spannend te noemen. Dat had meer spannende impact kunnen en moeten hebben. Het euvel? Het avontuur wordt in deze film met humor opgesierd. Iets te nadrukkelijk naar mijn smaak. Door praktisch alle gebeutenissen van een vleug humor te voorzien, onstaat een relativerende atmosfeer. Uit zo'n atmosfeer valt nauwelijks heuse spanning te genereren.
In beginsel staat in de film een reddingsmissie centraal. Die missie wordt steeds minder belangrijk. Belangrijker wordt de interactie tussen de hoofdpersoon en een zeer van hem verschillend buitenaards wezen. Onderling onbegrip en misverstanden zijn een grote bron van vermaak. In de loop van de ontmoeting vervalt de humor die de cultuurbotsing oplevert steeds meer en kijken we in toenemende mate door een serieuzere bril naar de totstandkoming van een ongewone maar mooie vriendschap. In die fase raakt de film aan minder luchtige zaken. Emoties krijgen de kans om zich prominenter te laten zien. Er is ruimte voor ontroering, voor gevoelens van eenzaamheid, voor vertwijfeling. En er is plezier en aandacht voor de schoonheid der dingen. De melancholische en sentimentele snaren zijn in deze fase aan de beurt om te worden geraakt. En dat lukt goed.
Ryan Gosling (die ik altijd verwar met Ryan Reynolds en andersom) speelt de hoofdpersoon. Grote delen van de film is hij het enige personage in beeld. Het enige personage waarmee de kijker het moet doen. Een sympathieke nerd die door vindingrijkheid en soms ook door geluk moeilijkheden overwint. Als de interacties met de buitenaardse tegenspeler eenmaal tot het middelpunt van de film zijn uitgegroeid, zijn de zwakke punten van de film (zoals de lange speelduur en de laconieke aanpak) al snel vergeten. De interacties zijn boeiend, spannend en prettig humoristisch. En uiteraard is er feelgood. Die kon ik na verloop van tijd goed hebben.
De liefhebbers van sciencefiction zullen waarschijnlijk niet volledig aan hun trekken komen. Het wetenschappelijke en het avontuurlijke aspect zijn daarvoor te weinig meeslepend. De liefhebber van fijne monologen en dialogen zitten hier beter. Project Hail Mary begint als een sciencefiction avontuur en ontwikkelt zich daarna tot een film over een ongewone vriendschap. Die ontwikkeling maakt van de film een bijzonder aangename kijkervaring. Dermate aangenaam dat de minpuntjes al snel vervlakken en ik me goed heb vermaakt.

Het begin van de film was prima maar het middenstuk was best wel kinderachtig soms en duurde veel te lang. Wat mij betreft hadden ze de flashbacks juist wel wat langer mogen maken. Daarnaast was soms ook helemaal niet duidelijk wat er precies gebeurde.

Visueel dik in orde, goed acteerwerk en leuke humor. Maar er gebeurt te weinig in die 156 minuten. Saai!

Behoorlijke ( te) lange zit dit SF drama.

De scenes en CGI effecten zien er gelikt uit. Soms een beetje te hectisch.

Het verhaal en de vak termologie zijn erg ingewikkeld bebracht.

Hierdoor verloor ik regelmatig mijn spanningsboog en was snel afgeleid.

De communicatie van Grace met Rocky is best wel knullig op sommige momenten.

Ik sta open voor fantasie maar een Alien die zonder enig probleem en erg gemakkelijk engels begrijpt is wel heel ongeloofwaardig. De ontoerende scenes raakte mij niet.

2.5*/3*

Weet niet zo goed wat ik hiervan moet vinden.
Het is i.i.g. een vermakelijke film. Het wetenschappelijk gedeelte v.d. film is zeker interessant.
De uitwerking v.d. film echter laat echter de interactie tussen onze wetenschapper/ noodgedwongen astronaut en de alien het belangrijkste aspect v.d. film zijn. Dit gaat gepaard met wat leuke humor.
Maar interessanter vond ik de flashbacks waarin duidelijk wordt waarom onze wetenschapper noodgedwongen een astronaut is (geworden).
Het einde is ... tja ... grappig.

Erg leuke feel good sci-fi film die volledig op Gosling leunt.

De rol is hem perfect op het lijf geschreven met alle humor, gekkigheid en chaos.

Als je geen fan ben van Gosling dan lekker overslaan.

3***

Enige wat hier "zelfingenomen" is bestaat uit uw achterlijke reactie.

En wat is volgens jou dan wel SF ??? Er zitten ruimteschepen in . Een pratende rots/ alien en dat speelt zich allemaal af in de ruimte waarbij ze sterren proberen te redden?????

Ik kan me nauwelijks voorstellen dat deze film voor een volwassen publiek is gemaakt.

Begint als een standaard scifi waar de wereld gered moet worden, gaat over in een creatief verhaal. Verschillende emoties gedurende film, veel spanning en einde was ook origineel. Je had geen idee dat je naar Ryan Gosling aan het kijken was, speelde zeer sterk zijn rol

Een Amazon Original-blockbuster ofzo...? Over een man die vast zit in de ruimte en een rots ontmoet. Oké als je er een zak met geld tegen aan gooit zijn de visuele effecten wel goed. Kan je ook een A-list acteur als Ryan Gosling inhuren.Maar waarom is deze film zo populair,...? Is het omdat het begrijpelijk is gemaaakt voor mensen, die liever op een telefoon hangen en dit op de achtergrond kunnen volgen ..? Eerlijk is eerlijk het begon nog als een middelmatige aardige film. Niet echt geweldig, maar acceptabel genoeg en dan realiseer je eigen dat... er nog een heel uur te gaan was...Oef. Het werd uiteinelijk een veel te flauwe film. Met scènes op aarde die niets toevoegen aan het verhaal...en dienen als opvulling voor de speelduur van 2,5 uur Met als dieptepunt een scene met Sandra Hüller (geen slechte actrice) die één of ander tenenkrommend liedje gaat karaoke... Uiteindelijk is het een soort wegwerp Interstellar van Temu.

Nog nooit is het eind van de wereld zo langdradig en saai geweest. De steen heeft meer charisma dan Gosling. Het lijkt wel een Disney film nondeju zeg. En zo lang ook nog ik moe er zo word van. Ja ik geef wel 3 sterren want het is niet slecht maar geef me 150 miljoen en ik maak zes films die allemaal beter zijn dan deze.

Aan de ene kant best een leuk bedacht verhaal maar tegelijkertijd ook erg lamgdradig waardoor ik niet veel verder kom dan een waardering van 3* voor deze film.

Van een SF film met een geraffineerd verhaal ben ik altijd te porren.

Ik koos er voor om eerst het boek te lezen wat erg goed was.

Daarna de film en dan kan het al gauw tegenvallen maar nu helemaal niet.

Knap dat men in staat was om dit mooie maar lange verhaal in deze film te proppen zonder belangrijke dingen weg te laten.

Wel 2,5 uur, maar toch...

Als je zoals jij grossiert in halve punten ben je niet meer serieus te nemen.

Doe eens aardig.

Goed verhaal.

Lekker kort

Goed commentaar: Deze is zeker waar:

Dat is toch een beetje een westers mankement. Ik denk dat dit uit de religie komt. Het boek zit vol tegenstrijdigheden waar men dan "hogere" verklaringen voor zoekt. Het stelt zelfs dat Wijsheid van de Mens Onzin is voor God en omgekeerd. Wat niet rijmt moet dan wel werk van God zijn. Vreemd want de schepper is juist de schepper van de Natuur en zijn wetten, en wat daar niet mee rijmt, kunnen met gerust hart de mens toedichten die een bewezen fantast is, die van alles wil geloven. In onze cultuur gaat het er vaak meer om een mooi verhaal om dingen te breien, daarbij inspelend op de emoties. De verkoop heeft zo zijn eigen logica bij het overtuigen.

Hollywood films hebben deze logica een eigen vorm gegeven in films en ze zijn een aaneenschakeling geworden van scenes die mensen lekker vinden en inmiddels ook zijn gaan verwachten van films. Als alle vakjes worden afgevinkt, voelt het goed en heb je een gegarandeerde opbrengst. En daar gaat het natuurlijk om. Het gaat er om verwachtingen waar te maken.

Voor mij zijn dit al heel lang geen sci-fi-films meer, maar actiefilms met een standaard concept tegen een "futuristische" steeds vaker fantastische achtergrond. Je kan ze in elke tijd laten spelen, je kan de achtervolgingen doen met paarden, auto's, speedboats, vliegtuigen of ruimteschepen. De intermenselijke interacties staan er los van en zijn hetzelfde, de romances en het sentiment met kinderen dan wel dieren, outcasts, vreemdelingen, aliens.

De films zijn bedoeld voor ontspanning, intellectueel uitdagen hoeven ze niet. Inderdaad, wie hier diepte in ziet, ontbreekt het zelf aan grotere diepte. Er zit wel een boodschap in, maar dat is een metaboodschap. Wij Amerikanen westerlingen zijn de "good guys" die liefde en waarheid hooghouden in onze strijd voor gerechtigheid. De tegenstanders zijn gewetenloze boeven. Tegenwoordig is boodschap heel sterk dat vrouwen hun mannetje staan. Westerse films zijn in navolging van de religie sterk moraliserend. Ze vertellen wie en wat goed en slecht is door ophemelen en zwart maken, ook als het gedrag eigenlijk van geen kanten deugt.

En zo wordt het publiek eigenlijk geleidelijk dommer gemaakt en worden onze waarden uitgehold. We zien een volk een andere uitmoorden, maar hee, dat zijn de good guys. Ons wordt geleerd voorspelbaar te reageren als op het juiste mentale knopje wordt gedrukt. Ooit dachten de uitvinders dat het beeldscherm een leermiddel zou worden dat de mens zou verheffen, en dat kan het ook zijn. Het is niet de schuld van het publiek. Als je zoals velen onder druk voelt staan, dan zoek je iets dat je even afleidt van vervelende gedachten. Dan is zo een vrolijke actiefilm met zijn geprogrammeerde feel-good-momentje, een lekker tussendoortje.

Waar het de bocht aan het uitvliegen is, is dat alles steeds spectaculairder, sneller, meer volgepropt moet worden om de afstomping van de kijker voor te blijven. Tel daarbij steeds grotere fellere. kleurrijkere beeldschermen en harder geluid.(koptelefoons, oortjes) Daardoor worden mensen juist leger de rest van de tijd. De wereld lijkt grijzer. wat de honger naar afleiding weer aanwakkert. Als je slim bent, bescherm je je zintuigen en mijd je deze overload. Veel mensen zijn nu zodanig afgestompt dat ze goede oudere films ondraaglijk saai vinden omdat "er niets gebeurd". Er gebeurt een hele hoop maar zij kunnen dat niet meer oppikken, het gaat onder hun radar door. De keus is aan de mens Wil hij meer rijkdom ervaren door zijn zintuigen aan te scherpen, of heftige sensaties blijven opdoen door steeds grotere extremen te zoeken.

Is deze film slecht? In de categorie waar hij thuis hoort, voor het publiek waarvoor hij gemaakt is, is hij duidelijk goed. Ik vind dat je films eigenlijk twee scores zou moeten geven, een van degenen die liefhebber van het genre zijn en een van die het niet zijn. Dan kan je beter bepalen of een film iets voor jou is. Smaak mag van mij best irrationeel zijn, emotie speelt een grote rol erin. Ik houd van B-films, die beoordeel ik al snel een punt hoger dan anderen. Niet omdat ik de gebreken niet zie, maar omdat me dat bij deze films niet stoort. En zo geldt dat ook voor actiefilms, ze hebben weinig pretenties.

Over het algemeen mijdt ik negatieve reviews, omdat ik niet met een negatieve bias aan een film wil beginnen. Ik ben meer geïnteresseerd of wat er goed aan is, bij mij past. Biedt het waar ik van geniet? Jouw reactie vond ik inhoudelijk zeker sterk. Het is goed om af en toe eens wat dieper te kijken.

Grappige film. Eentje die serieuze en luchtige zaken door elkaar gooit. Met momenten spannend, verdrietig en zelfs ongemakkelijk. Deze film is meer Disneyfilm, dan alles wat de laatste 15 jaar uit die club gekomen is.

Zelfs de wetenschappelijke fouten, zijn overkomelijk. Gewoon aanzetten, niet te veel nadenken of verwachten dat je naar een film van Lars von Trier kijkt. En dan heb je een prima avond. Sommigen vinden hem te lang. Doorspoelen, dan wordt ie korter.